PL069 — Patrologia Latina 069

V. male propositum, 197. Propemodum donare videtur qui vendit rogatus,

V. male propositum, 197. Propemodum donare videtur qui vendit rogatus, 61.

Venantius patricius laudatur,

Venantius patricius laudatur, 155.

Veneris illicitæ artes prohibitæ,

Veneris illicitæ artes prohibitæ, 210.

Venetorum fames, 200. V. Ligures

Venetorum fames, 200. V. Ligures.

Verba sunt speculum cordis hominum,

Verba sunt speculum cordis hominum, 102.

Verbum Deus principii et finis expers,

Verbum Deus principii et finis expers, 251.

Veredorum velocitas,

Veredorum velocitas, 100.

Veritatis vis, 99. Pessima consuetudo est despicere veritatem, 41. Cunctos sequaces habet qui aliquid ex veritate decernit, 135. Ad bonum publicum veritatem non pudet confiteri,

Veritatis vis, 99. Pessima consuetudo est despicere veritatem, 41. Cunctos sequaces habet qui aliquid ex veritate decernit, 135. Ad bonum publicum veritatem non pudet confiteri, 159.

Versiliæ Ecclesia a quibusdam tributis eximitur,

Versiliæ Ecclesia a quibusdam tributis eximitur, 14.

Veruca castellum describitur,

Veruca castellum describitur, 55.

Vesegothæ Mæsiam incolunt, 408. Quomodo Arianum dogma susceperint, ibid. Thracias Daciamque Ripensem occupant, ibid. Ad Thessaliam, Epiros, Achaiam et Pannoniam prædandas digrediuntur, 409. Cum Gratiano et Theodosio imp. fœdus ineunt,

Vesegothæ Mæsiam incolunt, 408. Quomodo Arianum dogma susceperint, ibid. Thracias Daciamque Ripensem occupant, ibid. Ad Thessaliam, Epiros, Achaiam et Pannoniam prædandas digrediuntur, 409. Cum Gratiano et Theodosio imp. fœdus ineunt, ibid.

Vesperinæ preces,

Vesperinæ preces, 509.

Vesuvii montis exarsuri signa, 76. V. Neapolitani

Vesuvii montis exarsuri signa, 76. V. Neapolitani.

Veteranorum privilegia, 1-4. Tironibus conceditur spes laboris, dum vicissitudo fuerit reddita veteranis,

Veteranorum privilegia, 1-4. Tironibus conceditur spes laboris, dum vicissitudo fuerit reddita veteranis, 182.

Vicarii urbis Romæ formula,

Vicarii urbis Romæ formula, 104.

Vicarii Portus formula,

Vicarii Portus formula, 118.

Viedominei,

Viedominei, 85.

Victorinus rhetor Romæ insignis habetur,

Victorinus rhetor Romæ insignis habetur, 392.

Victualium rerum venalitas temporis necessitate debet subjacere rationi,

Victualium rerum venalitas temporis necessitate debet subjacere rationi, 180.

Vigilans studio non indiget alieno,

Vigilans studio non indiget alieno, 115.

Vigiliæ Christianorum, 247, 259, 367. Vigiliæ apud sepulcra martyrum extra templa, 271. Hymnis nocturnis orationes addit Joan. Chrysost.,

Vigiliæ Christianorum, 247, 259, 367. Vigiliæ apud sepulcra martyrum extra templa, 271. Hymnis nocturnis orationes addit Joan. Chrysost., 356.

Vindicta. V. Theodosius. Impenitenda est ultio quæ de legibus venit,

Vindicta. V. Theodosius. Impenitenda est ultio quæ de legibus venit, 15.

Vinum acinaticum laudatur, 190. Et palmatinum, 195. Vinum regiæ mensæ,

Vinum acinaticum laudatur, 190. Et palmatinum, 195. Vinum regiæ mensæ, 190.

Virginalis continentia formam angelorum imitatur, 318. Sacræ virgines insolitæ a populo videri, 287. Plures martyrium patiuntur, ibid. Lex Constantini pro virginum castitate tuenda, 287. De non ducendis sacris virginibus Joviani lex, 504. Virgines et viduæ pauperculæ inter clericos publico sumptu alebantur,

Virginalis continentia formam angelorum imitatur, 318. Sacræ virgines insolitæ a populo videri, 287. Plures martyrium patiuntur, ibid. Lex Constantini pro virginum castitate tuenda, 287. De non ducendis sacris virginibus Joviani lex, 504. Virgines et viduæ pauperculæ inter clericos publico sumptu alebantur, 383.

Virtutibus fama tollitur, si earum merita in hominibus nesciantur, 135. V. Labor

Virtutibus fama tollitur, si earum merita in hominibus nesciantur, 135. V. Labor.

Virtutis genus est propriam substantiam non amare,

Virtutis genus est propriam substantiam non amare, 24.

Visorum major semper affectus est,

Visorum major semper affectus est, 171.

Vita illa vere hominum est, quæ juris ordine continetur, 92. Illam honores glorificant, quem commendat et vita, 105. Quidquid ad simplicem pertinet vitam adulationis gratiam non refert, 158. Sub incerta vita certa militia est,

Vita illa vere hominum est, quæ juris ordine continetur, 92. Illam honores glorificant, quem commendat et vita, 105. Quidquid ad simplicem pertinet vitam adulationis gratiam non refert, 158. Sub incerta vita certa militia est, 184.

Vitalis episcopus Antiochiæ,

Vitalis episcopus Antiochiæ, 214.

Vitigis Gothorum rex eligitur, 109, 124. Pacem a Justiniano imp. petit, 170. Se Romanis dedit,

Vitigis Gothorum rex eligitur, 109, 124. Pacem a Justiniano imp. petit, 170. Se Romanis dedit, 434.

Vitium. Indocilis est animi ad vitia trahi, 44. Tanto gravius grassantur vitia, quanto magis probantur interna, 130. Horre vitium, et principis mereris affectum,

Vitium. Indocilis est animi ad vitia trahi, 44. Tanto gravius grassantur vitia, quanto magis probantur interna, 130. Horre vitium, et principis mereris affectum, 111.

Voluntas. Iniquum est hominis vitio deputetur, quod ejus voluntate non regitur,

Voluntas. Iniquum est hominis vitio deputetur, quod ejus voluntate non regitur, 62.

Vota hominum pessicere divinæ virtutis est, 85 Ipsius quodammodo res agitur, cujus in alterum vota complentur,

Vota hominum pessicere divinæ virtutis est, 85 Ipsius quodammodo res agitur, cujus in alterum vota complentur, 176.

Vulcaniæ insulæ describuntur, et quare ignis perpetuus viscera terræ non consumit,

Vulcaniæ insulæ describuntur, et quare ignis perpetuus viscera terræ non consumit, 54.

Vulcanii peritia in fabrili arte,

Vulcanii peritia in fabrili arte, 78.

Vulnera in præliis suscepta gloriosa,

Vulnera in præliis suscepta gloriosa, 128.

Vulphilas Gothicarum litterarum inventor, 338. Gothorum minorum pontifex, 420. Corrumptur a Valente,

Vulphilas Gothicarum litterarum inventor, 338. Gothorum minorum pontifex, 420. Corrumptur a Valente, 322.

Vulturis pietas,

Vulturis pietas, 50.

Vultus naturam animi prodit,

Vultus naturam animi prodit, 42.

W

Walemir moritur,

Walemir moritur, 421.

Wandalorum regum series,

Wandalorum regum series, 412.

Wandali cum Alanis Gallias inirant, 395. A Gothis ab Hispania pulsi, in Africam transeunt, 394. Varia eorum prælia, ibid. Pauci Pannoniam inhabitant,

Wandali cum Alanis Gallias inirant, 395. A Gothis ab Hispania pulsi, in Africam transeunt, 394. Varia eorum prælia, ibid. Pauci Pannoniam inhabitant, 497.

X

Xenodochia Julianus ædificari jubet, 291. V. Ecclesia

Xenodochia Julianus ædificari jubet, 291. V. Ecclesia.

Xenophontis Helladicorum libri,

Xenophontis Helladicorum libri, 574.

Z

Zenonis martyrium,

Zenonis martyrium, 286.

Zeno apud Gazam floruit,

Zeno apud Gazam floruit, 532.

Zeugmatis locus,

Zeugmatis locus, 509.

Zeugmatus cæcus vir mirabilis,

Zeugmatus cæcus vir mirabilis, 336.

Notitia ex libro Pontificali

Notitia ex libro Pontificali. 9

EPISTOLÆ ET DECRETA

EPISTOLÆ ET DECRETA. 15

EPISTOLA VIGILII ADHUC PSEUDOPAPÆ AD EUTHERIUM. ... Eutherii consultationibus respondet

EPISTOLA VIGILII ADHUC PSEUDOPAPÆ AD EUTHERIUM. ... Eutherii consultationibus respondet. Ibid.

EPIST. AD PROFIUTURUM

EPIST. AD PROFIUTURUM. 19

Testimonia antiquorum canonum pro trina immersione

Testimonia antiquorum canonum pro trina immersione. 20

EPIST. VIGILII ADHUC PSEUDOPAPÆ AD CÆSARIUM ARELATENSEM. — Ei Sylvcrium consulentis de injungenda pœnitentia regi Theodeberto ob incestuosas nuptias contractas respondet

EPIST. VIGILII ADHUC PSEUDOPAPÆ AD CÆSARIUM ARELATENSEM. — Ei Sylvcrium consulentis de injungenda pœnitentia regi Theodeberto ob incestuosas nuptias contractas respondet. 21

EPIST. AD JUSTINIANUM. — Dum Justinianus imperator coram Vigilio legitimo electi fidem professus esset, ille ex hoste in defensorem, ex persecutore in prædicatorem, ex blasphemo in confessorem mutatus, in Anthimum ejusque collegas hæretico; anathematis sententiam intorsit

EPIST. AD JUSTINIANUM. — Dum Justinianus imperator coram Vigilio legitimo electi fidem professus esset, ille ex hoste in defensorem, ex persecutore in prædicatorem, ex blasphemo in confessorem mutatus, in Anthimum ejusque collegas hæretico; anathematis sententiam intorsit. Ibid.

EPIST. AD MENNAM. — Gratulatur eum, hæreticis damnatis, sanctas quatuor universales synodos amplecti : ab hæresi resipiscentes debere recipi

EPIST. AD MENNAM. — Gratulatur eum, hæreticis damnatis, sanctas quatuor universales synodos amplecti : ab hæresi resipiscentes debere recipi. 25

EPIST. AD AUXANIUM ARELATENSEM. — Usum pallii, quem postulabat, differt quoad certiorem faciat imperatorem

EPIST. AD AUXANIUM ARELATENSEM. — Usum pallii, quem postulabat, differt quoad certiorem faciat imperatorem. 26

EPIST. AD EUMDEM. Vices illi suas in Gallia delegat, et pallii usum concedit, admonens ut pro imperatore Deum oret, pacemque inter ipsum et Childebertum regem conservare studeat

EPIST. AD EUMDEM. Vices illi suas in Gallia delegat, et pallii usum concedit, admonens ut pro imperatore Deum oret, pacemque inter ipsum et Childebertum regem conservare studeat. 27

EPIST. AD EUMDEM. — De cognoscenda causa Prætextati episcopi

EPIST. AD EUMDEM. — De cognoscenda causa Prætextati episcopi. 29

EPIST. AD EPISCOPOS GALLIÆ. — Auxanium vicarium sedis apostolicæ constitutum esse nuntiat; cujus muneris partes explicat, omnesque eidem obtemperare jubet

EPIST. AD EPISCOPOS GALLIÆ. — Auxanium vicarium sedis apostolicæ constitutum esse nuntiat; cujus muneris partes explicat, omnesque eidem obtemperare jubet. Ibid.

Decretum Justiniani imperatoris

Decretum Justiniani imperatoris. 50

EPIST. AD AURELIANUM ARELATENSEM. — Post obitum Auxanii suas Aureliano episcopo vices in Gallia delegat

EPIST. AD AURELIANUM ARELATENSEM. — Post obitum Auxanii suas Aureliano episcopo vices in Gallia delegat. 57

EPIST. AD EPISCOPOS GALLIÆ. — Nuntiat se Aureliano vices suas in Gallia delegasse, mandataque ut eidem obtemperent

EPIST. AD EPISCOPOS GALLIÆ. — Nuntiat se Aureliano vices suas in Gallia delegasse, mandataque ut eidem obtemperent. 59

EPIST. AD AURELIANUM ARELAT. — Nihil a se contra concilia generalia, Romanorumque pontificum decreta fuisse admissum. Hortatur ut Childeberto regi suggerat ut ad regem Gothorum scribat, ne quid in Ecclesia Romana turbari sinat

EPIST. AD AURELIANUM ARELAT. — Nihil a se contra concilia generalia, Romanorumque pontificum decreta fuisse admissum. Hortatur ut Childeberto regi suggerat ut ad regem Gothorum scribat, ne quid in Ecclesia Romana turbari sinat. 41

EPIST. AD RUSTICUM ET SEBASTIANUM. — Illos excommunicat

EPIST. AD RUSTICUM ET SEBASTIANUM. — Illos excommunicat. 45

EPIST. AD VALENTINIANUM. — Quæ Constantinopoli de tribus capitulis acta fuerint

EPIST. AD VALENTINIANUM. — Quæ Constantinopoli de tribus capitulis acta fuerint. 51

EPIST. AD UNIVERSAM ECCLESIAM. — Exponit causas secessus sui ad Sanctam Euphemiam, et quid ibi egerit cum legatis Justiniani, simulque fidei suæ confessionem interserit

EPIST. AD UNIVERSAM ECCLESIAM. — Exponit causas secessus sui ad Sanctam Euphemiam, et quid ibi egerit cum legatis Justiniani, simulque fidei suæ confessionem interserit. 53

Fragmentum damnationis Theodori. — Theodorus episcopus sacerdotio et communione privatur. Constantinopolitanus et reliqui episcopi illius criminis conscii excommunicantur

Fragmentum damnationis Theodori. — Theodorus episcopus sacerdotio et communione privatur. Constantinopolitanus et reliqui episcopi illius criminis conscii excommunicantur. 59

Epistola Eutychii ad Vigilium. — Profitetur fidem catholicam, et petit ut quæstio de tribus capitulis in concilio terminetur

Epistola Eutychii ad Vigilium. — Profitetur fidem catholicam, et petit ut quæstio de tribus capitulis in concilio terminetur. 61

EPIST. AD EUTYCHIUM. — Commendat ejus fidem, et annuit ut de tribus capitulis in concilio agatur

EPIST. AD EUTYCHIUM. — Commendat ejus fidem, et annuit ut de tribus capitulis in concilio agatur. 66

CONSTITUTUM VIGILII DE TRIBUS CAPITULIS

CONSTITUTUM VIGILII DE TRIBUS CAPITULIS. 67

Epistola a clericis Italiæ legatis Francorum directa. — Suggerunt ut Vigilio papæ et Dacio episcopo Mediolanensi, qui in eadem urbe ob trium capitulorum controversiam ab imperatore Justiniano vexabantur, solatio atque auxilio esse studeant

Epistola a clericis Italiæ legatis Francorum directa. — Suggerunt ut Vigilio papæ et Dacio episcopo Mediolanensi, qui in eadem urbe ob trium capitulorum controversiam ab imperatore Justiniano vexabantur, solatio atque auxilio esse studeant. 115

Exemplum sacræ epistolæ Justiniani ad Joannem metropolit anum

Exemplum sacræ epistolæ Justiniani ad Joannem metropolit anum. 119

Altera Justiniani epistola ad Cosmam episcopum Mon-suestæ

Altera Justiniani epistola ad Cosmam episcopum Mon-suestæ. Ibid.

Suggestio synodi œcumenicæ Constantinopolitanæ II ad Vigiliam

Suggestio synodi œcumenicæ Constantinopolitanæ II ad Vigiliam. 120

EPISTOLA DECRETALES. — Quinta synodus œcumenica confirmatur

EPISTOLA DECRETALES. — Quinta synodus œcumenica confirmatur. 121

In Epistolam præcedentem Dissertatio Petri de Marca

In Epistolam præcedentem Dissertatio Petri de Marca. 127

CONSTITUTUM pro damnatione trium capitulorum

CONSTITUTUM pro damnatione trium capitulorum. 143

Justiniani Liber adversus Origenem

Justiniani Liber adversus Origenem. 177

Ejusdem epistola adversus nonnullo, impium Theodori atque iniqua ejus dogmata, et epistolam Iææ dictam, necnon Theodori libros contra catholicam fidem scriptis propugnantes

Ejusdem epistola adversus nonnullo, impium Theodori atque iniqua ejus dogmata, et epistolam Iææ dictam, necnon Theodori libros contra catholicam fidem scriptis propugnantes. 273

GILDAS SAPIENS

GILDAS SAPIENS.

Notitia ex Gallando

Notitia ex Gallando. 527

DE EXCIDIO BRITANNIÆ LIBER QUERULUS

DE EXCIDIO BRITANNIÆ LIBER QUERULUS. 529

Præfatio auctoris

Præfatio auctoris. Ibid.

PARS PRIMA. — Historia Gildæ

PARS PRIMA. — Historia Gildæ. 533

PARS SECUNDA. — Epistolæ Gildæ

PARS SECUNDA. — Epistolæ Gildæ. 547

PARS TERTIA. — Increpatio in clerum

PARS TERTIA. — Increpatio in clerum. 367

PELAGIUS PAPA I

Notitia ex Libro Pontificali

Notitia ex Libro Pontificali. 391

PELAGII EPISTOLÆ

PELAGII EPISTOLÆ. 393

EPISTOLA AD NARSETEM. — Hortatur ut legatis auxilium præstet ad episcopos Ecclesiæ perturbatores corrigendos

EPISTOLA AD NARSETEM. — Hortatur ut legatis auxilium præstet ad episcopos Ecclesiæ perturbatores corrigendos. Ibid.

EPIST. AD EUMDEM. — Monet ut schismaticos coerceat

EPIST. AD EUMDEM. — Monet ut schismaticos coerceat. 394

EPIST. AD EUMDEM. — Ut schismaticos, a quibus fuerat injuste communione interdictus, reprimat

EPIST. AD EUMDEM. — Ut schismaticos, a quibus fuerat injuste communione interdictus, reprimat. 396

In duas epistolas præcedentes observatio critica

In duas epistolas præcedentes observatio critica. 397

EPIST. AD EUMDEM. Monet ut Aquileiensem et Mediolanensem episcopos ad principem sub custodia dirigat

EPIST. AD EUMDEM. Monet ut Aquileiensem et Mediolanensem episcopos ad principem sub custodia dirigat. 397

EPIST. AD EPISCOPOS TUSCIÆ. — Ipsos ob schisma reprehendit

EPIST. AD EPISCOPOS TUSCIÆ. — Ipsos ob schisma reprehendit. Ibid.

EPIST. AD UNIVERSUM POPULUM DEI. — De fide catholica

EPIST. AD UNIVERSUM POPULUM DEI. — De fide catholica. 399

Admonitio Jacobi Sirmondi in sequentes epistolas

Admonitio Jacobi Sirmondi in sequentes epistolas. Ibid.

EPIST. AD SAPAUDUM ARELATENSEM. — Salutat prior quam a Sapaudo litteras acciperet

EPIST. AD SAPAUDUM ARELATENSEM. — Salutat prior quam a Sapaudo litteras acciperet. 401

EPIST. AD EUMDEM. — Mœdeste laudes rejicit quibus illum Sapaudus in litteris suis ornarat

EPIST. AD EUMDEM. — Mœdeste laudes rejicit quibus illum Sapaudus in litteris suis ornarat. Ibid.

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — Anathema dicit iis qui de fide aliter sentiunt quam in epistolis Leonis et in concilio Chalcedonensi continetur. Reliquias sanctorum mittit per Hominembonum subdiaconum

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — Anathema dicit iis qui de fide aliter sentiunt quam in epistolis Leonis et in concilio Chalcedonensi continetur. Reliquias sanctorum mittit per Hominembonum subdiaconum. 402

EPIST. AD SAPAUDUM. — Commendat illi reditum Hominisboni subdiaconi, atque ut Placido patri suo suggerat de comparandis Romanæque mittendis vestibus quæ in pauperes erogentur

EPIST. AD SAPAUDUM. — Commendat illi reditum Hominisboni subdiaconi, atque ut Placido patri suo suggerat de comparandis Romanæque mittendis vestibus quæ in pauperes erogentur. 404

EPIST. AD EUMDEM. — Vices illi suas in Gallia delegat, palliique usum impertitur

EPIST. AD EUMDEM. — Vices illi suas in Gallia delegat, palliique usum impertitur. 405

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — Significat se vices suas et pallii usum Sapaudo concessisse, quem regi commendat

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — Significat se vices suas et pallii usum Sapaudo concessisse, quem regi commendat. 406

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — De Sapaudo Arelatensi, qui contra sedis suæ privilegium alterius episcopi judicium subire jussus fuerat

EPIST. AD CHILDEBERTUM REGEM. — De Sapaudo Arelatensi, qui contra sedis suæ privilegium alterius episcopi judicium subire jussus fuerat. Ibid.

EPIST. AD SAPAUDUM. — De epistola sua, quam de fide catholica ad regem ante scripsit. Commendat Romanos qui hostium metu eo confugerant, iterumque de vestibus in urbem mittendis

EPIST. AD SAPAUDUM. — De epistola sua, quam de fide catholica ad regem ante scripsit. Commendat Romanos qui hostium metu eo confugerant, iterumque de vestibus in urbem mittendis. 407

EPIST. AD CHILDEBERTUM. — Mittit confessionem fidei suæ, monetque ut caveat ne qua in Galliis per hæreticos excitari dissidia sinat

EPIST. AD CHILDEBERTUM. — Mittit confessionem fidei suæ, monetque ut caveat ne qua in Galliis per hæreticos excitari dissidia sinat. 408

FRAGMENTA epistolarum a Luca Holstenio e tenebris vindicata

FRAGMENTA epistolarum a Luca Holstenio e tenebris vindicata. 411

Alia fragmenta ex collectione Deusdedit

Alia fragmenta ex collectione Deusdedit. 417

APPENDIX ad epistolas Pelagii papæ I

APPENDIX ad epistolas Pelagii papæ I. 419

EPISTOLA PELAGII AD VIGILIUM EPISCOPUM. — Patrem et filium unum esse Deum probat

EPISTOLA PELAGII AD VIGILIUM EPISCOPUM. — Patrem et filium unum esse Deum probat. Ibid.

