Índice temático estático
PG059 — Patrologiæ Græcæ Tomus LIX
Lista HTML estática das seções temáticas do volume, preservando o texto original do índice e priorizando links profundos para páginas com referência explícita.
Sumário
ORDO RERUM
ORDO RERUM QUAE IN HOC TOMO NONO CONTINENTUR.
ORDO RERUM
- PRAEFATIO ad Homilias S. Joannis Chrysostomi in Joannem.
PRAEFATIO ad Homilias S. Joannis Chrysostomi in Joannem. 5-20
PRAEFATIO ad Homilias S. Joannis Chrysostomi in Joannem. - MONITUM circa undecim Homilias Chrysostomi nondum editas.
MONITUM circa undecim Homilias Chrysostomi nondum editas. 21-24
MONITUM circa undecim Homilias Chrysostomi nondum editas. - HOMILIA I in sanctum Joannem apostolum et evangelistam.
HOMILIA I in sanctum Joannem apostolum et evangelistam.—Laus Evangelii Joannis; ipsius Joannis encomium; quanam illius Evangelium intelligere possint. Joannis sublimitas; quomodo Evangelium ejus sit audiendum. Descriptio dispositionum quæ ad Evangelium audiendum requiruntur; theatrorum spectacula fugienda; pactis cum Deo et Ecclesia initis standum; attentas aures præbendum. 25-30
HOMILIA I in sanctum Joannem apostolum et evangelistam. - HOM. II ex capite I.
HOM. II ex capite I.—Philosophi externi cum Joanne comparati, quantuli sint pretii. Cur Joannes, relicto Patre, de Filio disserat; describitur sapientia et sublimitas evangelistæ. Quomodo et quare animus omni cupiditate terrena vacuus fieri debeat ad evangelicam doctrinam recte intelligendam; liber Joannis quanta cum attentione legendus; moralis exhortatio ad recte audiendum; nequitia ex arbitrio et voluntate. 29-38
HOM. II ex capite I. - HOM. III ex eodem capite.
HOM. III ex eodem capite.—Juvenes quomodo instituendi; doctrinæ Joannis quanta vis; mens quæ divina meditatur diabolo formidabilis est. Non turbamur nisi ex animi nostri infirmitate; hæreticorum de Verbo sententia. Æternitas Filii probatur. Cur Petrus Judæos alloquens de Christo ut de simplici homine multa sit loquutus; Christus in quantum Filius Dei est, non creatus est. Judæis gloria damnum. Gloria popularis non est vere gloria. Moralis exhortatio ad vanam gloriam fugiendam; Deum unum spectatorem laudatorumque quærere oportet. 37-46
HOM. III ex eodem capite. - HOM. IV ex eodem capite.
HOM. IV ex eodem capite.—Methodo quam in commentario usurpare destinat, exposita, Chrysostomus explicat cur evangelistæ alii ab incarnatione orsi sint, Joannes vero secus; deinde quid sit Verbum exponit. Verbum si vita est, æternum est; objectio hæreticorum; Filius ex; dicitur sine articulo, refutatur. A servitute idolorum nos liberavit Christus; de quata non prosunt ad salutem, si vita sit corrupta; ira celeriter exstinguenda; laudes hominum vel ex gratia prodeunt, vel ex odio negantur. Ex iracundi imagine, quantum malum sit ira, probatur; contra eos qui superstitione tempora observant. 43-54
HOM. IV ex eodem capite. - HOM. V ex eodem capite.
HOM. V ex eodem capite.—Pater non compositus, Filius item non compositus est. Lumen cæleste non illuminat nisi virtute et bona voluntate instructos; peccator quasi in ebrietate et tenebris versatur, omnia tuta timens; sordus est nudum quam peccatis onustum ambulare. 53-60
HOM. V ex eodem capite. - HOM. VI ex eodem capite.
HOM. VI ex eodem capite.—Joannis Baptistæ missio; explicatur illud, Frat homo missus a Deo : cur et quomodo Christus testimonium accipiat ab homine; doctrina nihil prodest sine bonis operibus. 59-62
HOM. VI ex eodem capite. - HOM. VII ex eodem capite.
HOM. VII ex eodem capite.—Methodum disserendi a se usurpatam asserit Chrysostomus; inconvrehensibilia Dei non scrutanda. Vera de Patre et de Filio doctrina; Sabellianorum et Marcellianorum insania; peccata quomdo abluantur. 61-66
HOM. VII ex eodem capite. - HOM. VIII ex eodem capite.
HOM. VIII ex eodem capite.—Christus verus Deus est; ipse, cum sit lux vera, cur non omnes illuminet; Pauli Samosateni insania; inanis gloriæ tyrannis; mundus qui Christum non cognovit, quis; prophetæ quomodo Christum noverunt. Quantum discrimen inter servos Christi et servos mamone. 65-70
HOM. VIII ex eodem capite. - HOM. IX ex eodem capite.
HOM. IX ex eodem capite.—Externa philosophia quam absurda et turpis. Judæi carpuntur a Paulo maxime ob suam arrogantiam; superbia omnes virtutes reddit inutiles. 69-74
HOM. IX ex eodem capite. - HOM. X ex eodem capite.
HOM. X ex eodem capite.—Deus nos ad virtutem impellit, illesa nostra libertate; bonus probatur, etiam cum supplicia minatur; quam generosa Salvatoris caritas. 75-78
HOM. X ex eodem capite. - HOM. XI ex eodem capite.
HOM. XI ex eodem capite.—Locum Evangelii explicandum ante explicationem legere hortatur; quorumdam socordiam in audientia Scriptura arguit; deinde explicare illud, Verbum caro factum est, aggreditur. 77-80
HOM. XI ex eodem capite. - HOM. XII ex eodem capite.
HOM. XII ex eodem capite.—Gloria quasi Unigeniti quid sit; imperatorum ornatuæ et cultus. Discrimen inter Christum et angelos in terra ad quando conversatos; circumstantiæ adventus ejus; ipsius potentia, in ordine physico, morali, supernaturali. In quibus visa sit gloria Christi quasi gloria Unigeniti a Patre; divinitatem Christi potestas ejus prædicat; gloria Christi in cælis quanta; ad illa fruendam vocati sumus. 79-86
HOM. XII ex eodem capite. - HOM. XIII ex eodem capite.
HOM. XIII ex eodem capite.—Doctor ex auditorum sequitur præmium non amittit; pastor spiritualis quorumdam hærere debeat animabus sibi commissis; audientis stimulat Chrysostomus. Cur et quomodo Joannes Baptista Christum prædicet. Prophetæ futura ut jam facta sæpe nuntiant. Conclusio : vita bona, gratia una actio, caritas, commendantur; dona ex rapina improbantur. 83-92
HOM. XIII ex eodem capite. - HOM. XIV ex eodem capite.
HOM. XIV ex eodem capite.—Inter vetera et nova discrimen. Gratiam pro gratia quid significet. 91-98
HOM. XIV ex eodem capite. - HOM. XV ex eodem capite.
HOM. XV ex eodem capite.—Deus secundum nudam substantiam a nemine visus est. Christus quod in sinu Patris sit, accurate Patrem novit. Quæ, quomodo et quæs docuerit Filius Dei; caritas commendatur; christiani munus corpus sunt, quod est maximum amicitiae vinculum. 97-102
HOM. XV ex eodem capite. - HOM. XVI ex eodem capite.
HOM. XVI ex eodem capite. — Judaeos testimonium Joannis Baptistæ postulantes, suam ipsi accusationem postularunt. Superbia omni vitio pejor; homo arrogans acri-ter redarguitur. 101-108
HOM. XVI ex eodem capite. - HOM. XVII ex eodem capite.
HOM. XVII ex eodem capite. — Christus baptismo Joannis non egebat, sed Christo baptismæ; quare Joannes Baptista frequenter dicat, Nesciebam eum. 107-114
HOM. XVII ex eodem capite. - HOM. XVIII ex eodem capite.
HOM. XVIII ex eodem capite. — Propter segnitiem naturæ humanæ eadem monita sæpius repetenda sunt; cur Joannes Baptista eadem ipsa multoties loquatur. Verbum erga humanam naturam sicut sponsus erga sponsam se gessit; Joannes solus præsentem Christum prædicavit; virtus sacrificii Christi semper operatur; Joannis Baptistæ sobrietas; maximum de Christo testimonium opera ejus. Doctrinæ Christi omnia postponenda; cibi animæ qui sint; contra theatralia. 115-120
HOM. XVIII ex eodem capite. - HOM. XIX ex eodem capite.
HOM. XIX ex eodem capite. — Unionis bona. Christiani nomen quam venerandum; agendi ratio tanto nomine digna commendatur; pecunias auget qui pauperibus distribuit. 119-124
HOM. XIX ex eodem capite. - HOM. XX ex eodem capite.
HOM. XX ex eodem capite. — Exemplo Nathanael cognitione Christi exsultandum est; obsequium illi præstandum est cui creditur; non verbis sed operibus amor exhibetur. 125-128
HOM. XX ex eodem capite. - HOM. XXI ex capitibus I et II.
HOM. XXI ex capitibus I et II. — Christus non in prima va ætate miracula patravil; trium annorum spatio miracula celebratus est; quomodo Maria filii etiam pueri divinitatem suspicari potuerit; quando parentibus obsequendum. Cur et qua mente Christus matrem suam increpaverit; nunquam illam repellere intendit; improbo nihil prosunt cognati probi; cognati Christi Desposyni appellati. 127-134
HOM. XXI ex capitibus I et II. - HOM. XXII ex capite II.
