Índice temático estático
PG065 — PG 65
Lista HTML estática das seções temáticas do volume, preservando o texto original do índice e priorizando links profundos para páginas com referência explícita.
Sumário
ORDO RERUM
ORDO RERUM QUAE IN HOC TOMO CONTINENTUR.
ORDO RERUM
- SEVERIANUS GABALITANUS EPISCOPUS. SEVERIANUS GABALITANUS EPISCOPUS.
- Notitia.
Notitia. 9
Notitia. - Orationes in mundi creationem.
Orationes in mundi creationem. 15
Orationes in mundi creationem. - Sermo de pace.
Sermo de pace. 15
Sermo de pace. - Oratio de serpente æneo.
Oratio de serpente æneo. 15
Oratio de serpente æneo. - Oratio in Dei apparitionem.
Oratio in Dei apparitionem. 15
Oratio in Dei apparitionem. - Homilia de pythonibus et ueneficis.
Homilia de pythonibus et ueneficis. 27
Homilia de pythonibus et ueneficis. - Homilia contra Judæos.
Homilia contra Judæos. 29
Homilia contra Judæos. - Sermones XV ejusdem.
Sermones XV ejusdem. 29
Sermones XV ejusdem. - THEOPHILUS ALEXANDRINUS EPISCOPUS. THEOPHILUS ALEXANDRINUS EPISCOPUS.
- Notitia.
Notitia. 29
Notitia. - Edictum Theophili cum sancta Theophania in die Dominico instaurent.
Edictum Theophili cum sancta Theophania in die Dominico instaurent. 34
Edictum Theophili cum sancta Theophania in die Dominico instaurent. - Ejusdem comminitorium quod accepit Ammon propter Lyco.
Ejusdem comminitorium quod accepit Ammon propter Lyco. 35
Ejusdem comminitorium quod accepit Ammon propter Lyco. - Ejusdem narratio de iis qui dicuntur Cathari.
Ejusdem narratio de iis qui dicuntur Cathari. 43
Ejusdem narratio de iis qui dicuntur Cathari. - Ejusdem Agathoni episcopo.
Ejusdem Agathoni episcopo. 43
Ejusdem Agathoni episcopo. - Ejusdem Menæ episcopo.
Ejusdem Menæ episcopo. 46
Ejusdem Menæ episcopo. - Epistola synodica ad episcopos Palaestinos et ad Cyprios, de Origeniana hæresi damnatione.
Epistola synodica ad episcopos Palaestinos et ad Cyprios, de Origeniana hæresi damnatione. 47
Epistola synodica ad episcopos Palaestinos et ad Cyprios, de Origeniana hæresi damnatione. - Responsum Hierosolymitanæ synodi ad superiorem epistolam.
Responsum Hierosolymitanæ synodi ad superiorem epistolam. 47
Responsum Hierosolymitanæ synodi ad superiorem epistolam. - Epistola Dionysii Liddensis episcopi ad Theophilum.
Epistola Dionysii Liddensis episcopi ad Theophilum. 47
Epistola Dionysii Liddensis episcopi ad Theophilum. - Epistolæ paschales.
Epistolæ paschales. 47
Epistolæ paschales. - Prologus de sancto ac salutari Paschate.
Prologus de sancto ac salutari Paschate. 47
Prologus de sancto ac salutari Paschate. - Epistola paschalis anni 401, ad totius Ægypti episcopos.
Epistola paschalis anni 401, ad totius Ægypti episcopos. 54
Epistola paschalis anni 401, ad totius Ægypti episcopos. - Epistola paschalis anni 402.
Epistola paschalis anni 402. 54
Epistola paschalis anni 402. - Epistola Hieronymi ad Theophilum.
Epistola Hieronymi ad Theophilum. 54
Epistola Hieronymi ad Theophilum. - Epistola paschalis anni 404.
Epistola paschalis anni 404. 54
Epistola paschalis anni 404. - Fragmenta Græca epistolarum paschalium.
Fragmenta Græca epistolarum paschalium. 54
Fragmenta Græca epistolarum paschalium. - Epistolæ Theophili ad diversos.
Epistolæ Theophili ad diversos. 61
Epistolæ Theophili ad diversos. - I. — Epistola ad Hieronymum.
I. — Epistola ad Hieronymum. 61
I. — Epistola ad Hieronymum. - II. — Epist. ad eundem.
II. — Epist. ad eundem. 61
II. — Epist. ad eundem. - III. — Epist. ad Epiphanium.
III. — Epist. ad Epiphanium. 61
III. — Epist. ad Epiphanium. - IV. — Epist. ad Hieronymum.
IV. — Epist. ad Hieronymum. 62
IV. — Epist. ad Hieronymum. - V. — Epist. ad Ammonium episcopum.
V. — Epist. ad Ammonium episcopum. 62
V. — Epist. ad Ammonium episcopum. - VI. — Epist. ad episcopos Palaestinæ.
VI. — Epist. ad episcopos Palaestinæ. 62
VI. — Epist. ad episcopos Palaestinæ. - VII. — Epist. ad Joannem Chrysostomum episc. Constantinopolitanum.
VII. — Epist. ad Joannem Chrysostomum episc. Constantinopolitanum. 63
VII. — Epist. ad Joannem Chrysostomum episc. Constantinopolitanum. - VIII. — Epist. Joannis episc. Citrii, et sententia Theophili.
VIII. — Epist. Joannis episc. Citrii, et sententia Theophili. 63
VIII. — Epist. Joannis episc. Citrii, et sententia Theophili. - Fragmenta ex aliis Theophili operibus deperditis.
Fragmenta ex aliis Theophili operibus deperditis. 66
Fragmenta ex aliis Theophili operibus deperditis. - Apophtegmata.
Apophtegmata. 67
Apophtegmata. - PALLADIUS HELENOPOLITANUS EPISCOPUS. PALLADIUS HELENOPOLITANUS EPISCOPUS.
- Notitia.
Notitia. 70
Notitia. - HISTORIA LAUSIACA. (Memoratur tantum)
HISTORIA LAUSIACA. (Memoratur tantum) 70
HISTORIA LAUSIACA. (Memoratur tantum) - APPENDIX APOPHTHEGMATA PATRUM.
APPENDIX APOPHTHEGMATA PATRUM. 71
APPENDIX APOPHTHEGMATA PATRUM. - Praefatio in librum de exercitatione seu disciplina monastica beatorum Patrum.
Praefatio in librum de exercitatione seu disciplina monastica beatorum Patrum. 71
Praefatio in librum de exercitatione seu disciplina monastica beatorum Patrum. - De abbate Antonio.
De abbate Antonio. 75
De abbate Antonio. - De abbate Arseniu.
De abbate Arseniu. 87
De abbate Arseniu. - De abbate Agathone.
De abbate Agathone. 107
De abbate Agathone. - De abbate Ammona.
De abbate Ammona. 119
De abbate Ammona. - De abbate Achila.
De abbate Achila. 123
De abbate Achila. - De abbate Ammoe.
De abbate Ammoe. 128
De abbate Ammoe. - De abbate Ammon Nutriota.
De abbate Ammon Nutriota. 127
De abbate Ammon Nutriota. - De abbate Amb.
De abbate Amb. 130
De abbate Amb. - De abbate Abrahamo.
De abbate Abrahamo. 130
De abbate Abrahamo. - De abbate Are.
De abbate Are. 131
De abbate Are. - De abbate Alonio.
De abbate Alonio. 134
De abbate Alonio. - De abbate Amphy.
De abbate Amphy. 134
De abbate Amphy. - De abbate Apollo.
De abbate Apollo. 135
De abbate Apollo. - De abbate Andrea.
De abbate Andrea. 135
De abbate Andrea. - De abbate Aio.
De abbate Aio. 135
De abbate Aio. - De abbate Ammonatha.
De abbate Ammonatha. 136
De abbate Ammonatha. - De Magno Basilio.
De Magno Basilio. 138
De Magno Basilio. - De abbate Bessarione.
De abbate Bessarione. 138
De abbate Bessarione. - De abbate Benjamino.
De abbate Benjamino. 143
De abbate Benjamino. - De abbate Biare.
De abbate Biare. 146
De abbate Biare. - De abbate Gregorio theologo.
De abbate Gregorio theologo. 146
De abbate Gregorio theologo. - De abbate Gelasio.
De abbate Gelasio. 146
De abbate Gelasio. - De abbate Gerontio.
De abbate Gerontio. 154
De abbate Gerontio. - De abbate Daniele.
De abbate Daniele. 154
De abbate Daniele. - De abbate Dioscoro.
De abbate Dioscoro. 159
De abbate Dioscoro. - De abbate Dula.
De abbate Dula. 162
De abbate Dula. - De sancto Epiphanio episcopo Cypri.
De sancto Epiphanio episcopo Cypri. 162
De sancto Epiphanio episcopo Cypri. - De sancto Ephraem.
De sancto Ephraem. 167
De sancto Ephraem. - De Eucharisio homine seculari.
De Eucharisio homine seculari. 167
De Eucharisio homine seculari. - De Eulogio presbytero.
De Eulogio presbytero. 170
De Eulogio presbytero. - De abbate Euperio.
De abbate Euperio. 171
De abbate Euperio. - De abbate Eladio.
De abbate Eladio. 174
De abbate Eladio. - De abbate Evagrio.
De abbate Evagrio. 174
De abbate Evagrio. - De abbate Eudæmone.
De abbate Eudæmone. 175
De abbate Eudæmone. - De abbate Zenone.
De abbate Zenone. 175
De abbate Zenone. - De abbate Zacharia.
De abbate Zacharia. 178
De abbate Zacharia. - De abbate Esaia.
De abbate Esaia. 179
De abbate Esaia. - De abbate Elia.
De abbate Elia. 183
De abbate Elia. - De abbate Heraclio.
De abbate Heraclio. 185
De abbate Heraclio. - De abbate Theodoro Phermensi.
De abbate Theodoro Phermensi. 187
De abbate Theodoro Phermensi. - De abbate Theodoro et Nono.
De abbate Theodoro et Nono. 193
De abbate Theodoro et Nono. - De abbate Theodoro Sceteos.
De abbate Theodoro Sceteos. 196
De abbate Theodoro Sceteos. - De abbate Theodoro Eleutheropolitano.
De abbate Theodoro Eleutheropolitano. 198
De abbate Theodoro Eleutheropolitano. - De abbate Theoda.
De abbate Theoda. 198
De abbate Theoda. - De Theophilo archiepiscopo.
De Theophilo archiepiscopo. 198
De Theophilo archiepiscopo. - De matre Theodora.
De matre Theodora. 202
De matre Theodora. - De abbate Joanne Colobo sive Curto.
De abbate Joanne Colobo sive Curto. 203
De abbate Joanne Colobo sive Curto. - De abbate Joanne cenobita.
De abbate Joanne cenobita. 219
De abbate Joanne cenobita. - De abbate Isidoro.
De abbate Isidoro. 219
De abbate Isidoro. - De abbate Isidoro Pelusiota.
De abbate Isidoro Pelusiota. 223
De abbate Isidoro Pelusiota. - De abbate Isaaco presbytero Cellorum.
De abbate Isaaco presbytero Cellorum. 225
De abbate Isaaco presbytero Cellorum. - De abbate Joseph in Panepho.
De abbate Joseph in Panepho. 227
De abbate Joseph in Panepho. - De abbate Jacobo.
De abbate Jacobo. 231
De abbate Jacobo. - De abbate Hierace.
De abbate Hierace. 231
De abbate Hierace. - De abbate Joanne Eunucho.
De abbate Joanne Eunucho. 231
De abbate Joanne Eunucho. - De abbate Joanne Cellaro.
De abbate Joanne Cellaro. 233
De abbate Joanne Cellaro. - De abbate Isidoro presbytero.
De abbate Isidoro presbytero. 233
De abbate Isidoro presbytero. - De abbate Joanne Persa.
De abbate Joanne Persa. 233
De abbate Joanne Persa. - De abbate Joanne Thebeo.
De abbate Joanne Thebeo. 239
De abbate Joanne Thebeo. - De abbate Joanne discipulo abbatis Pauli.
De abbate Joanne discipulo abbatis Pauli. 239
De abbate Joanne discipulo abbatis Pauli. - De abbate Isaaco Thabeo.
De abbate Isaaco Thabeo. 239
De abbate Isaaco Thabeo. - De abbate Josepho Thabeo.
De abbate Josepho Thabeo. 242
De abbate Josepho Thabeo. - De abbate Hilarione.
