PG052 — Patrologia Graeca, Tomus LII

PRÆFATIO in tertium tomum Operum S. Joannis Chrysostomi. 5-6 PRÆFATIO in tertium tomum Operum S. Joannis Chrysostomi. 5-6

§ 1. De Homiliis quæ ex diversis Scripturæ locis argumentum mutuuntur. ibid. § 1. De Homiliis quæ ex diversis Scripturæ locis argumentum mutuuntur. ibid.

§ 2. Opuscula de motibus Constantinopolitanis, et de utroque Chrysostomi exilio, quænam sint. ibid. § 2. Opuscula de motibus Constantinopolitanis, et de utroque Chrysostomi exilio, quænam sint. ibid.

§ 3. Quinta et postrema classis, quæ est epistolarum. 9-10 § 3. Quinta et postrema classis, quæ est epistolarum. 9-10

§ 4. De Notis: item de Interpretationibus Latinis Operum Chrysostomi. 11-12 § 4. De Notis: item de Interpretationibus Latinis Operum Chrysostomi. 11-12

§ 5. Animadversiones in quædam loca hujus tertii tomi Operum Chrysostomi. 13-14 § 5. Animadversiones in quædam loca hujus tertii tomi Operum Chrysostomi. 13-14

S. PATRIS NOSTRI JOANNIS CHRYSOSTOMI OPERA OMNIA. 15-16 S. PATRIS NOSTRI JOANNIS CHRYSOSTOMI OPERA OMNIA. 15-16

ADMONITIO ad Homiliam in Parabolam debitoris decem millium talentorum. ibid. ADMONITIO ad Homiliam in Parabolam debitoris decem millium talentorum. ibid.

HOMIL. in Parabolam decem millium talentorum debitoris, et centum denarios exigentis, et quod omni peccato deterior sit injuriarum recordatio (Matth. 18. 25. sqq.).

HOMIL. in Parabolam decem millium talentorum debitoris, et centum denarios exigentis, et quod omni peccato deterior sit injuriarum recordatio (Matth. 18. 25. sqq.). — Sibi e morbo convalescisse gratulatur. Dilectio nunquam satiatur. Velle satis est. Auctoritas jubentis excitare debet. Petri in scenam paulisper inducti primatus et studium erga doctrinam Christi prædicantur. Petrus de aliorum salute sollicitus. Accepti et expensi ratio Deo reddenda. Quæ ratio reddenda est ecclesiasticis præsulibus. Verborum etiam luenda pœna. Ratio delendi peccata. Imputantur ad veniam peccatorum actiones bonæ. Precationis vis. Maxima fiducia quænam. Veniæ donatæ modus. Non solæ preces veniam impetrant, sed cum gratia Dei. Recordatio peccatorum utilis. Paulus peccatorum suorum recordatur. Facilius sibi quam aliis debita remittit Deus. Nihil ita Deus odit, ut mentem memorem injuriæ. 17-30

HOMIL. in Parabolam decem millium talentorum debitoris, et centum denarios exigentis, et quod omni peccato deterior sit injuriarum recordatio (Matth. 18. 25. sqq.).

MONITUM ad Homiliam in illud, Pater, si possibile est, transeat a me calix iste, etc. 29-30 MONITUM ad Homiliam in illud, Pater, si possibile est, transeat a me calix iste, etc. 29-30

HOMIL. in illud, Pater, si possibile est, transeat a me calix iste : verumtamen non sicut ego volo, sed sicut tu (Matth. 26. 39) : et contra Marcionistas et Manichæos, et quod ingere se periculis non oporteat; sed omni voluntati Dei voluntatem anteferre.

HOMIL. in illud, Pater, si possibile est, transeat a me calix iste : verumtamen non sicut ego volo, sed sicut tu (Matth. 26. 39) : et contra Marcionistas et Manichæos, et quod ingere se periculis non oporteat; sed omni voluntati Dei voluntatem anteferre. — Lectio sine intelligentia non prodest. Mortem Christus subire non recusavit. Mirabilia crucis opera. Contra Anomœos et Arianos agit. Una voluntas Patris et Filii. Doctrina de Incarnatione Christi. Marcion, Valentinus et Manichæus Incarnationis oppugnatores refelluntur. Altera ratio cur passiones et affectus Christus in se susceperit. 31-40

HOMIL. in illud, Pater, si possibile est, transeat a me calix iste : verumtamen non sicut ego volo, sed sicut tu (Matth. 26. 39) : et contra Marcionistas et Manichæos, et quod ingere se periculis non oporteat; sed omni voluntati Dei voluntatem anteferre.

MONITUM in Concionem de Angusta Porta et de Oratione Dominica. 33-40 MONITUM in Concionem de Angusta Porta et de Oratione Dominica. 33-40

CONCIO de instituenda secundum Deum Vita, et in illud, Angusta est porta (Matth. 7. 14), etc.; item explicatio Orationis, Pater noster.

CONCIO de instituenda secundum Deum Vita, et in illud, Angusta est porta (Matth. 7. 14), etc.; item explicatio Orationis, Pater noster. — Corporis cura animæ curæ postponenda. Pulchritudo corporis, resque terrenæ quam fluxæ sint. Omnium dispensatio Deo committenda. Oratio Dominica, ejusque explanatio. 39-48

CONCIO de instituenda secundum Deum Vita, et in illud, Angusta est porta (Matth. 7. 14), etc.; item explicatio Orationis, Pater noster.

MONITUM ad Homiliam in Paralyticum per lectum demissum. 47-48 MONITUM ad Homiliam in Paralyticum per lectum demissum. 47-48

HOMIL. in Paralyticum per lectum demissum, quod non sit ille de quo apud Joannem agitur; deque Filii cum Patre æqualitate.

HOMIL. in Paralyticum per lectum demissum, quod non sit ille de quo apud Joannem agitur; deque Filii cum Patre æqualitate. — Spirituale opus natura qualis sit. Paralytici quanta virtus. Quæ utilitas ex historia Paralytici derivetur. Comparantur afflictiones cum fornace. Cum medico et patre comparatur Deus. Auxilium gratiæ divinæ necessarium. Transit ad posteriorem paralyticum. Evangelistæ non inter se pugnant. Quid sit diversa loqui et contraria. Quibus distinguantur duo paralytici. Incisiones et ustiones medicorum comparantur cum curatione ista. Fidem ostendit Paralytici. Divinitatem suam indicat Christus. Altera demonstratio remissionis peccatorum. Epilogus Sermonis, quo ad patientiam in adversis cohortatur. Exemplum patientiæ. 47-64

HOMIL. in Paralyticum per lectum demissum, quod non sit ille de quo apud Joannem agitur; deque Filii cum Patre æqualitate.

MONITUM ad homilias in principium Actorum. 63-64 MONITUM ad homilias in principium Actorum. 63-64

HOMIL. I, ad eos qui conventum ecclesiæ deseruerunt, et quod non oporteat sacrarum Scripturarum titulos prætermittere, et in inscriptionem altaris, et in nuper illuminatos.

HOMIL. I, ad eos qui conventum ecclesiæ deseruerunt, et quod non oporteat sacrarum Scripturarum titulos prætermittere, et in inscriptionem altaris, et in nuper illuminatos. — Invectitur in eos qui spectaculis intersunt. Non divitiæ, sed divitiarum abusus damnandus. Judæis pejores qui absunt ab ecclesia. Tituli scripturæ non prætereundi. Comparatur Paulus cum Davide. Neophyti qui veri sint, Athletarum probatio in Olympicis. 67-76

HOMIL. I, ad eos qui conventum ecclesiæ deseruerunt, et quod non oporteat sacrarum Scripturarum titulos prætermittere, et in inscriptionem altaris, et in nuper illuminatos.

HOMIL. II, habita in inscriptionem Actorum apostolorum, cum in veteri ecclesia longo intervallo celebrata collecta esset : et vitam cum virtute actam utiliorem esse signis ac miraculis; et quatenus differat a signis conversatio.

HOMIL. II, habita in inscriptionem Actorum apostolorum, cum in veteri ecclesia longo intervallo celebrata collecta esset : et vitam cum virtute actam utiliorem esse signis ac miraculis; et quatenus differat a signis conversatio. — Ecclesia nec persecutionibus, nec alio modo vincitur. Ecclesia quomodo fundata. Explanatio tituli Act. Apost. : differentia quæ inter actionem et miraculum; altera differentia inter miraculum et actum. Cur olim charismata darentur indignis. Vera miracula etiam indigni faciebant. Quæ notæ et indicia Apostoli. Non sunt contumeliis afficiendi pauperes. 77-88

HOMIL. II, habita in inscriptionem Actorum apostolorum, cum in veteri ecclesia longo intervallo celebrata collecta esset : et vitam cum virtute actam utiliorem esse signis ac miraculis; et quatenus differat a signis conversatio.

HOMIL. III, quod utilis sit lectio sacrarum Scripturarum, et quod servitute et incommodis omnibus inexpugnabilem reddat eum, qui fuerit eis intentus : et quod apostolorum nomen multarum dignitatum sit nomen, et quod extraneis magistratibus, ipsisque adeo regibus multo majorem habeat potestatem et auctoritatem apostoli; et in fine, ad nuper baptizatos.

HOMIL. III, quod utilis sit lectio sacrarum Scripturarum, et quod servitute et incommodis omnibus inexpugnabilem reddat eum, qui fuerit eis intentus : et quod apostolorum nomen multarum dignitatum sit nomen, et quod extraneis magistratibus, ipsisque adeo regibus multo majorem habeat potestatem et auctoritatem apostoli; et in fine, ad nuper baptizatos. — Alacritas auditorum laudata. Scripturæ lectio cum prato collata. Paradisi flumina quæ. Cum fonte comparatur Scriptura. Ad lectionem Scripturæ sacræ hortatur. Scriptura cum nubibus collata. Homiliarum in principium Actorum ordo. Quid significet nomen Apostoli. Christus a sensibilibus ad spiritualia deducit. Apostolatus dignitas quanta. Quid per genera linguarum intelligat. Apostolatus consulatus spiritualis. Debita dimittebat Apostoli. Carnifices habent apostoli dæmonas. Ad nuper illuminatos cohortatio. 87-98

HOMIL. III, quod utilis sit lectio sacrarum Scripturarum, et quod servitute et incommodis omnibus inexpugnabilem reddat eum, qui fuerit eis intentus : et quod apostolorum nomen multarum dignitatum sit nomen, et quod extraneis magistratibus, ipsisque adeo regibus multo majorem habeat potestatem et auctoritatem apostoli; et in fine, ad nuper baptizatos.

HOMIL. IV, periculo non carere si auditores ea taceant, quæ in ecclesia dicuntur, et cujus rei gratia legantur Acta Apostolorum in Pentecoste; et cur seipsum non omnibus Christus ostenderit, cum surrexisset a mortuis; eumque multo clariorem ipso conspectu demonstrationem exhibuisse resurrectionem per miracula, quæ sunt ab apostolis edita.