HOM. XXII ex capite II. — Terrena omnia fluxa sunt, et nunquam consistunt; mensa frugalis valetudinis est mater. 135-138
HOM. XXII ex capite II. - HOM. XXIII ex eodem capite.
HOM. XXIII ex eodem capite. — Cur Christus non nisi ænigmatice discipulis de sua futura resurrectione locutus fuerit; apostolorum virtus quanta; eleemosyna commendatur. 137-144
HOM. XXIII ex eodem capite. - HOM. XXIV ex capitibus II et III.
HOM. XXIV ex capitibus II et III. — Cur Christus ænigmatice Nicodemo loquatur; ipsius verborum explanatio. In rebus divinis non nimiam curiositatem adhibendam esse, exemplo Nicodemi comprobatur. Divina ratiocinio non scrutanda; pravi mores mentem obscurant; divitiarum damna; bona eleemosyna. 145-148
HOM. XXIV ex capitibus II et III. - HOM. XXV ex capite III.
HOM. XXV ex capite III. — Quomodo Nicodemum instituerit Christus; discrimen inter primam hominis creationem et secundam quæ fit per Spiritum sanctum; vita alia multo melior exspectatur; baptismi sublimitas; cur aqua ad illuminationem necessaria. Baptizatos ut digne baptismo agant, nondum baptizatos ut quam primum baptizentur, hortatur; catechumeni fidelibus extranei sunt; baptismus usque ad mortem differentes redarguuntur; commendatur eleemosyna. 147-152
HOM. XXV ex capite III. - HOM. XXVI ex eodem capite.
HOM. XXVI ex eodem capite. — Christi caro quomodo nata; explicatio illius, Quod natum est ex spiritu, spiritus est, et illius, Spiritus ubi vult spirat. 153-158
HOM. XXVI ex eodem capite. - HOM. XXVII ex eodem capite.
HOM. XXVII ex eodem capite. — Christus auditorum imbecillitati se attemperabat, quomodo et qua mente; Unigeniti generatio non ratione inquirenda; versus quos explicat inter se cohærere et quadrare demonstrat Chrysostomus. Dei amor erga homines quantus sit ex incarnatione et passione probatur; quare morte sua subindicata statim se auctorem vitæ prædixerit Christus. Et beneficiis a Christo in homines collatis, eleemosynam et caritatem commendat, eosque redarguit qui pauperibus neglectis luxui serviunt. 157-162
HOM. XXVII ex eodem capite. - HOM. XXVIII ex eodem capite.
HOM. XXVIII ex eodem capite. — Christi clementia; duo Christi adventus. Pravi mores maxime homines a Christianismo avertunt; nullus paganus vera virtute præditus; philosophi gentiles inanis gloriæ causa virtutem exercebant. Vana gloria fugienda; virtutis fructum tollit. 161-166
HOM. XXVIII ex eodem capite. - HOM. XXIX ex eodem capite.
HOM. XXIX ex eodem capite. — Nihil veritate clarius, nihil mendacio infirmius; cur Christus non baptizavit, sed discipuli. Ecclesia quomodo sponsa Christi fiat; Joannes Baptista de Christo testimonium sapiens et ineluctabile; vanæ gloriæ damna; quomodo sit fugienda. 165-172
HOM. XXIX ex eodem capite. - HOM. XXX ex eodem capite.
HOM. XXX ex eodem capite. — Joannis discipuli Christo non crediderunt. 171-176
HOM. XXX ex eodem capite. - HOM. XXXI ex cap. III et IV.
HOM. XXXI ex cap. III et IV. — Fides sine vita bona nihil prodest; illud, Ira manet super eum, pœnam æternam designat. Samaritanorum origo. Christus exemplo docet fastum esse calcandum. Colloquium Christi cum muliere Samaritana evolvitur; utriusque agendi ratio commentatur. 175-184
HOM. XXXI ex cap. III et IV. - HOM. XXXII ex capite IV.
HOM. XXXII ex capite IV. — Spiritus sanctus modo ignis modo aqua a Scriptura appellatus; prudentia Christi Samaritanam docentis; Samaritanæ sinceritas; ipsa Nicodemo sapientior. Samaritanæ philosophiæ malæ fidei Judæorum opponitur. E Samaritanæ studio fervorem audientium excitat; lectio divinorum librorum commendatur; libri aureis literis. 185-188
HOM. XXXII ex capite IV. - HOM. XXXIII ex eodem capite.
HOM. XXXIII ex eodem capite. — Fidei necessitas; illud, Crede mihi, mulier,..... adorabis Patrem, commentatur; cultus Samaritanorum; Judæorum super Samaritanos præstantia; Christi in Testamentum vetus suffragium. Quare Christus addiderit, Et nunc est; veri adoratores qui sint; quid sibi velit istud, in spiritu et veritate; Christus in libris Mosis sæpe prædictus præfiguratusque est; præstat Judæis mulier Samaritana. Humilitas fundamentum virtutum; divitiarum vanitas; eleemosyna commendatur. 187-192
HOM. XXXIII ex eodem capite. - HOM. XXXIV ex eodem capite.
HOM. XXXIV ex eodem capite. — Fervorem audientium excitat Chrysostomus cum verbis Christi, tum exemplo mulieris Samaritanæ cujus etiam humilitatem laudat; Christus quam de salute hominum sollicitus, quam in inculcanda doctrina prudens. Pœnitentia vera quæ. 193-198
HOM. XXXIV ex eodem capite. - HOM. XXXV ex eodem capite.
HOM. XXXV ex eodem capite. — Samaritanorum Judæorumque erga Christum agendi rationes comparantur; laudantur priores, redarguuntur Judæi. Deus cum in prosperis tum in adversis diligendus est: nihil nos ab ista dilectione avertere debet. 197-201
HOM. XXXV ex eodem capite. - HOM. XXXVI ex cap. IV et V. — Nihil in sacris Scripturis leviter prætereundum; piscinæ probatica comparatur cum baptismo cujus figura erat; monita moralia dissertationi interseruntur. Quare nequitiam voluptas, virtutem labor comitetur; labor est attributum virtutis constitutivum; desidiæ malum; nequitiæ voluptas brevis; virtutis immortalæ gaudium.
HOM. XXXVI ex cap. IV et V. — Nihil in sacris Scripturis leviter prætereundum; piscinæ probatica comparatur cum baptismo cujus figura erat; monita moralia dissertationi interseruntur. Quare nequitiam voluptas, virtutem labor comitetur; labor est attributum virtutis constitutivum; desidiæ malum; nequitiæ voluptas brevis; virtutis immortalæ gaudium. 204-208
HOM. XXXVI ex cap. IV et V. — Nihil in sacris Scripturis leviter prætereundum; piscinæ probatica comparatur cum baptismo cujus figura erat; monita moralia dissertationi interseruntur. Quare nequitiam voluptas, virtutem labor comitetur; labor est attributum virtutis constitutivum; desidiæ malum; nequitiæ voluptas brevis; virtutis immortalæ gaudium. - HOM. XXXVII ex capite V. — Scriptura sacra omnium medicinarum thesaurus; paralytici ad piscinam jacentis patientia, modestia, sanatio mirabilis; alius paralyticus hic, alius ille de quo agitur apud Matthæum; Christus quantum accurate miraculorum suorum fidem adstrueret. Christus non fidem requirebat ab iis qui miracula ejus non viderant; paralytici fides et fortis animus; Judæorum improbitas; cur Christus, sanato paralytico, statim recesserit. Invidia quantum malum; caritas commendatur.
HOM. XXXVII ex capite V. — Scriptura sacra omnium medicinarum thesaurus; paralytici ad piscinam jacentis patientia, modestia, sanatio mirabilis; alius paralyticus hic, alius ille de quo agitur apud Matthæum; Christus quantum accurate miraculorum suorum fidem adstrueret. Christus non fidem requirebat ab iis qui miracula ejus non viderant; paralytici fides et fortis animus; Judæorum improbitas; cur Christus, sanato paralytico, statim recesserit. Invidia quantum malum; caritas commendatur. 207-212
HOM. XXXVII ex capite V. — Scriptura sacra omnium medicinarum thesaurus; paralytici ad piscinam jacentis patientia, modestia, sanatio mirabilis; alius paralyticus hic, alius ille de quo agitur apud Matthæum; Christus quantum accurate miraculorum suorum fidem adstrueret. Christus non fidem requirebat ab iis qui miracula ejus non viderant; paralytici fides et fortis animus; Judæorum improbitas; cur Christus, sanato paralytico, statim recesserit. Invidia quantum malum; caritas commendatur. - HOM. XXXVIII ex eodem capite. — Deus corpus castigat ob animæ peccata; gehennæ supplicia æterna sunt et justa; qui jam pro peccatis plecti in eadem recidunt, majores dabunt pœnas; morbi plurimi ex peccato oriuntur. Christum æqualem esse Patri probatur; objectioni respondetur. Inanis gloria fugienda.