CASSIODORUS

CASSIODORUS.

Epistola dedicatoria

Epistola dedicatoria. 421

Præfatio in novam Cassiodori operum editionem

Præfatio in novam Cassiodori operum editionem. 425

Cassiodori vita

Cassiodori vita. 457

De Cassiodori vita monastica dissertatio

De Cassiodori vita monastica dissertatio. 485

De Cassiodoro testimonia

De Cassiodoro testimonia. 497

VARIARUM LIBRI XII

VARIARUM LIBRI XII. 501

Præfatio

Præfatio. Ibid.

LIBER PRIMUS

LIBER PRIMUS. 503

EPISTOLA PRIMA (Theodorici regis ad Anastasium imp.). — Rogat pacem certis de causis intermissam; laudat imperatorem et ad illum mittit legatos qui contentiones dirimant, et concordiam suæ deinceps firmitati restituant

EPISTOLA PRIMA (Theodorici regis ad Anastasium imp.). — Rogat pacem certis de causis intermissam; laudat imperatorem et ad illum mittit legatos qui contentiones dirimant, et concordiam suæ deinceps firmitati restituant. 505

Ep. ST. II (Theodorici ad Theonium). — Redarguit illum negligentius circa purpuram, quam singulis annis ad aulam regiam mittere solebat, et originem ac modum conficiendæ purpuræ describit

Ep. ST. II (Theodorici ad Theonium). — Redarguit illum negligentius circa purpuram, quam singulis annis ad aulam regiam mittere solebat, et originem ac modum conficiendæ purpuræ describit. 505

EPIST. III (Theodorici ad Cassiodorum). — Summis laudibus illum extulit, et illi confert patriciatus apicem, cum jam fuisset rector Lucaniæ et Brutiorum, ac præfecturam prætorianam gessisset

EPIST. III (Theodorici ad Cassiodorum). — Summis laudibus illum extulit, et illi confert patriciatus apicem, cum jam fuisset rector Lucaniæ et Brutiorum, ac præfecturam prætorianam gessisset. 507

EPIST. IV (Theodorici ad senatum). — Significat se Cassiodorum ad patriciatus apicem pro meritorum remunerandis, et post administratas egregie inferiores dignitates evertisse. Summe laudat Cassiodorum, ejus patrem, avum, Heliodorum; totamque ejus familiam

EPIST. IV (Theodorici ad senatum). — Significat se Cassiodorum ad patriciatus apicem pro meritorum remunerandis, et post administratas egregie inferiores dignitates evertisse. Summe laudat Cassiodorum, ejus patrem, avum, Heliodorum; totamque ejus familiam. 508

EPIST. V (Theodorici ad Florianum). — Jubet ut statuta comitis Annæ de Maxime fundo serventur

EPIST. V (Theodorici ad Florianum). — Jubet ut statuta comitis Annæ de Maxime fundo serventur. 511

EPIST. VI (Theodorici ad Agapitum). — Scribit ut Roma mittat pertissimos marmorarios Ravennam ad basilicam Herculis perficiendam

EPIST. VI (Theodorici ad Agapitum). — Scribit ut Roma mittat pertissimos marmorarios Ravennam ad basilicam Herculis perficiendam. 512

EPIST. VII (Theodorici ad Feicem). — Illum jubet restituere Plutiani pupilli bona, quæ a Neoterio ejus fratre non tam comparaverat quam subripuerat, et illum reprehendit quod successionem inter æquales æqualem non divisisset

EPIST. VII (Theodorici ad Feicem). — Illum jubet restituere Plutiani pupilli bona, quæ a Neoterio ejus fratre non tam comparaverat quam subripuerat, et illum reprehendit quod successionem inter æquales æqualem non divisisset. Ibid.

EPIST. VIII (Theodorici ad Ambalium). — Præcipit ut bona Plutiani pupilli a fratre ejus Neoterio male vendita curet Venantio Plutiani tutori sine dilatione restitui. Quod si intercesserit frater, causam vult ad tribunal suum vocari

EPIST. VIII (Theodorici ad Ambalium). — Præcipit ut bona Plutiani pupilli a fratre ejus Neoterio male vendita curet Venantio Plutiani tutori sine dilatione restitui. Quod si intercesserit frater, causam vult ad tribunal suum vocari. 513

EPIST. IX (Theodorici ad Eustorgium Mediolan. episc.). — Dicit se episcopum Augustanæ civitatis, falsis criminibus a clericis accusatum honori pristino restituisse, et remittit ad Eustorgium clericos illos, ut eos debita pœna coerceat

EPIST. IX (Theodorici ad Eustorgium Mediolan. episc.). — Dicit se episcopum Augustanæ civitatis, falsis criminibus a clericis accusatum honori pristino restituisse, et remittit ad Eustorgium clericos illos, ut eos debita pœna coerceat. Ibid.

EPIST. X (Theodorici ad Boetium). — Scribit domesticos protectores equitum et peditum, qui aulæ regiæ jugiter excubant, consuetos esse ab arcaro præfectorum se pro emolumentis solemnibus integri ponderis solidos non percipere, et in numero gravia dispendia sustinere. Ubi tractat de arithmetica, de denario numero, de solido, de semunciarum, uncia et libra, quæ prohibet quominus vitiatos immineantur

EPIST. X (Theodorici ad Boetium). — Scribit domesticos protectores equitum et peditum, qui aulæ regiæ jugiter excubant, consuetos esse ab arcaro præfectorum se pro emolumentis solemnibus integri ponderis solidos non percipere, et in numero gravia dispendia sustinere. Ubi tractat de arithmetica, de denario numero, de solido, de semunciarum, uncia et libra, quæ prohibet quominus vitiatos immineantur. 514

EPIST. XI (Theodorici ad Servatum). — Imperat ut mancipia a Breucibus militibus ablata, Maniario curet restitui

EPIST. XI (Theodorici ad Servatum). — Imperat ut mancipia a Breucibus militibus ablata, Maniario curet restitui. 516

EPIST. XII (Theodorici ad Eugenium). — Confert illi, post administratam laudabiliter quæsturam, magisteriam dignitatem, et hortatur eum ad meliora promerenda

EPIST. XII (Theodorici ad Eugenium). — Confert illi, post administratam laudabiliter quæsturam, magisteriam dignitatem, et hortatur eum ad meliora promerenda. 516

EPIST. XIII (Theodorici ad senatum). — Significat, se ad magisterii munus Eugenitem subrexisse, qui maximis laudibus exornatur, quod quæstoris officium bene exercuerit

EPIST. XIII (Theodorici ad senatum). — Significat, se ad magisterii munus Eugenitem subrexisse, qui maximis laudibus exornatur, quod quæstoris officium bene exercuerit. 517

EPIST. XIV (Theodorici ad Faustum præf. præf.). — Præcipit ut genus Tertiarium quod Cathaliensibus imperabatur, annis singulis persolvatur

EPIST. XIV (Theodorici ad Faustum præf. præf.). — Præcipit ut genus Tertiarium quod Cathaliensibus imperabatur, annis singulis persolvatur. 518

EPIST. XV (Theodorici ad Festum). — Illi commendat tuitionem domus patricii Agnelli ad Africam descendentis

EPIST. XV (Theodorici ad Festum). — Illi commendat tuitionem domus patricii Agnelli ad Africam descendentis. 519

EPIST. XVI (Theodorici ad Julianum comitem). — Jubet discutiat causam Apodorum conductorun frumenti, qui conquesti fuerant frumenta sibi inimicorum subreptionibus concremata; et imperat (si ita res se habet) ut de reliquis primæ indictionis habita moderatione trahat

EPIST. XVI (Theodorici ad Julianum comitem). — Jubet discutiat causam Apodorum conductorun frumenti, qui conquesti fuerant frumenta sibi inimicorum subreptionibus concremata; et imperat (si ita res se habet) ut de reliquis primæ indictionis habita moderatione trahat. Ibid.

EPIST. XVII (Theodorici ad Gothos et Romanos Dertonæ consistentes). — Præcipit castrum circa eos positum, dum pace fruuntur, communiant, et domos sibi in eo construant

EPIST. XVII (Theodorici ad Gothos et Romanos Dertonæ consistentes). — Præcipit castrum circa eos positum, dum pace fruuntur, communiant, et domos sibi in eo construant. 520

EPIST. XVIII (Theodorici ad Domitinum et Uvillam). — Illis respondet quod debeant restitui prædia a præsumentibus occupata, nisi aut contractus aut præscriptio triginta annorum obviet; et quod fratris percussor sit in exsilium deportandus

EPIST. XVIII (Theodorici ad Domitinum et Uvillam). — Illis respondet quod debeant restitui prædia a præsumentibus occupata, nisi aut contractus aut præscriptio triginta annorum obviet; et quod fratris percussor sit in exsilium deportandus. Ibid.

EPIST. XIX (Theodorici ad Saturninum et Verbusium). — Præscribit ut quicunque Gothorum fiscum detrectaverit implere, eum ad redhibitionis æquitatem compellant

EPIST. XIX (Theodorici ad Saturninum et Verbusium). — Præscribit ut quicunque Gothorum fiscum detrectaverit implere, eum ad redhibitionis æquitatem compellant. 521

EPIST. XX (Theodorici ad Albinum et Albienum). — Illos commonet ut in spectaculis patrocinium partis Prasinii assumant, et ut de Hellandio et Theodoro, qui lætiæ publicæ aptior fuerit æstimatus, ab illis Prasinii pautiomibus, confusione populi sublata, constituatur

EPIST. XX (Theodorici ad Albinum et Albienum). — Illos commonet ut in spectaculis patrocinium partis Prasinii assumant, et ut de Hellandio et Theodoro, qui lætiæ publicæ aptior fuerit æstimatus, ab illis Prasinii pautiomibus, confusione populi sublata, constituatur. Ibid.

EPIST. XXI (Theodorici ad Maximianum et Andrean senatorem). — Decernit ut discutiant, num pecunia fabricis urbis deputata, tota fuerit absque fraude in eas expensa

EPIST. XXI (Theodorici ad Maximianum et Andrean senatorem). — Decernit ut discutiant, num pecunia fabricis urbis deputata, tota fuerit absque fraude in eas expensa. 522

EPIST. XXII (Theodorici ad Marcellum senatorem). — Eum ex advocato privato creat advocatum fisci

EPIST. XXII (Theodorici ad Marcellum senatorem). — Eum ex advocato privato creat advocatum fisci. 523

EPIST. XXIII (Theodorici ad Cælinum et Agapitum). — Hi judices eliguntur ut litem patriciorum virorum Festi et Symmachi contra patricium Paulinum dirimant

EPIST. XXIII (Theodorici ad Cælinum et Agapitum). — Hi judices eliguntur ut litem patriciorum virorum Festi et Symmachi contra patricium Paulinum dirimant. Ibid.

EPIST. XXIV (Theodorici ad universos Gothos). — Indicat se per Nandium sajonem illos admonendos curasse ut ad expeditionem Gallicanam VII calendarum Julii cum rebus omnibus necessariis sufficienter instructi properent, et seniores junioribus exemplo sint

EPIST. XXIV (Theodorici ad universos Gothos). — Indicat se per Nandium sajonem illos admonendos curasse ut ad expeditionem Gallicanam VII calendarum Julii cum rebus omnibus necessariis sufficienter instructi properent, et seniores junioribus exemplo sint. 524

EPIST. XXV (Theodorici ad Sabinianum senatorem). —

Jubet pot tum Lucini et porius junctos reparari, eorumque

diligentiorum in posterum curam haberi

diligentiorum in posterum curam haberi. 525

EPIST. XXVI (Theodorici ad Faustum præf. præf.). —

Statuit ut quæ dudum Ecclesiæ Versillæ antistitis præstitit,

valeant in perpetuum, et extraordinaria tributa, quæ a

temporibus Cassiodori sunt soluta, non sentiut: vult tamen

ea quæ Ecclesiæ postea collata sunt bona, oneri solutionis

subiaceant

subiaceant. Ibid.

EPIST. XXVII (Theodorici ad Speciosum). — Indicat populum

partis Prasini, dum ad curiam venerint, insidias a

Theodorico patrice et imputorno consule pertulisse, ita

ut illius occasus fuerit; jubetque prædictos viros illustres

monetat ut instructos personis ad judicium Cæliani et Agaritti

mittant, qui hanc causam legibus dirimant. 526

EPIST. XXVIII (Theodorici ad universos Gothos et Romanos).

— Hac epistola sancit ut, si quis cujuslibet generis

s. ixa in agris suis jacentia muris profutura habuerit,

libens ad instaurationem urbium impendet

libens ad instaurationem urbium impendet. 527

EPIST. XXIX (Theodorici ad diversos Luceristanos). —

Jubet ut terrarum spatia quæ veredis antea licuerant mulutionibus

suis, a possessore vindicala curent restitui. Ibid.

EPIST. XXX (Theodorici ad senatum Romanum). — Queritur

apud illos quod servilis furor armatus tempore spectaculorum

persecutus sit innocuos, et sancit ut, si cujuspiam

senatoris famulus in ingenuo eode fuerit versatus,

eum terræ laudarus legibus puniend. Quod si rerum judicibos

sistere distulerit, overtit se decem librarum aurii

/discendio nulamdam

/discendio nulamdam. 528

EPIST. XXXI (Theodorici ad populum Romanum). —

Ediciti ut, si quis ex populo atrocis injurias in quempiam

signatorum propulserit, noveri et se a præf: cto Urbis pro qualutate

facti pretendunt; et præcepit ut pantomimi præfinitis

locis artes suas exercerent

locis artes suas exercerent. 529

EPIST. XXXII (The dorici ad Agapitum præfectum Urtilis).

— Illum monet se scriptas ad senatum et ad populum,

jubetque ut si a quoquam irrogata fuerit injuria senior

lion, consenitum ille severitate legum plectatur; si vero

senetor quemquam ingenium nef ris cade revexerit, statim

multam excipiat. Decrerit ut plecta ull Helaiius has

beat æqualitatem mensurii cum cæteris pantomimis

beat æqualitatem mensurii cum cæteris pantomimis. 530

EPIST. XXXIII (Theodorici ad eumdem). — Præsentii

ordinatione decernit ut pantomimo ab Albino et Albino

eleccio solium mensurum partis Prasini sine animuli ne

tribuat

tribuat. 531

EPIST. XXXIV (Theodorici ad Faustum præf. prætorio). —

Jubet ut per singula loca maritim. a comminent et ne quisquam

præsumat peregrinas naves ante frumentis onerare

quam provinciæ quod necessarium fuerit retinerentur

quam provinciæ quod necessarium fuerit retinerentur. Ibid.

EPIST. XXXV (Theodorici ad eumdem). — Significat se

nonnihil commoveri quod frumenta publica, quæ de Calabro

atque Apulo litoribus per cancellarium æstatis tempore

conversantur deportari, autumno adeo ad vendendum

fuissent, et præcipuit ut hoc celerima curet emendatione corrigi.

Ibid.

EPIST. XXXVI (Theodorici ad Theriolum senatorem). —

Jubet illum in Podendensi civitate Benedicti locum suscipere,

et ejusdem philos civili titutione valare. 532

EPIST. XXXVII (Theodorici ad Crispianum). — Illum ad

cellio revocat, si reversa in adulterio deprehensus occiderit,

et jubet ut pecunia Aguelli fidelissory Crispiani a

vicario urbis vel ejus officio exorta restituatur; illique

Landicis tutionem contra quodlibet impetus præstat

Landicis tutionem contra quodlibet impetus præstat. 533

EPIST. XXXVIII (Theodorici ad Colonom senatorem). —

Præcipit ut huc bona Viriliani nepotis, quæ non modo non ampliandi,

sed etiam minori studio detinebact, quam primum

restituat. 534

EPIST. XXXIX (Theodorici ad Festum). — Scribit Phlagirum

rogasse ut ad lares proprios revereteretur, ilicoque

fratris sui Roman studiorum causa misisse; et illum jubet

eos sic in Urbe consistere, ut eis ante exire non liceat

quam secunda decernat jussione

quam secunda decernat jussione. Ibid.

EPIST. XL (Theodorici ad Assinum comitem). — Jubet ut

arma necessaria Salonitanis militibus, antequam ad bilum

proiects mitur, procurer. 535

EPIST. XLI (Theodorici ad Agapitum). — Præcipit ut

Faustum aditum, filium illustris Fausti, inter referendos

curias amanueret

curias amanueret. 536

EPIST. XLII (Theodorici ad Arteridomum). — Illi convertur

præfecturæ Urbi, et summis laudibus exornatur. Ibid.

EPIST. XLIII (Theodorici ad senatum). — Significat se

Artemidoro fuisse urbane præfecturæ contulisse

Artemidoro fuisse urbane præfecturæ contulisse. 537

EPIST. XLIV (Theodorici ad populum Romanum). — Illum

certiorem facit se Artemidoro præfecturam urbanam

contulisse

contulisse. 538

EPIST. XLV (Theodorici ad Boetium). — Rogatus a Burgudionum

rege ut horologia æquatile et solare ad ipsum transmitteret,

Boetium ad hoc opus perficiendum inviuit. 539

EPIST. XLVI (Theodorici ad Gundibandum). — Horologia

a Boetio fabricata mittit

a Boetio fabricata mittit. 541

LIBER SECUNDUS

LIBER SECUNDUS.

EPISTOLA PRIMA (Theodorici ad Anastasiuim imperatorem). —

Nuntiati Felecem Gallum consulem fuisse creatum

Nuntiati Felecem Gallum consulem fuisse creatum. Ibid.

EPIST. II (The dorici ad Felecem). — Conferur illi consulatus.

543

EPIST. III (Theodorici ad se sanatium). — Felicis Galli ad

consultum pronuncio renuntiatur

consultum pronuncio renuntiatur. 545

EPIST. IV (Theodorici ad Ecdicium). — Confert sioliquatici

vel monopolii titulos. 546

EPIST. V (Theodorici ad Faustum præf.). — Præcipit ut

sexaginti militibus in Augustanis clausuris constitutis annonus

easdem qn alijs tribuentur præset. Ibid.

EPIST. VI (Theodorici ad Agapitum). — Legatus i ligitur

in Orientem mittendus

in Orientem mittendus. 547

EPIST. VII (Theodorici ad Sunnam). — Præcipit ut in fabricam

murorum colligat quadratos marmorun p ssim

dirutos et neglectos

dirutos et neglectos. Ibid.

EPIST. VIII (Theodorici ad Severum epi-copum). — Mille

quinque nti solida; et Monlanarium mittuntur, ut illos provicalibus

dispensum per exercitum passis distribuant. 548

EPIST. IX (Theodorici ad Faust um præf.). — Decernit ut

Sabinus auriga sur; a solidum menstrum, alterum, ne

mendicare cogatur, accipiat

mendicare cogatur, accipiat. Ibid.

EPIST. X (Theodorici ad Speciosum). — Contracturus ab

Agapita factus, dum fuit a misito se separata, rescinditur

Agapita factus, dum fuit a misito se separata, rescinditur. 549

EPIST. XI (Theodorici ad Provinum). — Præcipit ut casam

Arecretinarnn jusi ab Agapita collatam ejus marito

restituland

restituland. Ibid.

EPIST. XII (Theodorici ad comitem silviqutariporum). —

Præcipit ne sitiut ad exteras provincias lariudum transmitit

Præcipit ne sitiut ad exteras provincias lariudum transmitit.

EPIST. XIII (Theodorici ad Fruinarth). — Imperat ut

venatit:o Ulpiani nomine diem dicat

venatit:o Ulpiani nomine diem dicat. 551

EPIST. XIV (Theodorici ad Symmachum). — Exponit crimen

cujus iam Romuli, qui in patrem suum manus violentas

intulitse dicebatur, et in eum an inimidaveratur posalut.

EPIST. XV (Theodorici ad Venantium). — Confert illi

comitium domes:iorum

comitium domes:iorum. 553

EPIST. XVI (Theodorici ad senatum). — Electio Venantii

ad comitium domesticorum annuntialur

ad comitium domesticorum annuntialur. Ibid.

EPIST. XVII (Theodorici ad honoratos possessores, defensors

et curiales tradentur civitati.) — Declarat se

exermesse Italtianum preservatum a fiscalis calculi soltione,

et vtiat quomodiis id quod ei remisit ab aliis exigaret.

555

EPIST. X III (Theodorici ad Guidalm episcopum). —

Quomodo lis inter Sarensates municipes et Ecclesiam sit

dirimendus decrevit

dirimendus decrevit. Ibid.

EPIST. XIX (Theodorici ad universos Gothos et Romanos

et hos qui portibus vel clautis pr sunt). — Jubet ut

mulii qui Stephanum dominium trucidaverunt extermo

plectantur supplicio

plectantur supplicio. 556

EPIST. XX (Theodorici ad Uniligem). — Decernit ut

quas nav es in urbe Ravenna frumentis fiscalibus oreratas

invenerit, ad Liguriam inopia frugum laborantem transmittat.

EPIST. XXI (Theod: ricj regis ad Joannem apparitorum). —

Spei et Dominio paludes in Supelletino territorio: a rex

conditone concernit: ut si eorum operæ excrctur illures,

liberal cura juris profitercent; sed cum Doniti vitio

irritus fuerit labor recuperans, mandat Joanni ipsum convenial

ut aut receptam rem prisciat, aut Spei propriam cedat

portionem

portionem. 557

EPIST. XXII (Theodorici ad Festum). — Præcipit ut

Ecclesi filios ex Urbe ad patrim genitoris sepelientur caussa

rememre jubeat

rememre jubeat. 558

EPIST. XXIII (Theodorici ad Ampelium, Despotium et

The· odulunm). — Figulina a rege ipsis conceduntur, et regina

proteccio contra improvisos et colosos promititur. Ibid.