HOMIL. IV, periculo non carere si auditores ea taceant, quæ in ecclesia dicuntur, et cujus rei gratia legantur Acta Apostolorum in Pentecoste; et cur seipsum non omnibus Christus ostenderit, cum surrexisset a mortuis; eumque multo clariorem ipso conspectu demonstrationem exhibuisse resurrectionem per miracula, quæ sunt ab apostolis edita. — Usurarum doctrinæ acceptæ exigit Deus. Usuras qui exigunt quam iniqui sint. Doctoris munere quisque fungi potest, quomodo. Cur longioribus exordiis utatur Chrysostomus. Cur in Pentecoste legantur Acta Apostolorum. Cur circumciderit Timotheum Paulus. Rursus cur legantur in Pentecoste Acta Apostolorum. Lectio Scripturæ in testis distributa. Cur post resurrectionem Judæis non apparuerit Christus. Miraculorum vis ad probandam resurrectionem. Cur post passionem miracula majora. Fide sola cernitur Deus. Petrus quomodo crucifixus fuerit. Jerusalem quando excisa. 97-112

HOMIL. IV, periculo non carere si auditores ea taceant, quæ in ecclesia dicuntur, et cujus rei gratia legantur Acta Apostolorum in Pentecoste; et cur seipsum non omnibus Christus ostenderit, cum surrexisset a mortuis; eumque multo clariorem ipso conspectu demonstrationem exhibuisse resurrectionem per miracula, quæ sunt ab apostolis edita.

MONITUM ad Homiliam in illud, Saulus autem adhuc spirans minas et cædem, et in reliquas de Mutatione nominum. 111-112 MONITUM ad Homiliam in illud, Saulus autem adhuc spirans minas et cædem, et in reliquas de Mutatione nominum. 111-112

HOMIL. I. Cum lectus esset ille textus, Saulus autem adhuc spirans minas et cædem, cum exspectarent omnes hominiam in principium cap. 9 Actorum habendam, et quod resurrectionis demonstratio sit Pauli vocatio.

HOMIL. I. Cum lectus esset ille textus, Saulus autem adhuc spirans minas et cædem, cum exspectarent omnes hominiam in principium cap. 9 Actorum habendam, et quod resurrectionis demonstratio sit Pauli vocatio. — Homines non sunt, qui Dei verbum spernunt. Pauli conversi cum pisce comparatio. Pauli conversio magnum miraculum. Liberrum arbitrium. 113-124

HOMIL. I. Cum lectus esset ille textus, Saulus autem adhuc spirans minas et cædem, cum exspectarent omnes hominiam in principium cap. 9 Actorum habendam, et quod resurrectionis demonstratio sit Pauli vocatio.

HOMIL. II, ad eos qui reprehendebant eum ob prolixitatem eorum quæ dicta fuerant, et ad eos qui brevitatem orationis ægre ferebant, deque Sauli et Pauli appellatione, et cur primus homo vocatus sit Adam, et quod utiliter ac fructuose; atque in eos qui recens fuerant illuminati.

HOMIL. II, ad eos qui reprehendebant eum ob prolixitatem eorum quæ dicta fuerant, et ad eos qui brevitatem orationis ægre ferebant, deque Sauli et Pauli appellatione, et cur primus homo vocatus sit Adam, et quod utiliter ac fructuose; atque in eos qui recens fuerant illuminati. — Duo genera auditorum. Nominum mutatio quanti facienda. Scripturæ quomodo legendæ. Deus nihil facit frustra. Cur Paulus nomen mutaverit. Pauli nomen ubi primum occurrerit. Nomina immutata in Veteri Testamento; duæ quæstiones de nominum mutatione. Terra virgo Edem. Virginis matris figura. Adam quid sonet. Cur a terra nominatus. Adami. 125-134

HOMIL. II, ad eos qui reprehendebant eum ob prolixitatem eorum quæ dicta fuerant, et ad eos qui brevitatem orationis ægre ferebant, deque Sauli et Pauli appellatione, et cur primus homo vocatus sit Adam, et quod utiliter ac fructuose; atque in eos qui recens fuerant illuminati.

HOMIL. III, ad eos qui ipsum reprehenderunt ob proœmiorum prolixitatem, quod utile sit reprehensiones æquo animo ferre : et cur Paulo non statim atque credidit nomen mutatum est, itemque quod non ex necessitate, sed ex libera voluntate facta sit hæc mutatio; et in illud dictum : Saule, Saule, quid me persequeris (Act. 9. 4)?

HOMIL. III, ad eos qui ipsum reprehenderunt ob proœmiorum prolixitatem, quod utile sit reprehensiones æquo animo ferre : et cur Paulo non statim atque credidit nomen mutatum est, itemque quod non ex necessitate, sed ex libera voluntate facta sit hæc mutatio; et in illud dictum : Saule, Saule, quid me persequeris (Act. 9. 4)? — Quinam vere amici. Reprehensionum utilitas. Cur Chrysostomus longa proœmia ederet. Cur Paulo nomen sit mutatum. Cur non statim post conversionem mutatum et nomen fuerit. Martyres palmites ex Christo ceu radice pullulantes. Conversionis Pauli modus. Probatu Paulum libere accessisse, non necessitate. Alio exemplo probatur Paulum libere ad fidem accessisse. Deus non vim infert nolentibus, sed volentes trahit. 131-144

HOMIL. III, ad eos qui ipsum reprehenderunt ob proœmiorum prolixitatem, quod utile sit reprehensiones æquo animo ferre : et cur Paulo non statim atque credidit nomen mutatum est, itemque quod non ex necessitate, sed ex libera voluntate facta sit hæc mutatio; et in illud dictum : Saule, Saule, quid me persequeris (Act. 9. 4)?

HOMIL. IV, reprehensio eorum qui aberant ab ecclesia, et cohortatio ad præsentes, ut curam gerant fratrum; et in proœmium Epistolæ ad Corinthios, Paulus vocatus (1. Cor. 1. 1), et de humilitate.

HOMIL. IV, reprehensio eorum qui aberant ab ecclesia, et cohortatio ad præsentes, ut curam gerant fratrum; et in proœmium Epistolæ ad Corinthios, Paulus vocatus (1. Cor. 1. 1), et de humilitate. — De paucitate auditorum loquitur. Amor propria facit, quæ communia. Tabernacula peccatorum domus privatæ. Dei cultus omnibus rebus præferendus. De fratribus solliciti esse debent ipsius auditores. Non rerum exitum, sed animi propositum Deus spectat. Exemplum viduæ orantis. Auditio aut lectio Scripturæ, sine intellectu, nil prosunt. Commonefactio dictorum superius. Petri nomen quid designet. Præceptorum nomina veneranda. De dictione Vocatus, agit. Salutationes præmittuntur epistolis. Arrogantia mala. Corinthii primi Pauli doctrina exculti. Profana sapientia non confert ad pietatem. Humana sapientia confunditur. Prima lex humilitatis. 145-156

HOMIL. IV, reprehensio eorum qui aberant ab ecclesia, et cohortatio ad præsentes, ut curam gerant fratrum; et in proœmium Epistolæ ad Corinthios, Paulus vocatus (1. Cor. 1. 1), et de humilitate.

MONITUM ad Homiliam de gloria in tribulationibus. 153-156 MONITUM ad Homiliam de gloria in tribulationibus. 153-156

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Non solum autem, sed et gloriamur in tribulationibus, scientes quod tribulatio patientiam operatur (Rom. 5. 3), et reliqua.

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Non solum autem, sed et gloriamur in tribulationibus, scientes quod tribulatio patientiam operatur (Rom. 5. 3), et reliqua. — Labores pro virtute subeundi. Adversarii fidei christianæ quam multi. Persecutiones varie initio prædicationis. Inducitur Paulus de futuris disserens. Cur ingemiscat creatura. Magnitudo rerum quas adepti sumus. Ipsæ afflictiones sunt leviæ occasiones, martyrum egregia certamina. Paulus dæmonibus terribilis in afflictionibus. Gloria voluptatem affert. Præmium justorum in hac vita. 155-164

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Non solum autem, sed et gloriamur in tribulationibus, scientes quod tribulatio patientiam operatur (Rom. 5. 3), et reliqua.

MONITUM ad Homiliam in illud, Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia, etc. 163-164 MONITUM ad Homiliam in illud, Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia, etc. 163-164

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. 8. 28), et de patientia, et quantum lucrum ex tribulationibus oriatur.

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. 8. 28), et de patientia, et quantum lucrum ex tribulationibus oriatur. — Chrysostomi amor erga suos auditores. Caritatis debitum nunquam solvitur. Persecutiones Christiani patiuntur. Verborum Apostoli quanta vis. Macedones ingrati apostolos. Cur ejectus dæmon fuerit. Pauli et Silæ fervor et liberatio. Vis hymnorum quanta sit. Cur hæc media nocte fierent. Afflictio diligentes reddit et attentos. Numquam differendum in spiritualibus. Cur tentationes permittat Deus. 165-172

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. 8. 28), et de patientia, et quantum lucrum ex tribulationibus oriatur.

MONITUM ad Homiliam in illud, Si esurierit inimicus tuus, ciba illum. 171-172 MONITUM ad Homiliam in illud, Si esurierit inimicus tuus, ciba illum. 171-172

HOMIL. adversus eos qui ad collectam non occurrunt, et in dictum illud Apostoli, Si esurierit inimicus tuus, ciba illum (Rom. 12. 20), et de inimicitiarum memoria.

HOMIL. adversus eos qui ad collectam non occurrunt, et in dictum illud Apostoli, Si esurierit inimicus tuus, ciba illum (Rom. 12. 20), et de inimicitiarum memoria. — Paucitatem auditorum queritur Chrysostomus. Applausus auditorum respuit. Proverbium, Culta cavet lapidem. Non solis nobis nati sumus. Exemplo sanctorum sudores non metuendi. Ecclesiæ structura. Judæorum diligentia circa sabbatum. Secularia bene succedunt, si Deus colatur. De quibus rebus instruuntur, qui concioni intersunt. Lectioni Scripturæ addantur bona opera. Cum inimicis reconciliari grave et difficile. Vincendus inimicus quomodo. David in veteri lege inimico benedicit. Cur Saulo pepercerit David. Davidis quanta virtus. Davidis pœnitentiam exægerat. 171-186

HOMIL. adversus eos qui ad collectam non occurrunt, et in dictum illud Apostoli, Si esurierit inimicus tuus, ciba illum (Rom. 12. 20), et de inimicitiarum memoria.

MONITUM ad duas Homilias in illud, salutate Priscillam et Aquilam. 185-186 MONITUM ad duas Homilias in illud, salutate Priscillam et Aquilam. 185-186

HOMIL. I in illud, salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 3), et quæ sequuntur.