De abbate Hilarione. 242
De abbate Hilarione. - De abbate Ischyrione.
De abbate Ischyrione. 242
De abbate Ischyrione. - De abbate Cassiano.
De abbate Cassiano. 243
De abbate Cassiano. - De abbate Cronio.
De abbate Cronio. 247
De abbate Cronio. - De abbate Carione.
De abbate Carione. 247
De abbate Carione. - De abbate Copre.
De abbate Copre. 249
De abbate Copre. - De abbate Cyro.
De abbate Cyro. 251
De abbate Cyro. - De abbate Lucio.
De abbate Lucio. 251
De abbate Lucio. - De abbate Loto.
De abbate Loto. 254
De abbate Loto. - De abbate Longino.
De abbate Longino. 255
De abbate Longino. - De abbate Macario Ægyptio.
De abbate Macario Ægyptio. 258
De abbate Macario Ægyptio. - De abbate Moseo.
De abbate Moseo. 281
De abbate Moseo. - De abbate Maloe.
De abbate Maloe. 290
De abbate Maloe. - De abbate Marco, discipulo abbatis Silvani.
De abbate Marco, discipulo abbatis Silvani. 291
De abbate Marco, discipulo abbatis Silvani. - De abbate Melesio.
De abbate Melesio. 298
De abbate Melesio. - De abbate Megethio.
De abbate Megethio. 299
De abbate Megethio. - De abbate Nios.
De abbate Nios. 302
De abbate Nios. - De abbate Marco Ægyptio.
De abbate Marco Ægyptio. 305
De abbate Marco Ægyptio. - De abbate Macario urbano.
De abbate Macario urbano. 303
De abbate Macario urbano. - De abbate Nilo.
De abbate Nilo. 306
De abbate Nilo. - De abbate Nistereo.
De abbate Nistereo. 306
De abbate Nistereo. - De abbate Nisteroo cenobita.
De abbate Nisteroo cenobita. 307
De abbate Nisteroo cenobita. - De abbate Nicone.
De abbate Nicone. 310
De abbate Nicone. - De abbate Netra.
De abbate Netra. 311
De abbate Netra. - De abbate Niceta.
De abbate Niceta. 311
De abbate Niceta. - De abbate Xoic.
De abbate Xoic. 314
De abbate Xoic. - De abbate Xanthia.
De abbate Xanthia. 314
De abbate Xanthia. - De abbate Olympio.
De abbate Olympio. 314
De abbate Olympio. - De abbate Orsisio.
De abbate Orsisio. 315
De abbate Orsisio. - De abbate Poemene seu Pastore.
De abbate Poemene seu Pastore. 318
De abbate Poemene seu Pastore. - De abbate Pambo.
De abbate Pambo. 367
De abbate Pambo. - De abbate Pisto.
De abbate Pisto. 371
De abbate Pisto. - De abbate Pior.
De abbate Pior. 371
De abbate Pior. - De abbate Pityrione.
De abbate Pityrione. 373
De abbate Pityrione. - De abbate Pistamone.
De abbate Pistamone. 375
De abbate Pistamone. - De abbate Petro Pionita.
De abbate Petro Pionita. 375
De abbate Petro Pionita. - De abbate Paphnutio.
De abbate Paphnutio. 378
De abbate Paphnutio. - De abbate Paulo.
De abbate Paulo. 379
De abbate Paulo. - De abbate Paulo cosmeta.
De abbate Paulo cosmeta. 382
De abbate Paulo cosmeta. - De abbate Paulo magno.
De abbate Paulo magno. 383
De abbate Paulo magno. - De abbate Paulo simplico.
De abbate Paulo simplico. 382
De abbate Paulo simplico. - De abbate Petro Dii.
De abbate Petro Dii. 386
De abbate Petro Dii. - De abbate patria Romano.
De abbate patria Romano. 386
De abbate patria Romano. - De abbate Rufo.
De abbate Rufo. 390
De abbate Rufo. - De abbate Romano.
De abbate Romano. 391
De abbate Romano. - De abbate Sisoe.
De abbate Sisoe. 391
De abbate Sisoe. - De abbate Silvano.
De abbate Silvano. 401
De abbate Silvano. - De abbate Simone.
De abbate Simone. 411
De abbate Simone. - De abbate Sopatro.
De abbate Sopatro. 414
De abbate Sopatro. - De abbate Sarmata.
De abbate Sarmata. 414
De abbate Sarmata. - De abbate Serapione.
De abbate Serapione. 414
De abbate Serapione. - De abbate Sereno.
De abbate Sereno. 418
De abbate Sereno. - De abbate Spyridone.
De abbate Spyridone. 418
De abbate Spyridone. - De abbate Saio.
De abbate Saio. 419
De abbate Saio. - De matre Sara.
De matre Sara. 419
De matre Sara. - De matre Syncletica.
De matre Syncletica. 422
De matre Syncletica. - De abbate Tilhoe.
De abbate Tilhoe. 427
De abbate Tilhoe. - De abbate Timotheo.
De abbate Timotheo. 430
De abbate Timotheo. - De abbate Hyperechio.
De abbate Hyperechio. 430
De abbate Hyperechio. - De abbate Phoca.
De abbate Phoca. 431
De abbate Phoca. - De abbate Felice.
De abbate Felice. 434
De abbate Felice. - De abbate Philagrio.
De abbate Philagrio. 435
De abbate Philagrio. - De abbate Phorta.
De abbate Phorta. 435
De abbate Phorta. - De abbate Chome.
De abbate Chome. 435
De abbate Chome. - De abbate Charemone.
De abbate Charemone. 435
De abbate Charemone. - De abbate Psenthaisio.
De abbate Psenthaisio. 455
De abbate Psenthaisio. - De abbate Or.
De abbate Or. 458
De abbate Or. - ÆGYPTIORUM MONACHORUM HISTORIA, SIVE PARADISUS.
ÆGYPTIORUM MONACHORUM HISTORIA, SIVE PARADISUS. 448
ÆGYPTIORUM MONACHORUM HISTORIA, SIVE PARADISUS. - Paradisus.
Paradisus. 448
Paradisus. - De Oxyrincho civitate.
De Oxyrincho civitate. 446
De Oxyrincho civitate. - De abbate Paternuthio.
De abbate Paternuthio. 447
De abbate Paternuthio. - De abbate Didymo.
De abbate Didymo. 448
De abbate Didymo. - De Cronidio.
De Cronidio. 453
De Cronidio. - PHILOSTORGIUS.
PHILOSTORGIUS. 455
PHILOSTORGIUS. - Notitia.
Notitia. 455
Notitia. - EPITOME ex ecclesiasticis historiis Philostorgii confecta a Photio patriarcha.
EPITOME ex ecclesiasticis historiis Philostorgii confecta a Photio patriarcha. 459
EPITOME ex ecclesiasticis historiis Philostorgii confecta a Photio patriarcha. - Ex libro primo.
Ex libro primo. 462
Ex libro primo. - Ex libro secundo.
Ex libro secundo. 468
Ex libro secundo. - Ex libro tertio.
Ex libro tertio. 479
Ex libro tertio. - Ex libro quarto.
Ex libro quarto. 513
Ex libro quarto. - Ex libro quinto.
Ex libro quinto. 527
Ex libro quinto. - Ex libro sexto.
Ex libro sexto. 531
Ex libro sexto. - Ex libro septimo.
Ex libro septimo. 538
Ex libro septimo. - Ex libro octavo.
Ex libro octavo. 551
Ex libro octavo. - Ex libro nono.
Ex libro nono. 567
Ex libro nono. - Ex libro decimo.
Ex libro decimo. 583
Ex libro decimo. - Ex libro undecimo.
Ex libro undecimo. 594
Ex libro undecimo. - Ex libro duodecimo.
Ex libro duodecimo. 606
Ex libro duodecimo. - Supplementa Philostorgiana.
Supplementa Philostorgiana. 623
Supplementa Philostorgiana. - S. ATTICUS, CP. EPISCOPUS.
S. ATTICUS, CP. EPISCOPUS. 638
S. ATTICUS, CP. EPISCOPUS. - Notitia.
Notitia. 638
Notitia. - Epistola ad Patres concilii Africani.
Epistola ad Patres concilii Africani. 650
Epistola ad Patres concilii Africani. - Epistola ejusdem ad S. Cyrillum Alexandrinum episcopum.
Epistola ejusdem ad S. Cyrillum Alexandrinum episcopum. 651
Epistola ejusdem ad S. Cyrillum Alexandrinum episcopum. - Epistola ejusdem ad Petrum.
Epistola ejusdem ad Petrum. 651
Epistola ejusdem ad Petrum. - Epistola ejusdem ad Calliopen.
Epistola ejusdem ad Calliopen. 651
Epistola ejusdem ad Calliopen. - S. PROCLUS, CP. EPISCOPUS.
S. PROCLUS, CP. EPISCOPUS. 651
S. PROCLUS, CP. EPISCOPUS. - Notitia.
Notitia. 651
Notitia. - Notitia altera.
Notitia altera. 651
Notitia altera. - Veterum testimonia.
Veterum testimonia. 658
Veterum testimonia. - ORATIONES. ORATIONES.
- Oratio prima. — Laudatio in sanctissimam Dei genitricem Mariam.
Oratio prima. — Laudatio in sanctissimam Dei genitricem Mariam. 679
Oratio prima. — Laudatio in sanctissimam Dei genitricem Mariam. - Oratio II. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi, et de infirmis.
Oratio II. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi, et de infirmis. 691
Oratio II. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi, et de infirmis. - Oratio III. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi.
Oratio III. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi. 703
Oratio III. — De Incarnatione Domini nostri Jesu Christi. - Oratio IV. — In natalem diem Domini nostri Jesu Christi.
Oratio IV. — In natalem diem Domini nostri Jesu Christi. 707
Oratio IV. — In natalem diem Domini nostri Jesu Christi. - Oratio V. — Laudatio in S. Virginem ac Dei genitricem Mariam.
Oratio V. — Laudatio in S. Virginem ac Dei genitricem Mariam. 715
Oratio V. — Laudatio in S. Virginem ac Dei genitricem Mariam. - Oratio VI. — Laudatio sanctæ Dei genetricis Mariæ.
Oratio VI. — Laudatio sanctæ Dei genetricis Mariæ. 722
Oratio VI. — Laudatio sanctæ Dei genetricis Mariæ. - Oratio VII. — In sancta Theophania.
Oratio VII. — In sancta Theophania. 738
Oratio VII. — In sancta Theophania. - Oratio VIII. — In transfigurationem Domini ac Dei Salvatoris nostri Jesu Christi.
Oratio VIII. — In transfigurationem Domini ac Dei Salvatoris nostri Jesu Christi. 763
Oratio VIII. — In transfigurationem Domini ac Dei Salvatoris nostri Jesu Christi. - Oratio IX. — In ramos Palmarum.
Oratio IX. — In ramos Palmarum. 771
Oratio IX. — In ramos Palmarum. - Oratio X. — In sanctam quintam feriam.
Oratio X. — In sanctam quintam feriam. 778
Oratio X. — In sanctam quintam feriam. - Oratio XI. — In Dominicam passionem, in sancta ac magna Parasceve.
Oratio XI. — In Dominicam passionem, in sancta ac magna Parasceve. 783
Oratio XI. — In Dominicam passionem, in sancta ac magna Parasceve. - Oratio XII. — In Domini nostri Jesu Christi resurrectionem.
Oratio XII. — In Domini nostri Jesu Christi resurrectionem. 787
Oratio XII. — In Domini nostri Jesu Christi resurrectionem. - Oratio XIII. — In sanctum Pascha.
Oratio XIII. — In sanctum Pascha. 790
Oratio XIII. — In sanctum Pascha. - Oratio XIV. — In sanctum Pascha.
Oratio XIV. — In sanctum Pascha. 795
Oratio XIV. — In sanctum Pascha. - Oratio XV. — In sanctum Pascha, et in illud: In principio erat Verbum.
Oratio XV. — In sanctum Pascha, et in illud: In principio erat Verbum. 799
Oratio XV. — In sanctum Pascha, et in illud: In principio erat Verbum. - Oratio XVI. — In sanctam Pentecosten.
Oratio XVI. — In sanctam Pentecosten. 806
Oratio XVI. — In sanctam Pentecosten. - Oratio XVII. — Laudatio sancti protomartyris Stephani.
Oratio XVII. — Laudatio sancti protomartyris Stephani. 810
Oratio XVII. — Laudatio sancti protomartyris Stephani. - Oratio XVIII. — Laudatio sancti Pauli apostoli.