HOM. XXXVIII ex eodem capite. — Deus corpus castigat ob animæ peccata; gehennæ supplicia æterna sunt et justa; qui jam pro peccatis plecti in eadem recidunt, majores dabunt pœnas; morbi plurimi ex peccato oriuntur. Christum æqualem esse Patri probatur; objectioni respondetur. Inanis gloria fugienda. 211-220
HOM. XXXVIII ex eodem capite. — Deus corpus castigat ob animæ peccata; gehennæ supplicia æterna sunt et justa; qui jam pro peccatis plecti in eadem recidunt, majores dabunt pœnas; morbi plurimi ex peccato oriuntur. Christum æqualem esse Patri probatur; objectioni respondetur. Inanis gloria fugienda. - HOM. XXXIX ex eodem capite. — Judicium futurum timendum; Filius non factus, sed ab æterno genitus; Christus quomodo et qua mente de se loquens humilitatem permiscet sublimibus. Cur Christus verbis utatur humilibus; eadem ipsi Patri qui potestas. Patris et Filii æqualitas; judicium, vitam, resurrectionem cur Christus sæpe memoret; Paulus Samosatenus quomodo legat; quis sit verus legendi modus. In Christo duæ voluntates, quomodo. Moralis exhortatio ad pœnitentia simul et simplicitate utendum; quando alia peccata non dimittimus, nobis ipsis non dimittimus; condonatio injuriarum, caritas, eleemosynaque commendatur.
HOM. XXXIX ex eodem capite. — Judicium futurum timendum; Filius non factus, sed ab æterno genitus; Christus quomodo et qua mente de se loquens humilitatem permiscet sublimibus. Cur Christus verbis utatur humilibus; eadem ipsi Patri qui potestas. Patris et Filii æqualitas; judicium, vitam, resurrectionem cur Christus sæpe memoret; Paulus Samosatenus quomodo legat; quis sit verus legendi modus. In Christo duæ voluntates, quomodo. Moralis exhortatio ad pœnitentia simul et simplicitate utendum; quando alia peccata non dimittimus, nobis ipsis non dimittimus; condonatio injuriarum, caritas, eleemosynaque commendatur. 219-228
HOM. XXXIX ex eodem capite. — Judicium futurum timendum; Filius non factus, sed ab æterno genitus; Christus quomodo et qua mente de se loquens humilitatem permiscet sublimibus. Cur Christus verbis utatur humilibus; eadem ipsi Patri qui potestas. Patris et Filii æqualitas; judicium, vitam, resurrectionem cur Christus sæpe memoret; Paulus Samosatenus quomodo legat; quis sit verus legendi modus. In Christo duæ voluntates, quomodo. Moralis exhortatio ad pœnitentia simul et simplicitate utendum; quando alia peccata non dimittimus, nobis ipsis non dimittimus; condonatio injuriarum, caritas, eleemosynaque commendatur. - HOM. XL ex eodem capite. — Lectio Scripturarum quantam discretionem exigat; discutitur commentaturque illud, Si testimonium perhibeo de meipso, verum non est. Joannis Baptistæ testimonii certitudo; ipsius Dei erat testimonium; operum Christi testimonium ineluctabile. Quare Christus hic ex operibus suis divinitatem missionis suæ tantum, nulla de sua divinitate mentione facta, adstruxit; Pater quomodo audiat et videatur; quare Judæus Christus ad Scripturas remiserit. Contra hæreticos et Scripturas pugnandum; quasdam tantum virtutes, aliis neglectis, exercere non sufficit; hominum avarorum injustorumque insania et supplicium futurum.
HOM. XL ex eodem capite. — Lectio Scripturarum quantam discretionem exigat; discutitur commentaturque illud, Si testimonium perhibeo de meipso, verum non est. Joannis Baptistæ testimonii certitudo; ipsius Dei erat testimonium; operum Christi testimonium ineluctabile. Quare Christus hic ex operibus suis divinitatem missionis suæ tantum, nulla de sua divinitate mentione facta, adstruxit; Pater quomodo audiat et videatur; quare Judæus Christus ad Scripturas remiserit. Contra hæreticos et Scripturas pugnandum; quasdam tantum virtutes, aliis neglectis, exercere non sufficit; hominum avarorum injustorumque insania et supplicium futurum. 227-234
HOM. XL ex eodem capite. — Lectio Scripturarum quantam discretionem exigat; discutitur commentaturque illud, Si testimonium perhibeo de meipso, verum non est. Joannis Baptistæ testimonii certitudo; ipsius Dei erat testimonium; operum Christi testimonium ineluctabile. Quare Christus hic ex operibus suis divinitatem missionis suæ tantum, nulla de sua divinitate mentione facta, adstruxit; Pater quomodo audiat et videatur; quare Judæus Christus ad Scripturas remiserit. Contra hæreticos et Scripturas pugnandum; quasdam tantum virtutes, aliis neglectis, exercere non sufficit; hominum avarorum injustorumque insania et supplicium futurum. - HOM. XLI ex eodem capite. — Res spirituales multi faciendæ; Scripturas non perfunctorie legendum, præsertim in locis ad Christum pertinentibus; Christus pertinaciam Judæorum redarguit, maximam adhibens prudentiam matremque argumentorum vim; prædicit ipsos Antichristi recepturos. Dolus et nequitia fugienda; virtutem vera sapientia, nequitiam amentia comitatur; inferentis utilitas pejor conditio quam patientis.
HOM. XLI ex eodem capite. — Res spirituales multi faciendæ; Scripturas non perfunctorie legendum, præsertim in locis ad Christum pertinentibus; Christus pertinaciam Judæorum redarguit, maximam adhibens prudentiam matremque argumentorum vim; prædicit ipsos Antichristi recepturos. Dolus et nequitia fugienda; virtutem vera sapientia, nequitiam amentia comitatur; inferentis utilitas pejor conditio quam patientis. 233-236
HOM. XLI ex eodem capite. — Res spirituales multi faciendæ; Scripturas non perfunctorie legendum, præsertim in locis ad Christum pertinentibus; Christus pertinaciam Judæorum redarguit, maximam adhibens prudentiam matremque argumentorum vim; prædicit ipsos Antichristi recepturos. Dolus et nequitia fugienda; virtutem vera sapientia, nequitiam amentia comitatur; inferentis utilitas pejor conditio quam patientis. - HOM. XLII ex capite VI. — Evangelistæ conciliantur. Victus frugalitas commendatur; Marcionistarum error. Isaias non tam ex evidentia miraculi quam ex saturitatis gaudio ad Christum conversi; dignitates spernendas docet Christus. Gloria non fluxa, sed immortalis amanda; contra spectacula.
HOM. XLII ex capite VI. — Evangelistæ conciliantur. Victus frugalitas commendatur; Marcionistarum error. Isaias non tam ex evidentia miraculi quam ex saturitatis gaudio ad Christum conversi; dignitates spernendas docet Christus. Gloria non fluxa, sed immortalis amanda; contra spectacula. 239-244
HOM. XLII ex capite VI. — Evangelistæ conciliantur. Victus frugalitas commendatur; Marcionistarum error. Isaias non tam ex evidentia miraculi quam ex saturitatis gaudio ad Christum conversi; dignitates spernendas docet Christus. Gloria non fluxa, sed immortalis amanda; contra spectacula. - HOM. XLIII ex eodem capite. — Christus etiam absens suorum utilitati studet; quæ signa discipuli soli viderunt. Quænam a Deo petenda sint.
HOM. XLIII ex eodem capite. — Christus etiam absens suorum utilitati studet; quæ signa discipuli soli viderunt. Quænam a Deo petenda sint. 245-248
HOM. XLIII ex eodem capite. — Christus etiam absens suorum utilitati studet; quæ signa discipuli soli viderunt. Quænam a Deo petenda sint. - HOM. XLIV ex eodem capite. — Laborandum, sed sine sollicitudine. A Deo quæ petere consentaneum est, petendum; præsentium rerum vanitas; futura immortalia sunt, sive supplicia, sive præmia.
HOM. XLIV ex eodem capite. — Laborandum, sed sine sollicitudine. A Deo quæ petere consentaneum est, petendum; præsentium rerum vanitas; futura immortalia sunt, sive supplicia, sive præmia. 217-230
HOM. XLIV ex eodem capite. — Laborandum, sed sine sollicitudine. A Deo quæ petere consentaneum est, petendum; præsentium rerum vanitas; futura immortalia sunt, sive supplicia, sive præmia. - HOM. XLV ex eodem capite. — Gulæ pernicies. Qua mente Christus suum testimonium a nemine accipi Judæis diceret; panis vitæ quid sit. Fides in Christum gratis opus habet. Probatur et resurrectionem et judicium esse futura.
HOM. XLV ex eodem capite. — Gulæ pernicies. Qua mente Christus suum testimonium a nemine accipi Judæis diceret; panis vitæ quid sit. Fides in Christum gratis opus habet. Probatur et resurrectionem et judicium esse futura. 231-238
HOM. XLV ex eodem capite. — Gulæ pernicies. Qua mente Christus suum testimonium a nemine accipi Judæis diceret; panis vitæ quid sit. Fides in Christum gratis opus habet. Probatur et resurrectionem et judicium esse futura. - HOM. XLVI ex eodem capite. — Differentia inter manna et panem verum et vivum. Sanguinis Christi encomia.
HOM. XLVI ex eodem capite. — Differentia inter manna et panem verum et vivum. Sanguinis Christi encomia. 257-262
HOM. XLVI ex eodem capite. — Differentia inter manna et panem verum et vivum. Sanguinis Christi encomia. - HOM. XLVII ex eodem capite. — Cur Christus sæpe vitam memorat.