HOMIL. I in illud, salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 3), et quæ sequuntur. — In Scrip.tura nil superfluum. Unde hæreses natæ sunt. Quæ in hac salutatione sunt consideranda. Opifices et pauperes salutat Paulus. Nobilitas unde nascatur. Non est vituperandum matrimonium. Sanctorum non oratio tantum, sed et vita docet. Epilogus sermonis et cohortatio moralis ad opus manuum. Non debet nos pudere Laboris et opificii. 187-196

HOMIL. I in illud, salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 3), et quæ sequuntur.

HOMIL. II in locum Pauli, Salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 5), et de colendis Dei sacerdotibus.

HOMIL. II in locum Pauli, Salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 5), et de colendis Dei sacerdotibus. — Sollicitudo Pauli quanta. Priscilla et Aquila præ omnibus beati. Solvitur quæstio, cur Christus jusserit non habere duas tunicas. Non semper lege obstringi voluit Christus discipulos. Quantum sit peccatum Ecclesiæ rectoribus maledicere. 193-208

HOMIL. II in locum Pauli, Salutate Priscillam et Aquilam (Rom. 16. 5), et de colendis Dei sacerdotibus.

MONITUM ad tres sequentes Homilias. 207-208 MONITUM ad tres sequentes Homilias. 207-208

HOMIL. I, de verbis illis Apostoli, propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat (1. Cor. 7. 2).

HOMIL. I, de verbis illis Apostoli, propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat (1. Cor. 7. 2). — Lingua quomodo coercenda. Nuptiæ quomodo celebrandæ. Invehitur in lascivas pompas mulierum. Dæmonum impulsu fiunt ilia omnia. Mimos et saltatores arcet a nuptiis. Adulterium etiam cum libera concubitu. Nihil turpius viro sortunte. 207-218

HOMIL. I, de verbis illis Apostoli, propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat (1. Cor. 7. 2).

HOMIL. II, in illum locum, Mulier alligata est legi quanto tempore vixerit vir ejus : si autem dormierit, libera est cui vult nubere, tantum in Domino. Beatior autem est si sic manserit.

HOMIL. II, in illum locum, Mulier alligata est legi quanto tempore vixerit vir ejus : si autem dormierit, libera est cui vult nubere, tantum in Domino. Beatior autem est si sic manserit. — Non licet repudiatam ducere. Leges externæ divinæ legi cedunt. Inseparabile matrimonium ab initio. Adultera nullius est uxor. Pauli sapientia. Vidua beatior etiam in præsenti sæculo. Fornicatio quam turpis. Balneum animæ quale. 217-220

HOMIL. II, in illum locum, Mulier alligata est legi quanto tempore vixerit vir ejus : si autem dormierit, libera est cui vult nubere, tantum in Domino. Beatior autem est si sic manserit.

HOMIL. III. Laus Maximi, et quales ducendæ sint uxores.

HOMIL. III. Laus Maximi, et quales ducendæ sint uxores. — Maximus Chrysostomi collega laudatur. Justificationis pars peccatum damnare. Mature de nuptiis deliberandum. Paulus matrimonii leges præscribit. Uxores quomodo diligendæ. Ecclesia eam Eva collata. Parentibus præferenda uxor. Mulier creata ut auxilietur viro. Sola virtus et morum probitas in uxore quærenda. Uxoris divitiæ incommoda. Cur institutum fuerit conjugium. Exemplum Abrahæ fili suo uxorem quærentis. Famuli Abrahæ laudatio. Hospitalitas bonorum causa. Cur bis appellet virginem Rebeccam. Hospitalitas et modestia Rebeccæ. Non ex sumptu æstimanda hospitalitas. Abrahami potentia. Cum quanta sapientia a famulo laudetur. Deo auspice quæ fiunt bene succedunt. Quomodo eruendæ filiæ a matribus. 225-242

HOMIL. III. Laus Maximi, et quales ducendæ sint uxores.

MONITUM ad Homiliam in illud, Nolo vos ignorare, fratres, q·od, etc. 241-242 MONITUM ad Homiliam in illud, Nolo vos ignorare, fratres, q·od, etc. 241-242

HOMIL. in apostolicum dictum, Nolo vos ignorare, fratres, quod patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes per mare transierunt (1. Cor. 10. 1).

HOMIL. in apostolicum dictum, Nolo vos ignorare, fratres, quod patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes per mare transierunt (1. Cor. 10. 1). — Cur Paulus de pœnis peccatorum loquens Veteris Testamenti verbis utatur potius quam Novi. Præterita gesta futurorum prædictionibus fidem faciunt. Probatur eumdem esse Novi ac Veteris Testamenti Deum. Proximi honeste compellandi. Transitus per mare Rubrum baptismi typus. Discrimen inter umbram et veritatem. Mensa et mysteria sacra in veteri lege admirata. Paulus Samosatenus refellitur. 241-252

HOMIL. in apostolicum dictum, Nolo vos ignorare, fratres, quod patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes per mare transierunt (1. Cor. 10. 1).

MONITUM ad homiliam in illud, Oportet hæreses esse in vobis, etc. 251-252 MONITUM ad homiliam in illud, Oportet hæreses esse in vobis, etc. 251-252

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Oportet et hæreses esse in vobis, ut qui probati sint, manifesti fiant (1. Cor. 11. 19).

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Oportet et hæreses esse in vobis, ut qui probati sint, manifesti fiant (1. Cor. 11. 19). — Vox, Oportet, prædictionis sæpe vim habet. Vigilanti nihil damni infert diabolus. Vox, ut, aliquando eventum, non causam significat. Eleemosynæ modus. Priscæ nos Ecclesiæ circa mensam communem. Adhortatio ad pauperum curam. 251-260

HOMIL. in dictum illud Apostoli, Oportet et hæreses esse in vobis, ut qui probati sint, manifesti fiant (1. Cor. 11. 19).

MONITUM in Homiliam de Eleemosyna. 259-260 MONITUM in Homiliam de Eleemosyna. 259-260

Senao de Eleemosyna habitus cum hiemis tempore pertransisset, et pauperes mendicosque neglectos vidisset in foro jacentes.

Senao de Eleemosyna habitus cum hiemis tempore pertransisset, et pauperes mendicosque neglectos vidisset in foro jacentes. — Homiliæ hujus habendæ occasio. Pauper jus divite improbo præstantior. Paulus pauperes summo-pere curat. Judæorum in Christianos immanitas. Die dominica præsertim eleemosyna eroganda. Omnes eleemosynam pro viribus dare oportet. Eleemosyna cum gaudio eroganda. Eleemosynæ ritus. Non perquirenda egenorum vita, ut eleemosyna erogetur. 261-272

Senao de Eleemosyna habitus cum hiemis tempore pertransisset, et pauperes mendicosque neglectos vidisset in foro jacentes.

MONITUM ad tres sequentes Homilias in illud Apostoli, Habentis autem eumdem spiritum, etc. 271-272 MONITUM ad tres sequentes Homilias in illud Apostoli, Habentis autem eumdem spiritum, etc. 271-272

HOMIL. I. de verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); item de his verbis, credidi, propter quod locutus sum (Ps. l. 115. 10), et de eleemosyna.

HOMIL. I. de verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); item de his verbis, credidi, propter quod locutus sum (Ps. l. 115. 10), et de eleemosyna. — Dona spiritualia largitione crescunt. Corinthii commonentur cur jussus Paulus. Fides cum baculo comparata. Philosophos ridet profanos. Fides cum aucora collata. Fidem cognitionis cur spiritum fidei vocet; fides quare auxilio spiritus indigeat. Quomodo Spiritus sanctus in nobis regnareatur. Virginitas sit juncta benignitati. Quæ præceps Deo curæ sint præ ceteris. Virginitatis dignitas. Cohortatur ad eleemosynam impertiendam. Monachorum dura vivendi ratio. Fides indiget auxilio spiritus. Ex pravitate morum oritur incredulitas. 281-292

HOMIL. I. de verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); item de his verbis, credidi, propter quod locutus sum (Ps. l. 115. 10), et de eleemosyna.

HOMIL. II, de eisdem verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); et adversus Manichæos, et omnes qui Vetus Testamentum calumniantur, et a Novo separare conantur, et de eleemosyna.

HOMIL. II, de eisdem verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); et adversus Manichæos, et omnes qui Vetus Testamentum calumniantur, et a Novo separare conantur, et de eleemosyna. — Veri amatores promissorum memores. Contra Manichæos. Unus est utriusque Testamenti leg slator. Pauli Samosatenis error. Probat unum esse legislatorem utriusque Testamenti ex apostolicis verbis, et ex eo quod Vetus Novum præfiguraverit. Argumentum secundum ex eadem historia. Non pauci in Veteri Testamento amore ducti, non timore. Morum probitas cum fidei sinceritate jungenda. Eleemosyna etiam indignis datur. Segnes revocat ad otio Paulus, sed multum abest quin a benefaciendo avertat. Excusationes alias avarorum refellit. Cohæredes filiorum sunt pauperes Semeiam cur eleemosynam vocet Scriptura. 281-290

HOMIL. II, de eisdem verbis Apostoli, habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4. 13); et adversus Manichæos, et omnes qui Vetus Testamentum calumniantur, et a Novo separare conantur, et de eleemosyna.

HOMIL. III, de eisdem verbis, Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4, 13); et quæ de causa rebus bonis omnes ex æquo fruantur, et de eleemosyna.

HOMIL. III, de eisdem verbis, Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4, 13); et quæ de causa rebus bonis omnes ex æquo fruantur, et de eleemosyna. — Cur dicat eumdem esse spiritum fidei. Imago persecutionum. Pace Ecclesiæ non abutendum. A familiaribus et propinquis vexati Christiani. Doctores ipsi gravius afflicti. In veteri Testamento præmia hic accipiebantur. Aliter cum vulgo, et aliter cum justis et sanctis se gessit Deus. Eleemosyna ex rapina data, non est eleemosyna. Eleemosynæ laudes. Cur pro foribus templorum pauperes. Fœnites ante oratoria. Precatio cum igne collata. 289-302

HOMIL. III, de eisdem verbis, Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est (2. Cor. 4, 13); et quæ de causa rebus bonis omnes ex æquo fruantur, et de eleemosyna.

MONITUM ad Homiliam in illud, Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ! 301-302 MONITUM ad Homiliam in illud, Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ! 301-302

HOMIL. in hoc Apostoli dictum, Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ (2. Cor. 11. 1)!

HOMIL. in hoc Apostoli dictum, Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ (2. Cor. 11. 1)! — Veri amoris ratio. A pseudo apostolis accusatus Paulus se laudare cogitur. Sancti peccata sua facile, laudes vero suas nonnisi coacti enuntiant. Principes optant improbos habere successores. Sancti nominis urgente necessitate laudes suas effrunt. 301-310

HOMIL. in hoc Apostoli dictum, Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ (2. Cor. 11. 1)!