Oratio XVIII. — Laudatio sancti Pauli apostoli. 818
Oratio XVIII. — Laudatio sancti Pauli apostoli. - Oratio XIX. — Laudatio sancti Andreæ apostoli.
Oratio XIX. — Laudatio sancti Andreæ apostoli. 822
Oratio XIX. — Laudatio sancti Andreæ apostoli. - Oratio XX. — Laudatio sancti Joannis Chrysostomi.
Oratio XX. — Laudatio sancti Joannis Chrysostomi. 828
Oratio XX. — Laudatio sancti Joannis Chrysostomi. - HOMILIAE.
HOMILIAE. 874
HOMILIAE. - Monitum.
Monitum. 831
Monitum. - I. — De Domini nostri ascensione.
I. — De Domini nostri ascensione. 834
I. — De Domini nostri ascensione. - II. — De Christi Jesu Domini nostri circumcisione, octava post nativitatem die.
II. — De Christi Jesu Domini nostri circumcisione, octava post nativitatem die. 838
II. — De Christi Jesu Domini nostri circumcisione, octava post nativitatem die. - III. — De dogmate Incarnationis.
III. — De dogmate Incarnationis. 843
III. — De dogmate Incarnationis. - IV. — De nativitate Domini.
IV. — De nativitate Domini. 845
IV. — De nativitate Domini. - V. — De sancto Clemente martyre.
V. — De sancto Clemente martyre. 816
V. — De sancto Clemente martyre. - Tractatus de traditione divinæ missæ.
Tractatus de traditione divinæ missæ. 850
Tractatus de traditione divinæ missæ. - EPISTOLAE S. PROCLI et variorum ad ipsum et alios.
EPISTOLAE S. PROCLI et variorum ad ipsum et alios. 851
EPISTOLAE S. PROCLI et variorum ad ipsum et alios. - Epistola I. — Proclo episcopo Constantinopolitano civitatis.
Epistola I. — Proclo episcopo Constantinopolitano civitatis. 851
Epistola I. — Proclo episcopo Constantinopolitano civitatis. - Epist. II. — Proclus ad Armenios, de fide.
Epist. II. — Proclus ad Armenios, de fide. 855
Epist. II. — Proclus ad Armenios, de fide. - Epist. III. — Proclus ad Joannem episcopum Antiochiæ.
Epist. III. — Proclus ad Joannem episcopum Antiochiæ. 871
Epist. III. — Proclus ad Joannem episcopum Antiochiæ. - Epist. IV. — Proclus Joanni Antiocheno.
Epist. IV. — Proclus Joanni Antiocheno. 876
Epist. IV. — Proclus Joanni Antiocheno. - Epist. V. — Joannes Antiochenus Proclo.
Epist. V. — Joannes Antiochenus Proclo. 877
Epist. V. — Joannes Antiochenus Proclo. - Epist. VI. — Joannes Antiocheus et Orientis synodus.
Epist. VI. — Joannes Antiocheus et Orientis synodus. 877
Epist. VI. — Joannes Antiocheus et Orientis synodus. - Epist. VII. — Joannes Antiocheus et synodus Cyrillo Alexandrino.
Epist. VII. — Joannes Antiocheus et synodus Cyrillo Alexandrino. 879
Epist. VII. — Joannes Antiocheus et synodus Cyrillo Alexandrino. - Epist. VIII. — S. Cyrillus ad Acacium Melitine episcopum.
Epist. VIII. — S. Cyrillus ad Acacium Melitine episcopum. 879
Epist. VIII. — S. Cyrillus ad Acacium Melitine episcopum. - Epist. IX. — S. Cyrillus ad Proclum.
Epist. IX. — S. Cyrillus ad Proclum. 879
Epist. IX. — S. Cyrillus ad Proclum. - Epist. X. — Proclus Joanni Antiocheno.
Epist. X. — Proclus Joanni Antiocheno. 879
Epist. X. — Proclus Joanni Antiocheno. - Epist. XI. — Proclus Maximo diacono.
Epist. XI. — Proclus Maximo diacono. 879
Epist. XI. — Proclus Maximo diacono. - Epist. XII. — Theodosius et Valentinianus imperatores, Joanni Antiocheno et synodo.
Epist. XII. — Theodosius et Valentinianus imperatores, Joanni Antiocheno et synodo. 880
Epist. XII. — Theodosius et Valentinianus imperatores, Joanni Antiocheno et synodo. - Epist. XIII. — Proclus Domino episcopo Antiocheno.
Epist. XIII. — Proclus Domino episcopo Antiocheno. 882
Epist. XIII. — Proclus Domino episcopo Antiocheno. - Epist. XIV. — S. Cyrillus ad Gennadium presbyterum et archimandritam.
Epist. XIV. — S. Cyrillus ad Gennadium presbyterum et archimandritam. 886
Epist. XIV. — S. Cyrillus ad Gennadium presbyterum et archimandritam. - Epist. XV. — Theodoretus Proclo.
Epist. XV. — Theodoretus Proclo. 886
Epist. XV. — Theodoretus Proclo. - Epist. XVI. — Theodoretus Flaviano Constantinopolitano.
Epist. XVI. — Theodoretus Flaviano Constantinopolitano. 886
Epist. XVI. — Theodoretus Flaviano Constantinopolitano. - Epist. XVII. — Procli synodica.
Epist. XVII. — Procli synodica. 886
Epist. XVII. — Procli synodica. - Fragmenta operum S. Procli.
Fragmenta operum S. Procli. 886
Fragmenta operum S. Procli. - S. FLAVIANUS, CP. EPISCOPUS.
S. FLAVIANUS, CP. EPISCOPUS. 890
S. FLAVIANUS, CP. EPISCOPUS. - Notitia.
Notitia. 890
Notitia. - EPISTOLÆ. EPISTOLÆ.
- Epistola I. — Ad Leonem papam, contra Eutyches haerien.
Epistola I. — Ad Leonem papam, contra Eutyches haerien. 890
Epistola I. — Ad Leonem papam, contra Eutyches haerien. - Epist. II. — Ad eundem, de eodem.
Epist. II. — Ad eundem, de eodem. 890
Epist. II. — Ad eundem, de eodem. - Epist. III. — Ad Theodosium Augustum.
Epist. III. — Ad Theodosium Augustum. 890
Epist. III. — Ad Theodosium Augustum. - S. MARCUS EREMITA, B. MARCUS DIADOCHUS et MARCUS DIACONUS.
S. MARCUS EREMITA, B. MARCUS DIADOCHUS et MARCUS DIACONUS. 893
S. MARCUS EREMITA, B. MARCUS DIADOCHUS et MARCUS DIACONUS. - Notitia in Marcum eremitam.
Notitia in Marcum eremitam. 893
Notitia in Marcum eremitam. - Notitia altera, de S. Marco eremita et Marcho Diadocho.
Notitia altera, de S. Marco eremita et Marcho Diadocho. 897
Notitia altera, de S. Marco eremita et Marcho Diadocho. - Notitia in Marcum diaconum.
Notitia in Marcum diaconum. 900
Notitia in Marcum diaconum. - OPUSCULA S. MARCI EREMITAE.
OPUSCULA S. MARCI EREMITAE. 906
OPUSCULA S. MARCI EREMITAE. - Opusculum I. — De lege spirituali.
Opusculum I. — De lege spirituali. 906
Opusculum I. — De lege spirituali. - Opusculum II. — De his qui putant se ex operibus justificari.
Opusculum II. — De his qui putant se ex operibus justificari. 930
Opusculum II. — De his qui putant se ex operibus justificari. - Opusculum III. — De paenitentia cunctis, ut operari necessaria.
Opusculum III. — De paenitentia cunctis, ut operari necessaria. 966
Opusculum III. — De paenitentia cunctis, ut operari necessaria. - Opusculum IV. — De baptismo.
Opusculum IV. — De baptismo. 986
Opusculum IV. — De baptismo. - Opusculum V. — Praecepta anima necessaria, ad Nicolas.
Opusculum V. — Praecepta anima necessaria, ad Nicolas. 1027
Opusculum V. — Praecepta anima necessaria, ad Nicolas. - Opusculum VI. — De temperantia.
Opusculum VI. — De temperantia. 1056
Opusculum VI. — De temperantia. - Opusculum VII. — Disputatio cum casuistico.
Opusculum VII. — Disputatio cum casuistico. 1071
Opusculum VII. — Disputatio cum casuistico. - Opusculum VIII. — Consultatio intellectus cum anima ipsius.
Opusculum VIII. — Consultatio intellectus cum anima ipsius. 1103
Opusculum VIII. — Consultatio intellectus cum anima ipsius. - Opusculum IX. — De jejunio.
Opusculum IX. — De jejunio. 1110
Opusculum IX. — De jejunio. - Opusculum X. — De Melchisedec.
Opusculum X. — De Melchisedec. 1118
Opusculum X. — De Melchisedec. - Monitum in Diadochi homiliam de Ascensione D. N. Jesu Christi.
Monitum in Diadochi homiliam de Ascensione D. N. Jesu Christi. 1149
Monitum in Diadochi homiliam de Ascensione D. N. Jesu Christi. - Monitum in ejusdem sermonem contra Arianos.
Monitum in ejusdem sermonem contra Arianos. 1147
Monitum in ejusdem sermonem contra Arianos. - HOMILIA EJUSDEM DIADOCHI CONTRA ARIANOS.
HOMILIA EJUSDEM DIADOCHI CONTRA ARIANOS. 1149
HOMILIA EJUSDEM DIADOCHI CONTRA ARIANOS. - Monitum de sequenti opusculo. Monitum de sequenti opusculo.
- CAPITA CENTUM DE PERFECTIONE SPIRITUALI.
CAPITA CENTUM DE PERFECTIONE SPIRITUALI. 1167
CAPITA CENTUM DE PERFECTIONE SPIRITUALI. - Caput primum. — De tribus virtutibus, quae tanquam duces debent antecedere contemplationem mentis spiritualem.
Caput primum. — De tribus virtutibus, quae tanquam duces debent antecedere contemplationem mentis spiritualem. 1167
Caput primum. — De tribus virtutibus, quae tanquam duces debent antecedere contemplationem mentis spiritualem. - Cap. II. — Quomodo et quando homo efficiatur bonus.
Cap. II. — Quomodo et quando homo efficiatur bonus. 1167
Cap. II. — Quomodo et quando homo efficiatur bonus. - Cap. III. — De peccato, quomodo et quando incipiat esse.
Cap. III. — De peccato, quomodo et quando incipiat esse. 1168
Cap. III. — De peccato, quomodo et quando incipiat esse. - Cap. IV. — Quando et quomodo assequamur, ut simus ad similitudinem Dei.
Cap. IV. — Quando et quomodo assequamur, ut simus ad similitudinem Dei. 1168
Cap. IV. — Quando et quomodo assequamur, ut simus ad similitudinem Dei. - Cap. V. — Quomodo faciendum sit, ut voluntas ad bonum tantum sit prompta.
Cap. V. — Quomodo faciendum sit, ut voluntas ad bonum tantum sit prompta. 1169
Cap. V. — Quomodo faciendum sit, ut voluntas ad bonum tantum sit prompta. - Cap. VI. — Quid sit lumen verae scientiae, et quid usus hujus luminis in mente eliciat.
Cap. VI. — Quid sit lumen verae scientiae, et quid usus hujus luminis in mente eliciat. 1169
Cap. VI. — Quid sit lumen verae scientiae, et quid usus hujus luminis in mente eliciat. - Cap. VII. — Quid efficit sermo spiritualis, et quod exercitatio charitatis afferat facultatem et copiam ad loquendum de Deo.
Cap. VII. — Quid efficit sermo spiritualis, et quod exercitatio charitatis afferat facultatem et copiam ad loquendum de Deo. 1169
Cap. VII. — Quid efficit sermo spiritualis, et quod exercitatio charitatis afferat facultatem et copiam ad loquendum de Deo. - Cap. VIII. — Quomodo accedendum sit ad loquendum de divinis rebus.
Cap. VIII. — Quomodo accedendum sit ad loquendum de divinis rebus. 1169
Cap. VIII. — Quomodo accedendum sit ad loquendum de divinis rebus. - Cap. IX. — De charismate cognitionis et charismate sapientiae, quomodo utrumque [ilegivel], et quomodo utrumque acquiratur.