EPIST. XXIV (Theodorici ad senatum). — Dicit se provincialium

judicum relatione ad præfectum prætorio directa

comprimire, sic primæ veogulationi villonis tempus

elapsum, ut nihil aut parum a statusoris domino consuet

allatum; atque ideo lenues oppressos, quos deceruat subsavevi.

Quare quend et senatum, et omnia quæ libitus ordinet,

ut quidquid unaquæque domus senatorius profiler,

decidatis procuratoriis per provincias truia aliactore

persolat

persolat. Ibid.

EPIST. XXV (vise edictum Theodorici). — Conquiritur

rex possessiores sive curiales esse oppressos, eo quod indictus

sibi summam quale n solvissent primatus : dende niquisquam

nte hac de causa gravatum se conserserit, jubet ut ad

regem quærulas deferat

regem quærulas deferat. 559

EPIST. XXVI (Theodorici ad Faustum). — Vt ut quoninus

Apulia et Calabria negotiatores, graventur importunem,

debitasque illis qui ab ipsi juris concessionis jresser. nti,

tas imponit. Tum sequitur edictum de aur:lis

tas imponit. Tum sequitur edictum de aur:lis. 560

Epist. XXVII (Theodorici ad univer. os Judæos Genuæ)

Epist. XXVII (Theodorici ad univer. os Judæos Genuæ).

— Permittit quidem illis synagogam reficere, non vero

ampliare, dummodo tamen tricennalis non obstet præscriptio.

561

Epist. XXVIII (Theodorici ad Stephanum senatorem)

Epist. XXVIII (Theodorici ad Stephanum senatorem).

— Laudatur Stephanus, et confertur ei dignitas spectabilitatis

seu comitivæ primi ordinis, nec non et privilegia

quæ jam præclara

quæ jam præclara. Ibid.

Epist. XXIX (Theodorici ad Adilam senatorem). — Imperat

ut tueatur prædia et homines Mediolanensis Ecclesiæ

intra Siciliam constitutos; vult tamen ut causis publicis

et privatis contra eos propositis quamprimum respondeant.

563

Epist. XXX (Theodorici ad Faustum). — Eximitur ab

illatione tributorum unus ex negotiatoribus Mediolanensis

Ecclesiæ, qui pauperum servitio deputandus erat; quæ

gratia Ravennati Ecclesiæ antea concessa fuerat

gratia Ravennati Ecclesiæ antea concessa fuerat. Ibid.

Epist. XXXI (Theodorici ad dromonarios). — Insinuat

se comiti sacrarum largitionum præcepisse ut in Hostiliensi

loco dromonarii constituantur, quibus fiscalem pecuniam

attribuit pro excursibus cum veredariis per alveum Padi

more solito faciendis

more solito faciendis. 564

Epist. XXXII (Theodorici ad senatum). — Decernit ut

ad paludem Decennonii, quam patricius Decius exsiccandam

postulabat, duo senatores mittantur, qui spatium paludis

fixis adnotatum terminis, juris ipsius Decii faciant

fixis adnotatum terminis, juris ipsius Decii faciant. Ibid.

Epist. XXXIII (Theodorici ad Decium patricium). —

Concedit Decio paludis Decennonii dominium; tum decernit,

ut si quis hunc laborem una cum eo subeundum delegerit,

habita operis æstimatione, habeat juris proprii spatia

pro parte quam susceperit

pro parte quam susceperit. 565

Epist. XXXIV (Theodorici ad Artemidorum præf. Urb.). —

Statuit ut pecunia fabricis Romanis deputata, nec expensa,

sed subtracta, resumatur, et mœnibus reficiendis

applicetur. Celatores hujus pecuniæ plectendos quidem

statuitur, ipsis tamen clementer indulget

statuitur, ipsis tamen clementer indulget. Ibid.

Epist. XXXV (Theodorici ad Taucilam senatorem). —

Admonet ut perquirat statuam æneam de civitate Comensi

furto ereptam, promittens centum aureos ei qui furta prodiderit.

566

Epist. XXXVI (Theodorici edictum). — Promittit rex

centum aureos et criminis indulgentiam ei qui furtum statuæ

sponte retexerit. Tum minitatur mortem ei qui

celaverit culpam, et alieno indicio detectus fuerit

celaverit culpam, et alieno indicio detectus fuerit. Ibid.

Epist. XXXVII (Theodorici ad Faustum præf. præt.). —

Concedit rex Spoletinis civibus ad exhibitionem thermarum

supra consuetudinem, aliam millenam

supra consuetudinem, aliam millenam. 567

Epist. XXXVIII (Theodorici ad eumdem). — Prohibet

ne Sipontini negotiatores hostium depopulatione vastati,

per juge biennium ob solutionem fisci, et ob ea quæ mutuo

acceperant vexentur

acceperant vexentur. Ibid.

Epist. XXXIX (Theodorici ad Aloisium architectum). —

Significat rex se cupere Aponum fontem, cujus varias virtutes

graphice describit, refici. Quod ut prospere succedat,

jubet antiquam illic ædificiorum soliditatem innovari,

palatium quoque longa senectute quassatum reparari

palatium quoque longa senectute quassatum reparari. 568

Epist. XL (Theodorici ad Boetium). — Dicit regem

Francorum citharœdum magnis precibus expetiisse. Rogat

Boetium musicæ peritum, ut eum eligat. Multa de musicæ

laude, tonis, modis, etc., disserit

laude, tonis, modis, etc., disserit. 570

Epist. XLI (Theodorici ad Clodovæum). — Gratulatur

Clodovæo de victoria reportata ex Alamannis; tum suadet

clementiam erga illos qui Italis finibus exterriti celabantur;

tandem monet se binos legatos cum citharœdo expetito

in Galliam misisse

in Galliam misisse. 575

LIBER TERTIUS

LIBER TERTIUS. 575

Epistola prima (Theodorici ad Alaricum). — Monet, ne

in multitudine parentum confidat, nec bellum regi Francorum

indicet, donec legatos ad illum dirigat, qui litem

inter eos motam dirimant; et hanc ob rem ei mittit legatos,

qui etiam Gundibadum et alios reges conveniant. Ibid.

Epist. II (Theodorici ad Gundibadum). — Suadet Gundibado,

legatis ad eum missis, concordiam Alaricum inter

et Clodovæum restituat

et Clodovæum restituat. Ibid.

Epist. III (ad reges Herulorum, Guarnorum et Thoringorum). — Hortatur ut mittant legatos una cum suis et

Gundibadi ad Clodovæum; ut aut expeditionem in Visigothos

cohibeat, et leges gentium quærat: aut omnium passurum

se incursus sciat. 576

Epist. IV (Theodorici ad Clodovæum). — Hortatur ne

bellum adversus Alaricum paret, donec eorum controversia

mediis amicis dirimatur; et minatur a se et ab amicis

arma movenda in eum qui hæc monita contempserit. Quapropter

ad utrumque legatos mittit. 577

Epist. V (Theodorici ad Importunum). — Laudatur cum

patre et patruo Importunus, et ei ob præclara merita patriciatus

insignia conferuntur. 578

Epist. VI (Theodorici ad senatum). — Multis laudibus

senatum Romanum æque ac Importunum extollit, quem

ad patriciatus dignitatem evexerat, senatuique plurimum

commendat

commendat. 579

Epist. VII (Theodorici ad Januarium). — Jubet ut persolvat

Joanni pretium sexaginta orcarum olei, quas ad implenda

luminaria ab eo acceperat. 580

Epist. VIII (Theodorici ad Venantium senatorem). —

Monet ut tempora constituta exactionis binorum et ternorum

illi delegatæ compleat

illi delegatæ compleat. Ibid.

Epist. IX (Theodorici ad possessores, defensores et curiales

Æstunis consistentes). — Jubet ut columnas marmoreas

et lapides sine usu jacentes, ad urbem Ravennam

devehendos curet

devehendos curet. 581

Epist. X (Theodorici ad Festum). — Jubet ut marmora

e domo Pinciana in Ravennatem urbem per catabulenses

deferantur

deferantur. Ibid.

Epist. XI (Theodorici ad Argolicum præf. Urbis). —

Præfectura urbana illi confertur, et præclara ad eam dignitatem

laudabiliter exercendam monita traduntur. Ibid.

Epist. XII (Theodorici ad senatum Romanum). — Argolicum

cum parentibus multis laudibus exornat, et approbatam

a senatu ejus in præfectum urbis electionem

cupit

cupit. 582

Epist. XIII (Theodorici ad Sunhivadum senatorem). —

Illum laudat, et jubet ut petat Samnium, jurgia Romanorum

cum Gothis compositurus. 583

Epist. XIV (Theodorici ad Aurigenum episcopum). —

Scribit Julianum conqueri uxorem suam, vel res a subditis

episcopi fuisse subtractas; et jubet, si modo res ita se habuerit,

ut reus quamprimum plectatur. 584

Epist. XV (Theodorici ad Theodahadum senatorem). —

Committitur ejus judicio examinandum, qui Sonæ judicium

declinaverat

declinaverat. Ibid.

Epist. XVI (Theodorici ad Gemellum senatorem). —

Mittitur in Gallias officio vicarii præfectorum functurus, et

ei dantur plurima et utilia monita

ei dantur plurima et utilia monita. Ibid.

Epist. XVII (Theodorici ad provinciales Galliarum). —

Denuntiat se Gemellum vicarium præfectorum ad regendam

eorum provinciam misisse, et jubet ut ejus mandatis

obediant

obediant. 585

Epist. XVIII (Theodorici ad Gemellum senatorem). —

Jubet ut Magno, qui ab hostium partibus ad natale solum

remeaverat, bona sine ulla mora restituantur

remeaverat, bona sine ulla mora restituantur. 586

Epist. XIX (Theodorici ad Danielem). — Illi marmorario

peritissimo conceditur facultas dispensandi arcas marmoreas

in urbe Ravenna ad sepelienda defunctorum corpora.

Epist. XX (Theodorici ad Grimodam sajonem et Ferrocinctum apparitorem). — Decernit ut si Faustus ea quæ

Castorius possidebat, vel titulis ingravavit, vel privata

usurpatione detinuit, mox ei prædium cum alio ejusdem

pretii, illis cogentibus, a pervasore reddatur

pretii, illis cogentibus, a pervasore reddatur. 587

Epist. XXI (Theodorici ad Faustum). — Illi quatuor mensium

induciæ ad secessum ab urbe Roma in provinciam

utilitatis propriæ causa conceduntur

utilitatis propriæ causa conceduntur. Ibid.

Epist. XXII (Theodorici ad Artemidorum). — Vocat illum

ad aulam et ad consortium suum. 588

Epist. XXIII (Theodorici ad Colosseum). — Illi committit

regimen Pannoniæ Sirmiensis, et eum salutaribus

ad hoc munus bene obeundum monitis imbuit

ad hoc munus bene obeundum monitis imbuit. Ibid.

Epist. XXIV (Theodorici ad universos barbaros, et Romanos

per Pannoniam constitutos). — Præcipit ut Colosseo

obediant, et duellum exsecrentur, Gothorum exemplum

secuti

secuti. 589

Epist. XXV (Theodorici ad Simeonem comitem). — Illi

committit per Dalmatiam siliquatici titulum, et jubet ut

ferrarias venas inquirat; ferrique utilitates describit

ferrarias venas inquirat; ferrique utilitates describit. 590

Epist. XXVI (Theodorici ad Osvuem comitem). — Jubet

ut solatia Simeoni ad ea pro quibus in Pannoniam missus

fuit, necessaria non neget

fuit, necessaria non neget. Ibid.

Epist. XXVII (Theodorici ad Joannem senatorem). —

Illum varia jam persecutione jactatum tuetur a præfecto

prætorio, nec non et hortatur ut officium consularitatis

summa cum fide obeat

summa cum fide obeat. Ibid.

Epist. XXVIII (Theodorici ad Cassiodorum). — Illum

multis laudibus ornatum ad comitatum suum evocat

multis laudibus ornatum ad comitatum suum evocat. 591

Epist. XXIX (Theodorici ad Argolicum). — Scribit se

Paulino patricio horrea vetustate destructa, ut ea reædificet,

et in proprios usus convertat, concessisse. 593

Epist. XXX (ad eumdem). — Jubet ut Joannem in cloacarum

Romanarum reparatione adjuvet. Ibid.

Epist. XXXI (Theodorici ad senatum). — Scribit se misisse

Joannem ad inquirendum in eos qui aquas formarum

ad proprium usum derivaverant, et etiam in eos qui æs et

plumbum ex ornatu mœnium abstulerant, et ut ipsi in his

auxilio sit, admonet

auxilio sit, admonet. 595

Epist. XXXII (Theodorici ad Gemellum senatorem). —

Scribit se Arelatensibus, qui regis partibus faverant, et ob

hoc obsidionem et penuriam pertulerant, per quartam indictio:em

tributa relaxasse. 594

EPIST. XXXIII (Theodorici ad Argolicum). — Jubet ut

Annientariis atque Superbus ejus filius iisdem quibus referendi

curiæ, pri. illegiis gaudeant. Ibid.

EPIST. XXXIV (Theodorici ad Massilienses). — Scribit

se comitem Marabodum ad eos po:olegendos misisse, et

præcipit ut ipsi libentibus animis obediant

præcipit ut ipsi libentibus animis obediant. 595

EPIST. XXXV (Theodorici ad Romulum). — Confirmat

quidquid ipsi ejusque matri ex regio edicto Liberius per

plictatum concesserat

plictatum concesserat. 596

EPIST. XXXVI (Theodorici ad Arigerum). — Imperat

admoneat V randinum ut instructam personam ad aulam

mittat, quæ rationibus Firunii ante judices a rege designatos

valeat respondere. Ibid.

EPIST. XXXVII (Theodorici ad Petrom episc.). — Jubet

ut partem facultatis quam duntaxat, Germano restituit, si

legitimus filius sit Thomati; quod si facere renuerit, causam

velit ad aluam vocari. Ibid.

EPIST. XXXVIII (Theodorici ad Vuandil). — Præcipit ut

nullam violentiam ab exercit: fleri Avenione patiatur

nullam violentiam ab exercit: fleri Avenione patiatur. 597

EPIST. XXXIX (Theodorici ad Felicem consulem). —

Jubet ut aurigis Mediolanensibus illia quæ mos præcis:io

dulserat largiantur

dulserat largiantur. Ibid.

EPIST. XL (Theodorici ad universos provinciales in Gallia

constitutos). — Provincialibus Galliæ hostilititer vastatis,

habita ratione læsionis relaxat tributa, ea tamen lege

ut ex eo quod injunctum fuerit, ad bellicas impensas aliquid

conferant

conferant. Ibid.

EPIST. XI.I (Theodorici ad Gemelium senatorem). —

Decernit ut litricum ad bellicas impenar.s in c.:stella supra

Druentiam constituutra e Massiliensibus lorreis communi

sumptu devehaturr

sumptu devehaturr. 598

EPIST. XLII (Theodorici ad universos provinciales in

Gallia constitutos). — Renuntiati se mississe ex Italia bellicas

expensas militibus, ne Galliæ nimis gravarentur. Ibid.

EPIST. XLII (Theodorici ad Unigenu). — Jubet ut, cum

exercitus Gallias intraverit, mancipia ad alios detinerintia

prioribus dominis restituantur

prioribus dominis restituantur. 599

EPIST. XLIV (Theodorici ad universos possessores Etrurlatenses).

— Scribit se certam pecun:æ summam et alimentorias

insulis ad murorum Arelatensium turrinque vetustarum

reparationem misisse. Ibid.

EPIST. XLV (Theodorici ad Arigerum comitem). — Illi

orioran pro quadam domo inter defusores Romanæ Ecclœsiæ

et Judæos litem discutendum committit. 600

EPIST. XLVI (Theodorici ad Adeodatum). — Multat penam

acerbisismam, quæ ab ruptum Valeriani puellæ abdete,

a Lucanii Brutiorumque correctore fuerat condemnatatus,

in exsilium sex mensium, post quod patriæ rebusque

omnibus restitueretur; tum indicit pernum triuum librarum

auri ejusmodi statui violatoribus; tandem eos ab omni

formidine liberat, qui criminlb bona fide interferurant

formidine liberat, qui criminlb bona fide interferurant. Ibid.

EPIST. XLVII (Theodorici ad Faustum præf. præf.). —

Scribit se Jovino collegæ occisori, eo quod intra septa

ecclesiæ refugisset, poen:a: capitls exsilio in Vulcanias insulas,

quæ describuntur, commutasse. 601

EPIST. XLVIII (Theodorici ad universos Gothos et Romanos

circa Verucam castellum consistentes). — Scribit

se mandasse Leodridio sajoni ut eo impulso re in Veruca

castello, quod describitur, ipsi sibi domicilia construant

castello, quod describitur, ipsi sibi domicilia construant. 602

EPIST. XLIX (Theodorici ad honoratos possessores, defensores

et curiales Catanensis civitatis). — Permittit ut

taxis ex amphibialcro longa vetustate collapsis ad muros

urbis reparandos utantur

urbis reparandos utantur. 604

EPIST. L (Theodorici ad provinciales Noricos). — Decernit

ut Alemannorum boves itineris longinquitate et labore

fracti, Noricorum nobis commuentur. Ibid.

EPIST. LI (Theodorici ad Faustum). — Scribit Thomatem

aurigam frequenter in spectaculis victorom, cui ju tas

annonas largitus fuerat, mensura largiate esse solidandum;

tum de spectaculis et Augusti imper. circo fuso loquitir.

EPIST. LII (Theodorici ad Consuarem). — Præcipit ut

eligat agrimensorem, qui contentionem inter Leoncium

atque Paschasmum pro casam terminis arma dimiat

atque Paschasmum pro casam terminis arma dimiat. 607

EPIST. LIII (Theodorici ad Apronianum). — Præcipit ut

si aquilegum, qui Romam ex Africa venerat, compererit

esse hujus artis peritissimum, inopiam ejus necessarias anmolinos

relieveret, ejuno jugat mechanicum, qui eum opera

sua juvet

sua juvet. 609

LIBER QUARTUS

LIBER QUARTUS Ibid.

EPISTOLA PRIMA (Theodorici ad regem Thoringorum). —

Dat illi in matrimonium neptem suam, quæ laudatur; et

renuntiari se equos, quorum pulchritudo describitur, nec

uon et alia munera ab eo missa libenter accipesse

uon et alia munera ab eo missa libenter accipesse. Ibid.

EPIST. II (Theodorici ad regem Herulorum). — Adopta

eum in filium per arma, et dat illi equos, enses, clypeos

et reliqua bellorum instrumenta

et reliqua bellorum instrumenta. 611

EPIST. III (Theodorici ad Senarium comitem). — Illi

conferitur dignitas comitiva patrimonii, et summopere

laudatur

laudatur. 612

EPIST. IV (Theodorici ad senatum Romanum). — Remunsit

se illustrem virum Senarium ad comitivam patrimonii

subvesisse, qui multis laudibus efferitur

subvesisse, qui multis laudibus efferitur. 613

EPIST. V (Theodorici ad Anambilem comitem). — Statuit

ut om.es navicularii Campaniæ, Lucaniæ, sive Thuscæ

libe:ssimibus idoneis se committant ad victuales species

in Galliis faucc laborat se devehendas, pretioque distibuendas.

614

EPIST. VI (Theodorici ad Symmachum). — Jubet ut filios

Valerianl, quos pater studiorum causa Roman deduxerat,

in ea delineat; nec liceat eis ante uxire quam decerverit.

615

EPIST. VII (Theodorici ad Senarium comitem). — Monet

eos qui e Si. ilia frumentum in Gallias devertiebant, paugium

passos esse tristissimum; atque adeo jubet ut quod

priit triticum iis reputetur

priit triticum iis reputetur. Ibid.

EPIST. VIII (Theodorici ad possesores et curiales Forulienes).

— Decernit ut accepto pretio, e patria sus

tabrejas ad Alsuanum sine ulla mora d:vebant

tabrejas ad Alsuanum sine ulla mora d:vebant. 616

EPIST. IX (Theodorici ad Osuin comitem). — Constituit

ut si qui Maurentio et Pauæ partes auxilio orabilis litem

intenderent, eos ad curiam regiam mittat

intenderent, eos ad curiam regiam mittat. 617

EPIST. X (Theodorici ad Joanne senatorem). — Decernit

ut dictum promulg et eos qui sponte ad pignorandi

se studia confulerint; et jubet ut quisquis, quod reperiøre

devolvset, pignorandi gratia forlassis invaserit, voce juris

amittat. Quod si quis solvent non sit, tu eum vulit fuistibus

animadverrat. Ibid.

EPIST. XI (Theodorici ad Spenarium comit:em).— Remittit

ad eum causam inter pos:essores Violenses atque curiales

diligenti examinate discutieundum, nec eorum ut ineundam

diligenti examinate discutieundum, nec eorum ut ineundam.

EPIST. XII (Theodorici ad Marabanum comitem et Gemelli

senatorem). — Illis committit causam inter Archolarnian

et Ætheriam murum ejus juxta leges audiendum,

ut mediis sacrosanctis Evangeliis cum tribus honoratis jurisprensis

sententiam secundum prisci juris forum proferant.

619

EPIST. XIII (Theodorici ad Senarium comitem). — Illi

insuat se decrevisse ut Colosseo ad Sirniensem Pannoniam

misso, juxta consuetudinem veterem annona præbeatur.

620

EPIST. XIV (Theodorici ad Gesilam sajonem). — Jubet

ut cogat Goitos in Thuscia utraque commoranotes, debita

vectigalia exsolvere, et contumaces punit

vectigalia exsolvere, et contumaces punit. Ibid.