MONITUM ad Homiliam in illud Apostoli, Sive per occasionem, sive per veritatem Christus, etc. 309-310 MONITUM ad Homiliam in illud Apostoli, Sive per occasionem, sive per veritatem Christus, etc. 309-310

HOMIL. in eos qui male utuntur hoc Apostoli dicto, Sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntiatur (Philipp. 1. 18); et de humilitate.

HOMIL. in eos qui male utuntur hoc Apostoli dicto, Sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntiatur (Philipp. 1. 18); et de humilitate. — In humilitate quantum boni, et in arrogantia quantum mali insit. Sollicitudo Pauli erga discipulos; discipulorum erga magistrum amor. Caritas inæqualitatem abjicit. Ærumnæ et catenæ Pauli magnæ consolationi discipulis erant. Ad precationem hortatur. Perseverantia in precando quantum valeat. Deus per nos rogatus magis exaudit, quam si per alios rogemus. 311-320

HOMIL. in eos qui male utuntur hoc Apostoli dicto, Sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntiatur (Philipp. 1. 18); et de humilitate.

MONITUM in Homiliam de Viduis. 321-322 MONITUM in Homiliam de Viduis. 321-322

HOMIL. in illud, Vidua eligatur non minus sexaginta annorum (1. Tim. 5. 9), et de liberorum educatione, ac de eleemosyna.

HOMIL. in illud, Vidua eligatur non minus sexaginta annorum (1. Tim. 5. 9), et de liberorum educatione, ac de eleemosyna. — Connexio dicendorum cum antea dictis. Arma viduarum quæ sint. Genera viduarum varia. Olim chori erant viduarum. Cohortatur ad monogamiam, nec damnat secundas nuptias. Virginitas sine virtutibus aliis non prodest. Viduæ in educandis liberis laus. Heli pater nimis indulgens. Pater indulgens parricida est. Quomodo pueri docendi. Fructus bonæ aut malæ educationis liberorum. Negligentia parentum. Peccator dæmonico miseror. Exemplum Christi pedes lavantis. Bona ex susceptione peregrinorum manantia. Exemplum viduæ. Pauperibus inserviendum est. Ad eleemosynam adhortatio. Quatuor ob causas Christi nomine dandum. 321-338

HOMIL. in illud, Vidua eligatur non minus sexaginta annorum (1. Tim. 5. 9), et de liberorum educatione, ac de eleemosyna.

MONITUM ad Homiliam in Heliam et Viduam. 337-338 MONITUM ad Homiliam in Heliam et Viduam. 337-338

HOMIL. in Heliam et in Viduam, et de Eleemosyna.

HOMIL. in Heliam et in Viduam, et de Eleemosyna. — Eleemosynæ dignitas. Duæ viduæ duo Testamenta exprimunt. Descriptio sterilitatis et siccitatis aeris. Deus quomodo puniit Sodomitarum nefaria scelera. Quomodo Deus in puniendo eos se gessit. Cur ab aliis ejectus, a Vidua susceptus propheta. Cur Heliam Deus affligi siverit. Elisæus duplex Helias. Nullam reliquit excusationem divitibus Vidua. Non prophetæ solum excipiendi sunt. 337-348

HOMIL. in Heliam et in Viduam, et de Eleemosyna.

MONITUM ad Homiliam de futurorum deliciis, etc. 347-348 MONITUM ad Homiliam de futurorum deliciis, etc. 347-348

HOMIL. de futurorum deliciis, et præsentium vilitate.

HOMIL. de futurorum deliciis, et præsentium vilitate. — Auditoribus de avaritate gratulatur. Quæ vera sint insignia magistratus exponit. Martyrum potestas quanta. Spirituales divitiæ distributione crescunt. Cur caducæ esse res hujus voluerit Deus. Angelica est vita evangelica. Resurrectionis futuræ argumenta. Transfiguratio Christi futuræ gloriæ imago. 347-354

HOMIL. de futurorum deliciis, et præsentium vilitate.

MONITUM ad Homiliam de non evulgandis fratrum peccatis, et in sequentem de non desperando. 353-354 MONITUM ad Homiliam de non evulgandis fratrum peccatis, et in sequentem de non desperando. 353-354

HOMIL. quod non oporteat peccata fratrum evulgare, neque inimicis imprecari.

HOMIL. quod non oporteat peccata fratrum evulgare, neque inimicis imprecari. — Scriptura nunquam suam beneficam vim amittit. Pauperibus utilior quam divitibus. Nec divitiæ, nec paupertas vituperandæ. Tum præcipue nos vexat dæmon, cum oramus. Quomodo dæmoni resistendum. Magnum telum precatio. Orbitas liberorum non est pœna peccati; quam causam habeat. Partus sterilis partus Virginis fidem facit. Quot annos precatus sit Isaac. Cui similes sint, qui contra inimicos orant. Oratio eorum qui vindicta delectantur. 353-364

HOMIL. quod non oporteat peccata fratrum evulgare, neque inimicis imprecari.

HOMIL. non oportere quemquam de seipso desperare, aut preces contra inimicos fundere, aut animo deficere, quamvis petens non accipiat; et ad maritos de pace erga uxores conservanda. Fructus sermonum antea habitorum. Publicanus limes ultimus malitiæ. Precationis modus quis. Peccatorum meminisse, recte factorum oblivisci oportet. Cur esset sterilis uxor Isaac; cur sterilis partus præcesserit. Quid prædicta nos doceant. A veneficiis atque præstigiis declinandum. Conjuges se invicem diligant necesse est. Uxor vitiosa toleranda est. Non licet uxorem repudiare, et aliam ducere. Orationis vis. 365-372 HOMIL. non oportere quemquam de seipso desperare, aut preces contra inimicos fundere, aut animo deficere, quamvis petens non accipiat; et ad maritos de pace erga uxores conservanda. Fructus sermonum antea habitorum. Publicanus limes ultimus malitiæ. Precationis modus quis. Peccatorum meminisse, recte factorum oblivisci oportet. Cur esset sterilis uxor Isaac; cur sterilis partus præcesserit. Quid prædicta nos doceant. A veneficiis atque præstigiis declinandum. Conjuges se invicem diligant necesse est. Uxor vitiosa toleranda est. Non licet uxorem repudiare, et aliam ducere. Orationis vis. 365-372

MONITUM ad Homiliam in illud, In faciem ei restiti. 371-372 MONITUM ad Homiliam in illud, In faciem ei restiti. 371-372

Cum in præcedenti collecta in nova ecclesia cum episcopo conventum celebrasset, hunc sermonem habuit in veteri ecclesia in hunc locum Apostoli : cum venisset Petrus minichan, in faciem ei restiti (Gal. 2. 11) ; et ostendit ea quæ tum flebant, non a contrariis studiis profecta esse, verum ex pacto convento et per dispensationem. Petri constantia in Christo prædicando. Petrus aliis apostolis fiducia antecellit. Cur præfectus fuerit Paulus gentibus, Petrus Judæis. Cur non præfigat nomen suum Paulus in Epistola ad Hebræos. Historiam paulo altius repetit. Gentiliter vivere quid sit. Aliorum quorumdam solutiones præmittit. Altera solutio quæstionis, cur reprehensus sit Petrus, quo consilio Paulus Petrum argueret. Cur se argui voluerit Petrus. Simulatam fuisse reprehensionem ostendit. Infirmitate legis inculcat Apostolus. 371-383 Cum in præcedenti collecta in nova ecclesia cum episcopo conventum celebrasset, hunc sermonem habuit in veteri ecclesia in hunc locum Apostoli : cum venisset Petrus minichan, in faciem ei restiti (Gal. 2. 11) ; et ostendit ea quæ tum flebant, non a contrariis studiis profecta esse, verum ex pacto convento et per dispensationem. Petri constantia in Christo prædicando. Petrus aliis apostolis fiducia antecellit. Cur præfectus fuerit Paulus gentibus, Petrus Judæis. Cur non præfigat nomen suum Paulus in Epistola ad Hebræos. Historiam paulo altius repetit. Gentiliter vivere quid sit. Aliorum quorumdam solutiones præmittit. Altera solutio quæstionis, cur reprehensus sit Petrus, quo consilio Paulus Petrum argueret. Cur se argui voluerit Petrus. Simulatam fuisse reprehensionem ostendit. Infirmitate legis inculcat Apostolus. 371-383

OPUSCULA DE MOTIBUS CONSTANTINOPOLITANIS, DEQUE IIS QUÆ AD UTRUMQUE EJUS EXSILIUM SPECTANT. 387-398 OPUSCULA DE MOTIBUS CONSTANTINOPOLITANIS, DEQUE IIS QUÆ AD UTRUMQUE EJUS EXSILIUM SPECTANT. 387-398

Ibid. Ibid.

PROŒMIUM. PROŒMIUM.

MONITUM circa duas sequentes in Eutropium Homilias. 389-390 MONITUM circa duas sequentes in Eutropium Homilias. 389-390

HOMIL. in Eutropium eunuchum patricium ac consulem.

HOMIL. in Eutropium eunuchum patricium ac consulem. — Quam fluxæ res hujus vitæ. Quo consilio hæc loquatur. Eutropii splendor ante calamitatem. Eutropium Arcadius Imperator abduci a tem lo jubet. Eutropius in ecclesiam, cujus immunitatem violaverat, confugere coactus est. 391-396

HOMIL. in Eutropium eunuchum patricium ac consulem.

HOMIL. cum extra ecclesiam deprehensus Eutropius abreptus fuit. De paradiso seu horto, et de Scripturis; atque in illud, Adstitit regina a dextris tuis (Psal. 44. 10).

HOMIL. cum extra ecclesiam deprehensus Eutropius abreptus fuit. De paradiso seu horto, et de Scripturis; atque in illud, Adstitit regina a dextris tuis (Psal. 44. 10). — Lecionis Scripturarum utilitas. Eutropius quomodo captus. Vero Christiano nihil timendum. Divitiarum quis usus. Solum peccatum lædere potest. Hæc vita peregrinatio. Ecclesiæ laudes. Affectus in Deo quomodo. Varia Christi nomina. Exempla nulla Deo digna. Qui verus thesaurus. Dos sponsæ Christi. Quam præstet vita futura præsenti. Viæ sunt variæ ad salutem. Pulchritudo corporis ex natura, animæ ex virtute proficiscitur. 395-414

HOMIL. cum extra ecclesiam deprehensus Eutropius abreptus fuit. De paradiso seu horto, et de Scripturis; atque in illud, Adstitit regina a dextris tuis (Psal. 44. 10).