Cap. IX. — De charismate cognitionis et charismate sapientiae, quomodo utrumque [ilegivel], et quomodo utrumque acquiratur. 1170
Cap. IX. — De charismate cognitionis et charismate sapientiae, quomodo utrumque [ilegivel], et quomodo utrumque acquiratur. - Cap. X. — Quid curandum, cum irascibilis moveatur adversus passiones; et quid faciendum, ne passiones per orationem, vel per eleemosynam sedatae superbiam gignant.
Cap. X. — Quid curandum, cum irascibilis moveatur adversus passiones; et quid faciendum, ne passiones per orationem, vel per eleemosynam sedatae superbiam gignant. 1170
Cap. X. — Quid curandum, cum irascibilis moveatur adversus passiones; et quid faciendum, ne passiones per orationem, vel per eleemosynam sedatae superbiam gignant. - Cap. XI. — Cur sapientia spiritualis non sit ambitiosa; sapientia vero hujus mundi sit; et unde existat haec proprietas sapientiae spiritualis.
Cap. XI. — Cur sapientia spiritualis non sit ambitiosa; sapientia vero hujus mundi sit; et unde existat haec proprietas sapientiae spiritualis. 1170
Cap. XI. — Cur sapientia spiritualis non sit ambitiosa; sapientia vero hujus mundi sit; et unde existat haec proprietas sapientiae spiritualis. - Cap. XII. — De dilectione sui, et amore Dei, et quid sit proprium amantis Deum, et quid diligenti se.
Cap. XII. — De dilectione sui, et amore Dei, et quid sit proprium amantis Deum, et quid diligenti se. 1171
Cap. XII. — De dilectione sui, et amore Dei, et quid sit proprium amantis Deum, et quid diligenti se. - Cap. XIII. — Quomodo contingat aliquando, ut aliquis videatur sibi non diligere Deum, ut vellet, cum tamen hunc maxime diligat, et unde hoc proveniat.
Cap. XIII. — Quomodo contingat aliquando, ut aliquis videatur sibi non diligere Deum, ut vellet, cum tamen hunc maxime diligat, et unde hoc proveniat. 1171
Cap. XIII. — Quomodo contingat aliquando, ut aliquis videatur sibi non diligere Deum, ut vellet, cum tamen hunc maxime diligat, et unde hoc proveniat. - Cap. XIV. — De eo, qui sensu cordis Deum diligit, et quomodo iste ad exaltatum amorem veniat, jam tota extra amicitiam sui positus.
Cap. XIV. — De eo, qui sensu cordis Deum diligit, et quomodo iste ad exaltatum amorem veniat, jam tota extra amicitiam sui positus. 1171
Cap. XIV. — De eo, qui sensu cordis Deum diligit, et quomodo iste ad exaltatum amorem veniat, jam tota extra amicitiam sui positus. - Cap. XV. — Quando incipiat aliquis diligere proximum; et quare amicitia secundum carnem cito dissolvatur; amicitiae vero spiritualis, minime.
Cap. XV. — Quando incipiat aliquis diligere proximum; et quare amicitia secundum carnem cito dissolvatur; amicitiae vero spiritualis, minime. 1172
Cap. XV. — Quando incipiat aliquis diligere proximum; et quare amicitia secundum carnem cito dissolvatur; amicitiae vero spiritualis, minime. - Cap. XVI. — De amore erga Deum in sensu cordis, quomodo acquiriatur; et de perfecta charitate, sine timore Dei purgatae; et de altera charitate non perfecta, conjuncta cum timore purgante.
Cap. XVI. — De amore erga Deum in sensu cordis, quomodo acquiriatur; et de perfecta charitate, sine timore Dei purgatae; et de altera charitate non perfecta, conjuncta cum timore purgante. 1172
Cap. XVI. — De amore erga Deum in sensu cordis, quomodo acquiriatur; et de perfecta charitate, sine timore Dei purgatae; et de altera charitate non perfecta, conjuncta cum timore purgante. - Cap. XVII. — Quomodo anima aegrota, per mentem Dei inicipiat curari, et pouillam ad perfectam sanitatem per charitatem perducitur.
Cap. XVII. — Quomodo anima aegrota, per mentem Dei inicipiat curari, et pouillam ad perfectam sanitatem per charitatem perducitur. 1172
Cap. XVII. — Quomodo anima aegrota, per mentem Dei inicipiat curari, et pouillam ad perfectam sanitatem per charitatem perducitur. - Cap. XVIII. — Quomodo anima, quando ex curis mundi dissoluta, non possit Deum amare, neque quod sui officii est erga eum recte dignoscere.
Cap. XVIII. — Quomodo anima, quando ex curis mundi dissoluta, non possit Deum amare, neque quod sui officii est erga eum recte dignoscere. 1173
Cap. XVIII. — Quomodo anima, quando ex curis mundi dissoluta, non possit Deum amare, neque quod sui officii est erga eum recte dignoscere. - Cap. XIX. — Quae sunt propria animae purae.
Cap. XIX. — Quae sunt propria animae purae. 1173
Cap. XIX. — Quae sunt propria animae purae. - Cap. XX. — Quod necessario ad fidem opera, et ad opera adjungenda sit fides.
Cap. XX. — Quod necessario ad fidem opera, et ad opera adjungenda sit fides. 1173
Cap. XX. — Quod necessario ad fidem opera, et ad opera adjungenda sit fides. - Cap. XXI. — Qualis sit fides sine operibus, et qualis per dilectionem operata.
Cap. XXI. — Qualis sit fides sine operibus, et qualis per dilectionem operata. 1173
Cap. XXI. — Qualis sit fides sine operibus, et qualis per dilectionem operata. - Cap. XXII. — De non scrutando curiosae profundum — [ilegivel] dei.
Cap. XXII. — De non scrutando curiosae profundum — [ilegivel] dei. 1173
Cap. XXII. — De non scrutando curiosae profundum — [ilegivel] dei. - Cap. XXIII. — Quando mens non possit sentire sensus cordis, sive gestu animae odorem celestialem bonorum, ut cel et vehementer desideret.
Cap. XXIII. — Quando mens non possit sentire sensus cordis, sive gestu animae odorem celestialem bonorum, ut cel et vehementer desideret. 1174
Cap. XXIII. — Quando mens non possit sentire sensus cordis, sive gestu animae odorem celestialem bonorum, ut cel et vehementer desideret. - Cap. XXIV. — De duplici sensu corporis et mentis, et quomodo sensus mentis excitandus sit ad gustandum caelestia.
Cap. XXIV. — De duplici sensu corporis et mentis, et quomodo sensus mentis excitandus sit ad gustandum caelestia. 1174
Cap. XXIV. — De duplici sensu corporis et mentis, et quomodo sensus mentis excitandus sit ad gustandum caelestia. - Cap. XXV. — De uno sensu animae secundum operationem in statu innocentiae, et divisione post peccatum, et de sensu simplici animae a Spiritu sancto.
Cap. XXV. — De uno sensu animae secundum operationem in statu innocentiae, et divisione post peccatum, et de sensu simplici animae a Spiritu sancto. 1176
Cap. XXV. — De uno sensu animae secundum operationem in statu innocentiae, et divisione post peccatum, et de sensu simplici animae a Spiritu sancto. - Cap. XXVI. — Quomodo oporteat perturbationibus carere, ad discernendas cogitationes, et utrum a Deo sint missa, an a daemone.
Cap. XXVI. — Quomodo oporteat perturbationibus carere, ad discernendas cogitationes, et utrum a Deo sint missa, an a daemone. 1175
Cap. XXVI. — Quomodo oporteat perturbationibus carere, ad discernendas cogitationes, et utrum a Deo sint missa, an a daemone. - Cap. XXVII. — Cur pauci sint, qui peccata sua perfecte agnoscant et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus.
Cap. XXVII. — Cur pauci sint, qui peccata sua perfecte agnoscant et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. 1175
Cap. XXVII. — Cur pauci sint, qui peccata sua perfecte agnoscant et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. - Cap. XXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus animam purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus.
Cap. XXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus animam purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. 1175
Cap. XXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus animam purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. - Cap. XXIX. — De uno sensu mentis ante peccatum, et divisione ejus propter peccatum, et quando appetitus irrationalis cum rationali conjungatur, et consentiat.
Cap. XXIX. — De uno sensu mentis ante peccatum, et divisione ejus propter peccatum, et quando appetitus irrationalis cum rationali conjungatur, et consentiat. 1176
Cap. XXIX. — De uno sensu mentis ante peccatum, et divisione ejus propter peccatum, et quando appetitus irrationalis cum rationali conjungatur, et consentiat. - Cap. XXX. — Quomodo et quando sensus mentis discernantur consolationes verae a falsis.
Cap. XXX. — Quomodo et quando sensus mentis discernantur consolationes verae a falsis. 1176
Cap. XXX. — Quomodo et quando sensus mentis discernantur consolationes verae a falsis. - Cap. XXXI. — De falsa consolatione Salamæ per quietem somni immissa, et quomodo mens, per memoriam ferventem nominis Jesu, eam disciuit et Satanam ligat.
Cap. XXXI. — De falsa consolatione Salamæ per quietem somni immissa, et quomodo mens, per memoriam ferventem nominis Jesu, eam disciuit et Satanam ligat. 1176
Cap. XXXI. — De falsa consolatione Salamæ per quietem somni immissa, et quomodo mens, per memoriam ferventem nominis Jesu, eam disciuit et Satanam ligat. - Cap. XXXII. — De bona consolatione anime; quomodo purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus.
Cap. XXXII. — De bona consolatione anime; quomodo purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. 1175
Cap. XXXII. — De bona consolatione anime; quomodo purget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. - Cap. XXIII. — Quomodo vera laetitia spiritus sancti a falsa daemonis dignoscatur et quando diabolus aggreditur decipere per falsam consolationem.
Cap. XXIII. — Quomodo vera laetitia spiritus sancti a falsa daemonis dignoscatur et quando diabolus aggreditur decipere per falsam consolationem. 1171
Cap. XXIII. — Quomodo vera laetitia spiritus sancti a falsa daemonis dignoscatur et quando diabolus aggreditur decipere per falsam consolationem. - Cap. XXIV. — De duplici charitate, naturali et spirituali, et de utriusque conditione.
Cap. XXIV. — De duplici charitate, naturali et spirituali, et de utriusque conditione. 1177
Cap. XXIV. — De duplici charitate, naturali et spirituali, et de utriusque conditione. - Cap. XXV. De gratia Dei, quomodo sola omnes animi motus turbidos tranquillet.
Cap. XXV. De gratia Dei, quomodo sola omnes animi motus turbidos tranquillet. 1178
Cap. XXV. De gratia Dei, quomodo sola omnes animi motus turbidos tranquillet. - Cap. XXVI. — Quomodo anima, et quando possit sentire gloriam Dei, et de fallacia diaboli ostendentis lumen, vel aliquid splendoris simile.
Cap. XXVI. — Quomodo anima, et quando possit sentire gloriam Dei, et de fallacia diaboli ostendentis lumen, vel aliquid splendoris simile. 1178
Cap. XXVI. — Quomodo anima, et quando possit sentire gloriam Dei, et de fallacia diaboli ostendentis lumen, vel aliquid splendoris simile. - Cap. XXVII. — De somniis a Deo missis, et a daemone, et de eorum differentia.
Cap. XXVII. — De somniis a Deo missis, et a daemone, et de eorum differentia. 1179
Cap. XXVII. — De somniis a Deo missis, et a daemone, et de eorum differentia. - Cap. XXVIII. — De virtute non credendi ullis somniis.
Cap. XXVIII. — De virtute non credendi ullis somniis. 1179
Cap. XXVIII. — De virtute non credendi ullis somniis. - Cap. XXIX. — Exemplum ad intelligendum, quomodo nemini exprobret Deus, quod somnio ab eo missu non credat.
Cap. XXIX. — Exemplum ad intelligendum, quomodo nemini exprobret Deus, quod somnio ab eo missu non credat. 1179
Cap. XXIX. — Exemplum ad intelligendum, quomodo nemini exprobret Deus, quod somnio ab eo missu non credat. - Cap. XL. — Quando anima possit lumen, quod in ea habet, videre; et quando se Satanas transfigurat in angelum lucis; et quid possitssum in vita monastica studentdum sit, ut quamvis in mundo simus, peregrinemur a mundo.