EPIST. XV (Theodorici ad Beeanum senatorem). — Stantuig

ut viginti unum dromonarios robustos in locum defunclorum

effexit, viresque eorum probet. 621

EPIST. XVI (Theodorici ad senatum). — Renuntiati se

Arigerro comiti, unum ob præclare gesta laudat, Romanos

urbis disciplinam commississe, et ut illi parent omnes jubet.

EPIST. XVII (Theodorici ad Idam ducem). — Præcipit ut

ecclesiæ Narbonensis possessiones ab aliquibus pervasoribus

occupatas, restituendas curet. 622

EPIST. XVIII (Theodorici ad Annam senatorm.). —

Decernit ut diligenter inquirat num Laurentius presbyter,

effossis mortuorum sepulturis, thesauros invenerit

effossis mortuorum sepulturis, thesauros invenerit. Ibid.

EPIST. XIX (Theodorici ad Gemellum senatorem). —

Scribit se remisse ad præsens tempus solutionem siliquaticini

in frumenti: vino et oleo, ut copiam possit præstare

provinciis

provinciis. 623

EPIST. XX (Theodorici ad Geberich senatorem). — Decernit

ut unum jugum ecclesiæ Constantini episcopi pietate

principum collatum et ab usurpatioribus detentum, resistatum.

EPIST. XXI (Theodorici ad Gemellum senatorem). —

Admonet ut si ad injuncta sollicitos, necessitate temporis

id exigente

id exigente. 624

EPIST. XXII (Theodorici ad Argolicum præf. Urb.). — Narrat

se ab eo accepisse Basilian atque Præfectorum maginam

aurum fuisse accusatos, et decerrit ut quinque senatorius

secum assumpint, adhibito quonque Arigerro comite,

hanc caus: in juris dixione custodiet eximient, et si

eos compenerint, legum distributione plectant

eos compenerint, legum distributione plectant. Ibid.

EPIST. XXIII (Theodorici ad Arigerum comitem). —

Præcipit ut Basilum ut Præfectatum magneti artes insimulatos

et fuga delapso querat, et reperrios ad judicium

quinqvagintæ ducat, quo causam curæ discuti et finiri

quinqvagintæ ducat, quo causam curæ discuti et finiri.

EPIST. XXIV (Theodorici ad Elpidium diocomanum). —

Concedit facultatem edicandi quibusdam in locis Spoletoñ

Concedit facultatem edicandi quibusdam in locis Spoletoñ..

civitatis jam estultate confectis, modo publico usu non

deserviant

deserviant. Ibid.

EPIST. XXV (Theodorici ad Argolicum præf. Urb.). — Statuit ut Petrus genere clarus et senatoriæ dignitatis candidatus, voti sui compos fiat secundum priscam consuetudinem

EPIST. XXV (Theodorici ad Argolicum præf. Urb.). — Statuit ut Petrus genere clarus et senatoriæ dignitatis candidatus, voti sui compos fiat secundum priscam consuetudinem. 626

EPIST. XXVI (Theodorici ad Massilienses). — Confirmat immunitatem a principibus illorum regioni collatam, et promittit se eos ab omni gravamine liberaturum, relaxatque eis censum præsentis anni

EPIST. XXVI (Theodorici ad Massilienses). — Confirmat immunitatem a principibus illorum regioni collatam, et promittit se eos ab omni gravamine liberaturum, relaxatque eis censum præsentis anni. Ibid.

EPIST. XXVII (Theodorici ad Teutzat sajonein). — Illi committit Petri tuitionem, quam ab Amara sajone, eo quod Petrum voluisset occidere, aufert; et jubet ut quidquid commodi a Petro acceperat Amara, in duplum restituat, atque de plaga inflicta ad judicium comitis Dudæ veniat audiendus

EPIST. XXVII (Theodorici ad Teutzat sajonein). — Illi committit Petri tuitionem, quam ab Amara sajone, eo quod Petrum voluisset occidere, aufert; et jubet ut quidquid commodi a Petro acceperat Amara, in duplum restituat, atque de plaga inflicta ad judicium comitis Dudæ veniat audiendus. 627

EPIST. XXVIII (Theodorici ad Dudam senatorem). — Illum constituit judicem causæ sajonis Amaræ, qui vulneraverat Petrum

EPIST. XXVIII (Theodorici ad Dudam senatorem). — Illum constituit judicem causæ sajonis Amaræ, qui vulneraverat Petrum. 628

EPIST. XXIX (Theodorici ad Argolicum præf. Urb.). — Reprehendit eum quod mandata principis, proprio commodo ductus, nondum expleverit; atque decernit ut jussa sine mora facessat

EPIST. XXIX (Theodorici ad Argolicum præf. Urb.). — Reprehendit eum quod mandata principis, proprio commodo ductus, nondum expleverit; atque decernit ut jussa sine mora facessat. Ibid.

EPIST. XXX (Theodorici ad Albinum). — Illi conceditur curiæ porticus licentia, ut super eam possit novas fabricas construere, dummodo utilitati publicæ non officiant aut decori

EPIST. XXX (Theodorici ad Albinum). — Illi conceditur curiæ porticus licentia, ut super eam possit novas fabricas construere, dummodo utilitati publicæ non officiant aut decori. 629

EPIST. XXXI (Theodorici ad Æmilianum episcopum). — Illum hortatur ut perficiat aquæductum quem auctoritate regis susceperat reficiendum

EPIST. XXXI (Theodorici ad Æmilianum episcopum). — Illum hortatur ut perficiat aquæductum quem auctoritate regis susceperat reficiendum. Ibid.

EPIST. XXXII (Theodorici ad Dudam sajonein). — Significat se accepisse res Tüphæ proscripti, apud Joannem sub emmissione chirographi fuisse depositas; et præcipit ut uxorem Joannis filiumque ejus Januarium conveniat, et nisi libere eas restituerint, ipsi veniant ad consularem Campaniæ juxta leges audiendi

EPIST. XXXII (Theodorici ad Dudam sajonein). — Significat se accepisse res Tüphæ proscripti, apud Joannem sub emmissione chirographi fuisse depositas; et præcipit ut uxorem Joannis filiumque ejus Januarium conveniat, et nisi libere eas restituerint, ipsi veniant ad consularem Campaniæ juxta leges audiendi. Ibid.

EPIST. XXXIII (Theodorici ad Judæos Genuæ constitutos). — Confirmat privilegia quæ eis leges indulserant

EPIST. XXXIII (Theodorici ad Judæos Genuæ constitutos). — Confirmat privilegia quæ eis leges indulserant. 630

EPIST. XXXIV (Theodorici ad Dudam sajonein). — Decernit ut loca adeat ubi thesauri latent, et, si inventi fuerint, fisco addicat publico

EPIST. XXXIV (Theodorici ad Dudam sajonein). — Decernit ut loca adeat ubi thesauri latent, et, si inventi fuerint, fisco addicat publico. Ibid.

EPIST. XXXV (Theodorici ad actores Albini). — Permittit ut bona Albini, si per ætatem liceat, salvisque justitia et legibus in integrum restituantur, in quibus per pravos contractus gravia passus erat dispendia

EPIST. XXXV (Theodorici ad actores Albini). — Permittit ut bona Albini, si per ætatem liceat, salvisque justitia et legibus in integrum restituantur, in quibus per pravos contractus gravia passus erat dispendia. 631

EPIST. XXXVI (Theodorici ad Faustum). — Significat se provincia ibus Albinum Cottiarum asseni publicum per indicationem relaxasse, quorum sata trauensis exercitus vastaverat

EPIST. XXXVI (Theodorici ad Faustum). — Significat se provincia ibus Albinum Cottiarum asseni publicum per indicationem relaxasse, quorum sata trauensis exercitus vastaverat. 632

EPIST. XXXVII (Theodorici ad Theodagundam). — Notum facit Renatum conquestum esse, cum judicium contra Inquilliam meruisset, nondum tamen adversarii cessare calumniam; et jubet ut negotium jam finitum in sua curet firmitate permanere, si modo Inquillia jure non provocaverit

EPIST. XXXVII (Theodorici ad Theodagundam). — Notum facit Renatum conquestum esse, cum judicium contra Inquilliam meruisset, nondum tamen adversarii cessare calumniam; et jubet ut negotium jam finitum in sua curet firmitate permanere, si modo Inquillia jure non provocaverit. Ibid.

EPIST. XXXVIII (Theodorici ad Faustum). — Significat Cravasianos atque Pontonates conquestos esse se a Januario et Probo iniquis oneribus ingravatos; decernitque ut nihil aliud solvant quam quod Odoacris tempore consueverant

EPIST. XXXVIII (Theodorici ad Faustum). — Significat Cravasianos atque Pontonates conquestos esse se a Januario et Probo iniquis oneribus ingravatos; decernitque ut nihil aliud solvant quam quod Odoacris tempore consueverant. 633

EPIST. XXXIX (Theodorici ad Theodahadum). — Scribit Domitianum expostulasse, quod possessiones ejus summa cum injuria fuerint occupatæ; et præcipit ut, imminente Duda sajone, direpta omnia curet sine aliqua mora restitui : si tamen invasoribus quid favere crediderit, instructam personam mitti ad aulam imperat, quo partibus utrinque auditis justa feratur sententia

EPIST. XXXIX (Theodorici ad Theodahadum). — Scribit Domitianum expostulasse, quod possessiones ejus summa cum injuria fuerint occupatæ; et præcipit ut, imminente Duda sajone, direpta omnia curet sine aliqua mora restitui : si tamen invasoribus quid favere crediderit, instructam personam mitti ad aulam imperat, quo partibus utrinque auditis justa feratur sententia. Ibid.

EPIST. XL (Theodorici ad Actores Probini). — Monet se jamdiu præcepisse, ut Basilio possessio Arciretina, quam ab uxore ejus Agapita Probinus emerat, redderetur; modo jubet ut Basilius ipse novis emptionum rationibus quamprimum respondeat

EPIST. XL (Theodorici ad Actores Probini). — Monet se jamdiu præcepisse, ut Basilio possessio Arciretina, quam ab uxore ejus Agapita Probinus emerat, redderetur; modo jubet ut Basilius ipse novis emptionum rationibus quamprimum respondeat. 634

EPIST. XLI (Theodorici ad Joannem archiatrum). — Declarat se abolere sententiam a vicario urbis Romæ contra eum artificio Viviani promulgatam, et eum reddit patriæ rebusque omnibus, communitque eum impostrum tuitione Albini patricii

EPIST. XLI (Theodorici ad Joannem archiatrum). — Declarat se abolere sententiam a vicario urbis Romæ contra eum artificio Viviani promulgatam, et eum reddit patriæ rebusque omnibus, communitque eum impostrum tuitione Albini patricii. 635

EPIST. XLII (Theodorici ad Argolicum). — Jubet ut restituantur Marciano atque Maximo filiis Volusiani turris circi atque locus amphitheatri, quæ sibi erepta, dum defendenda morti patris vacarent, conquerebantur

EPIST. XLII (Theodorici ad Argolicum). — Jubet ut restituantur Marciano atque Maximo filiis Volusiani turris circi atque locus amphitheatri, quæ sibi erepta, dum defendenda morti patris vacarent, conquerebantur. 636

EPIST. XLIII (Theodorici ad senatum Romanum). — Decernit ut inquirat in eos qui seditionem commoverant et Judæorum synagogam concremaverant; atque in auctores paucos, quo potuerit invenire, animadvertat

EPIST. XLIII (Theodorici ad senatum Romanum). — Decernit ut inquirat in eos qui seditionem commoverant et Judæorum synagogam concremaverant; atque in auctores paucos, quo potuerit invenire, animadvertat. Ibid.

EPIST. XLIV (Theodorici ad Antonium episcopum). — Scribit Stephanum conquestum casam sui juris a subditis Ecclesiæ, cui præsidebat, fuisse occupatam, quam jubet ut restituat supplicanti. Quod si: quid occupatoribus suffragatur,

vult instructam personam mitti ad aulam, ubi negotium finiatur. 637

EPIST. XLV (Theodorici ad comites, defensores et curiales Ticinensis civitatis). — Jubet ut præsentem Herulis navem usque ad urbem Ravennam, et annonas pro diebus quinque

EPIST. XLV (Theodorici ad comites, defensores et curiales Ticinensis civitatis). — Jubet ut præsentem Herulis navem usque ad urbem Ravennam, et annonas pro diebus quinque. 638

EPIST. XLVI (Theodorici ad Marabadum). — Indicat Liberium suggessisse conjugem suam in judicio fuisse prægravatam. Quod si ita est, permittit ut, aut ab electis arbitris causa discutiat ur, aut ad aulam judicandæ partes veniant

EPIST. XLVI (Theodorici ad Marabadum). — Indicat Liberium suggessisse conjugem suam in judicio fuisse prægravatam. Quod si ita est, permittit ut, aut ab electis arbitris causa discutiat ur, aut ad aulam judicandæ partes veniant. Ibid.

EPIST. XLVII (Theodorici ad Gudisal sajonein). — Significat se accepisse a legatis suis veredos frequentiori cursu fatigari; et quos in utilitatem publicam jusserat custodiri, in usum privatum assumi. Ideo decernit ut nullum Got hum vel Romanum exire Roma patiatur, nisi quem præfectus prætorio et magister officiorum dimiserint; ut qui unum equum invitis illis quibus hæc cura mandata est, assumpserit, centum solidos multæ nomine cogatur inferre; ut etiam nemo plusquam centum librarum onera equo imponat

EPIST. XLVII (Theodorici ad Gudisal sajonein). — Significat se accepisse a legatis suis veredos frequentiori cursu fatigari; et quos in utilitatem publicam jusserat custodiri, in usum privatum assumi. Ideo decernit ut nullum Got hum vel Romanum exire Roma patiatur, nisi quem præfectus prætorio et magister officiorum dimiserint; ut qui unum equum invitis illis quibus hæc cura mandata est, assumpserit, centum solidos multæ nomine cogatur inferre; ut etiam nemo plusquam centum librarum onera equo imponat. 639

EPIST. XLVIII (Theodorici ad Eusebium). — Permittit ut per octo menses in Lucaniam secedat, postea Romam rediturus

EPIST. XLVIII (Theodorici ad Eusebium). — Permittit ut per octo menses in Lucaniam secedat, postea Romam rediturus. 640

EPIST. XLIX (Theodorici ad provinciales et capillatos, defensores et curiales in Suavia consistentes). — Insinuat se rectorem eorum provinciæ creasse Fridibadum

EPIST. XLIX (Theodorici ad provinciales et capillatos, defensores et curiales in Suavia consistentes). — Insinuat se rectorem eorum provinciæ creasse Fridibadum. Ibid.

EPIST. L (Theodorici ad Faustum). — Præcipit ut mittat virum probatæ fidei ad Nolanum sive ad Neapolitanum territorium Vesuvii montis incendio vastatum, ut agris ibidem diligenter inspectis, quantum damni passus fuerit possessor, tanto tributar iæ functionis onere sublevetur. Mire describitur Vesuvii montis incendium

EPIST. L (Theodorici ad Faustum). — Præcipit ut mittat virum probatæ fidei ad Nolanum sive ad Neapolitanum territorium Vesuvii montis incendio vastatum, ut agris ibidem diligenter inspectis, quantum damni passus fuerit possessor, tanto tributar iæ functionis onere sublevetur. Mire describitur Vesuvii montis incendium. 641

EPIST. LI (Theodorici ad Symmachum). — Ipsum laudat ob multiplices et præclarissimas fabricas quas in Urbe et suburbanis construendas curaverat, et petit ut theatrum Pompeii ruinosum sumptibus regis roboret reparatque. Quod theatrum et quæ in eo aguntur describuntur

EPIST. LI (Theodorici ad Symmachum). — Ipsum laudat ob multiplices et præclarissimas fabricas quas in Urbe et suburbanis construendas curaverat, et petit ut theatrum Pompeii ruinosum sumptibus regis roboret reparatque. Quod theatrum et quæ in eo aguntur describuntur. 642

LIBER QUINTUS

LIBER QUINTUS. 643

EPISTOLA PRIMA (Theodorici ad regem Vandalorum). — Scribit se lubentissime excepisse arma ab eo missa, et per legatos suos in remunerationis locum alia ei confert dona

EPISTOLA PRIMA (Theodorici ad regem Vandalorum). — Scribit se lubentissime excepisse arma ab eo missa, et per legatos suos in remunerationis locum alia ei confert dona. Ibid.

EPIST. II (Theodorici ad Hæstos). — Notum facit se licenter accepisse per eorum legatos succinum; quod unde oriatur describit

EPIST. II (Theodorici ad Hæstos). — Notum facit se licenter accepisse per eorum legatos succinum; quod unde oriatur describit. 643

EPIST. III (Theodorici ad Honoratum quæstorem). — Confert illi quæstoris officium, quo Decoratus ejus frater, dum viveret, potiebatur; et ambo maximepere laudantur

EPIST. III (Theodorici ad Honoratum quæstorem). — Confert illi quæstoris officium, quo Decoratus ejus frater, dum viveret, potiebatur; et ambo maximepere laudantur. 646

EPIST. IV (Theodorici ad senatum Romanum). — Declarat se elegisse in quæstorem Honoratum fratrem Decorati : qui ambo, postquam præclara de quæstura dixit, laudantur, et ut Honoratum civitatem ascribant suo petiti

EPIST. IV (Theodorici ad senatum Romanum). — Declarat se elegisse in quæstorem Honoratum fratrem Decorati : qui ambo, postquam præclara de quæstura dixit, laudantur, et ut Honoratum civitatem ascribant suo petiti. 647

EPIST. V (Theodorici ad Mannilam sajonein). — Docet quid in munere sajonis ab eo gerendum sit, vel non

EPIST. V (Theodorici ad Mannilam sajonein). — Docet quid in munere sajonis ab eo gerendum sit, vel non. 648

EPIST. VI (Theodorici ad Stabularium comit(acenn). — Jubet ut universas facultates Thomatis, qui ob certa domus regiæ prædia duodecim millia solidorum debebat, fisco applicet, reddendas ipsi, si modo intra calend. Sept. solverit; sin minus, Joanni tradendas, qui præfatam summam illaturum se ærario promiserat

EPIST. VI (Theodorici ad Stabularium comit(acenn). — Jubet ut universas facultates Thomatis, qui ob certa domus regiæ prædia duodecim millia solidorum debebat, fisco applicet, reddendas ipsi, si modo intra calend. Sept. solverit; sin minus, Joanni tradendas, qui præfatam summam illaturum se ærario promiserat. 649

EPIST. VII (Theodorici ad Joannem). — Illi tradit Thomatis bona, dummodo decem millia solidorum ærario pro eo solvat, nec ipse Thomas debito intra calend. Sept. satisfaci at

EPIST. VII (Theodorici ad Joannem). — Illi tradit Thomatis bona, dummodo decem millia solidorum ærario pro eo solvat, nec ipse Thomas debito intra calend. Sept. satisfaci at. 650

EPIST. VIII (Theodorici ad Anastasium consularem). — Decernit ut e Faventina civitate quadratos lapides Ravennam sine cujusquam damno devehendos curet

EPIST. VIII (Theodorici ad Anastasium consularem). — Decernit ut e Faventina civitate quadratos lapides Ravennam sine cujusquam damno devehendos curet. 651

EPIST. IX (Theodorici ad possessores Feltrinos). — Jubet ut construendis muris novæ civitatis in Tridentina regione operam impendant

EPIST. IX (Theodorici ad possessores Feltrinos). — Jubet ut construendis muris novæ civitatis in Tridentina regione operam impendant. Ibid.

EPIST. X (Theodorici ad Veranum sajonein). — Præcipit ut a transeuntibus Gepidis, quos ad Galliæ custodiam mittebat, Venetus atque Liguriæ nihil damni pati sinat; ideoque omnia necessaria eis suppeditentur

EPIST. X (Theodorici ad Veranum sajonein). — Præcipit ut a transeuntibus Gepidis, quos ad Galliæ custodiam mittebat, Venetus atque Liguriæ nihil damni pati sinat; ideoque omnia necessaria eis suppeditentur. 652

EPIST. XI (Theodorici ad Gepidos). — Proficiscentibus in Gallias Gepidis tres solidos in auro per hebdomadam concedit

EPIST. XI (Theodorici ad Gepidos). — Proficiscentibus in Gallias Gepidis tres solidos in auro per hebdomadam concedit. Ibid.

EPIST. XII (Theodorici ad Theodahadum). — Jubet ut Patientiana massa hæredibus Argolici et Amandiani erepta, restituatur : si tamen invasoribus quid faverit, præcipit ut ad curiam veniant, jus suum defensuri

EPIST. XII (Theodorici ad Theodahadum). — Jubet ut Patientiana massa hæredibus Argolici et Amandiani erepta, restituatur : si tamen invasoribus quid faverit, præcipit ut ad curiam veniant, jus suum defensuri. 653

EPIST. XIII (Theodorici ad Eutropium et Acretium). — Monet ut annonas constitutas exercitui præbeant, ne ejus direptioni pateant provinciales

EPIST. XIII (Theodorici ad Eutropium et Acretium). — Monet ut annonas constitutas exercitui præbeant, ne ejus direptioni pateant provinciales. Ibid.