MONITUM in Homiliam sequentem. 413-414 MONITUM in Homiliam sequentem. 413-414

HOMIL. cum Saturninus et Aurelianus acti essent in exsilium, et Gaius egressus esset e civitate; et de avaritia. Constantinopolitani tumultus imago. Adversus avaritiam. Paupertatis bona. Exspectatio tristium, ea cum advenerint, mitigat. Jobi historia et laudes. 415-420 HOMIL. cum Saturninus et Aurelianus acti essent in exsilium, et Gaius egressus esset e civitate; et de avaritia. Constantinopolitani tumultus imago. Adversus avaritiam. Paupertatis bona. Exspectatio tristium, ea cum advenerint, mitigat. Jobi historia et laudes. 415-420

MONITUM in tria sequentia Opuscula. 419-420 MONITUM in tria sequentia Opuscula. 419-420

De regressu S. Joannis ex Asia Constantinopolim. 421-422 De regressu S. Joannis ex Asia Constantinopolim. 421-422

De recipiendo Severiano. 423-424 De recipiendo Severiano. 423-424

SERMO ipsius Severiani de Pace, cum susceptus esset a beato Joanne, episcopo Constantinopolitano. 425-428 SERMO ipsius Severiani de Pace, cum susceptus esset a beato Joanne, episcopo Constantinopolitano. 425-428

MONITUM in sequentem Chrysostomi Orationem, antequam iret in exsilium. 427-428 MONITUM in sequentem Chrysostomi Orationem, antequam iret in exsilium. 427-428

HOMIL. ante exsilium. Ibid. HOMIL. ante exsilium. Ibid.

Item cum de expulsione ipsius S. Joannis ageretur. 431-432 Item cum de expulsione ipsius S. Joannis ageretur. 431-432

MONITUM in alteram Orationem, antequam iret in exsilium. 435-436 MONITUM in alteram Orationem, antequam iret in exsilium. 435-436

ORATIO cum iret in exsilium. Ibid. ORATIO cum iret in exsilium. Ibid.

MONITUM in duas sequentes post reditum ab exsilio Orationes. 437-438 MONITUM in duas sequentes post reditum ab exsilio Orationes. 437-438

ORATIO post reditum a priore exsilio. 439-440 ORATIO post reditum a priore exsilio. 439-440

Item eodem tempore. 441-442 Item eodem tempore. 441-442

Ejusdem post reditum a priore exsilio Homilia. 443-444 Ejusdem post reditum a priore exsilio Homilia. 443-444

MONITUM in Homiliam de Chananaea, post reditum ab exsilio a Chrysostomo habitam. 447-448 MONITUM in Homiliam de Chananaea, post reditum ab exsilio a Chrysostomo habitam. 447-448

HOMIL. in dimissionem Chananaeæ. Hostes Chrysostomi illo reverso fugerunt. Publicanus quis. Liberum arbitrium. Pœnitentia omnia vitia solvit. Christus pro omnibus gentibus venit in mundum. Christus legem implevit, quare? Perseverandum in precatione. Omnis locus ad precandum opportunus. 449-460 HOMIL. in dimissionem Chananaeæ. Hostes Chrysostomi illo reverso fugerunt. Publicanus quis. Liberum arbitrium. Pœnitentia omnia vitia solvit. Christus pro omnibus gentibus venit in mundum. Christus legem implevit, quare? Perseverandum in precatione. Omnis locus ad precandum opportunus. 449-460

ADMONITIO in librum quod nemo lædatur nisi a seipso. 459-460 ADMONITIO in librum quod nemo lædatur nisi a seipso. 459-460

LIBER quod qui seipsum non lædit, nemo lædere possit. Attentionem et benevolentiam sibi conciliat. Judex utramque partem audire debet. Quid sit virtus hominis, et quid eam lædere possit. Adami exemplo dicta probat. Objectioni respondet de pœnis et suppliciis. Num afflictiones vetent eleemosynam impertiri. De cupiditate divitiarum, et cur eæ sint expetendæ. An expetendæ sint divitiæ ob voluptates. Uræ jucundiores mensæ, divitum an pauperum. Num concilient honorem divitiæ, et ad utionem juvent. Honorem sola virtus conciliat. An efficiant divitiæ ut hostes ulciscamur. Exemplo Lazari paupertatem vindicat. Amplificat eamdem sententiam, exemplo Pauli ostendens neminem ab afflictionibus lædi. Cur etiam improborum lapsus exprimat Scriptura. Parabola ædificantium explicatur. Providentia Dei erga Judæos. Miracula edita in exitu ex Ægypto. Aliud exemplum Ninivitarum confirmat, afflictiones homini nocere non posse. De tribus pueris Danielis sociis. 459-460 LIBER quod qui seipsum non lædit, nemo lædere possit. Attentionem et benevolentiam sibi conciliat. Judex utramque partem audire debet. Quid sit virtus hominis, et quid eam lædere possit. Adami exemplo dicta probat. Objectioni respondet de pœnis et suppliciis. Num afflictiones vetent eleemosynam impertiri. De cupiditate divitiarum, et cur eæ sint expetendæ. An expetendæ sint divitiæ ob voluptates. Uræ jucundiores mensæ, divitum an pauperum. Num concilient honorem divitiæ, et ad utionem juvent. Honorem sola virtus conciliat. An efficiant divitiæ ut hostes ulciscamur. Exemplo Lazari paupertatem vindicat. Amplificat eamdem sententiam, exemplo Pauli ostendens neminem ab afflictionibus lædi. Cur etiam improborum lapsus exprimat Scriptura. Parabola ædificantium explicatur. Providentia Dei erga Judæos. Miracula edita in exitu ex Ægypto. Aliud exemplum Ninivitarum confirmat, afflictiones homini nocere non posse. De tribus pueris Danielis sociis. 459-460

ADMONITIO in librum ad eos qui scandalizati sunt ob adversitatos, etc. 479-480 ADMONITIO in librum ad eos qui scandalizati sunt ob adversitatos, etc. 479-480

LIBER ad eos qui scandalizati sunt ob adversitatos quæ contigerunt, populique et multorum sacerdotum persecutionem ac perversionem, et de incomprehensibili, et adversus Judæos.

LIBER ad eos qui scandalizati sunt ob adversitatos quæ contigerunt, populique et multorum sacerdotum persecutionem ac perversionem, et de incomprehensibili, et adversus Judæos. — 1. Necessarium esse ut causa dicatur, ex qua scandalum ortum est. 2. Periculosum esse ac dementiæ plenum, cariose inquirere et scrutari arcanam Dei sapientiam. Liberum arbitrium. 3. Non nobis solum, sed et cælestibus virtutibus incomprehensibilem esse divinitatem. 4. Moysen prohibitam periculosam curiositatem in exordio libri uno verbo sustulisse. 5. Credendum esse providentiæ Dei regi omnia; ejusque rei maximam demonstrationem iis qui dubitant, a rebus creatis suppeditari. 6. De caritate Dei, quæ caritatem omnem longe excedit. Exemplum affertur ex historia Jonæ deductum. 7. Demonstratio divinæ providentiæ ex creaturis. Utilitas siderum quæ de cælo nos regunt. Solem utilitatemque ejus commendat; deinde singularum partium naturæ utilitatem generatim laudat. Speciatim de ventorum et noctis utilitate loquitur. De piscium et ferarum variis generibus agit. 8. Multæ providentiæ demonstrationem esse, quod lex naturalis et scripta sit data, quodque viros eximios per suas transgressiones fieri magistros curarit earum gentium a quibus suscipiebantur, et quod deinde caput bonorum largitus sit Unigeniti sui adventum. Viri Justi peregrinari coacti. Non curiosius scrutanda sunt opera Dei. Actiones medicorum non examinemus. 9. Non esse curiose inquirendum, et rerum finem expectandum esse. 10. Antiquos etiam finem rerum exspectasse. Abraham filium sacrificare jussus. Joseph a fratribus venditur. Tentatur ad hæc. Exemplo Davidis afflictos consolatur. 11. Hoc non statim contingisse (nempe Davidis felicitatem), atque initio contraria cuncta cum cernerent evenire, veteres scandalizatos non fuisse. 12. Qua de causa homines impii et dæmones et diabolus in hoc mundo sit. Scandala cur permittat. 13. Nihil eos lædere qui vigiles sunt et attenti, neque supplantare. Abraham filium immolare jussus. 14. Apostolorum etiam temporibus multa fuisse scandala, multosque depravatos, ac doctorum persecutiones ac cædes frequentes. 15. Inspicientes etiam ex eo quod caput erat honorum, hoc est ex cruce, per quam salvus factus est orbis terrarum, scandalum passos esse. 16. Qui seipsum injuria non afficit, eum a nemine lædi posse. 17. Maximæ providentiæ, bonitatis et caritatis Dei documentum esse crucem. 18. Non mediocrem utilitatem ex iis quæ acciderunt ad Ecclesiam dimanasse. 19. Hoc multorum martyrum institutum ac propositum fuisse sive cum viverent, sive cum morerentur. Martyres plures ob causas. 20. Temporibus apostolorum res evenisse graviores. Vitæ apostolicæ prærogativa qualis. 21. Cur tam in Veteri quam in Novo Testamento multæ fuerint afflictiones. 22. Afflictiones non modo non scandalizare, sed et prodesse illis qui ex æquo et bono judicent, sint licet gentiles. Josepho nihil nocuit Ægyptia. Josephi exemplum quam utile. 23. Maximum esse gloriæ et celebritatis Ecclesiæ indicium, quæ acciderunt, eaque multis profuisse. 24. Qui hæc scelera perpetrarunt, inde quoque jam pœnas luere. 449-528

LIBER ad eos qui scandalizati sunt ob adversitatos quæ contigerunt, populique et multorum sacerdotum persecutionem ac perversionem, et de incomprehensibili, et adversus Judæos.

MONITUM in Epistolas duas Joannis Chrysostomi ad Innocentium papam, inque Epistolam Innocentii ad Chrysostomum, et in alteram ad clerum et populum Constantinopolitanum; itemque in Epistolam Honorii ad Arcadium circa ea quæ in depositione Joannis Chrysostomi gesta fuerant, demum in Epistolam Joannis Chrysostomi ad episcopos et presbyteros ob pietatem in carcere inclusos. 527-528 MONITUM in Epistolas duas Joannis Chrysostomi ad Innocentium papam, inque Epistolam Innocentii ad Chrysostomum, et in alteram ad clerum et populum Constantinopolitanum; itemque in Epistolam Honorii ad Arcadium circa ea quæ in depositione Joannis Chrysostomi gesta fuerant, demum in Epistolam Joannis Chrysostomi ad episcopos et presbyteros ob pietatem in carcere inclusos. 527-528

JOANNES Innocentio episcopo Romæ. 529-530 JOANNES Innocentio episcopo Romæ. 529-530

Idem ad eumdem. 533-536 Idem ad eumdem. 533-536

INNOCENTIUS Joanni. 537-538 INNOCENTIUS Joanni. 537-538

INNOCENTIUS episcopus presbyteris et diaconis universo clero ac populo Ecclesiæ Constantinopolitanæ, qui subditi sunt episcopo Joanni. Ibid. INNOCENTIUS episcopus presbyteris et diaconis universo clero ac populo Ecclesiæ Constantinopolitanæ, qui subditi sunt episcopo Joanni. Ibid.