Cap. XL. — Quando anima possit lumen, quod in ea habet, videre; et quando se Satanas transfigurat in angelum lucis; et quid possitssum in vita monastica studentdum sit, ut quamvis in mundo simus, peregrinemur a mundo. 1180
Cap. XL. — Quando anima possit lumen, quod in ea habet, videre; et quando se Satanas transfigurat in angelum lucis; et quid possitssum in vita monastica studentdum sit, ut quamvis in mundo simus, peregrinemur a mundo. - Cap. XLI. — De obedientia, quomodo sit maxima virtutum, et janua charitatis, et vias caeterarum virtutum demonstret.
Cap. XLI. — De obedientia, quomodo sit maxima virtutum, et janua charitatis, et vias caeterarum virtutum demonstret. 1180
Cap. XLI. — De obedientia, quomodo sit maxima virtutum, et janua charitatis, et vias caeterarum virtutum demonstret. - Cap. XLII. — Quomodo oporteat continentiam esse in omnibus, ita ut non solum virtutes corporis compareant, sed virtutes, quae hominem interiorem purgent.
Cap. XLII. — Quomodo oporteat continentiam esse in omnibus, ita ut non solum virtutes corporis compareant, sed virtutes, quae hominem interiorem purgent. 1180
Cap. XLII. — Quomodo oporteat continentiam esse in omnibus, ita ut non solum virtutes corporis compareant, sed virtutes, quae hominem interiorem purgent. - Cap. XLIII. — De utilitate et modo servandi continentiam in victu.
Cap. XLIII. — De utilitate et modo servandi continentiam in victu. 1181
Cap. XLIII. — De utilitate et modo servandi continentiam in victu. - Cap. XLIV. — Quomodo effici possit ut ciborum jocunditas, et caeteræ voluptates libenter repugnentur.
Cap. XLIV. — Quomodo effici possit ut ciborum jocunditas, et caeteræ voluptates libenter repugnentur. 1181
Cap. XLIV. — Quomodo effici possit ut ciborum jocunditas, et caeteræ voluptates libenter repugnentur. - Cap. XLV. — De nimia continentia victus fugienda propter iramitatem corporis, qua opus sit ad certam spiritualem.
Cap. XLV. — De nimia continentia victus fugienda propter iramitatem corporis, qua opus sit ad certam spiritualem. 1181
Cap. XLV. — De nimia continentia victus fugienda propter iramitatem corporis, qua opus sit ad certam spiritualem. - Cap. XLVI. — De ratione victus solito temperanda, sine vitio vanæ gloriæ aut incontinentiae, per moderationem indulgendam ad adventum fratrum, aut aliorum hospitum.
Cap. XLVI. — De ratione victus solito temperanda, sine vitio vanæ gloriæ aut incontinentiae, per moderationem indulgendam ad adventum fratrum, aut aliorum hospitum. 1181
Cap. XLVI. — De ratione victus solito temperanda, sine vitio vanæ gloriæ aut incontinentiae, per moderationem indulgendam ad adventum fratrum, aut aliorum hospitum. - Cap. XLVII. De jejunio et ceteris virtutibus corporalibus, quomodo sint instrumenta quaedam, quae per se sola non habeant gloriam apud Deum, nisi referantur ad finem, qui est pietas.
Cap. XLVII. De jejunio et ceteris virtutibus corporalibus, quomodo sint instrumenta quaedam, quae per se sola non habeant gloriam apud Deum, nisi referantur ad finem, qui est pietas. 1181
Cap. XLVII. De jejunio et ceteris virtutibus corporalibus, quomodo sint instrumenta quaedam, quae per se sola non habeant gloriam apud Deum, nisi referantur ad finem, qui est pietas. - Cap. XLVIII. — De utilitate temperati victus ad firmitudinem spiritualem animae.
Cap. XLVIII. — De utilitate temperati victus ad firmitudinem spiritualem animae. 1183
Cap. XLVIII. — De utilitate temperati victus ad firmitudinem spiritualem animae. - Cap. XLIX. — De intemperantia victus, quomodo libido idem provocet; et de remedio et ejus ratione.
Cap. XLIX. — De intemperantia victus, quomodo libido idem provocet; et de remedio et ejus ratione. 1183
Cap. XLIX. — De intemperantia victus, quomodo libido idem provocet; et de remedio et ejus ratione. - Cap. L. — De luxuriis multis plus, et quantopere ea quis cum viro miscentur, fugienda sint ab his qui volunt esse spirituales.
Cap. L. — De luxuriis multis plus, et quantopere ea quis cum viro miscentur, fugienda sint ab his qui volunt esse spirituales. 1184
Cap. L. — De luxuriis multis plus, et quantopere ea quis cum viro miscentur, fugienda sint ab his qui volunt esse spirituales. - Cap. LI. — Quid Dominus docere voluerit, bibendo in cruce acetum et spongia circumposito hyssopo.
Cap. LI. — Quid Dominus docere voluerit, bibendo in cruce acetum et spongia circumposito hyssopo. 1185
Cap. LI. — Quid Dominus docere voluerit, bibendo in cruce acetum et spongia circumposito hyssopo. - Cap. LII. — De balanceatione fugienda spiritualibus, et quare.
Cap. LII. — De balanceatione fugienda spiritualibus, et quare. 1185
Cap. LII. — De balanceatione fugienda spiritualibus, et quare. - Cap. LIII. — Quare opus sit in cenobiis vocare medicorum et caruiorerum morbi; et quid faciendum sit, ut qui solitari in eremo degunt vitam.
Cap. LIII. — Quare opus sit in cenobiis vocare medicorum et caruiorerum morbi; et quid faciendum sit, ut qui solitari in eremo degunt vitam. 1185
Cap. LIII. — Quare opus sit in cenobiis vocare medicorum et caruiorerum morbi; et quid faciendum sit, ut qui solitari in eremo degunt vitam. - Cap. LIV. — Quid indicet ferre molestum morbum, et quid rursus non ferre moleste.
Cap. LIV. — Quid indicet ferre molestum morbum, et quid rursus non ferre moleste. 1186
Cap. LIV. — Quid indicet ferre molestum morbum, et quid rursus non ferre moleste. - Cap. LV. — Quod faciendum sit, ut non delectetur anima usus hujus iuris, sed potius desideret a corpore separeri.
Cap. LV. — Quod faciendum sit, ut non delectetur anima usus hujus iuris, sed potius desideret a corpore separeri. 1186
Cap. LV. — Quod faciendum sit, ut non delectetur anima usus hujus iuris, sed potius desideret a corpore separeri. - Cap. LVI. — Quomodo ut sensibus corporis immoderate, faciat difficilem memoriam Dei, et mandatorum ejus; et quomodo cavendum sit hoc malum.
Cap. LVI. — Quomodo ut sensibus corporis immoderate, faciat difficilem memoriam Dei, et mandatorum ejus; et quomodo cavendum sit hoc malum. 1186
Cap. LVI. — Quomodo ut sensibus corporis immoderate, faciat difficilem memoriam Dei, et mandatorum ejus; et quomodo cavendum sit hoc malum. - Cap. LVII. — Quomodo, qui ambulat spiritu, oporteat desideria carnis; ac frustra damno ejus casuletas tentet.
Cap. LVII. — Quomodo, qui ambulat spiritu, oporteat desideria carnis; ac frustra damno ejus casuletas tentet. 1186
Cap. LVII. — Quomodo, qui ambulat spiritu, oporteat desideria carnis; ac frustra damno ejus casuletas tentet. - Cap. LVIII. — De aecidia, quae solet aliquando post repudiatas voluptates corporis contingentere, qualis sit, et quomodo expellenda.
Cap. LVIII. — De aecidia, quae solet aliquando post repudiatas voluptates corporis contingentere, qualis sit, et quomodo expellenda. 1185
Cap. LVIII. — De aecidia, quae solet aliquando post repudiatas voluptates corporis contingentere, qualis sit, et quomodo expellenda. - Cap. LIX. — Quomodo mens reddi possit certa de studio et diligentia sua in spirituali certamine, per memoriam continuitaum et ferventem nomine Jesu in profunde cordis.
Cap. LIX. — Quomodo mens reddi possit certa de studio et diligentia sua in spirituali certamine, per memoriam continuitaum et ferventem nomine Jesu in profunde cordis. 1185
Cap. LIX. — Quomodo mens reddi possit certa de studio et diligentia sua in spirituali certamine, per memoriam continuitaum et ferventem nomine Jesu in profunde cordis. - Cap. LX. — De duplici gaudio, inchoante et perficiente, et usu utriusque et de lacrymis mediis inter utrumque.
Cap. LX. — De duplici gaudio, inchoante et perficiente, et usu utriusque et de lacrymis mediis inter utrumque. 1186
Cap. LX. — De duplici gaudio, inchoante et perficiente, et usu utriusque et de lacrymis mediis inter utrumque. - Cap. LXI. — Quomodo mens, cum perturbata est, non possit Dei meminisse, et quare fit causa; et quomodo mens, cum est a passionibus libera, solet ipsa meminisse, et gratia Dei adjuvante, cito oblivionem Dei expellat, et recordetur Domini Jesu; et quomodo contigent toto juctactu ad memoriam Dei, et charitatem excitari.
Cap. LXI. — Quomodo mens, cum perturbata est, non possit Dei meminisse, et quare fit causa; et quomodo mens, cum est a passionibus libera, solet ipsa meminisse, et gratia Dei adjuvante, cito oblivionem Dei expellat, et recordetur Domini Jesu; et quomodo contigent toto juctactu ad memoriam Dei, et charitatem excitari. 1185
Cap. LXI. — Quomodo mens, cum perturbata est, non possit Dei meminisse, et quare fit causa; et quomodo mens, cum est a passionibus libera, solet ipsa meminisse, et gratia Dei adjuvante, cito oblivionem Dei expellat, et recordetur Domini Jesu; et quomodo contigent toto juctactu ad memoriam Dei, et charitatem excitari. - Cap. LXII. — De utilitate temporali victus ad firmitudinem spiritualem.
Cap. LXII. — De utilitate temporali victus ad firmitudinem spiritualem. 1185
Cap. LXII. — De utilitate temporali victus ad firmitudinem spiritualem. - CAP. LXII. — De ira, quomodo, et quando ea utendum; et quomodo utiliter a Deo data sit; et quid Dominus docere voluerit quomodo inremuit spiritu in morte Lazari; et quomodo sit Eliae, et currui ejus igneo similis qui propter ardorem pietatis ira utiliter sedata.
CAP. LXII. — De ira, quomodo, et quando ea utendum; et quomodo utiliter a Deo data sit; et quid Dominus docere voluerit quomodo inremuit spiritu in morte Lazari; et quomodo sit Eliae, et currui ejus igneo similis qui propter ardorem pietatis ira utiliter sedata. 1187
CAP. LXII. — De ira, quomodo, et quando ea utendum; et quomodo utiliter a Deo data sit; et quid Dominus docere voluerit quomodo inremuit spiritu in morte Lazari; et quomodo sit Eliae, et currui ejus igneo similis qui propter ardorem pietatis ira utiliter sedata. - CAP. LXIII. — Quomodo spiritualis non debeat, neque aliis licitum intendere, neque sua in judicio recuperare.
CAP. LXIII. — Quomodo spiritualis non debeat, neque aliis licitum intendere, neque sua in judicio recuperare. 1188
CAP. LXIII. — Quomodo spiritualis non debeat, neque aliis licitum intendere, neque sua in judicio recuperare. - CAP. LXIV. — De iis, qui causam litigandi excusant, dicentes, non licere dare locum iis qui res nostras nobis ad nostrorum victum et pauperum necessarias diripere voluerunt; et quomodo praestet orationi et custodiae cordis opera ram dare, et injuriam suam judicio alterius saeculi reservare.
CAP. LXIV. — De iis, qui causam litigandi excusant, dicentes, non licere dare locum iis qui res nostras nobis ad nostrorum victum et pauperum necessarias diripere voluerunt; et quomodo praestet orationi et custodiae cordis opera ram dare, et injuriam suam judicio alterius saeculi reservare. 1188
CAP. LXIV. — De iis, qui causam litigandi excusant, dicentes, non licere dare locum iis qui res nostras nobis ad nostrorum victum et pauperum necessarias diripere voluerunt; et quomodo praestet orationi et custodiae cordis opera ram dare, et injuriam suam judicio alterius saeculi reservare. - CAP. LXV. — De praestantia et utilitate vendendi omnis, et tribuendi ea pauperibus; et quomodo virtus humilitatis magis quam reliquae virtutes, lanquam mater indulgentissima hujusmodi paupertatem foveat et recreet.