EPIST. XIV (Theodorici ad Severianum). — Præficit eum tributus unicuique pro possessionum diversitate imponendia,

et jubet ut perquirat num judices ad frequentem per provincias discursum incolis illicita dispendia irrogaverint. 653

Epist. XV (Theodorici ad universos possessores in Suavia constitutos).—Scribit se ad eos misisse Severinum cum edictis, ut oppressos tributorum pondere relevef

Epist. XV (Theodorici ad universos possessores in Suavia constitutos).—Scribit se ad eos misisse Severinum cum edictis, ut oppressos tributorum pondere relevef. 653

Epist. XVI (Theodorici ad Abundantium præfectum prætorio).—Præcipit ut per cunctam Italiam inquirat, ematque ligna ad mille dromones construendos, et idoneum nautarum numerum classibus serviturum colligat

Epist. XVI (Theodorici ad Abundantium præfectum prætorio).—Præcipit ut per cunctam Italiam inquirat, ematque ligna ad mille dromones construendos, et idoneum nautarum numerum classibus serviturum colligat. 656

Epist. XVII (Theodorici ad eumdem).—Illum laudat ob subitam navium constructionem, et jubet ut eas Ravennam mittat, aliasque curet fabricandas; tum prohibet quominus navitis piscatores alveos Mincii, Ollii, cæterorumque fluminum suis præcludant sepibus

Epist. XVII (Theodorici ad eumdem).—Illum laudat ob subitam navium constructionem, et jubet ut eas Ravennam mittat, aliasque curet fabricandas; tum prohibet quominus navitis piscatores alveos Mincii, Ollii, cæterorumque fluminum suis præcludant sepibus. 657

Epist. XVIII (Theodorici ad Urvilam comitem patrimonii).—Scribit se jussisse ut nautæ quærerentur et Ravennam mitterentur; tum præcipit ut si quæ ligna per ripam Padi fabricandis dromonibus apta etiam in præliis regalibus inveniantur, abscludere ea liceat

Epist. XVIII (Theodorici ad Urvilam comitem patrimonii).—Scribit se jussisse ut nautæ quærerentur et Ravennam mitterentur; tum præcipit ut si quæ ligna per ripam Padi fabricandis dromonibus apta etiam in præliis regalibus inveniantur, abscludere ea liceat. 658

Epist. XIX (Theodorici ad Gudinandum sajonein).—Jubet ut collecti nautæ Ravennam citius mittantur

Epist. XIX (Theodorici ad Gudinandum sajonein).—Jubet ut collecti nautæ Ravennam citius mittantur. 659

Epist. XX (Theodorici ad Avillum sajonein).—Statuit ut ad ripam Padi cum artificibus accedat ad ligna dromonibus apta concidenda, absque tamen possessorum damno. Et jubet ut auferantur sepes a fluminibus Mincio, Ollio, Ansere, Tiberi et Arno, quo alvei tractus liber sit navium excursibus

Epist. XX (Theodorici ad Avillum sajonein).—Statuit ut ad ripam Padi cum artificibus accedat ad ligna dromonibus apta concidenda, absque tamen possessorum damno. Et jubet ut auferantur sepes a fluminibus Mincio, Ollio, Ansere, Tiberi et Arno, quo alvei tractus liber sit navium excursibus. Ibid.

Epist. XXI (Theodorici ad Capuanum senatorem).—Multis laudibus illum evehit, ipsique decuriarum recturam confert; et quæ sit hæc dignitas exponit

Epist. XXI (Theodorici ad Capuanum senatorem).—Multis laudibus illum evehit, ipsique decuriarum recturam confert; et quæ sit hæc dignitas exponit. 660

Epist. XXII (Theodorici ad senatum Romanum).—Indicat se elegisse in rectorem decuriarum Capuanum præclaris virtutibus exornatum

Epist. XXII (Theodorici ad senatum Romanum).—Indicat se elegisse in rectorem decuriarum Capuanum præclaris virtutibus exornatum. 661

Epist. XXIII (Theodorici ad Abundantium).—Jubet ut sagittariis ad comitem Julianum destinatis annonæ et navigia præbeat

Epist. XXIII (Theodorici ad Abundantium).—Jubet ut sagittariis ad comitem Julianum destinatis annonæ et navigia præbeat. 662

Epist. XXIV (Theodorici ad Epiphanium senatorem).—Monet ut bona Joannæ, quæ intestata et nullis affinibus superstibus decessisse perhibebatur, fisco regio applicet, dummodo tamen rem ita se habere compererit

Epist. XXIV (Theodorici ad Epiphanium senatorem).—Monet ut bona Joannæ, quæ intestata et nullis affinibus superstibus decessisse perhibebatur, fisco regio applicet, dummodo tamen rem ita se habere compererit. Ibid.

Epist. XXV (Theodorici ad Bacaudum).—Concedit illi in perpetuum Mediolanensis tribunatus curam

Epist. XXV (Theodorici ad Bacaudum).—Concedit illi in perpetuum Mediolanensis tribunatus curam. 663

Epist. XXVI (Theodorici ad universos Gothos).—Præcipit ut vni iduum Juniarum ad aulam sine ullo provincialium damno, regalia dona accepturi veniant

Epist. XXVI (Theodorici ad universos Gothos).—Præcipit ut vni iduum Juniarum ad aulam sine ullo provincialium damno, regalia dona accepturi veniant. Ibid.

Epist. XXVII (Theodorici ad Guduin sajonein).—Imperat millenarius provinciæ Piceni et Samnii commeonct ut ad aulam tum donativum accepturi, tum gestarum in bello rerum rationem reddituri citius properent

Epist. XXVII (Theodorici ad Guduin sajonein).—Imperat millenarius provinciæ Piceni et Samnii commeonct ut ad aulam tum donativum accepturi, tum gestarum in bello rerum rationem reddituri citius properent. 664

Epist. XXVIII (Theodorici ad Carium).—Illum accersit ad comitatum suum, ut pote virum illustrem sibique necessarium

Epist. XXVIII (Theodorici ad Carium).—Illum accersit ad comitatum suum, ut pote virum illustrem sibique necessarium. Ibid.

Epist. XXIX (Theodorici ad Neudem).—Jubet ut non trahatur Ocerus cæcus in servitutem, si probavisse se esse ingenuum reperiatur

Epist. XXIX (Theodorici ad Neudem).—Jubet ut non trahatur Ocerus cæcus in servitutem, si probavisse se esse ingenuum reperiatur. 665

Epist. XXX (Theodorici ad Guduim).—Præcipit ut a Costula atque Daila Gothorum libertate gaudentibus onera servilia amoveantur

Epist. XXX (Theodorici ad Guduim).—Præcipit ut a Costula atque Daila Gothorum libertate gaudentibus onera servilia amoveantur. Ibid.

Epist. XXXI (Theodorici ad Decoratum).—Decernit ut Marcus presbyter, Andreas et alii cogantur ad pecuniam fisco solvendam, si debitores esse constiterit

Epist. XXXI (Theodorici ad Decoratum).—Decernit ut Marcus presbyter, Andreas et alii cogantur ad pecuniam fisco solvendam, si debitores esse constiterit. Ibid.

Epist. XXXII (Theodorici ad Brandilam).—Admonet ut corrigat Proculam uxorem suam, quæ gravissime percussisse uxorem Patzenis dicebatur : si tamen accusatam falso eam esse crediderit Brandila, vult ut ad aulam cum uxore veniat causam dicturus

Epist. XXXII (Theodorici ad Brandilam).—Admonet ut corrigat Proculam uxorem suam, quæ gravissime percussisse uxorem Patzenis dicebatur : si tamen accusatam falso eam esse crediderit Brandila, vult ut ad aulam cum uxore veniat causam dicturus. 666

Epist. XXXIII (Theodorici ad Wilianchum).—Jubet ut discutiat causam Brandilæ, qui Reginam uxorem Patzenis, dum in expeditione Gallicana versaretur, in matrimonium duxerat; et si accusationem veram cognoverit, adulteros puniat

Epist. XXXIII (Theodorici ad Wilianchum).—Jubet ut discutiat causam Brandilæ, qui Reginam uxorem Patzenis, dum in expeditione Gallicana versaretur, in matrimonium duxerat; et si accusationem veram cognoverit, adulteros puniat. Ibid.

Epist. XXXIV (Theodorici ad Abundantium).—Sanctit ut Frontosum absque mora adigat ad solutionem pecuniæ publicæ, quam decoxerat, et quam multoties redditurum se promiserat

Epist. XXXIV (Theodorici ad Abundantium).—Sanctit ut Frontosum absque mora adigat ad solutionem pecuniæ publicæ, quam decoxerat, et quam multoties redditurum se promiserat. 667

Epist. XXXV (Theodorici ad Luvirit et Ampelium).—Monet se ex Hispania frumentorum copiam, ad penuriam Romanorum sublevandam devehi jussisse : eam tamen naucleos in Africam deportasse et vendidisse; quibus ideo mille triginta octo solidorum mulctam imposuit

Epist. XXXV (Theodorici ad Luvirit et Ampelium).—Monet se ex Hispania frumentorum copiam, ad penuriam Romanorum sublevandam devehi jussisse : eam tamen naucleos in Africam deportasse et vendidisse; quibus ideo mille triginta octo solidorum mulctam imposuit. 668

Epist. XXXVI (Theodorici ad Starcedium).—Illum ob membrorum debilitatem ab expeditione bellica eximit; et permittit ut deinceps vitam remissam, privatus tamen donativo, exigat

Epist. XXXVI (Theodorici ad Starcedium).—Illum ob membrorum debilitatem ab expeditione bellica eximit; et permittit ut deinceps vitam remissam, privatus tamen donativo, exigat. 669

Epist. XXXVII (Theodorici ad Judæos Mediolanenses).—Conservat jura eorum Synagogæ olim concessa, dummodo jurihus Ecclesiæ non noceant

Epist. XXXVII (Theodorici ad Judæos Mediolanenses).—Conservat jura eorum Synagogæ olim concessa, dummodo jurihus Ecclesiæ non noceant. Ibid.

Epist. XXXVIII (Theodorici ad universos possessores)

Epist. XXXVIII (Theodorici ad universos possessores).

-Jubet ut arbores Signino alveo innascentes radicitus amputentur

-Jubet ut arbores Signino alveo innascentes radicitus amputentur. 670

Epist. XXXIX (Theodorici ad Ampelium et Liveriam).—Mittit eos in Hispaniam, ut reprimant auctoritate legum tum homicidas, tum exigentes assem publicum, qui per gravamina ponderum possessorum patrimonia premebant; tum denique omnes in malis et furtivis actibus versatos

Epist. XXXIX (Theodorici ad Ampelium et Liveriam).—Mittit eos in Hispaniam, ut reprimant auctoritate legum tum homicidas, tum exigentes assem publicum, qui per gravamina ponderum possessorum patrimonia premebant; tum denique omnes in malis et furtivis actibus versatos. 671

Epist. XL (Theodorici ad Cyprianum comitem sacrarum largitionum).—Illi confert sacrarum largitionum comitivam, multisque laudibus eum exornat

Epist. XL (Theodorici ad Cyprianum comitem sacrarum largitionum).—Illi confert sacrarum largitionum comitivam, multisque laudibus eum exornat. 673

Epist. XLI (Theodorici ad senatum Romanum).—Indicat se Cyprianum meritis propriis et natalium splendore fulgentem ad sacrarum largitionum comitivam evexisse

Epist. XLI (Theodorici ad senatum Romanum).—Indicat se Cyprianum meritis propriis et natalium splendore fulgentem ad sacrarum largitionum comitivam evexisse. 674

Epist. XLII (Theodorici ad Maximum consulem).—Feritas spectaculorum, amphitheatrum Titi, et ludi qui in eo edebantur describuntur; hortaturque consulem ad præmia pugnantibus munificentius largienda

Epist. XLII (Theodorici ad Maximum consulem).—Feritas spectaculorum, amphitheatrum Titi, et ludi qui in eo edebantur describuntur; hortaturque consulem ad præmia pugnantibus munificentius largienda. 675

Epist. XLIII (Theodorici ad Transmundum regem Wandalorum).—Laudat sororem suam, quam Transmundo in matrimonium dederat; et conqueritur quod ipse Gelasacum regno propter perfidiam expulsum benigne exceperit, atque in externas plagas cum divitiis transmiserit

Epist. XLIII (Theodorici ad Transmundum regem Wandalorum).—Laudat sororem suam, quam Transmundo in matrimonium dederat; et conqueritur quod ipse Gelasacum regno propter perfidiam expulsum benigne exceperit, atque in externas plagas cum divitiis transmiserit. 677

Epist. XLIV (Theodorici ad eumdem).—Scribit se excusationem ejus purgatamemque ob Gelasaci susceptionem libenti animo accepisse; et remittit munera ab eo sibi oblata

Epist. XLIV (Theodorici ad eumdem).—Scribit se excusationem ejus purgatamemque ob Gelasaci susceptionem libenti animo accepisse; et remittit munera ab eo sibi oblata. 678

LIBER SEXTUS

LIBER SEXTUS. 679

Formula consulatus

Formula consulatus. Ibid.

Formula patriciatus

Formula patriciatus. 681

Formula præfecti prætorio

Formula præfecti prætorio. 682

Formula præfecturæ Urbanæ

Formula præfecturæ Urbanæ. 684

Formula quæsturæ

Formula quæsturæ. 685

Formula magisteriæ dignitatis

Formula magisteriæ dignitatis 687

Formula comitivæ sacrarum largitionum

Formula comitivæ sacrarum largitionum. 688

Formula comitivæ privatarum

Formula comitivæ privatarum. 689

Formula comitivæ patrimonii

Formula comitivæ patrimonii. 691

Formula qui per codicillos vacantes proceres fiant

Formula qui per codicillos vacantes proceres fiant. 692

Formula illustratus vacantís

Formula illustratus vacantís. 693

Formula comitivæ primi ordinis

Formula comitivæ primi ordinis. 694

Formula magistri scrinii, et comitivæ primi ordinis, quæ danda est comiciaco, quando permittitur

Formula magistri scrinii, et comitivæ primi ordinis, quæ danda est comiciaco, quando permittitur. Ibid.

Formula de referendis in senatu

Formula de referendis in senatu. 695

Formula vicarii urbis Romæ

Formula vicarii urbis Romæ. 696

Formula notariorum

Formula notariorum. 697

Formula referendariorum

Formula referendariorum. 698

Formula præfecti annonæ

Formula præfecti annonæ. Ibid.

Formula comitis archiatrorum

Formula comitis archiatrorum. 700

Formula consularitatis

Formula consularitatis. 701

Formula rectoris provinciæ

Formula rectoris provinciæ. 702

Formula comitivæ Syracusanæ

Formula comitivæ Syracusanæ. 704

Formula comitivæ Neapolitanæ

Formula comitivæ Neapolitanæ. 705

Formula honoratis possessoribus et curialibus civitatis Neapolitanæ

Formula honoratis possessoribus et curialibus civitatis Neapolitanæ. 706

Formula militibus

Formula militibus. Ibid.

LIBER SEPTIMUS

LIBER SEPTIMUS. 708

Formula comitivæ provinciæ

Formula comitivæ provinciæ. Ibid.

Formula præsidatus

Formula præsidatus. 708

Formula comitivæ Gothorum per singulas provincias

Formula comitivæ Gothorum per singulas provincias. 709

Forum a ducatus Rhætiarum

Forum a ducatus Rhætiarum. Ibid.

Formula curæ palatii

Formula curæ palatii. 710

Formula comitivæ formarum Urbis

Formula comitivæ formarum Urbis. 712

Formula præfecti vigilum urbis Romæ

Formula præfecti vigilum urbis Romæ. 713

Formula præfecti vigilum urbis Ravennatis

Formula præfecti vigilum urbis Ravennatis. 714

Formula comitivæ portus urbis Romæ

Formula comitivæ portus urbis Romæ. 715

Formula tribuni voluptatum

Formula tribuni voluptatum. Ibid.

Formula defensoris cujuslibet civitatis

Formula defensoris cujuslibet civitatis. 716

Formula curatoris civitatis

Formula curatoris civitatis. 717

Formula comitivæ Romanæ

Formula comitivæ Romanæ. Ibid.

Formula comitivæ Ravennatis

Formula comitivæ Ravennatis. 718

Formula ad præfectum Urbis de architecto publico

Formula ad præfectum Urbis de architecto publico. Ibid.

Formula comitivæ insulæ Curritanæ et Celsinæ

Formula comitivæ insulæ Curritanæ et Celsinæ. 719

Formula de præposito Calcis

Formula de præposito Calcis. Ibid.

Formula de armorum factoribus

Formula de armorum factoribus. 720

Formula ad præfectum prætorio de armorum factoribus

Formula ad præfectum prætorio de armorum factoribus. Ibid.

Formula binorum et ternorum si per judicem agantur

Formula binorum et ternorum si per judicem agantur. 721

Formula binorum et ternorum, si per officium agantur

Formula binorum et ternorum, si per officium agantur. Ibid.

Formula commonitorii illi et illi scriniariis

Formula commonitorii illi et illi scriniariis. Ibid.

Formula vicarii portus

Formula vicarii portus. 722

Formula principis Dalmatiarum

Formula principis Dalmatiarum. Ibid.

Formula ad commendandos comiti principes

Formula ad commendandos comiti principes. 723

Formula comitivæ diversarum civitatum

Formula comitivæ diversarum civitatum. 723

Formula honoratis possessoribus et curialibus

Formula honoratis possessoribus et curialibus. Ibid.

Formula principis militum comitivæ

Formula principis militum comitivæ. Ibid.

Formula de custodiendis portis civitatis

Formula de custodiendis portis civitatis. 724

Formula tribunatus provinciarum

Formula tribunatus provinciarum. 721

Formula principatus urbis Romæ

Formula principatus urbis Romæ. 725

Formula quæ moneta committitur

Formula quæ moneta committitur. Ibid.

Formula legatorum gentium diversarum

Formula legatorum gentium diversarum. 726

Formula evocatoria, quam princeps dirigit

Formula evocatoria, quam princeps dirigit. Ibid.

Formula evocatoria, quam petenti conceditur

Formula evocatoria, quam petenti conceditur. Ibid.

Formula commeatalis

Formula commeatalis. Ibid.

Formula spectabilitatis

Formula spectabilitatis. 727

Formula clarissimatus

Formula clarissimatus. Ibid.

Formula tuitionis

Formula tuitionis. Ibid.

Formula de matrimonio contrahendo et liberis legitimis constituendis

Formula de matrimonio contrahendo et liberis legitimis constituendis. 728

Formula ætatis veniæ

Formula ætatis veniæ. Ibid.

Formula edicti ad quæstorem, ut ipse spondere debeat qui sajorem meretur

Formula edicti ad quæstorem, ut ipse spondere debeat qui sajorem meretur. 729

Formula probatoriæ chartariorum

Formula probatoriæ chartariorum. Ibid.

Formula de competitoribus

Formula de competitoribus. 730

Formula, quæ Censibus relevetur et ei unam casam possidet prægravatam

Formula, quæ Censibus relevetur et ei unam casam possidet prægravatam. Ibid.

Formula quæ consobrina legitima fiat uxor

Formula quæ consobrina legitima fiat uxor. 751

Formula, ad præfectum, ut sub decreto curiali prædia vendat

Formula, ad præfectum, ut sub decreto curiali prædia vendat. 752

LIBER OCTAVUS

LIBER OCTAVUS. 753

EPISTOLA PRIMA (Athalarici ad Justinianum imp.). — Petit ejus gratiam et amicitiam iisdem interpositis conditionibus quibus cum Theodorico priores imperatores societatem inierant

EPISTOLA PRIMA (Athalarici ad Justinianum imp.). — Petit ejus gratiam et amicitiam iisdem interpositis conditionibus quibus cum Theodorico priores imperatores societatem inierant. Ibid.

Epist. II (Athalarici ad senatum Romanum). — Eum reddit certiorem se regem unanimi Gothorum Romanorumque consensu creatum fuisse, et mittit ad eum Sigismund comitem cum aliis qui ipsius nomine sacramenta præstent

Epist. II (Athalarici ad senatum Romanum). — Eum reddit certiorem se regem unanimi Gothorum Romanorumque consensu creatum fuisse, et mittit ad eum Sigismund comitem cum aliis qui ipsius nomine sacramenta præstent. 754

Epist. III (Athalarici ad populum Romanum). — Theodoricum regem præclaris laudibus extollit, et re unitat populo Romano ad solum se fuisse communibus Gothorum Romanorumque suffragiis erectum, atque per legatos se justitiam servaturum pollicetur

Epist. III (Athalarici ad populum Romanum). — Theodoricum regem præclaris laudibus extollit, et re unitat populo Romano ad solum se fuisse communibus Gothorum Romanorumque suffragiis erectum, atque per legatos se justitiam servaturum pollicetur. 758

Epist. IV (Athalarici ad universos Romanos per Italiam et Dalmatias constitutos). — Scribit se Gothorum Romanorumque sacramenta pro nomine adepti regali suscepisse, et petit ut eadem præstent

Epist. IV (Athalarici ad universos Romanos per Italiam et Dalmatias constitutos). — Scribit se Gothorum Romanorumque sacramenta pro nomine adepti regali suscepisse, et petit ut eadem præstent. 757

Epist. V (Athalarici ad universos Gothos per Italiam constitutos). — Significat se, Theodorico adhuc superstite, omnium sacramenta in regia civitate recepisse, et hortatur ut eorum exemplum sequantur, nec non per comitem iis interposito sacramento fidem spondeat

Epist. V (Athalarici ad universos Gothos per Italiam constitutos). — Significat se, Theodorico adhuc superstite, omnium sacramenta in regia civitate recepisse, et hortatur ut eorum exemplum sequantur, nec non per comitem iis interposito sacramento fidem spondeat. Ibid.

Epist. VI (Athalarici ad Liberium præfectum Galliarum). — Renuntiat se a Theodorico, dum adhuc viveret, regno donatum; sibique Gothos Romanosque fidem sub jurisjurandi religione promisisse. Tum petit ut qui versantur in Galliis illos imitentur

Epist. VI (Athalarici ad Liberium præfectum Galliarum). — Renuntiat se a Theodorico, dum adhuc viveret, regno donatum; sibique Gothos Romanosque fidem sub jurisjurandi religione promisisse. Tum petit ut qui versantur in Galliis illos imitentur. 755

Epist. VII (Athalarici ad universos provinciales per Galliam constitutos). — Hortatur ut Gothi Romanis, et Romani Gothis vicissim jurent se fidem regi præstituros

Epist. VII (Athalarici ad universos provinciales per Galliam constitutos). — Hortatur ut Gothi Romanis, et Romani Gothis vicissim jurent se fidem regi præstituros. Ibid.