HOM. XLVII ex eodem capite. — Cur Christus sæpe vitam memorat. 261-270
HOM. XLVII ex eodem capite. — Cur Christus sæpe vitam memorat. - HOM. XLVIII ex capite VII. — Invidia quantum malum. Benignitas Christi imitanda.
HOM. XLVIII ex capite VII. — Invidia quantum malum. Benignitas Christi imitanda. 269-274
HOM. XLVIII ex capite VII. — Invidia quantum malum. Benignitas Christi imitanda. - HOM. XLIX ex eodem capite. — Christus humano more vivens homines docere intendit; cur Christus, qui palam semper loquebatur, nunc in occulto loquitur. Quomodo dicere potuerit Christus eamdem doctrinam esse et non esse suam; hypostasis alia Patris, alia Filii. Christus se æqualem Deo et Patri dicit.
HOM. XLIX ex eodem capite. — Christus humano more vivens homines docere intendit; cur Christus, qui palam semper loquebatur, nunc in occulto loquitur. Quomodo dicere potuerit Christus eamdem doctrinam esse et non esse suam; hypostasis alia Patris, alia Filii. Christus se æqualem Deo et Patri dicit. 273-276
HOM. XLIX ex eodem capite. — Christus humano more vivens homines docere intendit; cur Christus, qui palam semper loquebatur, nunc in occulto loquitur. Quomodo dicere potuerit Christus eamdem doctrinam esse et non esse suam; hypostasis alia Patris, alia Filii. Christus se æqualem Deo et Patri dicit. - HOM. L ex eodem capite.
HOM. L ex eodem capite. — In divinis Scripturis nihil temere positum. Avaritia, rapina injustitiæque fugiendæ; eleemosyna commendatur. 277-282
HOM. L ex eodem capite. - HOM. LI ex eodem capite. — Auditores divini verbi sitientes esse oportet. Malitiæ character; malitia Judæorum ipsis exitio fuit; inimicos quomodo ulcisci oporteat; malum non malo, sed bono sanatur.
HOM. LI ex eodem capite. — Auditores divini verbi sitientes esse oportet. Malitiæ character; malitia Judæorum ipsis exitio fuit; inimicos quomodo ulcisci oporteat; malum non malo, sed bono sanatur. 283-288
HOM. LI ex eodem capite. — Auditores divini verbi sitientes esse oportet. Malitiæ character; malitia Judæorum ipsis exitio fuit; inimicos quomodo ulcisci oporteat; malum non malo, sed bono sanatur. - HOM. LII ex cap. VII et VIII. — Veritate nihil clarius, nihil simplicius. Hæreticorum objectio.
HOM. LII ex cap. VII et VIII. — Veritate nihil clarius, nihil simplicius. Hæreticorum objectio. 287-292
HOM. LII ex cap. VII et VIII. — Veritate nihil clarius, nihil simplicius. Hæreticorum objectio. - HOM. LIII ex capite VIII.
HOM. LIII ex capite VIII. 291-296
HOM. LIII ex capite VIII. - HOM. LIV ex eodem capite. — Servitus peccati. Judæorum opera Abrahæ operibus contraria. Moralis exhortatio; rapere oportet, non peritura bona, sed regnum cælorum.
HOM. LIV ex eodem capite. — Servitus peccati. Judæorum opera Abrahæ operibus contraria. Moralis exhortatio; rapere oportet, non peritura bona, sed regnum cælorum. 295-302
HOM. LIV ex eodem capite. — Servitus peccati. Judæorum opera Abrahæ operibus contraria. Moralis exhortatio; rapere oportet, non peritura bona, sed regnum cælorum. - HOM. LV ex eodem capite. — Quæ contra Deum dicuntur ulcisci, quæ contra nos, patienter ferre par est. In Christo vox, Sum, perpetuitatem significat. Contra invidos; invidus ut alium perdat, ipse perit.
HOM. LV ex eodem capite. — Quæ contra Deum dicuntur ulcisci, quæ contra nos, patienter ferre par est. In Christo vox, Sum, perpetuitatem significat. Contra invidos; invidus ut alium perdat, ipse perit. 301-306
HOM. LV ex eodem capite. — Quæ contra Deum dicuntur ulcisci, quæ contra nos, patienter ferre par est. In Christo vox, Sum, perpetuitatem significat. Contra invidos; invidus ut alium perdat, ipse perit. - HOM. LVI ex capite IX. — Nemo de peccatis aliorum, ne de parentum quidem dat pœnas.
HOM. LVI ex capite IX. — Nemo de peccatis aliorum, ne de parentum quidem dat pœnas. 303-310
HOM. LVI ex capite IX. — Nemo de peccatis aliorum, ne de parentum quidem dat pœnas. - HOM. LVII ex eodem capite. — Scripturæ non perfunctorie legendæ; cur Christus cæcum sanaturus in terram exspuerit; cæci nati fides quanta. Dei benignitas erga omnes cujusvis conditionis. Cæci a Christo sanati veracitas; in iis quæ videri nequeunt, fide est opus.
HOM. LVII ex eodem capite. — Scripturæ non perfunctorie legendæ; cur Christus cæcum sanaturus in terram exspuerit; cæci nati fides quanta. Dei benignitas erga omnes cujusvis conditionis. Cæci a Christo sanati veracitas; in iis quæ videri nequeunt, fide est opus. 311-316
HOM. LVII ex eodem capite. — Scripturæ non perfunctorie legendæ; cur Christus cæcum sanaturus in terram exspuerit; cæci nati fides quanta. Dei benignitas erga omnes cujusvis conditionis. Cæci a Christo sanati veracitas; in iis quæ videri nequeunt, fide est opus. - HOM. LVIII ex eodem capite. — Mendacium ubique in seipsum impingit. Filius æqualis Patri; cæci testimonium explicatur. Scripturarum lectioni vel auditioni assidue vacandum; contra spectaculorum frequentiam. Spectaculorum amatores redarguuntur; quodnam sit spectaculorum damnum.
HOM. LVIII ex eodem capite. — Mendacium ubique in seipsum impingit. Filius æqualis Patri; cæci testimonium explicatur. Scripturarum lectioni vel auditioni assidue vacandum; contra spectaculorum frequentiam. Spectaculorum amatores redarguuntur; quodnam sit spectaculorum damnum. 315-322
HOM. LVIII ex eodem capite. — Mendacium ubique in seipsum impingit. Filius æqualis Patri; cæci testimonium explicatur. Scripturarum lectioni vel auditioni assidue vacandum; contra spectaculorum frequentiam. Spectaculorum amatores redarguuntur; quodnam sit spectaculorum damnum. - HOM. LIX ex cap. IX et X. — Contumelias Christi causa patientes quomodo remunerentur; cæcus natus in discipulorum chorum adscitus. In quo distinguatur verus Christus a falsis christis. Vox Christi audienda ipsique soli hærendum; avaritia servitus omnium deterrima; eleemosyna commendatur.
HOM. LIX ex cap. IX et X. — Contumelias Christi causa patientes quomodo remunerentur; cæcus natus in discipulorum chorum adscitus. In quo distinguatur verus Christus a falsis christis. Vox Christi audienda ipsique soli hærendum; avaritia servitus omnium deterrima; eleemosyna commendatur. 321-328
HOM. LIX ex cap. IX et X. — Contumelias Christi causa patientes quomodo remunerentur; cæcus natus in discipulorum chorum adscitus. In quo distinguatur verus Christus a falsis christis. Vox Christi audienda ipsique soli hærendum; avaritia servitus omnium deterrima; eleemosyna commendatur. - HOM. LX ex capite X.
HOM. LX ex capite X. — Pastor Ecclesiæ fortis esse debet; peccatores mali qui. Christus quomodo potestatem habet ponendi et resumendi animam. Discipuli Christi officia. Officia christiana quam facilia. Majus ex officio caritatis quam e theatraibus spectaculis gaudium percipitur; visuendi sunt incarcerati. 327-336
HOM. LX ex capite X. - HOM. LXI ex eodem capite. — Christus mansuetudinem verbo et exemplo prædicavit; malus Judæorum animus. Quomodo Christus Judæos increpando simul alliciat et invitet; eadem potentia Patris et Filii, eadem manus. Tranquillitas quantum animæ prosit; anima e negotiis vacans, in portu sedet; mulierum officium. Uxoris christianæ agendi ratio qualis esse debeat, quale sit ipsius verum decus.
HOM. LXI ex eodem capite. — Christus mansuetudinem verbo et exemplo prædicavit; malus Judæorum animus. Quomodo Christus Judæos increpando simul alliciat et invitet; eadem potentia Patris et Filii, eadem manus. Tranquillitas quantum animæ prosit; anima e negotiis vacans, in portu sedet; mulierum officium. Uxoris christianæ agendi ratio qualis esse debeat, quale sit ipsius verum decus. 333-342
HOM. LXI ex eodem capite. — Christus mansuetudinem verbo et exemplo prædicavit; malus Judæorum animus. Quomodo Christus Judæos increpando simul alliciat et invitet; eadem potentia Patris et Filii, eadem manus. Tranquillitas quantum animæ prosit; anima e negotiis vacans, in portu sedet; mulierum officium. Uxoris christianæ agendi ratio qualis esse debeat, quale sit ipsius verum decus. - HOM. LXII ex capite XI. — Erumnæ amicis Dei maxime competunt; de Maria sorore Lazari quaesito. Thomas omnium infirmissimus postea fortissimus effectus est. Mulierum planctus et luctus immodestus. Defuncti quomodo sint honorandi.