CAP. LXV. — De praestantia et utilitate vendendi omnis, et tribuendi ea pauperibus; et quomodo virtus humilitatis magis quam reliquae virtutes, lanquam mater indulgentissima hujusmodi paupertatem foveat et recreet. 1189
CAP. LXV. — De praestantia et utilitate vendendi omnis, et tribuendi ea pauperibus; et quomodo virtus humilitatis magis quam reliquae virtutes, lanquam mater indulgentissima hujusmodi paupertatem foveat et recreet. - CAP. LXVI. — De iis qui dicunt : Unde fiet eleemosyna pauperibus, qui quotidie nostris bonis alebantur, si omnia semel vendiderimus? et de humilitate, quam parit nihil jam habere ad largiendum pauperibus; et quomodo quod non potest comparari per eleemosynam, comparabitur copiosis per orationem, et tolerantiam, atque humilitatem, et quomodo qui bona sua reliquerunt, hi praeparant se ad recipiendum charisma scientiae Verbi Dei ut possint divitias regni Dei praedicare.
CAP. LXVI. — De iis qui dicunt : Unde fiet eleemosyna pauperibus, qui quotidie nostris bonis alebantur, si omnia semel vendiderimus? et de humilitate, quam parit nihil jam habere ad largiendum pauperibus; et quomodo quod non potest comparari per eleemosynam, comparabitur copiosis per orationem, et tolerantiam, atque humilitatem, et quomodo qui bona sua reliquerunt, hi praeparant se ad recipiendum charisma scientiae Verbi Dei ut possint divitias regni Dei praedicare. 1190
CAP. LXVI. — De iis qui dicunt : Unde fiet eleemosyna pauperibus, qui quotidie nostris bonis alebantur, si omnia semel vendiderimus? et de humilitate, quam parit nihil jam habere ad largiendum pauperibus; et quomodo quod non potest comparari per eleemosynam, comparabitur copiosis per orationem, et tolerantiam, atque humilitatem, et quomodo qui bona sua reliquerunt, hi praeparant se ad recipiendum charisma scientiae Verbi Dei ut possint divitias regni Dei praedicare. - CAP. LXVII. — De charismate theologiae, et quot, et qualia bona ex ea proficiscuntur.
CAP. LXVII. — De charismate theologiae, et quot, et qualia bona ex ea proficiscuntur. 1190
CAP. LXVII. — De charismate theologiae, et quot, et qualia bona ex ea proficiscuntur. - CAP. LXVIII. — Quae sit causa, cur mens nostra difficilis sit ad orationem, facilis vero et prompta ad divina rum rerum contemplationes; et de utilitate orationis, ad proficendum in contemplatione.
CAP. LXVIII. — Quae sit causa, cur mens nostra difficilis sit ad orationem, facilis vero et prompta ad divina rum rerum contemplationes; et de utilitate orationis, ad proficendum in contemplatione. 1191
CAP. LXVIII. — Quae sit causa, cur mens nostra difficilis sit ad orationem, facilis vero et prompta ad divina rum rerum contemplationes; et de utilitate orationis, ad proficendum in contemplatione. - CAP. LXIX. — Quomodo gratia in principio cum magna voluptate spirituali soleat animam illuminare; processus vero certaminis spiritualis non ita, ut videamur derelicti, et quae utilitas inde inest, et quomodo iis qui adhuc sunt parvuli in certamine spirituali, nimium dolor et nimium gaudium noccat.
CAP. LXIX. — Quomodo gratia in principio cum magna voluptate spirituali soleat animam illuminare; processus vero certaminis spiritualis non ita, ut videamur derelicti, et quae utilitas inde inest, et quomodo iis qui adhuc sunt parvuli in certamine spirituali, nimium dolor et nimium gaudium noccat. 1191
CAP. LXIX. — Quomodo gratia in principio cum magna voluptate spirituali soleat animam illuminare; processus vero certaminis spiritualis non ita, ut videamur derelicti, et quae utilitas inde inest, et quomodo iis qui adhuc sunt parvuli in certamine spirituali, nimium dolor et nimium gaudium noccat. - CAP. LXX. — De loquacitate, quomodo animam distrahat, et memoria sui privet; et quae causa ejus et quomodo praeclara res sit silentium.
CAP. LXX. — De loquacitate, quomodo animam distrahat, et memoria sui privet; et quae causa ejus et quomodo praeclara res sit silentium. 1192
CAP. LXX. — De loquacitate, quomodo animam distrahat, et memoria sui privet; et quae causa ejus et quomodo praeclara res sit silentium. - CAP. LXXI. — Quomodo, cum quis ea quæ mundi sunt incipit repudiare, tunc incipiant passiones esse ei molestiores, et inter eas potentissimum ira et odium; et quomodo melius sit plerumque detinere iniquos, quam odio eos persequi, quamvis odi digne sint.
CAP. LXXI. — Quomodo, cum quis ea quæ mundi sunt incipit repudiare, tunc incipiant passiones esse ei molestiores, et inter eas potentissimum ira et odium; et quomodo melius sit plerumque detinere iniquos, quam odio eos persequi, quamvis odi digne sint. 1192
CAP. LXXI. — Quomodo, cum quis ea quæ mundi sunt incipit repudiare, tunc incipiant passiones esse ei molestiores, et inter eas potentissimum ira et odium; et quomodo melius sit plerumque detinere iniquos, quam odio eos persequi, quamvis odi digne sint. - CAP. LXXII. — De charitate sapientiae, et de charitate scientiae, sive cognitionis: et quomodo secundum virtus plus valeat ad exiripandas passiones quam prior; et quare non reperiatur plene utraque in singulis.
CAP. LXXII. — De charitate sapientiae, et de charitate scientiae, sive cognitionis: et quomodo secundum virtus plus valeat ad exiripandas passiones quam prior; et quare non reperiatur plene utraque in singulis. 1193
CAP. LXXII. — De charitate sapientiae, et de charitate scientiae, sive cognitionis: et quomodo secundum virtus plus valeat ad exiripandas passiones quam prior; et quare non reperiatur plene utraque in singulis. - CAP. LXXIII. — De oratione vocali, et in corde; cui contineat libentius orare voce, et cui rursus libentius in corde; et de simulacro activitatis, quod sequitur orationem vocalem, et de lacrymis, quae sequi solent orationem cordis, et post lacrymas gaudium voluptas animi; et quae sit causa, et quomodo opus sit paulo majore voce psalmum recitare; et quomodo opera et officium vocale debeat concordare cum oratione cordis.
CAP. LXXIII. — De oratione vocali, et in corde; cui contineat libentius orare voce, et cui rursus libentius in corde; et de simulacro activitatis, quod sequitur orationem vocalem, et de lacrymis, quae sequi solent orationem cordis, et post lacrymas gaudium voluptas animi; et quae sit causa, et quomodo opus sit paulo majore voce psalmum recitare; et quomodo opera et officium vocale debeat concordare cum oratione cordis. 1193
CAP. LXXIII. — De oratione vocali, et in corde; cui contineat libentius orare voce, et cui rursus libentius in corde; et de simulacro activitatis, quod sequitur orationem vocalem, et de lacrymis, quae sequi solent orationem cordis, et post lacrymas gaudium voluptas animi; et quae sit causa, et quomodo opus sit paulo majore voce psalmum recitare; et quomodo opera et officium vocale debeat concordare cum oratione cordis. - CAP. LXXIV. — De ardore spirituali animi, et quomodo inter charitatem naturalem et spiritualem differatur.
CAP. LXXIV. — De ardore spirituali animi, et quomodo inter charitatem naturalem et spiritualem differatur. 1194
CAP. LXXIV. — De ardore spirituali animi, et quomodo inter charitatem naturalem et spiritualem differatur. - CAP. LXXV. — Quando et quomodo gratia Spiritus sancti servet animam puram et liberam a nebulis passionum; et quando item et quomodo spiritus erroris legat eam vbiubiis peccatorum.
CAP. LXXV. — Quando et quomodo gratia Spiritus sancti servet animam puram et liberam a nebulis passionum; et quando item et quomodo spiritus erroris legat eam vbiubiis peccatorum. 1194
CAP. LXXV. — Quando et quomodo gratia Spiritus sancti servet animam puram et liberam a nebulis passionum; et quando item et quomodo spiritus erroris legat eam vbiubiis peccatorum. - CAP. LXXVI. — Quomodo ante baptismum spiritus veritatis operetur in anima, et quomodo spiritus erroris; quomodo item isti duo spiritus operentur post baptismum.
CAP. LXXVI. — Quomodo ante baptismum spiritus veritatis operetur in anima, et quomodo spiritus erroris; quomodo item isti duo spiritus operentur post baptismum. 1195
CAP. LXXVI. — Quomodo ante baptismum spiritus veritatis operetur in anima, et quomodo spiritus erroris; quomodo item isti duo spiritus operentur post baptismum. - CAP. LXXVII. — Quomodo et quando incipiat gratia Dei declarare bonitatem suam animæ; et quare tunc persequitur.
CAP. LXXVII. — Quomodo et quando incipiat gratia Dei declarare bonitatem suam animæ; et quare tunc persequitur. 1195
CAP. LXXVII. — Quomodo et quando incipiat gratia Dei declarare bonitatem suam animæ; et quare tunc persequitur. - CAP. LXXVIII. — Quatuors homo ad imaginem Dei factus sit, et quid effectum per peccatum Adæ, et quid rursus per baptismum; et quare non possit simul habitare in homine duo spiritus, alter bonus et alter malus, sicuti nonnulli opinati sunt; quare post baptismum relicta est duplex voluntas, et impugnatio daemonis.
CAP. LXXVIII. — Quatuors homo ad imaginem Dei factus sit, et quid effectum per peccatum Adæ, et quid rursus per baptismum; et quare non possit simul habitare in homine duo spiritus, alter bonus et alter malus, sicuti nonnulli opinati sunt; quare post baptismum relicta est duplex voluntas, et impugnatio daemonis. 1195
CAP. LXXVIII. — Quatuors homo ad imaginem Dei factus sit, et quid effectum per peccatum Adæ, et quid rursus per baptismum; et quare non possit simul habitare in homine duo spiritus, alter bonus et alter malus, sicuti nonnulli opinati sunt; quare post baptismum relicta est duplex voluntas, et impugnatio daemonis. - CAP. LXXIX. — Quando in profundo cordis, id est in mente ipsa habitet gratia Dei, et quomodo illi nihil potest afferre daemon operari, et quomodo et per quas partes operetur daemonio in anima, et quomodo mens nostra con delectetur legi spiritus, et de gaudio spirituali, unde et quando existat.
CAP. LXXIX. — Quando in profundo cordis, id est in mente ipsa habitet gratia Dei, et quomodo illi nihil potest afferre daemon operari, et quomodo et per quas partes operetur daemonio in anima, et quomodo mens nostra con delectetur legi spiritus, et de gaudio spirituali, unde et quando existat. 1196
CAP. LXXIX. — Quando in profundo cordis, id est in mente ipsa habitet gratia Dei, et quomodo illi nihil potest afferre daemon operari, et quomodo et per quas partes operetur daemonio in anima, et quomodo mens nostra con delectetur legi spiritus, et de gaudio spirituali, unde et quando existat. - CAP. LXXX. — Quomodo in cordibus fidelium non possit simul iudicere spiritus gratiae, et spiritus peccati, ut quidam opinati sunt, male interpretantes illud Joannis evangelistae, "Et tenebrae eam non comprehenderunt"; et quomodo hic Paulus interpretatus sit in Epist. ad Philipp. III, 12.
CAP. LXXX. — Quomodo in cordibus fidelium non possit simul iudicere spiritus gratiae, et spiritus peccati, ut quidam opinati sunt, male interpretantes illud Joannis evangelistae, "Et tenebrae eam non comprehenderunt"; et quomodo hic Paulus interpretatus sit in Epist. ad Philipp. III, 12. 1196
CAP. LXXX. — Quomodo in cordibus fidelium non possit simul iudicere spiritus gratiae, et spiritus peccati, ut quidam opinati sunt, male interpretantes illud Joannis evangelistae, "Et tenebrae eam non comprehenderunt"; et quomodo hic Paulus interpretatus sit in Epist. ad Philipp. III, 12. - CAP. LXXXI. — De duplici genere malorum spirituum, partim cum anima, partim cum corpore luctantium; et quomodo tentent, cum anima est extra gratiam Dei, et quomodo, cum non est; et quomodo utrisque resistendum; et de tentatione, quando tenet daemon suggerendo, ut naturam humanam contemnamus, quia sit mortalis; et quomodo sit tunc occurrendum.