Epist. VIII (Athalarici ad Victorinum episcopum). — Renuntiat se Theodorico mortuo successisse. Tum ipsius orationibus se commendans, petit ut provinciales cunctos ad fidem principi servandam cohortetur

Epist. VIII (Athalarici ad Victorinum episcopum). — Renuntiat se Theodorico mortuo successisse. Tum ipsius orationibus se commendans, petit ut provinciales cunctos ad fidem principi servandam cohortetur. 759

Epist. IX (Athalarici ad Tholuit). — Illi confertur patriciatus dignitas, præclarisque laudibus una cum Gensemundo exornatur

Epist. IX (Athalarici ad Tholuit). — Illi confertur patriciatus dignitas, præclarisque laudibus una cum Gensemundo exornatur. Ibid.

Epist. X (Athalarici ad senatum Romanum). — Eximia facinora Tulum exponit, et scribit se eum ad patriciatus culmen evertisse

Epist. X (Athalarici ad senatum Romanum). — Eximia facinora Tulum exponit, et scribit se eum ad patriciatus culmen evertisse. 741

Epist. XI (Tholuit ad senatum). — Hortatur senatores ut regi gratias referant, quod ab eo ad patriciatus honorem promotus fuerit

Epist. XI (Tholuit ad senatum). — Hortatur senatores ut regi gratias referant, quod ab eo ad patriciatus honorem promotus fuerit. 743

Epist. XII (Athalarici ad Aratorem). — Plurimum eum patremque laudat ad eloquentiam, et illum comitivæ domesticorum honore decorat

Epist. XII (Athalarici ad Aratorem). — Plurimum eum patremque laudat ad eloquentiam, et illum comitivæ domesticorum honore decorat. 744

Epist. XIII (Athalarici ad Ambrosium quæstorem). — Multis laudibus eum effert, eo quod multas dignitates sub Theodorico sapienter administraverit. Tum quæsturam illi confert

Epist. XIII (Athalarici ad Ambrosium quæstorem). — Multis laudibus eum effert, eo quod multas dignitates sub Theodorico sapienter administraverit. Tum quæsturam illi confert. 745

Epist. XIV (Athalarici ad senatum Romanum). — Eximia laude Ambrosium exornat, et nuntiat se illum quæsturæ dignitate insignivisse

Epist. XIV (Athalarici ad senatum Romanum). — Eximia laude Ambrosium exornat, et nuntiat se illum quæsturæ dignitate insignivisse. 747

Epist. XV (Athalarici ad senatum). — Scribit sibi gratissimum fuisse, quod pontificem elegerint cum quem Theodoricus designaverat

Epist. XV (Athalarici ad senatum). — Scribit sibi gratissimum fuisse, quod pontificem elegerint cum quem Theodoricus designaverat. 748

Epist. XVI (Athalarici ad Opilionem comitem). — Summis laudibus eum cum fratre extollit, et illi comitivam sacrarum largitionum concedit

Epist. XVI (Athalarici ad Opilionem comitem). — Summis laudibus eum cum fratre extollit, et illi comitivam sacrarum largitionum concedit. Ibid.

Epist. XVII (Athalarici ad senatum Romanum). — Multum laudat Opilionem, patrem et fratrem ipsius; et petit ut faveant promotioni ejus ad comitivam sacrarum largitionum

Epist. XVII (Athalarici ad senatum Romanum). — Multum laudat Opilionem, patrem et fratrem ipsius; et petit ut faveant promotioni ejus ad comitivam sacrarum largitionum. 749

Epist. XVIII (Athalarici ad Felicem quæstorem). —

Eum et amplissimis laudibus celebrat, et quæstura donat

Eum et amplissimis laudibus celebrat, et quæstura donat. 751

Epist. XIX (Athalarici ad senatum Romanum). — Felicem cum familia plurimis ornat laudibus, et scribit se eum quæstorem elegisse

Epist. XIX (Athalarici ad senatum Romanum). — Felicem cum familia plurimis ornat laudibus, et scribit se eum quæstorem elegisse. Ibid.

Epist. XX (Athalarici ad Albienum præf. præt.) — Scribit se præfectum prætorio propter improbitatem præfecturæ amovisse, et in ejus locum suffecisse Albienum, qui summopere prædicatur

Epist. XX (Athalarici ad Albienum præf. præt.) — Scribit se præfectum prætorio propter improbitatem præfecturæ amovisse, et in ejus locum suffecisse Albienum, qui summopere prædicatur. 752

Epist. XXI (Athalarici ad Cyprianum patricium). — Illum ob egregiæ bellicæ virtutis facinora, et ob filios bene institutos reliqua oblatos laudat. Tum patriciatus dignitatem ei confert

Epist. XXI (Athalarici ad Cyprianum patricium). — Illum ob egregiæ bellicæ virtutis facinora, et ob filios bene institutos reliqua oblatos laudat. Tum patriciatus dignitatem ei confert. 752

Epist. XXII (Athalarici ad senatum Romanum). — Post enumeratas Cypriani filiorumque ejus laudes, scribit se illum ad patriciatus honorem evexisse; et ut electioni ejus faveant, hortatur

Epist. XXII (Athalarici ad senatum Romanum). — Post enumeratas Cypriani filiorumque ejus laudes, scribit se illum ad patriciatus honorem evexisse; et ut electioni ejus faveant, hortatur. 754

Epist. XXIII (Athalarici ad Bergarimum comitem Patrimonii). — Præcipit ut massas quasdam quæ ex facultatibus mariti Theodahado, quem eximie laudat, obtigerant, actoribus ejus absque ulla mora tradat

Epist. XXIII (Athalarici ad Bergarimum comitem Patrimonii). — Præcipit ut massas quasdam quæ ex facultatibus mariti Theodahado, quem eximie laudat, obtigerant, actoribus ejus absque ulla mora tradat. 755

Epist. XXIV (Athalarici ad clerum Ecclesiæ Romanæ). — Remittit ad papæ judicium eos qui clerico Romano litem intenderint. Qui sanctæ sedis auctoritatem contempserit, eum vult et causa cadere, et decem librarum auri multa pauperibus eroganda puniri

Epist. XXIV (Athalarici ad clerum Ecclesiæ Romanæ). — Remittit ad papæ judicium eos qui clerico Romano litem intenderint. Qui sanctæ sedis auctoritatem contempserit, eum vult et causa cadere, et decem librarum auri multa pauperibus eroganda puniri. 757

Epist. XXV (Athalarici ad Joannem virum illustrem). — Confirmat munificentiam Tulum, qua donum in castro Lucullano positum Joanni concesserat

Epist. XXV (Athalarici ad Joannem virum illustrem). — Confirmat munificentiam Tulum, qua donum in castro Lucullano positum Joanni concesserat. 758

Epist. XXVI (Athalarici ad universos Reatinos et Nursinos). — Prædicit illis Quidilianem, et jubet ut ipsi obediant

Epist. XXVI (Athalarici ad universos Reatinos et Nursinos). — Prædicit illis Quidilianem, et jubet ut ipsi obediant. Ibid.

Epist. XXVII (Athalarici ad Dumerit sajionem et Florentianum comitiac. m). — Præcipit ut percurrant Faventinum territorium, et si quem Gothorum aut Romanorum incolas vexasse repererint, is, habita damni ratione, et multa alligatur et pœna

Epist. XXVII (Athalarici ad Dumerit sajionem et Florentianum comitiac. m). — Præcipit ut percurrant Faventinum territorium, et si quem Gothorum aut Romanorum incolas vexasse repererint, is, habita damni ratione, et multa alligatur et pœna. 759

Epist. XXVIII (Athalarici ad Cunigastum). — Decernit ut Tancanem, qui Constantii et Venerii apellum F. briculan nomine abstulerat, quique eos servituti addixerat, suo jubeat adesse judicio, et juri consentaneam subeat sententiam

Epist. XXVIII (Athalarici ad Cunigastum). — Decernit ut Tancanem, qui Constantii et Venerii apellum F. briculan nomine abstulerat, quique eos servituti addixerat, suo jubeat adesse judicio, et juri consentaneam subeat sententiam. Ibid.

Epist. XXIX (Athalarici ad honoratos possessores et curiales Parmensis civitatis). — Jubet ut cloacarum urbis curam pandant, et ut hoc opus Genesius urgeat

Epist. XXIX (Athalarici ad honoratos possessores et curiales Parmensis civitatis). — Jubet ut cloacarum urbis curam pandant, et ut hoc opus Genesius urgeat. 760

Epist. XXX (Athalarici ad Genesium). — Præcipit ut cogat Parmenses municipales antiquos cuniculos iis diligenter emundare, ut aquam influentem nihil impediât

Epist. XXX (Athalarici ad Genesium). — Præcipit ut cogat Parmenses municipales antiquos cuniculos iis diligenter emundare, ut aquam influentem nihil impediât. Ibid.

Epist. XXXI (Athalarici ad Severum). — Provinciam Bruttiorum describit, et jubet ut tam provinciales quam curiales, fidejussoribus datis pœnæque interposita, promittant se majori anni parte in civitatibus quas incolere maluerint mansuros

Epist. XXXI (Athalarici ad Severum). — Provinciam Bruttiorum describit, et jubet ut tam provinciales quam curiales, fidejussoribus datis pœnæque interposita, promittant se majori anni parte in civitatibus quas incolere maluerint mansuros. 761

Epist. XXXII (Athalarici ad eumdem). — Fontem Aresthusæ depingit; et jubet ut eos qui equos Ninfadii abstulerunt, et perquirat, et puniat

Epist. XXXII (Athalarici ad eumdem). — Fontem Aresthusæ depingit; et jubet ut eos qui equos Ninfadii abstulerunt, et perquirat, et puniat. 762

Epist. XXXIII (Athalarici ad eumdem). — Decernit ut pridie natalis sancti Cypriani una cum possessoribus et coæductoribus diversarum massarum ad Lucaniæ conventum Leucotheam nomine conveniat, ad reprimendam quorumdam rusticorum audaciam, qui negotiatores bonis spoliabant. Tum describit locum, fontisque Marciliani virtutes et miracula

Epist. XXXIII (Athalarici ad eumdem). — Decernit ut pridie natalis sancti Cypriani una cum possessoribus et coæductoribus diversarum massarum ad Lucaniæ conventum Leucotheam nomine conveniat, ad reprimendam quorumdam rusticorum audaciam, qui negotiatores bonis spoliabant. Tum describit locum, fontisque Marciliani virtutes et miracula. 763

LIBER NONUS

LIBER NONUS. 765

EPISTOLA PRIMA (Athalarici ad Hildericum regem). — Conqueritur de nece Amalafridæ ab Hilderico illata. Tum mittit legatos, apud quos crimen excuset. Quod si renuerit, bellum ipsi minitatur

EPISTOLA PRIMA (Athalarici ad Hildericum regem). — Conqueritur de nece Amalafridæ ab Hilderico illata. Tum mittit legatos, apud quos crimen excuset. Quod si renuerit, bellum ipsi minitatur. Ibid.

Epist. II (Edicum Athalarici). — Protegit curiales ab omni injuria, indicta vexatoribus, aut decem librarum auri multa, aut corporea pœna

Epist. II (Edicum Athalarici). — Protegit curiales ab omni injuria, indicta vexatoribus, aut decem librarum auri multa, aut corporea pœna. 766

Epist. III (Athalarici ad Bergantinum comitem patrimonii). — Jubet ut chartarium mittat ad massam Rusticianam, in cujus visceribus aurum latet, et illud curet effodi. Tum aurificum industriam describit

Epist. III (Athalarici ad Bergantinum comitem patrimonii). — Jubet ut chartarium mittat ad massam Rusticianam, in cujus visceribus aurum latet, et illud curet effodi. Tum aurificum industriam describit. 768

Epist. IV (Athalarici ad Abundantium præf. præt.). — Decernit ut Agenantiam, uxorem Campaniani, et liberos ex albo curialium expungat, et in possessorum numero collocet

Epist. IV (Athalarici ad Abundantium præf. præt.). — Decernit ut Agenantiam, uxorem Campaniani, et liberos ex albo curialium expungat, et in possessorum numero collocet. 769

Epist. V (Athalarici ad episcopos et honoratos). — Constituit ut qui in annonæ charitate frumenta abdidderunt, illa moderato pretio vendant

Epist. V (Athalarici ad episcopos et honoratos). — Constituit ut qui in annonæ charitate frumenta abdidderunt, illa moderato pretio vendant. 770

Epist. V: (Athalarici ad primiscribium). — Permittit ut ad balneum Baianum sanitatis causa se conferat, militiæ tamen emolumento per id tempus percepturo

Epist. V: (Athalarici ad primiscribium). — Permittit ut ad balneum Baianum sanitatis causa se conferat, militiæ tamen emolumento per id tempus percepturo. 771

Epist. VII (Athalarici ad Reparatum præf. Urb.). — Multis laudibus patrem socerumque ejus extollit. Tum illi præfecturam urbanam confert

Epist. VII (Athalarici ad Reparatum præf. Urb.). — Multis laudibus patrem socerumque ejus extollit. Tum illi præfecturam urbanam confert. 772

EPIST. VIII (Athalarici ad Osuin). — Mittitur denuo ad

Dalmatiarum aliquae Suaviae provincias regendas

Dalmatiarum aliquae Suaviae provincias regendas. 773

EPIST. IX (Athalarici ad universos Gothos et Romanos). —

Significatur se missis ad Dalmatias regendas coniorem

Osuin, et Severinum, quibus ut obediant imperat

Osuin, et Severinum, quibus ut obediant imperat. Ibid.

EPIST. X (Athalarici ad universos possessores, defensores

et Syracusanæ ejus iis, vel universos provinciales). —

Relaxat quas illis præter consuetudinem imposita fuerunt

tributa, concessa facultate iis qui a censitoribus vexati

fuerint apud principem conquerendi

fuerint apud principem conquerendi. 774

EPIST. XI (Athalarici ad Gildam comitem Syracusanæ

civitatis). — Prohibet quominus quidquid tribuorum per

victorem et Witigisclium de quarta indictine est adjectum,

a possessoribus exigant. 775

EPIST. XII (Athalarici ad Victorern et Witigisclium). —

Jubet ut si quis super tributarium solidum per quartam indictionem

a provincialibus exegerint, sine aliqua immunitione

reddant. 776

EPIST. XIII (Athalarici ad Wiliam comitem patrimonii)

EPIST. XIII (Athalarici ad Wiliam comitem patrimonii).

— Praecipit ut domesticis suis comitibus provincialium obequatur,

supra ducentos solidos et decem annonas curet

quinquaginta solidos annuos adjungi, regis rationibus inrutandos.

EPIST. XIV (Athalarici ad Gildam comitem). — Decernit

ut quidquid a provincialibus pro reparatione murorum fuit

extortum, aut restitutatur, aut relicienduis monibus impodatur.

Tum reprehendit eum, quod substantiis mortuorum

sine aliqua discretione jus ita nomine fiscali vindicaret.

Insuper dicit provinciales conqueri se conventionibus

omninoius gravatas. Denique statuit ut eiucta a Theodorilo

pro corrumpendis Siculo rum moribus promulgata ita

custos. tantur, ut sacrilegi reus laheatur, quisquis ea violare

aliquamues tentaverit. 777

EPIST. XV (Athalarici ad Ioannem papam). — Decreta

promulgat salubrima in simoniacus juxta antiqua scenaconusula.

778

EPIST. XVI (Athalarici ad Salvantium præf. Urbis). —

Jubet ut edictum suum et senatui consulibus de abiegnda

sinopia iabulis marmoreis inculcatur, et ante arium iuliæ

sancti Petri collocetur. 781

EPIST. XVII (Athalarici ad Salvantium præf. Urb.). —

Decernit ut liberet quosdam, nobiles Romanos, qui pro sola

seditionis exercitia suspicionem in carere declinatuer; et

permitit eis ut se jussis legibus vindicent

permitit eis ut se jussis legibus vindicent. Ibid.

EPIST. XVIII (Edictum Athalarici). — 1. Contra pervatores

bonorum alienorum. 2. Contra affligentes titulos nonin:

publico. 3. Contra otinomentes callide et perverse sententiam

principum. 4. Contra dividues aliue matrimonia.

5. Contra adulteros. 6. Contra eos qui duabus uxorius

sopilabantur. 7. Contra concubinarios et concubinas

sopilabantur. 7. Contra concubinarios et concubinas.

8. Contra eos qui retroe donationes extorquebant. 9. Contra

maleficos. 10. Contra homilicas. 11. Contra eos qui in

una causa secundo a judicibus ordinarius provocabant

una causa secundo a judicibus ordinarius provocabant.

12. Contra violatores edictorum tam ipsius quam Theodorici.

782

EPIST. XIX (Athalarici ad senatum Romanum). — Scribit

se edictum duodecim capitum edidisse; et jubet ut in

senatu recitetur, et a præfecto Urbis per triginta dies locis

celebrenius proponatur

celebrenius proponatur. 786

EPIST. XX (Athalarici ad universos judices provincarum)

EPIST. XX (Athalarici ad universos judices provincarum).

— Sanicit ut edictum suum per triginta dies in conventibus

publicis more solennni recitetur

publicis more solennni recitetur. Ibid.

EPIST. XXI (Athalarici ad senatum Romanum). — Præcipit

ut professores grammaticæ, eloquentiæ et juris constitutia

emolumenta sine aliqua diminutione percipiant.

EPIST. XXII (Athalarici ad Paulinum consulem). — Praeclaris

laudibus Paulinum ejusque familiam exorant. Tum

consultatus ei conferit insignia

consultatus ei conferit insignia. 789

EPIST. XXIII (Athalarici ad senatum Romanum). — Magonore

extollit Vaurium Paulini parent, si piunque

Paulinum, quem creaverat consulem; et petit ut ejus

electio futures

electio futures. 790

EPIST. XXIV (Athalarici ad Senatores præf. prat.). —

Enumerat dignitates quas Cassiodorus summo cum honore

et integritate sub Theodorico ipsoque Athalarico gesserat

et integritate sub Theodorico ipsoque Athalarico gesserat.

Tum illi timidi ludibus cumulato præfecturarum præliorinum

confer. 791

EPIST. XXV (Athalarici ad senatum Romanum). — Scribit

se Cassiodoro, quem nuperge comquendi, præfecturam

prætoriam concessisse

prætoriam concessisse. 793

LIBER DECIMUS

LIBER DECIMUS.

EPISTOLA PRIMA (Amalasuntha ad Justinianum imp.). —

Scribit se post mortem m. Athalari, in consortiono regi

Theodahadem accessisse, et mississe legatos qui pacis prorogationem

petuter. Ibid.

EPIST. II (Theodahadi regis ad Justinianum). — Significat

se ab Ansiulphna in socium regni assumptum, et petit ut

judicis suo facat

judicis suo facat. 797

EPIST. III (Amalasuntha ad senatum Romanum). — Denuntiat

se in societatem regni Theodahadum multis virtutibus,

multa sapientia exornatum vixasse, et petit ut hac

de causa gratis Deo referant

de causa gratis Deo referant. 799

EPIST. IV (Theodahadi ad senatum Romanum). — Scribit

se ab Amalasuntha, quæ multis laudibus exto,liur, ad societatem

imperii provectum. 799

EPIST. V (Theodahadi ad Theodosium). — Vetat quominus

donesensi sui allatenus inosolescant, præcipiphue ut modestia

et legum custodia reliquis exemplo sint. 800

EPIST. VI (Theodahadi ad l'ariscium questorem). — Plurimum

eum laudat, eumque ad questuram evehit. 801

EPIST. VII (Theodahadi ad senatum Romanum). — Denuntiat

se Patricio præcaris virtutibus præfulgenti quastoris

dignitatem contulisse. 802

EPIST. VIII (Amalasuntha ad Justinianum). — Rogat ut

maritora vel alia necessaria, quæ Calogenitus comparaverrat,

jubet ad regiam transmissi. 803

EPIST. IX (Theodahadi ad Justinianum). — Petit ut sinat

in Italiam transferi quce Calogenitus emerat

in Italiam transferi quce Calogenitus emerat. 804

EPIST. X (Amalasuntha ad Theodoram Augustam). —

Rogat ut de spositate sua per legatos quos ad Justinianum

miserat admoneat

miserat admoneat. Ibid.

EPIST. XI (Theodahadi ad Maximum). — Maximum ex

Aniciorum familia, quæ multis ornatur encomiis, oriundum,

et a uori regiae stirpis matrimonjo junctum ad rimiceriatum,

sive domesticarum, promonet. Ibid.

EPIST. XII (Theodahadi ad senatum Romanum). — Scribit

se Maximo olim consuli primiceriatus seu domesticatus diugnatale

et uxorem regiae stirpis concessisse, et petit ut

his nuptias laetitia profusa celebremt

his nuptias laetitia profusa celebremt. 805

EPIST. XIII (Theodahadi ad senatum Romanum). — Senatores

reprehendit quod plebis levitati et vanis suspiciobus

in ipsis regni ejus primordiis non occurrerint. 806

EPIST. XIV (Theodahadi ad populum Romanum). — Populum

ad fidem regis per servanda et ab abjeicendam vana

suspicione hortatur

suspicione hortatur. Ibid.

EPIST. XV (Theodahadi ad Justinianum). — Ei commendat

quemdam pro Ecclesia Ravenatis negotio Constantinopoli

missum. 808

EPIST. XVI (Theodahadi ad senatum Romanum). —

Scribit se mississe aliquos ad sacramenta senatu præsentada.

EPIST. XVII (Theodahadi ad populum Romanum). — Scribit

se aliquos Roman mississe, qui regis fidem oblingent.

EPIST. XVIII (Theodahadi ad senatum Romanum). — Scribit

se exercitu ad Romanorum defensionem mississe, et

si Vaccenum majorem domus regis præfesse

si Vaccenum majorem domus regis præfesse. Ibid.