HOM. LXII ex capite XI. — Erumnæ amicis Dei maxime competunt; de Maria sorore Lazari quaesito. Thomas omnium infirmissimus postea fortissimus effectus est. Mulierum planctus et luctus immodestus. Defuncti quomodo sint honorandi. 341-348
HOM. LXII ex capite XI. — Erumnæ amicis Dei maxime competunt; de Maria sorore Lazari quaesito. Thomas omnium infirmissimus postea fortissimus effectus est. Mulierum planctus et luctus immodestus. Defuncti quomodo sint honorandi. - HOM. LXIII ex eodem capite. — Divitiarum contemptus etiam in hac vita utilis. Evangelistæ humanæ de Christo scribunt. Fides quantum sit bonum; apostoli quam præstantiores philosophis. Fides nihil prodest improbo; contra adulteros.
HOM. LXIII ex eodem capite. — Divitiarum contemptus etiam in hac vita utilis. Evangelistæ humanæ de Christo scribunt. Fides quantum sit bonum; apostoli quam præstantiores philosophis. Fides nihil prodest improbo; contra adulteros. 349-354
HOM. LXIII ex eodem capite. — Divitiarum contemptus etiam in hac vita utilis. Evangelistæ humanæ de Christo scribunt. Fides quantum sit bonum; apostoli quam præstantiores philosophis. Fides nihil prodest improbo; contra adulteros. - HOM. LXIV ex eodem capite. — Christus humilia sæpe loquitur, quare. Christus ejusdem substantiæ est ac Pater. Non solum Filius, sed ipse etiam Pater se indigna locutus est; Christus cur oravit; non indigebat precibus; verbis humilitatem, operibus potentiam ostendebat. Quinam sint vere lugendi,
HOM. LXIV ex eodem capite. — Christus humilia sæpe loquitur, quare. Christus ejusdem substantiæ est ac Pater. Non solum Filius, sed ipse etiam Pater se indigna locutus est; Christus cur oravit; non indigebat precibus; verbis humilitatem, operibus potentiam ostendebat. Quinam sint vere lugendi, 253-300
HOM. LXIV ex eodem capite. — Christus humilia sæpe loquitur, quare. Christus ejusdem substantiæ est ac Pater. Non solum Filius, sed ipse etiam Pater se indigna locutus est; Christus cur oravit; non indigebat precibus; verbis humilitatem, operibus potentiam ostendebat. Quinam sint vere lugendi, - HOM. LXV ex cap. XI et XII. — Infimæ sunt gentes in interitu, quem fecerunt: in laqueo isto, quem absconderunt, comprehensus est pes eorum. Multi indigni futura frædixerunt. Christus humano more lugit. Cur Christus fori locubus commiserit. Avaritia quantum sit malum; amor pecuniæ dæmone deterior.
HOM. LXV ex cap. XI et XII. — Infimæ sunt gentes in interitu, quem fecerunt: in laqueo isto, quem absconderunt, comprehensus est pes eorum. Multi indigni futura frædixerunt. Christus humano more lugit. Cur Christus fori locubus commiserit. Avaritia quantum sit malum; amor pecuniæ dæmone deterior. 359-366
HOM. LXV ex cap. XI et XII. — Infimæ sunt gentes in interitu, quem fecerunt: in laqueo isto, quem absconderunt, comprehensus est pes eorum. Multi indigni futura frædixerunt. Christus humano more lugit. Cur Christus fori locubus commiserit. Avaritia quantum sit malum; amor pecuniæ dæmone deterior. - HOM. LXVI ex capite XII.
HOM. LXVI ex capite XII. 365-370
HOM. LXVI ex capite XII. - HOM. LXVII ex eodem capite. — Præsens vita non dulcis videtur, nisi de futura non cogitantibus; quomodo qui amat animam suam perdat eam.
HOM. LXVII ex eodem capite. — Præsens vita non dulcis videtur, nisi de futura non cogitantibus; quomodo qui amat animam suam perdat eam. 369-374
HOM. LXVII ex eodem capite. — Præsens vita non dulcis videtur, nisi de futura non cogitantibus; quomodo qui amat animam suam perdat eam. - HOM. LXVIII ex eodem capite. — Mors Christi non obfuit quominus maneret in æternum. Prophetiæ nullam imponunt necessitatem.
HOM. LXVIII ex eodem capite. — Mors Christi non obfuit quominus maneret in æternum. Prophetiæ nullam imponunt necessitatem. 373-378
HOM. LXVIII ex eodem capite. — Mors Christi non obfuit quominus maneret in æternum. Prophetiæ nullam imponunt necessitatem. - HOM. LXIX ex eodem capite. — Avaritia gravissimus morbus; substantia Patris et Filii ὁμοούσιος, eadem ipsa. Exhortatio moralis de luxu vitando; eleemosyna commendatur.
HOM. LXIX ex eodem capite. — Avaritia gravissimus morbus; substantia Patris et Filii ὁμοούσιος, eadem ipsa. Exhortatio moralis de luxu vitando; eleemosyna commendatur. 377-382
HOM. LXIX ex eodem capite. — Avaritia gravissimus morbus; substantia Patris et Filii ὁμοούσιος, eadem ipsa. Exhortatio moralis de luxu vitando; eleemosyna commendatur. - HOM. LXX ex capite XIII.
HOM. LXX ex capite XIII. — Christus nobis exemplar; ipsius erga inimicos benignitas. Viduarum et pupillorum habenda cura est. 381-383
HOM. LXX ex capite XIII. - HOM. LXXI ex eodem capite. — Post lapsum resurgere difficillimum est; Judæ pervicacia. Discipulorum pedes lavit Christus ut nos humilitatem doceret. Miser est, non qui patitur, sed qui infert injuriam. Joseph exemplum patientiæ.
HOM. LXXI ex eodem capite. — Post lapsum resurgere difficillimum est; Judæ pervicacia. Discipulorum pedes lavit Christus ut nos humilitatem doceret. Miser est, non qui patitur, sed qui infert injuriam. Joseph exemplum patientiæ. 383-390
HOM. LXXI ex eodem capite. — Post lapsum resurgere difficillimum est; Judæ pervicacia. Discipulorum pedes lavit Christus ut nos humilitatem doceret. Miser est, non qui patitur, sed qui infert injuriam. Joseph exemplum patientiæ. - HOM. LXXII ex eodem capite. — Cur, cæteris timentibus, Joannes in sinu Christi recubuit. Cur Christus loculos habuerit; peccata aliorum non revelanda.
HOM. LXXII ex eodem capite. — Cur, cæteris timentibus, Joannes in sinu Christi recubuit. Cur Christus loculos habuerit; peccata aliorum non revelanda. 389-396
HOM. LXXII ex eodem capite. — Cur, cæteris timentibus, Joannes in sinu Christi recubuit. Cur Christus loculos habuerit; peccata aliorum non revelanda. - HOM. LXXIII ex cap. XIII et XIV. — Petri fervens animus; dilectio sine superna gratia nihil est. Christus multa cautione in instituendis discipulis utebatur; se Patri æqualem ostendit; visio pro cognitione accipitur. Eleemosyna ex rapina scelus est.
HOM. LXXIII ex cap. XIII et XIV. — Petri fervens animus; dilectio sine superna gratia nihil est. Christus multa cautione in instituendis discipulis utebatur; se Patri æqualem ostendit; visio pro cognitione accipitur. Eleemosyna ex rapina scelus est. 393-400
HOM. LXXIII ex cap. XIII et XIV. — Petri fervens animus; dilectio sine superna gratia nihil est. Christus multa cautione in instituendis discipulis utebatur; se Patri æqualem ostendit; visio pro cognitione accipitur. Eleemosyna ex rapina scelus est. - HOM. LXXIV ex capite XIV. — Consubstantialitas Christi declaratur; amor pecuniæ unde. Moralis exhortatio; sacrificium novæ quam præstet sacrificio veteris legis.
HOM. LXXIV ex capite XIV. — Consubstantialitas Christi declaratur; amor pecuniæ unde. Moralis exhortatio; sacrificium novæ quam præstet sacrificio veteris legis. 399-404
HOM. LXXIV ex capite XIV. — Consubstantialitas Christi declaratur; amor pecuniæ unde. Moralis exhortatio; sacrificium novæ quam præstet sacrificio veteris legis. - HOM. LXXV ex eodem capite.
HOM. LXXV ex eodem capite. — Deus vult per opera diligi; contra Sabellianos et Pneumatomachos. Cur Spiritus sanctus non advenerit præsente Christo. Quomodo Christus de se loquens, discipulorum imbecillitati sermonem attemperet; qua ratione Pater sit major Filio. Gratiæ vis magna. 403-410
HOM. LXXV ex eodem capite. - HOM. LXXVI ex cap. XIV et XV.
HOM. LXXVI ex cap. XIV et XV. — Ignorantia imbecillitatem parit; discipuli quam meticulosi ante Christi mortem. Fructum non ferre quantum malum; Christus discipulos hortatur consolaturque, in multis se imbecillitati eorum attemperans. Christus per opera diligendus; contra rapinam et avaritiam; paupertas laudatur. 409-414
HOM. LXXVI ex cap. XIV et XV. - HOM. LXXVII ex cap. XV et XVI.