CAP. LXXXI. — De duplici genere malorum spirituum, partim cum anima, partim cum corpore luctantium; et quomodo tentent, cum anima est extra gratiam Dei, et quomodo, cum non est; et quomodo utrisque resistendum; et de tentatione, quando tenet daemon suggerendo, ut naturam humanam contemnamus, quia sit mortalis; et quomodo sit tunc occurrendum. 1197
CAP. LXXXI. — De duplici genere malorum spirituum, partim cum anima, partim cum corpore luctantium; et quomodo tentent, cum anima est extra gratiam Dei, et quomodo, cum non est; et quomodo utrisque resistendum; et de tentatione, quando tenet daemon suggerendo, ut naturam humanam contemnamus, quia sit mortalis; et quomodo sit tunc occurrendum. - CAP. LXXXII. — Quomodo, quando est aliquis in gratia Dei, non potest diabolus esse in corde ejus; quomodo et ubi hoc doceat Paulus; et quomodo pugnet diabolus cum iis qui sunt in gratia Dei; et quomodo cum iis qui sunt extra gratiam; et quomodo, qui perfecte pugnat cum diabolo, non potest diabolus carnem ejus ad voluptatis illecebras pellicere, ut Paulum et similes.
CAP. LXXXII. — Quomodo, quando est aliquis in gratia Dei, non potest diabolus esse in corde ejus; quomodo et ubi hoc doceat Paulus; et quomodo pugnet diabolus cum iis qui sunt in gratia Dei; et quomodo cum iis qui sunt extra gratiam; et quomodo, qui perfecte pugnat cum diabolo, non potest diabolus carnem ejus ad voluptatis illecebras pellicere, ut Paulum et similes. 1198
CAP. LXXXII. — Quomodo, quando est aliquis in gratia Dei, non potest diabolus esse in corde ejus; quomodo et ubi hoc doceat Paulus; et quomodo pugnet diabolus cum iis qui sunt in gratia Dei; et quomodo cum iis qui sunt extra gratiam; et quomodo, qui perfecte pugnat cum diabolo, non potest diabolus carnem ejus ad voluptatis illecebras pellicere, ut Paulum et similes. - CAP. LXXXIII. — Quomodo, et unde cor malas cogitationes gignat, et quare cogitationes etiam a diabolo nobis suggerantur, ex corde exire dicantur in Evangelio.
CAP. LXXXIII. — Quomodo, et unde cor malas cogitationes gignat, et quare cogitationes etiam a diabolo nobis suggerantur, ex corde exire dicantur in Evangelio. 1199
CAP. LXXXIII. — Quomodo, et unde cor malas cogitationes gignat, et quare cogitationes etiam a diabolo nobis suggerantur, ex corde exire dicantur in Evangelio. - CAP. LXXXIV. — Quomodo non possint esse simul in corde hominis gratia Dei et diabolus, et de exemplo ad hoc declarandum et intelligendum.
CAP. LXXXIV. — Quomodo non possint esse simul in corde hominis gratia Dei et diabolus, et de exemplo ad hoc declarandum et intelligendum. 1200
CAP. LXXXIV. — Quomodo non possint esse simul in corde hominis gratia Dei et diabolus, et de exemplo ad hoc declarandum et intelligendum. - CAP. LXXXV. — Unde accidat quod simul honesta et turpia quandocque cogitamus; et quando, ac cur gratia praesentiam suam menti célet; et quid tunc faciendum sit; et quomodo inter ceteras omnes virtutes nihil possidere maxime conciliet gratiam Dei ad amandum eum vehementer; et cur aliquando etiam is qui magnos progressus in virtute fecit, permittatur potestati daemonis, relicta ejus mente sine lumine.
CAP. LXXXV. — Unde accidat quod simul honesta et turpia quandocque cogitamus; et quando, ac cur gratia praesentiam suam menti célet; et quid tunc faciendum sit; et quomodo inter ceteras omnes virtutes nihil possidere maxime conciliet gratiam Dei ad amandum eum vehementer; et cur aliquando etiam is qui magnos progressus in virtute fecit, permittatur potestati daemonis, relicta ejus mente sine lumine. 1201
CAP. LXXXV. — Unde accidat quod simul honesta et turpia quandocque cogitamus; et quando, ac cur gratia praesentiam suam menti célet; et quid tunc faciendum sit; et quomodo inter ceteras omnes virtutes nihil possidere maxime conciliet gratiam Dei ad amandum eum vehementer; et cur aliquando etiam is qui magnos progressus in virtute fecit, permittatur potestati daemonis, relicta ejus mente sine lumine. - CAP. LXXXVI. — Rursus quomodo gratia Dei non possit una cum diabolo habitare in mente hominis, et de duplici decessione gratiae Dei, secundum eruditionem, et secundum aversionem; et quare gratia Dei se aliquando abscondat menti; et de exemplo familiari ad id ostendendum.
CAP. LXXXVI. — Rursus quomodo gratia Dei non possit una cum diabolo habitare in mente hominis, et de duplici decessione gratiae Dei, secundum eruditionem, et secundum aversionem; et quare gratia Dei se aliquando abscondat menti; et de exemplo familiari ad id ostendendum. 1201
CAP. LXXXVI. — Rursus quomodo gratia Dei non possit una cum diabolo habitare in mente hominis, et de duplici decessione gratiae Dei, secundum eruditionem, et secundum aversionem; et quare gratia Dei se aliquando abscondat menti; et de exemplo familiari ad id ostendendum. - CAP. LXXXVII. — Decedere gratiam Dei ad eruditionem, quid boni afferat homini; et rursus quid mali decedere secundum aversionem; et quid in utraque decessione faciendum nobis sit; et quare aliquando gratia Dei auxilium suum in anima celat daemonibus.
CAP. LXXXVII. — Decedere gratiam Dei ad eruditionem, quid boni afferat homini; et rursus quid mali decedere secundum aversionem; et quid in utraque decessione faciendum nobis sit; et quare aliquando gratia Dei auxilium suum in anima celat daemonibus. 1201
CAP. LXXXVII. — Decedere gratiam Dei ad eruditionem, quid boni afferat homini; et rursus quid mali decedere secundum aversionem; et quid in utraque decessione faciendum nobis sit; et quare aliquando gratia Dei auxilium suum in anima celat daemonibus. - CAP. LXXXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus principio gratiam suam operetur in inchoantibus vitam spiritualem, et de exemplo naturali ad hoc intelligendum; et unde, si mens est turpitudinis cognitive, et qui sint qui spiritualia tantum cogitant, et quomodo id contingat.
CAP. LXXXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus principio gratiam suam operetur in inchoantibus vitam spiritualem, et de exemplo naturali ad hoc intelligendum; et unde, si mens est turpitudinis cognitive, et qui sint qui spiritualia tantum cogitant, et quomodo id contingat. 1202
CAP. LXXXVIII. — Quomodo Spiritus sanctus principio gratiam suam operetur in inchoantibus vitam spiritualem, et de exemplo naturali ad hoc intelligendum; et unde, si mens est turpitudinis cognitive, et qui sint qui spiritualia tantum cogitant, et quomodo id contingat. - CAP. LXXXIX. — Quando, et quomodo faciat Dei gratia, ut imago Dei, ad quamm facti sumus, splendescat in nobis; quando item faciat, ac quomodo, ut sit nobis similitudo Dei, et de exemplo preclaris ad intelligendum utrumque; et quomodo sine illuminatione dilectionis Dei, quam Spiritus sanctus operatur, nemo possit habere similitudinem Dei, quamvis habeat ceteras omnes virtutes, quas naturaliter habere possit.
CAP. LXXXIX. — Quando, et quomodo faciat Dei gratia, ut imago Dei, ad quamm facti sumus, splendescat in nobis; quando item faciat, ac quomodo, ut sit nobis similitudo Dei, et de exemplo preclaris ad intelligendum utrumque; et quomodo sine illuminatione dilectionis Dei, quam Spiritus sanctus operatur, nemo possit habere similitudinem Dei, quamvis habeat ceteras omnes virtutes, quas naturaliter habere possit. 1203
CAP. LXXXIX. — Quando, et quomodo faciat Dei gratia, ut imago Dei, ad quamm facti sumus, splendescat in nobis; quando item faciat, ac quomodo, ut sit nobis similitudo Dei, et de exemplo preclaris ad intelligendum utrumque; et quomodo sine illuminatione dilectionis Dei, quam Spiritus sanctus operatur, nemo possit habere similitudinem Dei, quamvis habeat ceteras omnes virtutes, quas naturaliter habere possit. - CAP. XC. — De sensu et experientia divina du[cendi?] in initio proficiendi spiritualiter, unde existat, et quomodo; et cur postea abscondatur nobis hujusmodi intellectus, et unde exsistat difficultas diligendi Deum umquam, si gustu et in sensu cordis; et quomodo conidendum sit ad ejusmodi gustum charitatis Dei; et quibus contigentur perfectio charitatis in hac vita, et perfectus gustus ejus.
CAP. XC. — De sensu et experientia divina du[cendi?] in initio proficiendi spiritualiter, unde existat, et quomodo; et cur postea abscondatur nobis hujusmodi intellectus, et unde exsistat difficultas diligendi Deum umquam, si gustu et in sensu cordis; et quomodo conidendum sit ad ejusmodi gustum charitatis Dei; et quibus contigentur perfectio charitatis in hac vita, et perfectus gustus ejus. 1203
CAP. XC. — De sensu et experientia divina du[cendi?] in initio proficiendi spiritualiter, unde existat, et quomodo; et cur postea abscondatur nobis hujusmodi intellectus, et unde exsistat difficultas diligendi Deum umquam, si gustu et in sensu cordis; et quomodo conidendum sit ad ejusmodi gustum charitatis Dei; et quibus contigentur perfectio charitatis in hac vita, et perfectus gustus ejus. - CAP. XCI. — De quodam, qui tenebatur ardenti desiderio cognoscendi percipue charitatem Dei, quomodo eam cognoverit Dei munere; et de iis, qui equamcharitatem sensu et gustu corporis experti sunt, quales sint eorum virtutes; et quomodo ista fidem charitatis superent; et quomodo hoc Paulus significaverit cum dicit: "Nunc autem manent fides, spes, charitas; tria haec, horum major est charitas."
CAP. XCI. — De quodam, qui tenebatur ardenti desiderio cognoscendi percipue charitatem Dei, quomodo eam cognoverit Dei munere; et de iis, qui equamcharitatem sensu et gustu corporis experti sunt, quales sint eorum virtutes; et quomodo ista fidem charitatis superent; et quomodo hoc Paulus significaverit cum dicit: "Nunc autem manent fides, spes, charitas; tria haec, horum major est charitas." 1204
CAP. XCI. — De quodam, qui tenebatur ardenti desiderio cognoscendi percipue charitatem Dei, quomodo eam cognoverit Dei munere; et de iis, qui equamcharitatem sensu et gustu corporis experti sunt, quales sint eorum virtutes; et quomodo ista fidem charitatis superent; et quomodo hoc Paulus significaverit cum dicit: "Nunc autem manent fides, spes, charitas; tria haec, horum major est charitas." - CAP. XCII. — De proprietate mediocris operationis ex cognitione sancta, quomodo afferat nobis magnum dolorem, si quando aliquem offendimus; et quid faciendum sit tunc, si offensas reconciliar nobis doluerit, aut si procul absens fuerit.
CAP. XCII. — De proprietate mediocris operationis ex cognitione sancta, quomodo afferat nobis magnum dolorem, si quando aliquem offendimus; et quid faciendum sit tunc, si offensas reconciliar nobis doluerit, aut si procul absens fuerit. 1205
CAP. XCII. — De proprietate mediocris operationis ex cognitione sancta, quomodo afferat nobis magnum dolorem, si quando aliquem offendimus; et quid faciendum sit tunc, si offensas reconciliar nobis doluerit, aut si procul absens fuerit. - CAP. XCIII. — Quare via virtutis incipientibus apparet aspra, et quare medium ejus transeuntibus fit facilis; et quod faciendum sit incipientibus ad superandum asperitatem, gratia Dei adjuvante.