EPIST. XIX (Theodahadi ad Justinianum). — Laudat imperatorem,

petit pacis conservationem; et remittit Constantinopolim

Petrum legatum, adjecuto ei suo legato. 810

EPIST. XX (Gudeline ad Theodorum Angistan). — Gratiam

agit de legato et episolis ejus; scribitque se curavisse

ut papa sepatasque illi per litteras respondereat. Tum

dicit se ad illum mississe legatum multis virtutibus et doctrina

præditum. 811

EPIST. XXI (Gudeline ad eandem). — Indicat se et

Theodahadm gratian ejus enuuis quæsere, et rogat ut

in gloria ejus societatem veniant

in gloria ejus societatem veniant. 812

EPIST. XXII (Theodahadi ad Justinianum). — Pacem ab eo

petit per legatum sacerdotio clarum et doctrina laudo

conspicuum

conspicuum. Ibid.

EPIST. XXIII (Gudeline ad Theodorum). — Scribit se

excepisse gratam annio Petrum ejus legatum, et per virum,

quem ad eum mittit, pacis firmitatem interim usque

imperium rogat

imperium rogat. 813

EPIST. XXIV (Gudelino ad Justinianum). — Indicat se

scripsisse per Theodahadi legatum, ut remittés affat et

litteras imperatoris subluminate et gratia erga ipsam Gudelinam

et maritum testes. 814

EPIST. XXV (Theodahadi ad Justinianum). — Significat

se accepisse litteras imperatoris ab Heracleano, quibus

station respondet, nuntiaus se pro ejus voto ad papam scripersisse.

EPIST. XXVI (Theodahadi ad Justinianum). — Dicit se

jus esse Senatores præfectum prætorio ad prælium quarum

monialium accedere, ut si quid ei injuria atque

rum infertur illuvies, tributa abroget. Tum respondet lis

quæ de Verandia respicert

quæ de Verandia respicert. 815

EPIST. XXVII (Theodahadi ad Benestorem præf. prat.). —

Jubet ut littreum Veni torumque inopeis succurrat

Jubet ut littreum Veni torumque inopeis succurrat. Ibid.

EPIST. XXVIII (Theodahadi ad eundem). — Confirmat

quidquid Cassiodorus circa arcteros prorogatores ritii,

vini et casei, nacellarions, etc., in tribus Romas, Ravenna,

Ticino et Placentia constituerat. Tum vertat sub gravi pena

ne quis orta quinguennium ius suus succedat. Denique jubet

ut ob sterilitas damna prelia rerum temperet

ut ob sterilitas damna prelia rerum temperet. 816

EPIST. XXIX (Theolabad ad Vuiniusadium comitem). —

Concedit illi facultatem aquas Bomias petendi ad sanandam

podagram, quae graphice describitur

podagram, quae graphice describitur. 817

EPIST. XXX (Theodobadi ad Hooriorum praef. Urbis). —

Jubet ut habitantis elephantis aeneo pristinio statui et firmitali

restituat. Tum elephantes et eorum proprietates inriliice

defendgi. 818

EPIST. XXXI (Vitiqis regis ad universos Gothos). — Scribit

se ab exercitu, more majorum, regem fuisse creatum.

EPIST. XXXII (Vitiqis ad Justinianum). — Exponit calamitates

quas Italia propter bellu subinestbat. Tum per legat

ß pacem ab imperatore petiit. 820

EPIST. XXXIII (Vitiqis ad magistrum officiorum). — Rogat

ut imperatorem iudacat ad pacem Italiae concedendam

ut imperatorem iudacat ad pacem Italiae concedendam.

EPIST. XXXIV (Vitiqis ad episcopos suos). — Petit ut et

legatos, quos ad imperatorem misit, adjuvent, et pro ipso

preces Deo fundant

preces Deo fundant. 822

EPIST. XXXV (Vitiqis ad praefectum Thassalo:icensem). —

Petit ut legis. ad imperatorem nisi nullam mo;am patiantur.

LIBER UNDECIMUS

LIBER UNDECIMUS.

Praefatio

Praefatio. Ibid.

EPISTOLA PRIMA (Senariiis ad sena'um Romanum). —

Pluribus laudat Amalavntham, et pr-nres, et filium ejus

Athalaricum. Tum rogati se autores ut principibus gratias

pro consilia ipsi praefecerura prni rationa referant

pro consilia ipsi praefecerura prni rationa referant. 824

EPIST. II (Senatoris ad Joannem papam). — Petit ut orationibus

ejus, admonitionibus corre;ionibus etiam adjuvetur.

827

EPIST. III (Senatoris ad diversos episcopos). — Commendat

se illorum precibus; et petit ut jejunium pro salute

peremptione et pro pace obtinenda indicant. Tum eos hotur

ut illa cuncta a populo procul an-udent. 829

EPIST. IV (S. de prioris ad Amv'ionum). — Admonet ut officium

sibi commissum fideliter exsequatur. 830

EPIST. V (Fjudsen ad eumdem). — Hort tur ut populo

Romano penuria laborum quamprimum succurrat

Romano penuria laborum quamprimum succurrat. Ibid.

EPIST. VI (Senato is ad Joannem cancellarium). — Joannes

a Cassiodoro creatur cancellarius, et quid in hac dignitat

: agendabun admonetur. 831

EPIST. VII (Senatoris ad universos iudices provinciarum).

— Praecipit admoneantur tribunarii ut trina illatione

et temporibus constitutis vestigia solida persolvant

et temporibus constitutis vestigia solida persolvant. 833

EPIST. VIII (Senatoris edictum). — Multa et praeclara

prabel monita, et promittit se judicem integerrimum futurum.

834

EPIST. IX (Senatoris ad iudices provincarum). — Hortatur

ut diligentia justitiam, eaunque a subtilis suis observati

curent

curent. 835

EPIST. X (Senatoris ad Beatun cancellarium). — Significat

regem concessisse Davo facultatem petendi Lactarium

nontem ad sanitaten recuperandam, et jubet ut ei necessaria

quaeque suppediet. 837

EPIST. XI (Edictum de pretiis custodiendis Ravennae). —

Declarat se species pretiis fixisse, statuta edicti violanceribus

pecuniaria corporeve poena. 838

EPIST. XII (Edictum pretorium per Flaminian). — Se edituit

ea ab hospitibus exigantur tantum pretiia per militem

suum, cives et epis opum loci definita. Qui secus fecerit,

in eum sex solidorum multam et sustaurium supplicium

decernit

decernit. Ibid.

EPIST. XIII (Senatus Romani ad Justinianum). — Rogat

ut reg pacem concedat. Quod ut facilis us assequatur, Rome

sacro iunqoque apostolorum Petri et Pauli preces suis adjungit.

839

EPIST. XIV (Senatoris ad Gauidosum cancellarium Liguriensein).

— Describit Conum civitatem, et indicat regem

ejus incolas munere perpetuo affec;sse

ejus incolas munere perpetuo affec;sse. 840

EPIST. XV (Senatoris Liguribus). — Notum facit regem

centrum libras aurii ad necessitates eorum sublevandas concesserit,

et ut reg gratias referant horlar. 841

EPIST. XVI (Senatoris ad Ligures). — Promittit se perpenum

querelas de libra et mensuris delatas, et si quem

in fraude versatum compuerit, ad reparandan villam infuriam

coacturam Tum petit ut ad ap:aratum exercitus

necessaria quaeque confestim et liberorte procerant

necessaria quaeque confestim et liberorte procerant.

XVII. — Promotiones officii prelatoriani

XVII. — Promotiones officii prelatoriani. Ibid.

XVIII. — De coronculuo qui egreditur

XVIII. — De coronculuo qui egreditur. Ibid.

XIX. — De coroniculou qui accedit

XIX. — De coroniculou qui accedit. Ibid.

XX. — De primiscrio qui egreditur

XX. — De primiscrio qui egreditur. Ibid.

XXI. — De primiscrio qui accedit

XXI. — De primiscrio qui accedit. Ibid.

XXII. — De scrinario actorum

XXII. — De scrinario actorum. Ibid.

XXIII. — De cura epistolarum

XXIII. — De cura epistolarum. Ibid.

XXIV. — De scrinario curae militaris

XXIV. — De scrinario curae militaris. Ibid.

XXV. — De primicerio exceptorum

XXV. — De primicerio exceptorum. 814

XXVI. — De Sexvo scholario

XXVI. — De Sexvo scholario. Ibid.

XXVII. — De prerogativario

XXVII. — De prerogativario. Ibid.

XXVIII. — De commentariensi

XXVIII. — De commentariensi. Ibid.

XXIX. — De regendario

XXIX. — De regendario. 815

XXX. — De primicerio deputatorum, et de I rimicerio

Augustalium

Augustalium. Ibid.

XXXI. — De primicerio singulariorum qui elegitur

XXXI. — De primicerio singulariorum qui elegitur.

XXXII. — De primicerio singulariorum qui accedit

XXXII. — De primicerio singulariorum qui accedit.

XXXIII. — De concedendis delegatoris

XXXIII. — De concedendis delegatoris. Ibid.

XXXIV. — Antano suggerente dictum

XXXIV. — Antano suggerente dictum. 816

XXXV. — Delegatoria

XXXV. — Delegatoria. Ibid.

EPIST. XXXVI (Senators ad Anatholium). — Decernit ut

sen' ingenti solidi dentur ei que liabdititer conciliarii

est perfunctis officio, et suam ipse integreatiam commenidat.

817

EPIST. XXXVII (Senatoris ad Lucinum cancellarium Campaniae).

— Statuit ut primiscrio, officio iam perfuncto,

sollidos ex canone proviciae Campaniae solemiter tribuat

sollidos ex canone proviciae Campaniae solemiter tribuat.

EPIST. XXXVIII (Senatoris ad Joannem canonicarium). —

Describit modum consili-nde clare, necnon ejus utilitatem.

Tum praecipit ut cuidam prae scriptam pecuniae summa

e Thucica provinciae dep-rtanam largiatur. Ibid.

EPIST. XXXIX (Vitaliano cancellario Lucaniae). — Jubet

ut assex perhibunt, quem Lucani et Brutti loro suum et

bonum singulis annis Urbi pendebant, solvendum caret

bonum singulis annis Urbi pendebant, solvendum caret.

Tum recenseat dona quibus patriam suam cumulaverant

Tum recenseat dona quibus patriam suam cumulaverant.

EPIST. XL. — Indulgentia

EPIST. XL. — Indulgentia. 851

LIBER DUODECIMUS

LIBER DUODECIMUS. 853

EPIST. I (Praesidio ad universit ad cancellarium). —

Eledat a praefecto praetorio cancellarius, et in diversas provincias

missis, salutaria monit a ad munus bene gerendum,

et praecipit ad avariiam fugiendam, traduntur

et praecipit ad avariiam fugiendam, traduntur. Ibid.

EPIST. II (Senatoris ad universos iudices provincarum)

EPIST. II (Senatoris ad universos iudices provincarum).

— Invitai iudices ad suipsius imitationem. Tum praecipit

et possessorum admoneant ut tributa indigitoris 15 devota

mente temporibusque statutis persolvantur, et fidem

expensarum noticiam at scrinia restoria dirimant

expensarum noticiam at scrinia restoria dirimant. 854

EPIST. III (Senatoris ad universos sajones qui sunt cancellarii

deputati). — Nomodo sajones cancellarii deputatos

omnia suo fungj oporteat, ad n. ret. 850

EPIST. IV (Senatoris ad cancellarium Veneciarum). —

Jubet ut pisces exquisitos et vivum aviaticium, quod perrur

lis lautarium, mens e regis provida'. Ibid.

EPIST. V (Senatoris ad Valerianum). — Significat regem

praeter rerum in Lucania Brunorum que agris ob illatum

ab exercitu injuuriam injuste. Tum jubet ut populi a judicibus,

a ducibus milites in officio continenatur. Denique

velit quonimus ulla donus, ne sua quedem, aut regia, ab

aliquis copiis eximar

aliquis copiis eximar. 853

EPIST. VI (Senatoris ad universos praefectura titulos

administrantes). — Minatur omnes judiciubus iiquae, et

hortatur bonos ut publicis utilitatibus indefessi consulant

hortatur bonos ut publicis utilitatibus indefessi consulant.

EPIST. VII (Senatoris ad canonicarium V-netiarium). —

Indicat regem suum indictiolis 15 aliquibus incursoine

Severorum vastatis relaxasse

Severorum vastatis relaxasse. 860

EPIST. VIII (Senatoris ad consularem provinciae Liguriae).

— Eximit casuquomdam a fisco publico exactoribus

tributorum persolvendo, dimmodo suj ipsi manuals

illum regis in aeres temporio praecripto deferant

illum regis in aeres temporio praecripto deferant. Ibid.

EPIST. IX (Senatoris ad Paschasum praefectum Murinee).

— Significat Anuri alquem ambuisse faciatales relictias

a quolam nullis filiis aut haeredibus superstitesibus

mortuo, quem jubeat more solenni in illas irroduci

mortuo, quem jubeat more solenni in illas irroduci. 861

EPIST. X (Senatoris ad diversos cancellarios provinciarum).

— Praecipit ut summam futurse indictionis sine mora

nulla exigant. Si secus fecerit, minatur se « ros rigi *ios

tractaturum

tractaturum. 862

EPIST. XI (Senatoris ad Petrum oragoream obsonrorum).

— Jubet ut obsnia populo Romano a rege concu'sa

absque fraudis disrhiual

absque fraudis disrhiual. Ibid.

EPIST. XII (Senatoris ad Anastasiun com: ellarium Lucaniae).

— Laudat imprimis vivum Palmintium, necnon

Silanum crasum; et jubet ut extraquo ad aulam regiam

mittendum sollicitus praecipiat

mittendum sollicitus praecipiat. 863

EPIST. XIII (Edictum). — La eos qui munera regis conlata

Ecclesiis subjugeant. 864

EPIST. XIV (Senatoris ad Anastasiun cancellarium Lucaniae).

— Describit Rbeigensem regionem, et prohibet

quominus laridum et utricium ab ea deinceps conempiam

dione postuleantur

dione postuleantur. 865

EPIST. XV (Senatoris ad Maximum cancellarium Lucaniae).

— Describit urbem Scylacium patriam suam et rivaria

quæ ad pedem Moscii montis effoderat. Tum quædam

de paraveredis, annonis et pulveraticis judicum edicit.

846

EPIST. XVI (Ad Canonicarium). — Jubet subditos sibi

admoneat ut tributa consue!a libenter exsolvant : nullus

statuta pondera excedat ; mittat ipse quarto quoque mense

ad pretoriana scrinia fidelem expensarum notitiam.

EPIST. XVII (Senatoris ad Joannem siliquatarium). —

Præcipit possessores moneat ut juxta montem Caprarium

et loca circa muros jacentia fovearum ingentia ora pandant.

EPIST. XVIII (Senatoris ad Constantinianum). — Jubet

ut iter Flaminia reficiat; paraveredorum præscriptum

procuret numerum ; congreget sine possessorum dispendio

annonas; cibos qui mensis regiis parantur sedulo perquirat.

869

EPIST. XIX (Senatoris ad Maximum vicarium Urbis). —

Commonet ut omnia ad regem solemniter excipiendum

necessaria paret

necessaria paret. 870

EPIST. XX (Senatoris ad Thomatem et Petrum arcarios)

EPIST. XX (Senatoris ad Thomatem et Petrum arcarios).

— Jubet ut reddant actoribus sancti Petri cum obligatione

Chirographi vasa sacra quæ Agapitus papa ad Orientem

legatus, missus pro pecunia accepta arcariis regiis oppigneraverat.

EPIST. XXI (Senatoris ad Deusdedit scribam Ravennatem)

EPIST. XXI (Senatoris ad Deusdedit scribam Ravennatem).

— Officium scribarum et utilitatem describit

— Officium scribarum et utilitatem describit. 871

EPIST. XXII (Senatoris ad provinciales Istriæ). — Jubet

ut tributum in vino, oleo et tritico, quibus hoc anno provincia

abundabat, solvant ; et mittit Laurentium cum pecunia

ad majorem ejusmodi rerum numerum comparandum

Ravennamque devehendum. Tum illam provinciam accurate

depingit. 872

EPIST. XXIII (Senatoris ad Laurentium). — Præcipit ut

Istriam provinciam vinum, oleum triticumque empturus

petat

petat. 873

EPIST. XXIV (Senatoris ad tribunos maritimorum). —

Jubet ut naves parent ad vinum et oleum ex Istria provincia

Ravennam devehenda. Tum de navigatione et nautarum

labore, præcipue in salinis exercendis, disserit.

EPIST. XXV (Senatoris ad Ambrosium). — Ex quibusdam

signis futuram inopiam colligit; cui ut occurratur,

jubet veterum frugum ingens copia congregetur

jubet veterum frugum ingens copia congregetur. 875

EPIST. XXVI (Senatoris ad Paulum). — Succurrit libenter

et gratis Venetis inopia ob anni sterilitatem laborantibus,

tributa remittendo et annonas concedendo. 876

EPIST. XXVII (Senatoris ad Datium episcopum). — Mittit

ingentem panici numerum populo penuriam patienti distribuendum.

877

EPIST. XXVIII (Edictum). — Indicat Liguribus victoriam

e Burgundionibus reportatam, et fugam Alemannorum.

Deinde dicit regem ob inopiam eis relaxasse dimidiam

tributi partem, et horrea sua ad eos sublevandos

aperuisse

aperuisse. 878

HISTORIA ECCLESIASTICA TRIPARTITA

HISTORIA ECCLESIASTICA TRIPARTITA. 879

LIBER PRIMUS

LIBER PRIMUS. 881

CAPUT PRIMUM. — Oratio allocutoria Sozomeni ad Theodosium

imperatorem. Ibid.

CAP. II. — Cur gentiles facilius quam Hebræi fidem Christi

susceperint. 884

CAP. III. — Quæ fuerit intentio Sozomeni historiam

conscribendi, et ex quibus priorum gesta collegerit

conscribendi, et ex quibus priorum gesta collegerit.

CAP. IV. — A quo tempore historiæ fecit initium, et

quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui

imperatores et Cæsares per idem fuere tempus

imperatores et Cæsares per idem fuere tempus. 887

CAP. V. — Quomodo Constantinus Christianum dogma

cognoverit; et de miraculis crucis, et morte Maxentii

cognoverit; et de miraculis crucis, et morte Maxentii.

CAP. VI. — De derogatione paganorum

CAP. VI. — De derogatione paganorum. 889

CAP. VII. — De Constantio patre Constantini

CAP. VII. — De Constantio patre Constantini. 890

CAP. VIII. — Quomodo Licinius fugatus, et Christianos

fuerit persecutus, et novissime victus

fuerit persecutus, et novissime victus. 891

CAP. IX. — De legibus quas Constantinus pro Christianis

posuit, et de mutatione rituum paganorum Christianorumque

provectu, et de victoriis ejus, et veneratione religionis.

CAP. X. — De diversis confessoribus eorumque conversatione.

894

CAP. XI. — De diversis monachis et eorum institutione

CAP. XI. — De diversis monachis et eorum institutione.

CAP. XII. — Quomodo contra Ecclesiam Arius sit exortus.

901

CAP. XIII. — Epistola Alexandri pontificis Alexandrini

ad universas Ecclesias adversus Arium

ad universas Ecclesias adversus Arium. 903

CAP. XIV. — Ejusdem ad Alexandrum episcopum Constantinopoleos.

906

CAP. XV. — Epistola Arii ad Eusebium

CAP. XV. — Epistola Arii ad Eusebium. 914

CAP. XVI. — Epistola Eusebii ad Paulinum episcopum

Tyri

Tyri. 915

CAP. XVII. — De potentia Eusebii Nicomediensis

CAP. XVII. — De potentia Eusebii Nicomediensis. 916

CAP. XVIII. — De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia

segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere,

per diversa loca Ariani concilia celebrabant

per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Ibid.

CAP. XIX. — Epistola Constantini principis ad Alexandrum

pontificem Alexandrinum, et ad Arium, per quam

hortatus est ut reverterentur ad pacem

hortatus est ut reverterentur ad pacem. 918

CAP. XX. — Quia tam pro Ariana quæstione quam pro

Paschæ definienda festivitate in Nicæa fecit Constantinus

celebrare concilium

celebrare concilium. 920

LIBER SECUNDUS

LIBER SECUNDUS. 921

CAPUT PRIMUM. — De præsulibus Ecclesiarum qui interfuerunt

Nicæno concilio. Ibid.

CAP. II. — De libellis oblatis imperatori, et ab eo jussis

incendi, et de disputatione dogmatis Ariani

incendi, et de disputatione dogmatis Ariani. 922

CAP. III. — De laico simplici confessore virum dialecticum

superante, et de sene simplici, philosopho Christianum

dogma pandente. 923

CAP. IV. — Quomodo in conflictu Alexander Constantinopoleos episcopus fecit philosophum obmutescere paganorum

CAP. IV. — Quomodo in conflictu Alexander Constantinopoleos episcopus fecit philosophum obmutescere paganorum.

CAP. V. — De prima sessione episcoporum in Nicæno

palatio, et de abdicatione Arii

palatio, et de abdicatione Arii. Ibid.

CAP. VI. — Relatio Eustathii Antiochiæ episcopi de Nicæno concilio

CAP. VI. — Relatio Eustathii Antiochiæ episcopi de Nicæno concilio. 925

CAP. VII. — Relatio Athanasii ad Afros

CAP. VII. — Relatio Athanasii ad Afros. 926

CAP. VIII. — De Sabino Macedonianorum episcopo

CAP. VIII. — De Sabino Macedonianorum episcopo.

CAP. IX. — De fide Nicæni concilii

CAP. IX. — De fide Nicæni concilii. Ibid.

CAP. X. — Quomodo Eusebius et Theogonius, dato pœnitentiæ libello, recepti sunt

CAP. X. — Quomodo Eusebius et Theogonius, dato pœnitentiæ libello, recepti sunt. 929

CAP. XI. — Epistola Eusebii Pamphili de fide Nicæni

concilii ad Palæstinos

concilii ad Palæstinos. Ibid.