HOM. LXXVII ex cap. XV et XVI. — Non potest esse dilectio Dei sine dilectione proximi. Christus discipulos multis modis consolatur. In tentationibus unde consolatio sumenda. Virtutis merces ipsius laborem levat; eleemosyna commendatur. 413-420
HOM. LXXVII ex cap. XV et XVI. - HOM. LXXVIII ex capite XVI. — Tristitia quæ bona sit. Quid est, arguet de peccato; quid, De justitia; quid, De judicio. Quare Spiritus non ante advenerit quam recessisset Christus; hypostasion distinctio; æqualitas Personarum. Concordiæ bonum. Caritatis excellentia.
HOM. LXXVIII ex capite XVI. — Tristitia quæ bona sit. Quid est, arguet de peccato; quid, De justitia; quid, De judicio. Quare Spiritus non ante advenerit quam recessisset Christus; hypostasion distinctio; æqualitas Personarum. Concordiæ bonum. Caritatis excellentia. 419-426
HOM. LXXVIII ex capite XVI. — Tristitia quæ bona sit. Quid est, arguet de peccato; quid, De justitia; quid, De judicio. Quare Spiritus non ante advenerit quam recessisset Christus; hypostasion distinctio; æqualitas Personarum. Concordiæ bonum. Caritatis excellentia. - HOM. LXXIX ex eodem capite. — Resurrectio partui comparatur. Homines quomodo sint immortales. Discrimen inter amorem Dei et amorem meretricis. Ad eleemosynam pro more hortatur.
HOM. LXXIX ex eodem capite. — Resurrectio partui comparatur. Homines quomodo sint immortales. Discrimen inter amorem Dei et amorem meretricis. Ad eleemosynam pro more hortatur. 425-434
HOM. LXXIX ex eodem capite. — Resurrectio partui comparatur. Homines quomodo sint immortales. Discrimen inter amorem Dei et amorem meretricis. Ad eleemosynam pro more hortatur. - HOM. LXXX ex capite XVII.
HOM. LXXX ex capite XVII. — Hæretici confunduntur. Incitantur desides; amor pecuniæ damnatur; fastus redarguitur; vera libertas est nullo egere. 433-438
HOM. LXXX ex capite XVII. - HOM. LXXXI ex eodem capite.
HOM. LXXXI ex eodem capite. — Æqualitas Patris et Filii. Veræ divitiæ quæ; eleemosyna magnum pharmaccum. 437-442
HOM. LXXXI ex eodem capite. - HOM. LXXXII ex eodem capite. — Deus credendus et diligendus; caritas in proximum commendatur. Vita quanta apud Christianos.
HOM. LXXXII ex eodem capite. — Deus credendus et diligendus; caritas in proximum commendatur. Vita quanta apud Christianos. 441-448
HOM. LXXXII ex eodem capite. — Deus credendus et diligendus; caritas in proximum commendatur. Vita quanta apud Christianos. - HOM. LXXXIII ex capite XVIII. — Quomodo Petrus gladium habuerit, illoque fuerit usus; etiam lædentibus benefaciendum docet Christus, duos Machabæos sanat. Petrus in timorem et metum distrahitur; ipsius negatio. Naturæ quanta infirmitas, cum nos Deus deserit; cur evangelistæ omnes Petri negationem narrent. Judæorum vana religio. Exemplum Christi sequamur oportet.
HOM. LXXXIII ex capite XVIII. — Quomodo Petrus gladium habuerit, illoque fuerit usus; etiam lædentibus benefaciendum docet Christus, duos Machabæos sanat. Petrus in timorem et metum distrahitur; ipsius negatio. Naturæ quanta infirmitas, cum nos Deus deserit; cur evangelistæ omnes Petri negationem narrent. Judæorum vana religio. Exemplum Christi sequamur oportet. 447-456
HOM. LXXXIII ex capite XVIII. — Quomodo Petrus gladium habuerit, illoque fuerit usus; etiam lædentibus benefaciendum docet Christus, duos Machabæos sanat. Petrus in timorem et metum distrahitur; ipsius negatio. Naturæ quanta infirmitas, cum nos Deus deserit; cur evangelistæ omnes Petri negationem narrent. Judæorum vana religio. Exemplum Christi sequamur oportet. - HOM. LXXXIV ex cap. XVIII et XIX.
HOM. LXXXIV ex cap. XVIII et XIX. — Patientiam Christus quomodo doceat. Passio Christi semper in mente ferenda. Et gentilium in vana studio, negligentiam Christianorum in sancta redarguit. 453-460
HOM. LXXXIV ex cap. XVIII et XIX. - HOM. LXXXV ex cap. XIX et XX.
HOM. LXXXV ex cap. XIX et XX. — Vestium ritus in Palæstina; tunica inconsutilis. Matrem cur discipulo Christus commendat. Mariæ Magdalenæ fervens amor. Funerum sumptus et fastus damnantur. Eleemosyna defunctis prodest. Prædicarum chori in funeribus, cæterique vani apparatus redarguuntur. 439-468
HOM. LXXXV ex cap. XIX et XX. - HOM. LXXXVI ex eodem capite.
HOM. LXXXVI ex eodem capite. — Cur in vespera Christus discipulis apparuerit. Sacerdotum dignitas et ejus. 467-474
HOM. LXXXVI ex eodem capite. - HOM. LXXXVII ex cap. XX et XXI.
HOM. LXXXVII ex cap. XX et XXI. — Cur post dies octo tantum Thomas Christum vidit ; cur Christi corpus cicatrices habuerit. Christum in cælis videre quam dulce spectaculum ; amor Christi rerum terrenarum contemptum parit. Pecuniarum amor quanta mala pariat. 475-478
HOM. LXXXVII ex cap. XX et XXI. - HOM. LXXXVIII ex capite XXI.
HOM. LXXXVIII ex capite XXI. — Caritas erga proximum Deo gratissima ; Petrus apostolorum os et caput ; ipse post lapsum cautior et modestior. Joannes evangelista quam sit a fastu alienus. Peccatum plumbo gravius. 477-482
HOM. LXXXVIII ex capite XXI. - SPUMA.
SPUMA. 481-482
SPUMA. - ADMONITIO in spuria sequentia.
ADMONITIO in spuria sequentia. 481-484
ADMONITIO in spuria sequentia. - INDEX spuriorum quæ in octavo tomo continentur.
INDEX spuriorum quæ in octavo tomo continentur. 485-486
INDEX spuriorum quæ in octavo tomo continentur. - MONITUM ad sequentem homiliam. 485-486 HOMILIA in decollationem præcursoris et Baptistæ Joannis, et in Herodiadem.
MONITUM ad sequentem homiliam. 485-486 HOMILIA in decollationem præcursoris et Baptistæ Joannis, et in Herodiadem. 485-490
MONITUM ad sequentem homiliam. 485-486 HOMILIA in decollationem præcursoris et Baptistæ Joannis, et in Herodiadem. - MONITUM in sequentem sermonem.
MONITUM in sequentem sermonem. 489-490
MONITUM in sequentem sermonem. - SERMO in præcursor em Domini.
SERMO in præcursor em Domini. 489-492
SERMO in præcursor em Domini. - MONITUM in sequentes duas orationes.
MONITUM in sequentes duas orationes. 491-492
MONITUM in sequentes duas orationes. - ORATIO encomiastica in principes apostolorum Petrum et Paulum , eorumdemque gloriosissimum martyrium. — Laus Petri et Pauli.
ORATIO encomiastica in principes apostolorum Petrum et Paulum , eorumdemque gloriosissimum martyrium. — Laus Petri et Pauli. 491-496
ORATIO encomiastica in principes apostolorum Petrum et Paulum , eorumdemque gloriosissimum martyrium. — Laus Petri et Pauli. - ORATIO seu sermo in sanctos duodecim apostolos. — Apostolorum divisio.
ORATIO seu sermo in sanctos duodecim apostolos. — Apostolorum divisio. 495-498
ORATIO seu sermo in sanctos duodecim apostolos. — Apostolorum divisio. - MONITUM ad orationem in sanctum Thomam.
MONITUM ad orationem in sanctum Thomam. 497-498
MONITUM ad orationem in sanctum Thomam. - ORATIO seu sermo in sanctum Thomam apostolum, et contra Arianos, deque eo qui tyrannidem in Thracia occupavit, et e medio sublatus est, cum ipse Arianus esset.
ORATIO seu sermo in sanctum Thomam apostolum, et contra Arianos, deque eo qui tyrannidem in Thracia occupavit, et e medio sublatus est, cum ipse Arianus esset. 497-500
ORATIO seu sermo in sanctum Thomam apostolum, et contra Arianos, deque eo qui tyrannidem in Thracia occupavit, et e medio sublatus est, cum ipse Arianus esset. - MONITUM in orationem sequentem.
MONITUM in orationem sequentem. 499-502
MONITUM in orationem sequentem. - ORATIO seu laudatio sancti Stephani protomartyris.
ORATIO seu laudatio sancti Stephani protomartyris. 501-508
ORATIO seu laudatio sancti Stephani protomartyris. - MONITUM ad orationem in illud , Sufficit tibi gratia mea etc.
MONITUM ad orationem in illud , Sufficit tibi gratia mea etc. 507-508
MONITUM ad orationem in illud , Sufficit tibi gratia mea etc. - ORATIO in illud, Sufficit tibi gratia mea ; virtus enim mea in infirmitate perficitur (2. Cor. 12. 9).