CAP. XCIII. — Quare via virtutis incipientibus apparet aspra, et quare medium ejus transeuntibus fit facilis; et quod faciendum sit incipientibus ad superandum asperitatem, gratia Dei adjuvante. 1206
CAP. XCIII. — Quare via virtutis incipientibus apparet aspra, et quare medium ejus transeuntibus fit facilis; et quod faciendum sit incipientibus ad superandum asperitatem, gratia Dei adjuvante. - CAP. XCIV. — Quomodo opus sit per labores et infirmitates probari, et veluti molliri cor ad imprimendum in eo sigillum similitudinis Dei et virtutum ejus; et quae essent probatones sanctorum per infirmitates, quas Paulus vocat, tempore martyrum; et quæ pro illis successerint tempore pacis Ecclesiarum; et quomodo operandum Cap. XCV. — De duplici humilitate, una mediocrum, altera perfectorum; et quomodo illa mediocrum comparetur et quomodo altera; et de qualitate et de condicione triplici; et quomodo a priore ad secundam pervenientur sit.
CAP. XCIV. — Quomodo opus sit per labores et infirmitates probari, et veluti molliri cor ad imprimendum in eo sigillum similitudinis Dei et virtutum ejus; et quae essent probatones sanctorum per infirmitates, quas Paulus vocat, tempore martyrum; et quæ pro illis successerint tempore pacis Ecclesiarum; et quomodo operandum Cap. XCV. — De duplici humilitate, una mediocrum, altera perfectorum; et quomodo illa mediocrum comparetur et quomodo altera; et de qualitate et de condicione triplici; et quomodo a priore ad secundam pervenientur sit. 1206
CAP. XCIV. — Quomodo opus sit per labores et infirmitates probari, et veluti molliri cor ad imprimendum in eo sigillum similitudinis Dei et virtutum ejus; et quae essent probatones sanctorum per infirmitates, quas Paulus vocat, tempore martyrum; et quæ pro illis successerint tempore pacis Ecclesiarum; et quomodo operandum Cap. XCV. — De duplici humilitate, una mediocrum, altera perfectorum; et quomodo illa mediocrum comparetur et quomodo altera; et de qualitate et de condicione triplici; et quomodo a priore ad secundam pervenientur sit. - CAP. XCVI. — Quæ observent dæmones in religiosis ad pugnandum eos, arripientes inde occasionem; et quomodo sint illa religiosis cavenda et in primis cupiditas gloriæ; et quæ mala ex loquacitate sequantur, et quid contra hoc vitium faciendum.
CAP. XCVI. — Quæ observent dæmones in religiosis ad pugnandum eos, arripientes inde occasionem; et quomodo sint illa religiosis cavenda et in primis cupiditas gloriæ; et quæ mala ex loquacitate sequantur, et quid contra hoc vitium faciendum. 1208
CAP. XCVI. — Quæ observent dæmones in religiosis ad pugnandum eos, arripientes inde occasionem; et quomodo sint illa religiosis cavenda et in primis cupiditas gloriæ; et quæ mala ex loquacitate sequantur, et quid contra hoc vitium faciendum. - CAP. XCVII. — Quid accidat ei qui incipit purgare cor, et quomodo recordatione Domini Jesu sit cor inflammandum ac purgandum; et quomodo necessarium sit, et quando assequi possimus, ut semper et sine intermissione oremus.
CAP. XCVII. — Quid accidat ei qui incipit purgare cor, et quomodo recordatione Domini Jesu sit cor inflammandum ac purgandum; et quomodo necessarium sit, et quando assequi possimus, ut semper et sine intermissione oremus. 1209
CAP. XCVII. — Quid accidat ei qui incipit purgare cor, et quomodo recordatione Domini Jesu sit cor inflammandum ac purgandum; et quomodo necessarium sit, et quando assequi possimus, ut semper et sine intermissione oremus. - CAP. XCVIII. — Quid sit, vacuum esse passionibus in hac vita, et de armatura spirituali ad perrumpendum acies dæmonum.
CAP. XCVIII. — Quid sit, vacuum esse passionibus in hac vita, et de armatura spirituali ad perrumpendum acies dæmonum. 1209
CAP. XCVIII. — Quid sit, vacuum esse passionibus in hac vita, et de armatura spirituali ad perrumpendum acies dæmonum. - CAP. XCIX. — De duobus dæmonibus post universas fere passiones superatas relictis ad luctandum, altero cum anima, altero cum corpore, et quomodo superandus sit qui cum anima luctatur per zelum; et quomodo superandus, qui cum corpore pugnat per libidinem; et causa, cur homo post magnos progressus in virtutibus factos, permittatur tentari per libidinem ab hujusmodi dæmone.
CAP. XCIX. — De duobus dæmonibus post universas fere passiones superatas relictis ad luctandum, altero cum anima, altero cum corpore, et quomodo superandus sit qui cum anima luctatur per zelum; et quomodo superandus, qui cum corpore pugnat per libidinem; et causa, cur homo post magnos progressus in virtutibus factos, permittatur tentari per libidinem ab hujusmodi dæmone. 1209
CAP. XCIX. — De duobus dæmonibus post universas fere passiones superatas relictis ad luctandum, altero cum anima, altero cum corpore, et quomodo superandus sit qui cum anima luctatur per zelum; et quomodo superandus, qui cum corpore pugnat per libidinem; et causa, cur homo post magnos progressus in virtutibus factos, permittatur tentari per libidinem ab hujusmodi dæmone. - CAP. C. — Quomodo a religiosis statim confitenda sint Deo peccata, etiam non voluntaria, contra regulam commissa, et quomodo providendum, ne se fallat conscientia, dum existimat satis se confessam, et de metu tempore mortis, si non, ut decet, confessi Deo fuerimus, et quomodo hujusmodi metus adjuvet dæmones in illa hora, et de iis qui fiducia et exsultatione excedunt ex hac vita, et quæ sit causa ejusmodi fiduciæ, et de iis qui cum formidine excedunt.
CAP. C. — Quomodo a religiosis statim confitenda sint Deo peccata, etiam non voluntaria, contra regulam commissa, et quomodo providendum, ne se fallat conscientia, dum existimat satis se confessam, et de metu tempore mortis, si non, ut decet, confessi Deo fuerimus, et quomodo hujusmodi metus adjuvet dæmones in illa hora, et de iis qui fiducia et exsultatione excedunt ex hac vita, et quæ sit causa ejusmodi fiduciæ, et de iis qui cum formidine excedunt. 1210
CAP. C. — Quomodo a religiosis statim confitenda sint Deo peccata, etiam non voluntaria, contra regulam commissa, et quomodo providendum, ne se fallat conscientia, dum existimat satis se confessam, et de metu tempore mortis, si non, ut decet, confessi Deo fuerimus, et quomodo hujusmodi metus adjuvet dæmones in illa hora, et de iis qui fiducia et exsultatione excedunt ex hac vita, et quæ sit causa ejusmodi fiduciæ, et de iis qui cum formidine excedunt. - MARCI DIACONI VITA S. PORPHYRII EPISCOPI GAZENSIS.
MARCI DIACONI VITA S. PORPHYRII EPISCOPI GAZENSIS. 1211
MARCI DIACONI VITA S. PORPHYRII EPISCOPI GAZENSIS. - Prologus.
Prologus. 1211
Prologus. - CAPUT PRIMUM. — S. Porphyrii vita anachoretica et privata in morbis et peregrinationibus.
CAPUT PRIMUM. — S. Porphyrii vita anachoretica et privata in morbis et peregrinationibus. 1213
CAPUT PRIMUM. — S. Porphyrii vita anachoretica et privata in morbis et peregrinationibus. - CAP. II. — S. Porphyrii sacerdotium; episcopatus Gazensis.
CAP. II. — S. Porphyrii sacerdotium; episcopatus Gazensis. 1216
CAP. II. — S. Porphyrii sacerdotium; episcopatus Gazensis. - CAP. III. — Pluvia impetrata precibus S. Porphyrii. Barochæ vulnus inflictum.
CAP. III. — Pluvia impetrata precibus S. Porphyrii. Barochæ vulnus inflictum. 1220
CAP. III. — Pluvia impetrata precibus S. Porphyrii. Barochæ vulnus inflictum. - CAP. IV. — Edicto imperatoris templa idolorum clausa. Puerpera ope S. Porphyrii adjuta. Conversio infidelium.
CAP. IV. — Edicto imperatoris templa idolorum clausa. Puerpera ope S. Porphyrii adjuta. Conversio infidelium. 1221
CAP. IV. — Edicto imperatoris templa idolorum clausa. Puerpera ope S. Porphyrii adjuta. Conversio infidelium. - CAP. V. — Iter Constantinopolitanum S. Porphyrii cum archiepiscopo Cæsariensi. Rhodi apud Procopium anachoretam, Constantinopoli apud S. Joannem Chrysostomum et Amantium cubicularium imperatricis gesta.
CAP. V. — Iter Constantinopolitanum S. Porphyrii cum archiepiscopo Cæsariensi. Rhodi apud Procopium anachoretam, Constantinopoli apud S. Joannem Chrysostomum et Amantium cubicularium imperatricis gesta. 1225
CAP. V. — Iter Constantinopolitanum S. Porphyrii cum archiepiscopo Cæsariensi. Rhodi apud Procopium anachoretam, Constantinopoli apud S. Joannem Chrysostomum et Amantium cubicularium imperatricis gesta. - CAP. VI. — Benignum colloquium S. Porphyrii cum imperatrice. Nativitas Theodosii Junioris.
CAP. VI. — Benignum colloquium S. Porphyrii cum imperatrice. Nativitas Theodosii Junioris. 1229
CAP. VI. — Benignum colloquium S. Porphyrii cum imperatrice. Nativitas Theodosii Junioris. - CAP. VII. — Baptismus Theodosii Junioris. Impetrata idolorum destructio. Varia donata S. Porphyrio munera.
CAP. VII. — Baptismus Theodosii Junioris. Impetrata idolorum destructio. Varia donata S. Porphyrio munera. 1233
CAP. VII. — Baptismus Theodosii Junioris. Impetrata idolorum destructio. Varia donata S. Porphyrio munera. - CAP. VIII. — Reditus S. Porphyrii Gazam. Tempestas cœlitus sedata. Solemnis in urbem introductio.
CAP. VIII. — Reditus S. Porphyrii Gazam. Tempestas cœlitus sedata. Solemnis in urbem introductio. 1236
CAP. VIII. — Reditus S. Porphyrii Gazam. Tempestas cœlitus sedata. Solemnis in urbem introductio. - CAP. IX. — Templa idolorum eversa Gazæ. Plurimi idololatræ convertuntur a S. Porphyrio.
CAP. IX. — Templa idolorum eversa Gazæ. Plurimi idololatræ convertuntur a S. Porphyrio. 1239
CAP. IX. — Templa idolorum eversa Gazæ. Plurimi idololatræ convertuntur a S. Porphyrio. - CAP. X. — Nova ecclesia a S. Porphyrio exstructa. Tres pueri in puteum lapsi servantur.
CAP. X. — Nova ecclesia a S. Porphyrio exstructa. Tres pueri in puteum lapsi servantur. 1243
CAP. X. — Nova ecclesia a S. Porphyrio exstructa. Tres pueri in puteum lapsi servantur. - CAP. XI. — Mulier Manichæa ob blasphemiam, orante sancto Porphyrio, subita morte punita. Dedicatæ ecclesiæ. Eleemosynæ S. Porphyrii.
CAP. XI. — Mulier Manichæa ob blasphemiam, orante sancto Porphyrio, subita morte punita. Dedicatæ ecclesiæ. Eleemosynæ S. Porphyrii. 1247
CAP. XI. — Mulier Manichæa ob blasphemiam, orante sancto Porphyrio, subita morte punita. Dedicatæ ecclesiæ. Eleemosynæ S. Porphyrii. - CAP. XII. — Persecutio gentilium in Christianos et S. Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur.
CAP. XII. — Persecutio gentilium in Christianos et S. Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur. 1250
CAP. XII. — Persecutio gentilium in Christianos et S. Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur. - Animadversiones Alexii Symmachi Mazochii in vitam præcedentem.
Animadversiones Alexii Symmachi Mazochii in vitam præcedentem. 1255
Animadversiones Alexii Symmachi Mazochii in vitam præcedentem. - Eleemosyna S. Porphyrii.
Eleemosyna S. Porphyrii. 1247
Eleemosyna S. Porphyrii. - Cap. XII. — Persecutio gentilium in Christianos et S. Cap. XII. — Persecutio gentilium in Christianos et S.
- Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur.
Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur. 1250
Porphyrium. Conversio ac vita sanctæ Salaphthæ virginis. S. Porphyrius moritur. - Animadversiones Alexii Symmachi Mazochi in vitam precedentem.
Animadversiones Alexii Symmachi Mazochi in vitam precedentem. 1255
Animadversiones Alexii Symmachi Mazochi in vitam precedentem.