EXEMPLUM sacræ Honorii Augusti, missæ ad principem Orientis Arcadium. 539-540 EXEMPLUM sacræ Honorii Augusti, missæ ad principem Orientis Arcadium. 539-540

JOANNES ad episcopos, presbyteros et diaconos ob pietatem in carcere inclusos. 541-542 JOANNES ad episcopos, presbyteros et diaconos ob pietatem in carcere inclusos. 541-542

ADMONITIO in Epistolas S. Joannis Chrysostomi ad Olympiadem et ad alios multos. 543-544 ADMONITIO in Epistolas S. Joannis Chrysostomi ad Olympiadem et ad alios multos. 543-544

Epist. I ad Olympiadem.—Nihil grave præter peccatum. Deus non statim semper adversa tollit. 549-550 Epist. I ad Olympiadem.—Nihil grave præter peccatum. Deus non statim semper adversa tollit. 549-550

II ad eamdem.—Periculosum est pro alienis peccatis animo frangi. In publicis calamitatibus quid agendum. Viduæ ipsæ virgines meritis possunt superare. Olympiadis virtutes. De vestitu vili ac neglecto Olympiadis. Quanta res sit virginitas. Laus Jobi; calamitates ejus. Consolatur Olympiadem ob absentiam ipsius dolentem. Patientiæ merces. 556-572 II ad eamdem.—Periculosum est pro alienis peccatis animo frangi. In publicis calamitatibus quid agendum. Viduæ ipsæ virgines meritis possunt superare. Olympiadis virtutes. De vestitu vili ac neglecto Olympiadis. Quanta res sit virginitas. Laus Jobi; calamitates ejus. Consolatur Olympiadem ob absentiam ipsius dolentem. Patientiæ merces. 556-572

III ad eamdem.—Afflictam consolatur. Mœroris naturam explicat. Mœror Evæ pœna. Morte nihil gravius aut terribilius esse demonstrat. Mors morte levior. Ærumnæ coronas pariunt. Quantus ex calamitatibus fructus oriatur. Nulla virtus sine labore magnam laudem refert. Aliquid præclari agere cum perpessione aliqua multo melius est quam sine labore idem præstare. Calamitates Olympiadis. Joseph ob calamitates clarus. 572-589 III ad eamdem.—Afflictam consolatur. Mœroris naturam explicat. Mœror Evæ pœna. Morte nihil gravius aut terribilius esse demonstrat. Mors morte levior. Ærumnæ coronas pariunt. Quantus ex calamitatibus fructus oriatur. Nulla virtus sine labore magnam laudem refert. Aliquid præclari agere cum perpessione aliqua multo melius est quam sine labore idem præstare. Calamitates Olympiadis. Joseph ob calamitates clarus. 572-589

IV ad eamdem.—Patientia nihil gloriosius; morbo nihil acerbius. Morbus non est otium. Chrysostomus putat ab exsilio se rediturum esse. In Armenia exsulat Chrysostomus. 589-596 IV ad eamdem.—Patientia nihil gloriosius; morbo nihil acerbius. Morbus non est otium. Chrysostomus putat ab exsilio se rediturum esse. In Armenia exsulat Chrysostomus. 589-596

V ad eamdem.

V ad eamdem. — Illam cui scribit, ut forti sit animo hortatur. Humanæ felicitatis vanitas. 596-598

V ad eamdem.

VI ad eamdem.

VI ad eamdem. — Præsentis vitæ calamitates mera fabula sunt. 598-601

VI ad eamdem.

VII ad eamdem.

VII ad eamdem. — Peccati conscientia carnifex. Lugendi peccatores. Vitium est animæ mors. 601-607

VII ad eamdem.

VIII ad eamdem.

VIII ad eamdem. — Timenda scelerum impunitas. 607-608

VIII ad eamdem.

IX ad eamdem. 608 IX ad eamdem. 608

X ad eamdem. Ibid. X ad eamdem. Ibid.

XI ad eamdem. 609 XI ad eamdem. 609

XII ad eamdem. Ibid. XII ad eamdem. Ibid.

XIII ad eamdem. 610 XIII ad eamdem. 610

XIV ad eamdem.

XIV ad eamdem. — Commemorat quæ ipsi Cæsareæ acciderint. Chrysostomus gaudet de calamitatibus. Grave malum mors illius. Nihil molestum præter peccatum. 612-619

XIV ad eamdem.

XV ad eamdem. 619 XV ad eamdem. 619

XVI ad eamdem.

XVI ad eamdem. — Deus per læta et adversa piorum vitam gubernat. 620

XVI ad eamdem.

XVII ad eamdem.

XVII ad eamdem. — Calamitas pios robustiores reddit. 621-622

XVII ad eamdem.

XVIII, Carteriæ. 623 XVIII, Carteriæ. 623

XIX, Marciano et Marcellino. Ibid. XIX, Marciano et Marcellino. Ibid.

XX, Agapeto. Ibid. XX, Agapeto. Ibid.

XXI, Alphio. Ibid. XXI, Alphio. Ibid.

XXII, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 624 XXII, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 624

XXIII, Romano presbytero. 625 XXIII, Romano presbytero. 625

XXIV, Hesychio. Ibid. XXIV, Hesychio. Ibid.

XXV, Elpidio episcopo. 626 XXV, Elpidio episcopo. 626

XXVI, Magno episcopo. Ibid. XXVI, Magno episcopo. Ibid.

XXVII, Domno episcopo. Ibid. XXVII, Domno episcopo. Ibid.

XXVIII, Basilio presbytero. 627 XXVIII, Basilio presbytero. 627

XXIX, Chalcidiæ et Asyncritiæ. XXIX, Chalcidiæ et Asyncritiæ.

XXX, Heortio episcopo. 628 XXX, Heortio episcopo. 628

XXXI, Marcellino. Ibid. XXXI, Marcellino. Ibid.

XXXII, Euthaliæ. Ibid. XXXII, Euthaliæ. Ibid.

XXXIII, Adoliæ. 629 XXXIII, Adoliæ. 629

XXXIV, Carteriæ. Ibid. XXXIV, Carteriæ. Ibid.

XXXV, Alphio. 630 XXXV, Alphio. 630

XXXVI, Maroni presbytero monacho Ibid. XXXVI, Maroni presbytero monacho Ibid.

XXXVII, Tranquillino episcopo. Ibid. XXXVII, Tranquillino episcopo. Ibid.

XXXVIII, Hymnetio archiatro. 631 XXXVIII, Hymnetio archiatro. 631

XXXIX, Chalcidiæ. Ibid. XXXIX, Chalcidiæ. Ibid.

XL, Asyncritiæ. 632 XL, Asyncritiæ. 632

XLI, Valentino. Ibid. XLI, Valentino. Ibid.

XLII, Candidiano. 633 XLII, Candidiano. 633

XLIII, Bassianæ. Ibid. XLIII, Bassianæ. Ibid.

XLIV, Theodoto diacono. Ibid. XLIV, Theodoto diacono. Ibid.

XLV, Symmacho presbytero. 634 XLV, Symmacho presbytero. 634

XLVI, Rufino. Ibid. XLVI, Rufino. Ibid.

XLVII, Nanææ. Ibid. XLVII, Nanææ. Ibid.

XLVIII, Arabio. 635 XLVIII, Arabio. 635

XLIX, Alphio. Ibid. XLIX, Alphio. Ibid.

L, Diogeni. 636 L, Diogeni. 636

LI, Eidem. Ibid. LI, Eidem. Ibid.

LII, Adoliæ. 637 LII, Adoliæ. 637

LIII, Nicolao presbytero. Ibid. LIII, Nicolao presbytero. Ibid.

LIV, Gerontio presbytero. 638 LIV, Gerontio presbytero. 638

LV, Symeoni et Mari presbyteris atque in Apamensi regione monasticam vitam profitentibus. 639 LV, Symeoni et Mari presbyteris atque in Apamensi regione monasticam vitam profitentibus. 639

LVI, Romulo et Byzo monachis. 640 LVI, Romulo et Byzo monachis. 640

LVII, Adoliæ. Ibid. LVII, Adoliæ. Ibid.

LVIII, Theodosio ex ducibus. 641 LVIII, Theodosio ex ducibus. 641

LIX, Theodoto diacono. Ibid. LIX, Theodoto diacono. Ibid.

LX, Chalcidiæ et Asyncritiæ. 642 LX, Chalcidiæ et Asyncritiæ. 642

LXI, Theodoto ex consularibus. Ibid. LXI, Theodoto ex consularibus. Ibid.

LXII, Casto, Valerio, Diophante, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 643 LXII, Casto, Valerio, Diophante, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 643

LXIII, Tranquillino. Ibid. LXIII, Tranquillino. Ibid.

LXIV, Cyriaco episcopo. 644 LXIV, Cyriaco episcopo. 644

LXV, Marciano et Marcellino. Ibid. LXV, Marciano et Marcellino. Ibid.

LXVI, Casto, Valerio, Diophante, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. Ibid. LXVI, Casto, Valerio, Diophante, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. Ibid.

LXVII, Theodoto diacono. 645 LXVII, Theodoto diacono. 645

LXVIII, Eidem. Ibid. LXVIII, Eidem. Ibid.

LXIX, Nicolao presbytero. 646 LXIX, Nicolao presbytero. 646

LXX, Aphthonio, Theodoto, Choreæ, presbyteris ac monachis. 647 LXX, Aphthonio, Theodoto, Choreæ, presbyteris ac monachis. 647

LXXI, Malcho. Ibid. LXXI, Malcho. Ibid.

LXXII, Alphio. 648 LXXII, Alphio. 648

LXXIII, Agapeto. 648 LXXIII, Agapeto. 648

LXXIV, Hesychio. ibid. LXXIV, Hesychio. ibid.

LXXV, Harmatio. 649 LXXV, Harmatio. 649

LXXVI, Chalcidiæ. ibid. LXXVI, Chalcidiæ. ibid.

LXXVII, Asyncritiæ. ibid. LXXVII, Asyncritiæ. ibid.

LXXVIII, Romano presbytero. 650 LXXVIII, Romano presbytero. 650

LXXIX, Gemello. ibid. LXXIX, Gemello. ibid.

LXXX, Firmino. 651 LXXX, Firmino. 651

LXXXI, Hymnelio archiatro. ibid. LXXXI, Hymnelio archiatro. ibid.

LXXXII, Cytherio. ibid. LXXXII, Cytherio. ibid.

LXXXIII, Leontio. 652 LXXXIII, Leontio. 652

LXXXIV, Faustino. ibid. LXXXIV, Faustino. ibid.

LXXXV, Lucio episcopo. 653 LXXXV, Lucio episcopo. 653

LXXXVI, Mari episcopo. ibid. LXXXVI, Mari episcopo. ibid.

LXXXVII, Eulogio episcopo. 654 LXXXVII, Eulogio episcopo. 654

LXXXVIII, Joanni episcopo Hierosolymitano. ibid. LXXXVIII, Joanni episcopo Hierosolymitano. ibid.