ORATIO in illud, Sufficit tibi gratia mea ; virtus enim mea in infirmitate perficitur (2. Cor. 12. 9). 507-510
ORATIO in illud, Sufficit tibi gratia mea ; virtus enim mea in infirmitate perficitur (2. Cor. 12. 9). - MONITUM in orationem sequentem.
MONITUM in orationem sequentem. 515-518
MONITUM in orationem sequentem. - ORATIO in parabolam de filio prodigo ( Luc. 15. 11 ).
ORATIO in parabolam de filio prodigo ( Luc. 15. 11 ). 515-522
ORATIO in parabolam de filio prodigo ( Luc. 15. 11 ). - SERMO in saltationem Herodiadis, et decollationem Joannis præcursoris et baptistæ.
SERMO in saltationem Herodiadis, et decollationem Joannis præcursoris et baptistæ. 521-526
SERMO in saltationem Herodiadis, et decollationem Joannis præcursoris et baptistæ. - MONITUM in tres sermones sequentes.
MONITUM in tres sermones sequentes. 523-528
MONITUM in tres sermones sequentes. - SERMO in illud Evangelii, Collegerunt Judæi concilium, et dicebant : Quid facimus (Joan. 11. 47)? habitus in sancta et magna feria secunda.
SERMO in illud Evangelii, Collegerunt Judæi concilium, et dicebant : Quid facimus (Joan. 11. 47)? habitus in sancta et magna feria secunda. 525-528
SERMO in illud Evangelii, Collegerunt Judæi concilium, et dicebant : Quid facimus (Joan. 11. 47)? habitus in sancta et magna feria secunda. - SERMO in parabolam decem virginum (Matth. 25. 1), et de eleemosyna ; habitus in sancta et magna feria tertia.
SERMO in parabolam decem virginum (Matth. 25. 1), et de eleemosyna ; habitus in sancta et magna feria tertia. 527-532
SERMO in parabolam decem virginum (Matth. 25. 1), et de eleemosyna ; habitus in sancta et magna feria tertia. - SERMO in meretricem et Pharisæum (Luc. 7. 37) ; habitus in sancta et magna feria quarta.
SERMO in meretricem et Pharisæum (Luc. 7. 37) ; habitus in sancta et magna feria quarta. 531-536
SERMO in meretricem et Pharisæum (Luc. 7. 37) ; habitus in sancta et magna feria quarta. - MONITUM ad Homiliam de Samaritana. 535-538 HOMILIA in Samaritanam, et in illud, Venit Jesus in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sychar (Joan. 4. 5).
MONITUM ad Homiliam de Samaritana. 535-538 HOMILIA in Samaritanam, et in illud, Venit Jesus in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sychar (Joan. 4. 5). 535-542
MONITUM ad Homiliam de Samaritana. 535-538 HOMILIA in Samaritanam, et in illud, Venit Jesus in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sychar (Joan. 4. 5). - MONITUM in Homiliam de cæco nato. 541-542 HOMILIA de zelo ac pietate, et de cæco nato.
MONITUM in Homiliam de cæco nato. 541-542 HOMILIA de zelo ac pietate, et de cæco nato. 545-554
MONITUM in Homiliam de cæco nato. 541-542 HOMILIA de zelo ac pietate, et de cæco nato. - MONITUM in orationem de pseudoprophetis et falsis doctoribus.
MONITUM in orationem de pseudoprophetis et falsis doctoribus. 555-554
MONITUM in orationem de pseudoprophetis et falsis doctoribus. - ORATIO de pseudoprophetis, et falsis doctoribus, et impiis hæreticis, et de signis consummationis sæculi hujus. Dicta est paulo antequam sanctus de vita migraret.
ORATIO de pseudoprophetis, et falsis doctoribus, et impiis hæreticis, et de signis consummationis sæculi hujus. Dicta est paulo antequam sanctus de vita migraret. 555-568
ORATIO de pseudoprophetis, et falsis doctoribus, et impiis hæreticis, et de signis consummationis sæculi hujus. Dicta est paulo antequam sanctus de vita migraret. - MONITUM in orationem de circo.
MONITUM in orationem de circo. 567-568
MONITUM in orationem de circo. - ORATIO de circo.
ORATIO de circo. 567-570
ORATIO de circo. - SERMO in illum locum, Attendite ne eleemosynam vestram faciatis coram hominibus (Matth. 6. 13).
SERMO in illum locum, Attendite ne eleemosynam vestram faciatis coram hominibus (Matth. 6. 13). 571-574
SERMO in illum locum, Attendite ne eleemosynam vestram faciatis coram hominibus (Matth. 6. 13). - MONITUM ad sequentem Homiliam. 575-574 HOMILIA in principium indictionis novi anni, et in martyres, atque in mulierem quæ sanguinis fluxum patiebatur.
MONITUM ad sequentem Homiliam. 575-574 HOMILIA in principium indictionis novi anni, et in martyres, atque in mulierem quæ sanguinis fluxum patiebatur. 575-578
MONITUM ad sequentem Homiliam. 575-574 HOMILIA in principium indictionis novi anni, et in martyres, atque in mulierem quæ sanguinis fluxum patiebatur. - MONITUM in Homiliam sequentem. 577-578 HOMILIA seu oratio catechetica in dictum Evangelii, Simile est regnum cælorum homini patrifamilias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam (Matth. 20. 1) ; et quæ sequuntur.
MONITUM in Homiliam sequentem. 577-578 HOMILIA seu oratio catechetica in dictum Evangelii, Simile est regnum cælorum homini patrifamilias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam (Matth. 20. 1) ; et quæ sequuntur. 577-586
MONITUM in Homiliam sequentem. 577-578 HOMILIA seu oratio catechetica in dictum Evangelii, Simile est regnum cælorum homini patrifamilias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam (Matth. 20. 1) ; et quæ sequuntur. - MONITUM ad Homiliam de ficu arefacta. 585-586 HOMILIA in parabolam de ficu.
MONITUM ad Homiliam de ficu arefacta. 585-586 HOMILIA in parabolam de ficu. 585-590
MONITUM ad Homiliam de ficu arefacta. 585-586 HOMILIA in parabolam de ficu. - MONITUM ad sequentem Homiliam. 589-590 HOMILIA de Pharisæo.
MONITUM ad sequentem Homiliam. 589-590 HOMILIA de Pharisæo. 589-592
MONITUM ad sequentem Homiliam. 589-590 HOMILIA de Pharisæo. - MONITUM in sequentem Homiliam. 591-592 HOMILIA de Lazaro et divite.
MONITUM in sequentem Homiliam. 591-592 HOMILIA de Lazaro et divite. 591-596
MONITUM in sequentem Homiliam. 591-592 HOMILIA de Lazaro et divite. - MONITUM in sermonem de publicano et Pharisæo.
MONITUM in sermonem de publicano et Pharisæo. 595-598
MONITUM in sermonem de publicano et Pharisæo. - SERMO in publicanum et Pharisæum.
SERMO in publicanum et Pharisæum. 595-600
SERMO in publicanum et Pharisæum. - MONITUM ad Homiliam de cæco et Zacchæo. 599-600 HOMILIA in cæcum a Christo sanatum , et in Zacchæum, deque judicio atque eleemosyna.
MONITUM ad Homiliam de cæco et Zacchæo. 599-600 HOMILIA in cæcum a Christo sanatum , et in Zacchæum, deque judicio atque eleemosyna. 599-610
MONITUM ad Homiliam de cæco et Zacchæo. 599-600 HOMILIA in cæcum a Christo sanatum , et in Zacchæum, deque judicio atque eleemosyna. - MONITUM in sermonem sequentem.
MONITUM in sermonem sequentem. 609-610
MONITUM in sermonem sequentem. - SERMO de sancto Joanne theologo.
SERMO de sancto Joanne theologo. 609-611
SERMO de sancto Joanne theologo. - MONITUM in Homiliam de negatione Petri. 613-614 HOMILIA de negatione Petri, et de cruce, et quo Joseph fuerit figura Christi.
MONITUM in Homiliam de negatione Petri. 613-614 HOMILIA de negatione Petri, et de cruce, et quo Joseph fuerit figura Christi. 615-620
MONITUM in Homiliam de negatione Petri. 613-614 HOMILIA de negatione Petri, et de cruce, et quo Joseph fuerit figura Christi. - MONITUM ad Homiliam in secundum adventum Christi. 619-620 HOMILIA in secundum adventum Domini Jesu Christi, et in illud , Omnes stabimus ante tribunal Christi, et unusquisque pro se rationem reddet Deo (Rom. 14. 10. 12). Ratio reddenda Christo , ab unoquoque nostrum ; de scandalo. Contra eos qui putabant Deum non ulcisci crimina. Cur Deus non hic omnes puniat. Monachorum aspera vita.
MONITUM ad Homiliam in secundum adventum Christi. 619-620 HOMILIA in secundum adventum Domini Jesu Christi, et in illud , Omnes stabimus ante tribunal Christi, et unusquisque pro se rationem reddet Deo (Rom. 14. 10. 12). Ratio reddenda Christo , ab unoquoque nostrum ; de scandalo. Contra eos qui putabant Deum non ulcisci crimina. Cur Deus non hic omnes puniat. Monachorum aspera vita. 619-638
MONITUM ad Homiliam in secundum adventum Christi. 619-620 HOMILIA in secundum adventum Domini Jesu Christi, et in illud , Omnes stabimus ante tribunal Christi, et unusquisque pro se rationem reddet Deo (Rom. 14. 10. 12). Ratio reddenda Christo , ab unoquoque nostrum ; de scandalo. Contra eos qui putabant Deum non ulcisci crimina. Cur Deus non hic omnes puniat. Monachorum aspera vita. - MONITUM in sequens opusculum.
