Índice temático estático
PL152 — Patrologia Latina 152
Lista HTML estática das seções temáticas do volume, preservando o texto original do índice e priorizando links profundos para páginas com referência explícita.
Sumário
ORDO RERUM
ORDO RERUM / QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR.
ORDO RERUM
- S. BRUNO ORDINIS CARTHUSIANORUM INSTITUTOR. S. Bruno ordinis Carthusianorum institutor Group heading in the closing volume inventory.
- S. BRUNONIS ACTA.
S. BRUNONIS ACTA. 9
S. Brunonis Acta - COMMENTARIUS PRÆVIOS.
COMMENTARIUS PRÆVIOS. 9
Commentarius prævios - § I. — Quæ vitæ seu acta delenda sint : diversa, e quibus hæc aut confecta fuere, aut illustrabuntur, seu subsidia seu documenta, quorumque uanu ad actorum calcem etiam dedendum.
§ I. — Quæ vitæ seu acta delenda sint : diversa, e quibus hæc aut confecta fuere, aut illustrabuntur, seu subsidia seu documenta, quorumque uanu ad actorum calcem etiam dedendum. ibid.
Quæ vitæ seu acta delenda sint - § II. — Nobile sancti genus, patria, tem; us natale.
§ II. — Nobile sancti genus, patria, tem; us natale. 23
Nobile sancti genus, patria, tem; us natale - § III. — Qualis sanctus in pueritia fuerit, canonicus-ne S. Cuniberti, et qua ætate essent cum litteris discendi causa Gallias adiit, et a ibi Berengarium in philosophiâ magisrum habuerit.
§ III. — Qualis sanctus in pueritia fuerit, canonicus-ne S. Cuniberti, et qua ætate essent cum litteris discendi causa Gallias adiit, et a ibi Berengarium in philosophiâ magisrum habuerit. 34
Qualis sanctus in pueritia fuerit - § IV. — Quo sanctus Tauroni, Berengario relicto, sese consulterit, quid dum primum egerit, quandoam Remis docere inceperit, et quas ibidem scientias tradiderit, non iaque obierit.
§ IV. — Quo sanctus Tauroni, Berengario relicto, sese consulterit, quid dum primum egerit, quandoam Remis docere inceperit, et quas ibidem scientias tradiderit, non iaque obierit. 45
Quo sanctus Tauroni, Berengario relicto - § V. — Quæ'os sanctus d.scipulos habuerit, qui hos honis moribus non minus quam litteris informarit, et quæ tunc in eo animi solæ ac virtutes extsirent.
§ V. — Quæ'os sanctus d.scipulos habuerit, qui hos honis moribus non minus quam litteris informarit, et quæ tunc in eo animi solæ ac virtutes extsirent. 60
Quæ'os sanctus d.scipulos habuerit - § VI. — Nefandis Manassis archiepiscopi sui conatibus sese opponit : qui hac occasione multa passus sit, monachusque aliis præesse procuruerit.
§ VI. — Nefandis Manassis archiepiscopi sui conatibus sese opponit : qui hac occasione multa passus sit, monachusque aliis præesse procuruerit. 63
Nefandis Manassis archiepiscopi sui conatibus sese opponit - § VII. — Manasses Roma in concilio cassam suam inuetur, suspensionisque sententiam, in se Augustoduni vallam, a pontifice rescindi obtinet: quid tum præterea egit, et qui tandem Brunonem in pristinum honorem resituere jussus fuerit.
§ VII. — Manasses Roma in concilio cassam suam inuetur, suspensionisque sententiam, in se Augustoduni vallam, a pontifice rescindi obtinet: quid tum præterea egit, et qui tandem Brunonem in pristinum honorem resituere jussus fuerit. 77
Manasses Roma in concilio cassam suam inuetur - § VIII. — Qui et quando sanctus in pristinum aut etiam meliorem statum Remis restitutus fuerit, et an post suum sub Manasse ex hac urbe discessum, aut etiam quando ad Parisiiæ docuerit.