CAP. XII. — Epistola Nicæni concilii ad Alexandriam et

Ægyptum destinata

Ægyptum destinata. 931

CAP. XIII. — Quod Novatianorum episcopum Acesium

evocarit Constantinus ad concilium

evocarit Constantinus ad concilium. 933

CAP. XIV. — Quod canones ecclesiastici in Nicæa conscripti sint, et de Vicennalibus Constantini

CAP. XIV. — Quod canones ecclesiastici in Nicæa conscripti sint, et de Vicennalibus Constantini. Ibid.

CAP. XV. — Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus

CAP. XV. — Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus.

CAP. XVI. — Ejusdem epistola ad Eusebium Palæstinæ

de confessione sacrorum librorum, et de repurgatione dominici sepulcri

de confessione sacrorum librorum, et de repurgatione dominici sepulcri. Ibid.

CAP. XVII. — Libellus pœnitentiæ ab Eusebio et Theogonio datus

CAP. XVII. — Libellus pœnitentiæ ab Eusebio et Theogonio datus. 935

CAP. XVIII. — De dedicatione et ornamentis civitatis, et

de cultu Jerosolymorum, et ligno crucis, atque clavis quibus transfixus est Dominus

de cultu Jerosolymorum, et ligno crucis, atque clavis quibus transfixus est Dominus. 936

CAP. XIX. — De loco ubi Vesta olim colebatur, et nunc

archangeli basilica stat, et de miraculis quæ illic pro Christi nomine celebrantur

archangeli basilica stat, et de miraculis quæ illic pro Christi nomine celebrantur. 938

CAP. XX. — De templorum destructione

CAP. XX. — De templorum destructione. Ibid.

CAP. XXI. — De conversione barbarorum

CAP. XXI. — De conversione barbarorum. 939

CAP. XXII. — Quod Eusebius Nicomediensis Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de litteris Constantini

adversus eum

adversus eum. Ibid.

CAP. XXIII. — Quod rursus Eusebius apud Constantinum

impetrata venia pro Arianis egerit

impetrata venia pro Arianis egerit. 941

CAP. XXIV. — Qua fraude Eustathius Antiochenus sit

episcopatu depositus et in exsilium deportatus, et qui post

eum fuerint ordinati

eum fuerint ordinati. Ibid.

CAP. XXV. — De divisione Antiocheni populi propter

Eustathium

Eustathium. 943

LIBER TERTIUS

LIBER TERTIUS. Ibid.

CAPUT PRIMUM. — De conversione gentis Indorum atque

Persarum

Persarum. Ibid.

CAP. II. — Quomodo Judæi Christianos accusaverint apud

Persas, qui, et quanti, et quibus modis passi sint apud

Persas

Persas. Ibid.

CAP. III. — Epistola Constantini ad Persarum regem pro

Christianis

Christianis. 948

CAP. IV. — De Alexandri pontificis Alexandrini fine, et

initio præsulís Athanasii

initio præsulís Athanasii. 949

CAP. V. — Quæ contra Athanasium gesta sint, et quomodo confugerit ad principem

CAP. V. — Quæ contra Athanasium gesta sint, et quomodo confugerit ad principem. 950

CAP. VI. — Quomodo sit Arius ab exsilio revocatus, et

qualem libellum dederit Constantino, et de fraudibus Arianorum

qualem libellum dederit Constantino, et de fraudibus Arianorum. Ibid.

CAP. VII. — Epistola Constantini evocantis episcopos, ut

Athanasii causas ipse cognosceret

Athanasii causas ipse cognosceret. 952

CAP. VIII. — Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur

CAP. VIII. — Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur. 953

CAP. IX. — Quomodo Marcellus Ancyranus depositus

sit, et de Asterio sophista

sit, et de Asterio sophista. Ibid.

CAP. X. — Quomodo Arius, dum studet ab Alexandro

Constantinopoleos in communionem suscipi, exstinctus sit

Constantinopoleos in communionem suscipi, exstinctus sit. 934

CAP. XI. — Quod prius Ariani cum orthodoxis conveniebant atque communicabant, et de lege Constantini qua jussit hæreticorum oratoria ecclesiis applicari

CAP. XI. — Quod prius Ariani cum orthodoxis conveniebant atque communicabant, et de lege Constantini qua jussit hæreticorum oratoria ecclesiis applicari. 935

CAP. XII. — Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres filios reliquerit, et percepto baptismate sit defunctus

CAP. XII. — Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres filios reliquerit, et percepto baptismate sit defunctus. 936

LIBER QUARTUS

LIBER QUARTUS. 937

CAPUT PRIMUM. — Quomodo per quemdam presbyterum dogma Arii pullulaverit

CAPUT PRIMUM. — Quomodo per quemdam presbyterum dogma Arii pullulaverit. Ibid.

CAP. II. — Quomodo Athanasius favore Constantini minoris Alexandriam remeaverit, et ejusdem Constantini epistola

CAP. II. — Quomodo Athanasius favore Constantini minoris Alexandriam remeaverit, et ejusdem Constantini epistola. Ibid.

CAP. III. — De insidiis Arianorum adversus Athanasium

CAP. III. — De insidiis Arianorum adversus Athanasium. 938

CAP. IV. — De morte Constantini minoris

CAP. IV. — De morte Constantini minoris. Ibid.

CAP. V. — Quomodo Athanasius, Arianis bella sibi denuo suscitantibus, ad partes discesserit Italiæ

CAP. V. — Quomodo Athanasius, Arianis bella sibi denuo suscitantibus, ad partes discesserit Italiæ. Ibid.

CAP. VI. — Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus

CAP. VI. — Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. 939

CAP. VII. — Quod Constans imperator partes foverit Athanasii

CAP. VII. — Quod Constans imperator partes foverit Athanasii. Ibid.

CAP. VIII. — De morte Alexandri Constantinopolitani pontificis, et de ordinatione apud orthodoxos Pauli, apud Arianos Macedonii

CAP. VIII. — De morte Alexandri Constantinopolitani pontificis, et de ordinatione apud orthodoxos Pauli, apud Arianos Macedonii. Ibid.

CAP. IX. — Quod remoto Paulo Eusebius Nicomediensis Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de Antiocheno concilio, et ordinatione Eusebii in Alexandriam, et post eum Gregorii, et de transformatione Nicæni concilii

CAP. IX. — Quod remoto Paulo Eusebius Nicomediensis Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de Antiocheno concilio, et ordinatione Eusebii in Alexandriam, et post eum Gregorii, et de transformatione Nicæni concilii. 960

CAP. X. — Epistola Antiocheni concilii de fide, et de bello Francico, et de Antiochiæ terræmotu

CAP. X. — Epistola Antiocheni concilii de fide, et de bello Francico, et de Antiochiæ terræmotu. 961

CAP. XI. — Quomodo Gregorius Alexandriam venerit, et fugerit Athanasius, et quæ mala per Gregorium gesta sint

CAP. XI. — Quomodo Gregorius Alexandriam venerit, et fugerit Athanasius, et quæ mala per Gregorium gesta sint. 962

CAP. XII. — Quod mortuo Eusebio Paulus in Ecclesiam rursus introductus sit, et ab Arianis Macedonius institutus

CAP. XII. — Quod mortuo Eusebio Paulus in Ecclesiam rursus introductus sit, et ab Arianis Macedonius institutus. Ibid.

CAP. XIII. — Quomodo Hermogenes magister militum volens Paulum ab ecclesia pellere, a populo sit peremptus, et quæ vindicta processerit

CAP. XIII. — Quomodo Hermogenes magister militum volens Paulum ab ecclesia pellere, a populo sit peremptus, et quæ vindicta processerit. Ibid.

CAP. XIV. — Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus

CAP. XIV. — Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. 963

CAP. XV. — Athanasio, Paulo et aliis orthodoxis episcopis Romæ constitutis, quid Orientalibus Julius Romanus scripserit

CAP. XV. — Athanasio, Paulo et aliis orthodoxis episcopis Romæ constitutis, quid Orientalibus Julius Romanus scripserit. Ibid.

CAP. XVI. — Quid Orientales Julio rescripserint

CAP. XVI. — Quid Orientales Julio rescripserint. 964

CAP. XVII. — Quid Athanasius Alexandriam remeante provenerit

CAP. XVII. — Quid Athanasius Alexandriam remeante provenerit. Ibid.

CAP. XVIII. — Quomodo Paulus denuo Constantinopoli sit expulsus, et quæ neces introducto in Ecclesiam Macedonio sint factæ

CAP. XVIII. — Quomodo Paulus denuo Constantinopoli sit expulsus, et quæ neces introducto in Ecclesiam Macedonio sint factæ. Ibid.

CAP. XIX. — Denuo de calumniis contra Athanasium

CAP. XIX. — Denuo de calumniis contra Athanasium. 965

CAP. XX. — De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quæ gesta erant

CAP. XX. — De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quæ gesta erant. 966

CAP. XXI. — Quod Constans fratrem pro fide moverit, et quod Constantius Sardicæ concilium convocari præceperit

CAP. XXI. — Quod Constans fratrem pro fide moverit, et quod Constantius Sardicæ concilium convocari præceperit. 967

CAP. XXII. — Athanasii relatio de nece Pauli Constantinopolitani episcopi

CAP. XXII. — Athanasii relatio de nece Pauli Constantinopolitani episcopi. Ibid.

CAP. XXIII. — De conventu episcoporum in concilio Sardicensi

CAP. XXIII. — De conventu episcoporum in concilio Sardicensi. Ibid.

CAP. XXIV. — Litteræ Sardicensis concilii ad universos episcopos

CAP. XXIV. — Litteræ Sardicensis concilii ad universos episcopos. 968

CAP. XXV. — De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno præsule concinnata

CAP. XXV. — De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno præsule concinnata. 974

CAP. XXVI. — Epistola Constantii ad Athanasium, ut ad eum veniret

CAP. XXVI. — Epistola Constantii ad Athanasium, ut ad eum veniret. 976

CAP. XXVII. — Alia epistola ejusdem pro eadem re

CAP. XXVII. — Alia epistola ejusdem pro eadem re. 977

CAP. XXVIII. — Tertia Constantii epistola pro eodem

CAP. XXVIII. — Tertia Constantii epistola pro eodem. Ibid.

CAP. XXIX. — Epistola Julii ad Alexandrinos pro Athanasio

CAP. XXIX. — Epistola Julii ad Alexandrinos pro Athanasio. Ibid.

CAP. XXX. — Quid Constantius petierit Athanasium, et quid Athanasius Constantium, et quomodo, orthodoxis pontificibus recipientibus suas Ecclesias, hæretici sint expulsi

CAP. XXX. — Quid Constantius petierit Athanasium, et quid Athanasius Constantium, et quomodo, orthodoxis pontificibus recipientibus suas Ecclesias, hæretici sint expulsi. 979

CAP. XXXI. — Epistola Constantii per quam omnia gesta contra Athanasium habita sunt cassata

CAP. XXXI. — Epistola Constantii per quam omnia gesta contra Athanasium habita sunt cassata. 980

CAP. XXXII. — Epistola Constantii ad Alexandrinos, ut reciperent Athanasium

CAP. XXXII. — Epistola Constantii ad Alexandrinos, ut reciperent Athanasium. Ibid.

CAP. XXXIII. — Epistola Constantii pro Athanasio, ut aboleretur quidquid contra eum gestum est

CAP. XXXIII. — Epistola Constantii pro Athanasio, ut aboleretur quidquid contra eum gestum est. 981

CAP. XXXIV. — Quomodo Athanasius Alexandriam sit reversus

CAP. XXXIV. — Quomodo Athanasius Alexandriam sit reversus. Ibid.

CAP. XXXV. — Quibus occasionibus tunc respublica turbatur,

et de divisione Antiocheni populi propter fidem. 982

CAP. XXXVI. — Epistola Hierosolymitani concilii ad Ægyptiacos episcopos

CAP. XXXVI. — Epistola Hierosolymitani concilii ad Ægyptiacos episcopos. Ibid.

CAP. XXXVII. — De Magnentio, tyranno, et de Britannione atque Nepotiano

CAP. XXXVII. — De Magnentio, tyranno, et de Britannione atque Nepotiano. 983

CAP. XXXVIII. — De insidiis contra Athanasium gestis, et de levitate Constantii

CAP. XXXVIII. — De insidiis contra Athanasium gestis, et de levitate Constantii. 984

CAP. XXXIX. — De Macedonio ejusque crudelitate

CAP. XXXIX. — De Macedonio ejusque crudelitate. Ibid.

LIBER QUINTUS

LIBER QUINTUS. 985

CAPUT PRIMUM. — Quod defuncto Constante rursus Ariani Constantium adversus Athanasium excitaverint

CAPUT PRIMUM. — Quod defuncto Constante rursus Ariani Constantium adversus Athanasium excitaverint. Ibid.

CAP. II. — Quid Athanasius in satisfactione suæ fugæ retulerit

CAP. II. — Quid Athanasius in satisfactione suæ fugæ retulerit. Ibid.

CAP. III. — Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit

CAP. III. — Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit. 986

CAP. IV. — Quemadmodum Britannio sit privatus imperio

CAP. IV. — Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. 987

CAP. V. — De Gallo Cæsare, et de signo crucis quod in cœlo apparuit

CAP. V. — De Gallo Cæsare, et de signo crucis quod in cœlo apparuit. Ibid.

CAP. VI. — De Photino hæresiarcha ejusque damnatione

CAP. VI. — De Photino hæresiarcha ejusque damnatione. 988

CAP. VII. — Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis

CAP. VII. — Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Ibid.

CAP. VIII. — Alia fides exposita Sirmii Latine, quam nos ex Græco transtulimus; et de disputatione Photini

CAP. VIII. — Alia fides exposita Sirmii Latine, quam nos ex Græco transtulimus; et de disputatione Photini. 990

CAP. IX. — De Osio Hispano

CAP. IX. — De Osio Hispano. 992

CAP. X. — De Magnentio tyranno et de tyrannide Sylvani

CAP. X. — De Magnentio tyranno et de tyrannide Sylvani. Ibid.

CAP. XI. — De resultatione Judæorum, et de tyrannide Galli Cæsaris atque peremptione

CAP. XI. — De resultatione Judæorum, et de tyrannide Galli Cæsaris atque peremptione. 993

CAP. XII. — De Juliano Cæsare, et quod Julio successerit Liberius

CAP. XII. — De Juliano Cæsare, et quod Julio successerit Liberius. Ibid.

CAP. XIII. — De Aetio hæretico

CAP. XIII. — De Aetio hæretico. Ibid.

CAP. XIV. — De inimicis Athanasii

CAP. XIV. — De inimicis Athanasii. 994

CAP. XV. — De synodo apud Mediolanum facta

CAP. XV. — De synodo apud Mediolanum facta. 995

CAP. XVI. — De exsilio orthodoxorum episcoporum, quod Athanasius in fugæ suæ satisfactione conscripsit

CAP. XVI. — De exsilio orthodoxorum episcoporum, quod Athanasius in fugæ suæ satisfactione conscripsit. Ibid.

CAP. XVII. — Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus

CAP. XVII. — Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. 996

CAP. XVIII. — Quomodo Liberius per aditionem Romanarum matronarum ab exsilio sit reductus

CAP. XVIII. — Quomodo Liberius per aditionem Romanarum matronarum ab exsilio sit reductus. 998

CAP. XIX. — Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum

CAP. XIX. — Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. 999

CAP. XX. — De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis

CAP. XX. — De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Ibid.

CAP. XXI. — Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium

CAP. XXI. — Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. 1001

CAP. XXII. — Epistola Constantii ad Ariminense concilium

CAP. XXII. — Epistola Constantii ad Ariminense concilium. 1003

CAP. XXIII. — Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata

CAP. XXIII. — Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Ibid.

CAP. XXIV. — Quod discedentibus episcopis fuerit Constantius indignatus

CAP. XXIV. — Quod discedentibus episcopis fuerit Constantius indignatus. 1004

CAP. XXV. — De synodo in Nicæa Thraciæ celebrata

CAP. XXV. — De synodo in Nicæa Thraciæ celebrata. Ibid.

CAP. XXVI. — Quomodo Athanasius furorem Constantii denuo declinaverit

CAP. XXVI. — Quomodo Athanasius furorem Constantii denuo declinaverit. Ibid.

CAP. XXVII. — Quomodo paganis insultantibus futuram tristitiam prophetaverit

CAP. XXVII. — Quomodo paganis insultantibus futuram tristitiam prophetaverit. 1005

CAP. XXVIII. — Quæ mala per Georgium in Alexandria gesta sint

CAP. XXVIII. — Quæ mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Ibid.

CAP. XXIX. — Litteræ Damasi et cæterorum ad Illyricum contra concilium in Nicæa Thraciæ factum

CAP. XXIX. — Litteræ Damasi et cæterorum ad Illyricum contra concilium in Nicæa Thraciæ factum. 1006

CAP. XXX. — Ex litteris Athanasii de Ariminensi concilio

CAP. XXX. — Ex litteris Athanasii de Ariminensi concilio. 1007

CAP. XXXI. — Quæ mala Macedonius in Constantinopolitana urbe commiserit, et quod posthæc offenderit imperatorem

CAP. XXXI. — Quæ mala Macedonius in Constantinopolitana urbe commiserit, et quod posthæc offenderit imperatorem. Ibid.

CAP. XXXII. — De Leontio Antiocheno episcopo, et Aetio, qui magister Eunomii fuit

CAP. XXXII. — De Leontio Antiocheno episcopo, et Aetio, qui magister Eunomii fuit. 1009

CAP. XXXIII. — De Eudoxio, qui Antiochenum invasit episcopatum, et terræmotu in Nicæa Bithyniæ facto

CAP. XXXIII. — De Eudoxio, qui Antiochenum invasit episcopatum, et terræmotu in Nicæa Bithyniæ facto. 1010

CAP. XXXIV. — De concilio Seleuciæ celebrato

CAP. XXXIV. — De concilio Seleuciæ celebrato. 1011

CAP. XXXV. — De legatis concilii Seleuciæ, et de examinatione Aetii, et gestis Ariminensium

CAP. XXXV. — De legatis concilii Seleuciæ, et de examinatione Aetii, et gestis Ariminensium. 1013

CAP. XXXVI. — Quomodo affirmaverint fidem Ariminensis concilii, et Aetium deposuerint simul et alios

CAP. XXXVI. — Quomodo affirmaverint fidem Ariminensis concilii, et Aetium deposuerint simul et alios. 1016

CAP. XXXVII. — Pro qua causa sit Cyrillus Hierosolymorum depositus

CAP. XXXVII. — Pro qua causa sit Cyrillus Hierosolymorum depositus. 1017

CAP. XXXVIII. — Enumeratio diversarum expositionum hæreticarum, post explanationem fidei Nicæni concilii

CAP. XXXVIII. — Enumeratio diversarum expositionum hæreticarum, post explanationem fidei Nicæni concilii. 1018

CAP. XXXIX. — Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum

Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava

Aetii doctrina

Aetii doctrina. 1018

CAP. XL. — De crudelitate Georgii apud Alexandriam,

et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum

et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. 1019

CAP. XLI. — De Macedonio et Macedonianis

CAP. XLI. — De Macedonio et Macedonianis. 1020

CAP. XLII. — De his quæ rursum ab Arianis contra ipsos

Arianos gesta sunt; et quomodo Eustathius nequitiam patefecerit Eudoxii; et epistola Constantinopolitani concilii

ad Georgium Alexandrinum, condemnantis Aetium cum

scriptis ejus

scriptis ejus. Ibid.

CAP. XLIII. — De Eunomio, et quomodo in Cyzico fuerit ordinatus, et inde rursus expulsus, hæreseos auctor

exstiterit

exstiterit. 1022

CAP. XLIV. — De Apolinare patre simul et filio, et eorum hæresi

CAP. XLIV. — De Apolinare patre simul et filio, et eorum hæresi. 1023

CAP. XLV. — Quomodo Jacobi episcopi orationibus Persarum rex non potuerit prævalere Romanis

CAP. XLV. — Quomodo Jacobi episcopi orationibus Persarum rex non potuerit prævalere Romanis. 1024

CAP. XLVI. — De concilio denuo apud Antiochiam congregato

CAP. XLVI. — De concilio denuo apud Antiochiam congregato. 1025

CAP. XLVII. — De translatione sancti Meletii ad Antiochenum episcopatum, et de ejus expositione de unitate

Trinitatis

Trinitatis. 1026

CAP. XLVIII. — Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiæ sit ordinatus episcopus

CAP. XLVIII. — Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiæ sit ordinatus episcopus. Ibid.

CAP. XLIX. — De constantia Eusebii propter Meletium

CAP. XLIX. — De constantia Eusebii propter Meletium. 1027

CAP. L. — Quomodo Julianus, negata Christiana religione, bellum contra Constantium parabat, et de morte

Constantii

Constantii. Ibid.

LIBER SEXTUS

LIBER SEXTUS. Ibid.

CAPUT PRIMUM. — De Juliani genere ac disciplinis, et

quomodo pervenerit ad imperium

quomodo pervenerit ad imperium. Ibid.

CAP. II. — Quomodo Julianus ad ritum devenerit paganorum, et de sacrificiis idolorum

CAP. II. — Quomodo Julianus ad ritum devenerit paganorum, et de sacrificiis idolorum. 1052

CAP. III. — Quomodo etiam ante imperium latenter fuerit paganus

CAP. III. — Quomodo etiam ante imperium latenter fuerit paganus. Ibid.

CAP. IV. — Quam fuerit Julianus Christianis infensus

CAP. IV. — Quam fuerit Julianus Christianis infensus. 1053

CAP. V. — Quod initio imperii sui magis pepercerit Christianis

CAP. V. — Quod initio imperii sui magis pepercerit Christianis. 1054

CAP. VI. — Quomodo Mares episcopus Chalcedoniæ in

facie redarguerit Julianum

facie redarguerit Julianum. Ibid.