MONITUM in sequens opusculum. 627-638
MONITUM in sequens opusculum. - Interpretatio orationis, Pater noster (Matth. 6 et seqq.).
Interpretatio orationis, Pater noster (Matth. 6 et seqq.). ibid.
Interpretatio orationis, Pater noster (Matth. 6 et seqq.). - MONITUM ad Homiliam de filio prodigo. ibid. HOMILIA in filium prodigum , ac de pœnitentia , et in lignum scientiæ boni et mali, et in latronem.
MONITUM ad Homiliam de filio prodigo. ibid. HOMILIA in filium prodigum , ac de pœnitentia , et in lignum scientiæ boni et mali, et in latronem. 627-656
MONITUM ad Homiliam de filio prodigo. ibid. HOMILIA in filium prodigum , ac de pœnitentia , et in lignum scientiæ boni et mali, et in latronem. - MONITUM in Homiliam in mulieres unguenta ferentes. 655-656 HOMILIA in mulieres quæ unguenta attulerunt : et quid nulla diversitas vel pugna reperiatur inter evangelistas circa resurrectionem Domini nostri Jesu Christi.
MONITUM in Homiliam in mulieres unguenta ferentes. 655-656 HOMILIA in mulieres quæ unguenta attulerunt : et quid nulla diversitas vel pugna reperiatur inter evangelistas circa resurrectionem Domini nostri Jesu Christi. 655-664
MONITUM in Homiliam in mulieres unguenta ferentes. 655-656 HOMILIA in mulieres quæ unguenta attulerunt : et quid nulla diversitas vel pugna reperiatur inter evangelistas circa resurrectionem Domini nostri Jesu Christi. - SERMO in illud Evangelii, quod dicebant Judæi de Servatore : Quomodo scit literas , cum non didicerit (Joan. 7. 15) ? et in dictum illud Servatoris : Nemo novit diem illum (Matth. 24. 36).
SERMO in illud Evangelii, quod dicebant Judæi de Servatore : Quomodo scit literas , cum non didicerit (Joan. 7. 15) ? et in dictum illud Servatoris : Nemo novit diem illum (Matth. 24. 36). 665-668
SERMO in illud Evangelii, quod dicebant Judæi de Servatore : Quomodo scit literas , cum non didicerit (Joan. 7. 15) ? et in dictum illud Servatoris : Nemo novit diem illum (Matth. 24. 36). - MONITUM in sermonem sequentem.
MONITUM in sermonem sequentem. 669-670
MONITUM in sermonem sequentem. - SERMO in Chamæzam et in Pharaonem , et quod sua volentis neque currentis, sed miserentis sit Dei (Matth. 15. Rom. 9. 16).
SERMO in Chamæzam et in Pharaonem , et quod sua volentis neque currentis, sed miserentis sit Dei (Matth. 15. Rom. 9. 16). 669-672
SERMO in Chamæzam et in Pharaonem , et quod sua volentis neque currentis, sed miserentis sit Dei (Matth. 15. Rom. 9. 16). - MONITUM in orationem sequentem.
MONITUM in orationem sequentem. 673-674
MONITUM in orationem sequentem. - ORATIO in dictum Apostoli : Non quod volo facio , sed quod nolo , hoc ago (Rom. 7. 19) : et quomodo Jacob ipsius Christi fuerit. (In exordio orationis, contra theatrum spectatores.
ORATIO in dictum Apostoli : Non quod volo facio , sed quod nolo , hoc ago (Rom. 7. 19) : et quomodo Jacob ipsius Christi fuerit. (In exordio orationis, contra theatrum spectatores. 665-674
ORATIO in dictum Apostoli : Non quod volo facio , sed quod nolo , hoc ago (Rom. 7. 19) : et quomodo Jacob ipsius Christi fuerit. (In exordio orationis, contra theatrum spectatores. - MONITUM in sequens opusculum.
MONITUM in sequens opusculum. 675-676
MONITUM in sequens opusculum. - OPUSCULUM in principium indictionis.
OPUSCULUM in principium indictionis. ibid.
OPUSCULUM in principium indictionis. - MONITUM ad sermonem in venerandam crucem.
MONITUM ad sermonem in venerandam crucem. 675-676
MONITUM ad sermonem in venerandam crucem. - SERMO in venerandam crucem.
SERMO in venerandam crucem. 675-678
SERMO in venerandam crucem. - SERMO in exaltationem venerandæ crucis.
SERMO in exaltationem venerandæ crucis. 679-682
SERMO in exaltationem venerandæ crucis. - MONITUM in sermonem de sancto Thoma.
MONITUM in sermonem de sancto Thoma. 681-682
MONITUM in sermonem de sancto Thoma. - SERMO in sanctum apostolum Thomam.
SERMO in sanctum apostolum Thomam. 681-688
SERMO in sanctum apostolum Thomam. - MONITUM ad Homiliam sequentem. 687-688 HOMILIA in incarnationem Domini nostri Jesu Christi, et quod singulis climatisbus angeli præsint.
MONITUM ad Homiliam sequentem. 687-688 HOMILIA in incarnationem Domini nostri Jesu Christi, et quod singulis climatisbus angeli præsint. 687-700
MONITUM ad Homiliam sequentem. 687-688 HOMILIA in incarnationem Domini nostri Jesu Christi, et quod singulis climatisbus angeli præsint. - MONITUM ad sequentem orationem.
MONITUM ad sequentem orationem. 699-700
MONITUM ad sequentem orationem. - ORATIO in S. Stephanum primum martyrem.
ORATIO in S. Stephanum primum martyrem. 699-702
ORATIO in S. Stephanum primum martyrem. - MONITUM in Homiliam sequentem. 701-702 HOMILIA in mediam hebdomadam jejuniorum.
MONITUM in Homiliam sequentem. 701-702 HOMILIA in mediam hebdomadam jejuniorum. 701-704
MONITUM in Homiliam sequentem. 701-702 HOMILIA in mediam hebdomadam jejuniorum. - MONITUM in orationem sequentem.
MONITUM in orationem sequentem. 705-706
MONITUM in orationem sequentem. - ORATIO in ramos palmarum.
ORATIO in ramos palmarum. 705-708
ORATIO in ramos palmarum. - MONITUM in duas sequentes de beata virgine Mariæ orationes.
MONITUM in duas sequentes de beata virgine Mariæ orationes. 707-708
MONITUM in duas sequentes de beata virgine Mariæ orationes. - ORATIO I in S. Virginem et Deiparam Mariam.
ORATIO I in S. Virginem et Deiparam Mariam. 707-710
ORATIO I in S. Virginem et Deiparam Mariam. - ORATIO II contra hæreticos et in sanctam Deiparam.
ORATIO II contra hæreticos et in sanctam Deiparam. 709-712
ORATIO II contra hæreticos et in sanctam Deiparam. - MONITUM ad Homiliam sequentem. 715-714 HOMILIA in proditionem Servatoris, et in lotionem pedum.
MONITUM ad Homiliam sequentem. 715-714 HOMILIA in proditionem Servatoris, et in lotionem pedum. 715-720
MONITUM ad Homiliam sequentem. 715-714 HOMILIA in proditionem Servatoris, et in lotionem pedum. - MONITUM in sequentem de latrone orationem.
MONITUM in sequentem de latrone orationem. 719-720
MONITUM in sequentem de latrone orationem. - ORATIO in latronem et in proditionem Servatoris nostri Jesu Christi.
ORATIO in latronem et in proditionem Servatoris nostri Jesu Christi. 719-722
ORATIO in latronem et in proditionem Servatoris nostri Jesu Christi. - MONITUM in septem sequentes de paschale sermones.
MONITUM in septem sequentes de paschale sermones. 721-722
MONITUM in septem sequentes de paschale sermones. - SERMO catecheticus in sanctum Pascha.
SERMO catecheticus in sanctum Pascha. 721-724
SERMO catecheticus in sanctum Pascha. - SERMO I in Pascha.
SERMO I in Pascha. 725-726
SERMO I in Pascha. - SERMO II in Pascha.
SERMO II in Pascha. 725-730
SERMO II in Pascha. - SERMO III in idem argumentum Paschæ.
SERMO III in idem argumentum Paschæ. 729-732
SERMO III in idem argumentum Paschæ. - SERMO IV in eamdem rem.
SERMO IV in eamdem rem. 731-734
SERMO IV in eamdem rem. - SERMO V in idem argumentum.
SERMO V in idem argumentum. 731-736
SERMO V in idem argumentum. - SERMO VI in idem argumentum.
SERMO VI in idem argumentum. 735-738
SERMO VI in idem argumentum. - SERMO VII et ultimus in i, sum Pascha.
SERMO VII et ultimus in i, sum Pascha. 737-738
SERMO VII et ultimus in i, sum Pascha. - SERMO in sanctum archangelorum.
SERMO in sanctum archangelorum. 735-738
SERMO in sanctum archangelorum. - SERMO de pœnitentia , et in Herodem et in Joannem Baptistam.
SERMO de pœnitentia , et in Herodem et in Joannem Baptistam. 737-740
SERMO de pœnitentia , et in Herodem et in Joannem Baptistam.