LXXXIX, Theodosio Scythopolis episcopo. 655 LXXXIX, Theodosio Scythopolis episcopo. 655

XC, Moysi episcopo. ibid. XC, Moysi episcopo. ibid.

XCI, Romano presbytero. ibid. XCI, Romano presbytero. ibid.

XCII, Moysi presbytero. 656 XCII, Moysi presbytero. 656

XCIII, Aphthonio, Theodoto, Chærææ, presbyteris et monachis, universoque vestro sodalitio. ibid. XCIII, Aphthonio, Theodoto, Chærææ, presbyteris et monachis, universoque vestro sodalitio. ibid.

XCIV, Pentadiæ diaconissæ. 657 XCIV, Pentadiæ diaconissæ. 657

XCV, Pæanio. 659 XCV, Pæanio. 659

XCVI, Ampruclæ diaconissæ atque illis quæ cum ipsa sunt. ibid. XCVI, Ampruclæ diaconissæ atque illis quæ cum ipsa sunt. ibid.

XCVII, Hypatio presbytero. 660 XCVII, Hypatio presbytero. 660

XCVIII, Chalcidiæ. ibid. XCVIII, Chalcidiæ. ibid.

XCIX, Asyncritiæ. 661 XCIX, Asyncritiæ. 661

C, Marciano et Marcellino. ibid. C, Marciano et Marcellino. ibid.

CI, Severo presbytero. ibid. CI, Severo presbytero. ibid.

CII, Theodoto lectori. 662 CII, Theodoto lectori. 662

CIII, Ampruclæ diaconissæ ipsiusque comitibus. ibid. CIII, Ampruclæ diaconissæ ipsiusque comitibus. ibid.

CIV, Pentadiæ diaconissæ. 663 CIV, Pentadiæ diaconissæ. 663

CV, Chalcidiæ. 664 CV, Chalcidiæ. 664

CVI, Asyncritiæ ipsiusque sodalibus. ibid. CVI, Asyncritiæ ipsiusque sodalibus. ibid.

CVII, Casto, Valerio, Diophanto et Cyriaco presbyteris. 665 CVII, Casto, Valerio, Diophanto et Cyriaco presbyteris. 665

CVIII, Urbicio episcopo. 667 CVIII, Urbicio episcopo. 667

CIX, Rufino episcopo. ibid. CIX, Rufino episcopo. ibid.

CX, Basso episcopo. 668 CX, Basso episcopo. 668

CXI, Anatolio episcopo Adanæ. ibid. CXI, Anatolio episcopo Adanæ. ibid.

CXII, Theodoro episcopo. ibid. CXII, Theodoro episcopo. ibid.

CXIII, Palladio episcopo. 669 CXIII, Palladio episcopo. 669

CXIV, Elpidio episcopo. 670 CXIV, Elpidio episcopo. 670

CXV, Theophilo presbytero. 671 CXV, Theophilo presbytero. 671

CXVI, Valentino. ibid. CXVI, Valentino. ibid.

CXVII, Theodoræ. 672 CXVII, Theodoræ. 672

CXVIII, episcopis et presbyteris in carcere degentibus. 673 CXVIII, episcopis et presbyteris in carcere degentibus. 673

CXIX, Theophilo presbytero. ibid. CXIX, Theophilo presbytero. ibid.

CXX, Theodoræ. 674 CXX, Theodoræ. 674

CXXI, Arabio. 675 CXXI, Arabio. 675

CXXII, Marciano. 676 CXXII, Marciano. 676

CXXIII, Phœnicia presbyteris et monachis, gentiles in christiana religione instituentibus. ibid. CXXIII, Phœnicia presbyteris et monachis, gentiles in christiana religione instituentibus. ibid.

CXXIV, Gemello. ibid. CXXIV, Gemello. ibid.

MONITUM in Epistolam sequentem ad Cyriacum episcopum exsulem. 679-680 MONITUM in Epistolam sequentem ad Cyriacum episcopum exsulem. 679-680

CXXV, Cyriaco episcopo exsulanti. 681-682 CXXV, Cyriaco episcopo exsulanti. 681-682

CXXVI, Rufino presbytero. 683 CXXVI, Rufino presbytero. 683

CXXVII, Polybio. 687 CXXVII, Polybio. 687

CXXVIII, Mariniano. 688 CXXVIII, Mariniano. 688

CXXIX, Marciano et Marcellino. ibid. CXXIX, Marciano et Marcellino. ibid.

CXXX, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 689 CXXX, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, Antiochiæ presbyteris. 689

CXXXI, Elpidio episcopo. 690 CXXXI, Elpidio episcopo. 690

CXXXII, Gemello. ibid. CXXXII, Gemello. ibid.

CXXXIII, Adoliæ. 691 CXXXIII, Adoliæ. 691

CXXXIV, Diogeni. 692 CXXXIV, Diogeni. 692

CXXXV, Theodoto diacono. 693 CXXXV, Theodoto diacono. 693

CXXXVI, Theodoto lectori. ibid. CXXXVI, Theodoto lectori. ibid.

CXXXVII, Theodoto diacono. 694 CXXXVII, Theodoto diacono. 694

CXXXVIII, Elpidio episcopo. 695 CXXXVIII, Elpidio episcopo. 695

CXXXIX, Theodoro Syriæ consulari. ibid. CXXXIX, Theodoro Syriæ consulari. ibid.

CXL, Theodoto diacono. 696 CXL, Theodoto diacono. 696

CXLI, Theodoto et consularibus. ibid. CXLI, Theodoto et consularibus. ibid.

CXLII, Elpidio episcopo. ibid. CXLII, Elpidio episcopo. ibid.

CXLIII, Polybio. 697 CXLIII, Polybio. 697

CXLIV, Diogeni. ibid. CXLIV, Diogeni. ibid.

CXLV, Nicolao presbytero. 698 CXLV, Nicolao presbytero. 698

CXLVI, Theodoto, Nicolao, Chærææ, presbyteris et monachis. ibid. CXLVI, Theodoto, Nicolao, Chærææ, presbyteris et monachis. ibid.

CXLVII, Anthemio. 699 CXLVII, Anthemio. 699

CXLVIII, Cyriaco, Demetrio, Palladio, Eulysio, episcopis. ibid. CXLVIII, Cyriaco, Demetrio, Palladio, Eulysio, episcopis. ibid.

CXLIX, Aurelio Carthaginis episcopo. 700 CXLIX, Aurelio Carthaginis episcopo. 700

CL, Maximo episcopo. ibid. CL, Maximo episcopo. ibid.

CLI, Asello episcopo. 701 CLI, Asello episcopo. 701

CLII, Episcopis. 701 CLII, Episcopis. 701

CLIII, Iisdem. 702 CLIII, Iisdem. 702

CLIV, Iisdem. ibid. CLIV, Iisdem. ibid.

CLV, Chromatio Aquileiæ episcopo. ibid. CLV, Chromatio Aquileiæ episcopo. ibid.

CLVI, Episcopis. 703 CLVI, Episcopis. 703

CLVII, Episcopis, qui ab Occidente venerant. ibid. CLVII, Episcopis, qui ab Occidente venerant. ibid.

CLVIII, Iisdem. 704 CLVIII, Iisdem. 704

CLIX, Iisdem. ibid. CLIX, Iisdem. ibid.

CLX, Episcopo, qui ab Occidente venerat. 705 CLX, Episcopo, qui ab Occidente venerat. 705

CLXI, Romanis presbyteris, qui cum Episcopis venerant. ibid. CLXI, Romanis presbyteris, qui cum Episcopis venerant. ibid.

CLXII, Anysio Thessalonicensi episcopo. 706 CLXII, Anysio Thessalonicensi episcopo. 706

CLXIII, Anysio, Numerio, Theodosio, Eutropio, Eustathio, Marcello, Eusebio, Maximiano, Eugenio, Geronio, et Thyrso, atque omnibus Macedoniæ orthodoxis episcopis. ibid. CLXIII, Anysio, Numerio, Theodosio, Eutropio, Eustathio, Marcello, Eusebio, Maximiano, Eugenio, Geronio, et Thyrso, atque omnibus Macedoniæ orthodoxis episcopis. ibid.

CLXIV, Alexandro Corinthi episcopo. 707 CLXIV, Alexandro Corinthi episcopo. 707

CLXV, Episcopis qui cum Occidentalibus venerant. ibid. CLXV, Episcopis qui cum Occidentalibus venerant. ibid.

CLXVI, Episcopis qui cum Occidentalibus episcopis venerant. 708 CLXVI, Episcopis qui cum Occidentalibus episcopis venerant. 708

CLXVII, Iisdem. ibid. CLXVII, Iisdem. ibid.

CLXVIII, Probæ matronæ Romæ degenti. 709 CLXVIII, Probæ matronæ Romæ degenti. 709

CLXIX, Julianæ et iis quæ cum ipsa sunt. ibid. CLXIX, Julianæ et iis quæ cum ipsa sunt. ibid.

CLXX, Italicæ. ibid. CLXX, Italicæ. ibid.

CLXXI, Montio. 710 CLXXI, Montio. 710

CLXXII, Helladio. ibid. CLXXII, Helladio. ibid.

CLXXIII, Evethio. ibid. CLXXIII, Evethio. ibid.

Ejusdem Epistolæ LXVIII ad diversos, primum in lucem editæ anno 1615, ex codice Ms. Collegii Antverpiani Societatis Jesu, Frontone Ducæo, soc. Jesu Theologo, interprete. 711-712 Ejusdem Epistolæ LXVIII ad diversos, primum in lucem editæ anno 1615, ex codice Ms. Collegii Antverpiani Societatis Jesu, Frontone Ducæo, soc. Jesu Theologo, interprete. 711-712

CLXXIV, Episcopis, presbyteris et diaconis Chalcedone inclusis. ibid. CLXXIV, Episcopis, presbyteris et diaconis Chalcedone inclusis. ibid.

CLXXV, Agapeto. ibid. CLXXV, Agapeto. ibid.

CLXXVI, Hesychio. ibid. CLXXVI, Hesychio. ibid.

CLXXVII, Artemidoro. ibid. CLXXVII, Artemidoro. ibid.

CLXXVIII, Euthaliæ. 713 CLXXVIII, Euthaliæ. 713

CLXXIX, Adoliæ. ibid. CLXXIX, Adoliæ. ibid.

CLXXX, Hypatio presbytero. ibid. CLXXX, Hypatio presbytero. ibid.

CLXXXI, Episcopis. 714 CLXXXI, Episcopis. 714

CLXXXII, Venerio episcopo Mediolanensi. ibid. CLXXXII, Venerio episcopo Mediolanensi. ibid.

CLXXXIII, Hesychio episcopo Salonensi. 715 CLXXXIII, Hesychio episcopo Salonensi. 715

CLXXXIV, Gaudentio episcopo Brixiano. ibid. CLXXXIV, Gaudentio episcopo Brixiano. ibid.

CLXXXV, Pentadiæ diaconissæ. 716 CLXXXV, Pentadiæ diaconissæ. 716

CLXXXVI, Alypio. ibid. CLXXXVI, Alypio. ibid.

CLXXXVII, Procopio. 717 CLXXXVII, Procopio. 717

CLXXXVIII, Marcellino. ibid. CLXXXVIII, Marcellino. ibid.

CLXXXIX, Antiocho. ibid. CLXXXIX, Antiocho. ibid.

CXC, Brisoni. 718 CXC, Brisoni. 718

CXCI, Ampruclæ diaconissæ. ibid. CXCI, Ampruclæ diaconissæ. ibid.

CXCII, Onesicratiæ. 719 CXCII, Onesicratiæ. 719

CXCIII, Pæanio. ibid. CXCIII, Pæanio. ibid.

CXCIV, Gemello. 720 CXCIV, Gemello. 720

CXCV, Claudiano ibid. CXCV, Claudiano ibid.

CXCVI, Actio. 721 CXCVI, Actio. 721

CXCVII, Statilio præfecto urbis. ibid. CXCVII, Statilio præfecto urbis. ibid.

CXCVIII, Hesychio. 722 CXCVIII, Hesychio. 722

CXCIX, Danieli presbytero. ibid. CXCIX, Danieli presbytero. ibid.

CC, Callistrato, Isauriæ episcopo. 723 CC, Callistrato, Isauriæ episcopo. 723

CCI, Hercutio. ibid. CCI, Hercutio. ibid.

CCII, Cyriaco episcopo. ibid. CCII, Cyriaco episcopo. ibid.

CCIII, Sallustio presbytero. 724 CCIII, Sallustio presbytero. 724

CCIV, Pæanio. ibid. CCIV, Pæanio. ibid.

CCV, Anatolio præfectiano. 725 CCV, Anatolio præfectiano. 725

CCVI, Theodoto diacono. ibid. CCVI, Theodoto diacono. ibid.

CCVII, Monachis Gothis qui in Romuli agro degunt. ibid. CCVII, Monachis Gothis qui in Romuli agro degunt. ibid.

CCVIII, Arcæo presbytero 727 CCVIII, Arcæo presbytero 727

CCIX, Salvioni. ibid. CCIX, Salvioni. ibid.

CCX, Theodoro. 728 CCX, Theodoro. 728

CCXI, Timotheo presbytero. ibid. CCXI, Timotheo presbytero. ibid.

CCXII, Theophilo presbytero. 729 CCXII, Theophilo presbytero. 729

CCXIII, Philippo presbytero ibid. CCXIII, Philippo presbytero ibid.

CCXIV, Sebastiano presbytero. ibid. CCXIV, Sebastiano presbytero. ibid.

CCXV, Pelagio presbytero. 730 CCXV, Pelagio presbytero. 730

CCXVI, Musonio. ibid. CCXVI, Musonio. ibid.

CCXVII, Valentino. ibid. CCXVII, Valentino. ibid.

CCXVIII, Euthymio presbytero. 731 CCXVIII, Euthymio presbytero. 731

CCXIX, Severinæ et Romulæ. ibid. CCXIX, Severinæ et Romulæ. ibid.

CCXX, Pæanio. 732 CCXX, Pæanio. 732

CCXXI, Constantio presbytero. ibid. CCXXI, Constantio presbytero. ibid.

CCXXII, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, presbyteris Antiochenis. 733 CCXXII, Casto, Valerio, Diophanto, Cyriaco, presbyteris Antiochenis. 733

CCXXIII, Hesychio. 734 CCXXIII, Hesychio. 734

CCXXIV, Marciano et Marcellino. 735 CCXXIV, Marciano et Marcellino. 735

CCXXV, Constantio presbytero. Ibid. CCXXV, Constantio presbytero. Ibid.

CCXXVI, Marciano et Marcellino. Ibid. CCXXVI, Marciano et Marcellino. Ibid.

CCXXVII, Cæteriæ. 736 CCXXVII, Cæteriæ. 736

CCXXVIII, Theodoro medico. Ibid. CCXXVIII, Theodoro medico. Ibid.

CCXXIX. Severæ. 737 CCXXIX. Severæ. 737

CCXXX, Elpidio episcopo. ibid. CCXXX, Elpidio episcopo. ibid.

CCXXXI, Adoliæ. ibid. CCXXXI, Adoliæ. ibid.

CCXXXII, Carteriæ. 738 CCXXXII, Carteriæ. 738

CCXXXIII, ad episcopum Antiochenum. 739 CCXXXIII, ad episcopum Antiochenum. 739

CCXXXIV, Brisoni. ibid. CCXXXIV, Brisoni. ibid.

CCXXXV, Porphyrio episcopo Rhosensi. 740 CCXXXV, Porphyrio episcopo Rhosensi. 740

CCXXXVI, Carterio præsidi. ibid. CCXXXVI, Carterio præsidi. ibid.

MONITUM in quinque sequentes Epistolas Constantii presbyteri. 741-742 MONITUM in quinque sequentes Epistolas Constantii presbyteri. 741-742

CCXXXVII, Constantii presbyteri ad matrem. ibid. CCXXXVII, Constantii presbyteri ad matrem. ibid.

CCXXXVIII, ejusdem ad sororem suam. 743 CCXXXVIII, ejusdem ad sororem suam. 743

CCXXXIX, ejusdem ad Valerium et Diophantum presbyteros. 745 CCXXXIX, ejusdem ad Valerium et Diophantum presbyteros. 745

CCXL, ejusdem ad Castum presbyterum. 746 CCXL, ejusdem ad Castum presbyterum. 746

CCXLI, ejusdem ad Cyriacum presbyterum. ibid. CCXLI, ejusdem ad Cyriacum presbyterum. ibid.

CCXLII, Chrysostomi Chalcidiae et Asyncritiæ. ibid. CCXLII, Chrysostomi Chalcidiae et Asyncritiæ. ibid.

MONITUM in Epistolam ad Cæsarium. 747-748 MONITUM in Epistolam ad Cæsarium. 747-748

PRÆFATIO cl. v. Emerici Bigotii in Epistolam Chrysostomi ad Cæsarium monachum. 753-754 PRÆFATIO cl. v. Emerici Bigotii in Epistolam Chrysostomi ad Cæsarium monachum. 753-754

EPISTOLA D. Chrysostomi ad Cæsarium monachum. 755-756 EPISTOLA D. Chrysostomi ad Cæsarium monachum. 755-756

MONITUM in sequentem Orationem Chrysostomi in laudem Diodori Tarsensis, et in fragmentum aliud in laudem Diodori ex Facundo Hermianensi eductum. 761-762 MONITUM in sequentem Orationem Chrysostomi in laudem Diodori Tarsensis, et in fragmentum aliud in laudem Diodori ex Facundo Hermianensi eductum. 761-762

LAUS Diodori episcopi qui prior concionatus laudarat (Joan. Chrysostomum). ibid. LAUS Diodori episcopi qui prior concionatus laudarat (Joan. Chrysostomum). ibid.

FRAGMENTUM S. Joannis Chrysostomi, ubi de eodem Diodoro ex Facundo Hermianensi. 765-766 FRAGMENTUM S. Joannis Chrysostomi, ubi de eodem Diodoro ex Facundo Hermianensi. 765-766

MONITUM ad Homiliam in Pascha, quæ genuina esse probatur. ibid. MONITUM ad Homiliam in Pascha, quæ genuina esse probatur. ibid.

CONCIO in sanctum Pascha. ibid. CONCIO in sanctum Pascha. ibid.

MONITUM in Homiliam sequentem, quæ de Assumptione vel de Ascensione Christi inscribitur. 771-772 MONITUM in Homiliam sequentem, quæ de Assumptione vel de Ascensione Christi inscribitur. 771-772

HOMIL. in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi, et in principium Actorum 2. 773-774 HOMIL. in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi, et in principium Actorum 2. 773-774

SPURIA. 791-792 SPURIA. 791-792

MONITUM ad Homilias quinque in Assumptionem Domini. ibid. MONITUM ad Homilias quinque in Assumptionem Domini. ibid.

SERMO I in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. ibid. SERMO I in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. ibid.

SERMO II in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 793-794 SERMO II in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 793-794

SERMO III in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 797-798 SERMO III in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 797-798

SERMO IV in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 799-800 SERMO IV in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 799-800

SERMO V in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 801-802 SERMO V in Ascensionem Domini nostri Jesu Christi. 801-802

MONITUM ad Homilias in Pentecosten. 803-804 MONITUM ad Homilias in Pentecosten. 803-804

SERMO I in Pentecosten. ibid. SERMO I in Pentecosten. ibid.

SERMO II in sanctam Pentecosten. 807-808 SERMO II in sanctam Pentecosten. 807-808

SERMO III in sanctam Pentecosten. 809-810 SERMO III in sanctam Pentecosten. 809-810

MONITUM ad Homiliam de Spiritu sancto. 811-812 MONITUM ad Homiliam de Spiritu sancto. 811-812

SERMO S. Joannis Chrysostomi de sancto Spiritu. 813-814 SERMO S. Joannis Chrysostomi de sancto Spiritu. 813-814

MONITUM ad Homiliam de Christo pastore et ove. 823-824 MONITUM ad Homiliam de Christo pastore et ove. 823-824

HOMIL. in memoriam Martyrum, et quod Christus sit pastor et ovis; necnon de Velo et Propitiatorio. 827-828 HOMIL. in memoriam Martyrum, et quod Christus sit pastor et ovis; necnon de Velo et Propitiatorio. 827-828

MONITUM in Homiliam de Adoratione crucis. 833-836 MONITUM in Homiliam de Adoratione crucis. 833-836

HOMIL. in pretiosæ vitalisque crucis adorationem, media hebdomada jejuniorum. ibid. HOMIL. in pretiosæ vitalisque crucis adorationem, media hebdomada jejuniorum. ibid.

MONITUM in Homiliam de Confessione crucis. 841-842 MONITUM in Homiliam de Confessione crucis. 841-842

HOMIL. quæ docet non esse verendum confiteri sanctam crucem, et per eam nos a Christo esse conservatos, et in ea esse gloriandum; de virtute etiam agit, et quomodo Christus salutem nostram exoptet, ac de eleemosyna. ibid. HOMIL. quæ docet non esse verendum confiteri sanctam crucem, et per eam nos a Christo esse conservatos, et in ea esse gloriandum; de virtute etiam agit, et quomodo Christus salutem nostram exoptet, ac de eleemosyna. ibid.

SELECTA ex notis Henrici Savilii et Frontonis Ducæi in tomum III Operum S. Joannis Chrysostomi. 845-846 SELECTA ex notis Henrici Savilii et Frontonis Ducæi in tomum III Operum S. Joannis Chrysostomi. 845-846