§ VIII. — Qui et quando sanctus in pristinum aut etiam meliorem statum Remis restitutus fuerit, et an post suum sub Manasse ex hac urbe discessum, aut etiam quando ad Parisiiæ docuerit. 88
Qui et quando sanctus in pristinum aut etiam meliorem statum Remis restitutus fuerit - § IX. — An a Guiberto de Novigento vera S. Brunonis in solitudine successus causa assignaret, et an ad hunc præter emissum monachici habitus induendi volunrations aliis praxioni Brunone indvigerrit.
§ IX. — An a Guiberto de Novigento vera S. Brunonis in solitudine successus causa assignaret, et an ad hunc præter emissum monachici habitus induendi volunrations aliis praxioni Brunone indvigerrit. 102
An a Guiberto de Novigento vera S. Brunonis in solitudine successus causa assignaret - § X. — An doctoris Parisiensis anasius, que Bruno fuerit conversus, saeculo praeterito, quod pro falsa haberetur, e Breviario Romano fuerit expuncta, et qui hanc vel tunc, vel ante arodrere primum incepissent, et qui hisce contra sese opponserint.
§ X. — An doctoris Parisiensis anasius, que Bruno fuerit conversus, saeculo praeterito, quod pro falsa haberetur, e Breviario Romano fuerit expuncta, et qui hanc vel tunc, vel ante arodrere primum incepissent, et qui hisce contra sese opponserint. 108
An doctoris Parisiensis anasius - § XI. — Scriptorum Carthusienseum saeculo xvi antiquorum de doctoris Parisiensis, qui damnationem suam e reretro publice aperuerit, annulasti testimonia referrentur, et quid de adjunetis, hoc post adjectis, censendum.
§ XI. — Scriptorum Carthusienseum saeculo xvi antiquorum de doctoris Parisiensis, qui damnationem suam e reretro publice aperuerit, annulasti testimonia referrentur, et quid de adjunetis, hoc post adjectis, censendum. 115
Scriptorum Carthusienseum saeculo xvi antiquorum - § XII. — Testimonia scriptorum saeculo decimo sexto anteriorum, qui Carthusienisis ordinis non fuerant, prodiccuntur.
§ XII. — Testimonia scriptorum saeculo decimo sexto anteriorum, qui Carthusienisis ordinis non fuerant, prodiccuntur. 126
Testimonia scriptorum saeculo decimo sexto anteriorum - § XIII. — An scriptoribus, qui pro doctoris Parisiensi anatasti hujusque adjunctis testati sunt, merito accenseri queat Theodoricus, abbas Trudonopolitanus.
§ XIII. — An scriptoribus, qui pro doctoris Parisiensi anatasti hujusque adjunctis testati sunt, merito accenseri queat Theodoricus, abbas Trudonopolitanus. 132
An scriptoribus, qui pro doctoris Parisiensi anatasti hujusque adjunctis testati sunt - § XIV. — Cesarii Esterbacensis testimoniuncul recendentur, et quid de hoc sit censendum statuitur
§ XIV. — Cesarii Esterbacensis testimoniuncul recendentur, et quid de hoc sit censendum statuitur 141
Cesarii Esterbacensis testimoniuncul recendentur - § XV. — An quid contra anatastim, qua doctor se damanatum publice denuntlart, ex silentio vel S. Brunonis, vel Guigonis, vel Guiberti de Novigieno, conscii possit
§ XV. — An quid contra anatastim, qua doctor se damanatum publice denuntlart, ex silentio vel S. Brunonis, vel Guigonis, vel Guiberti de Novigieno, conscii possit 151
An quid contra anatastim - § XVI. — Quid de ordinis Carthusiensis, uti Id Launoius vocat, et Petri Venerabilis silentio censendum.
§ XVI. — Quid de ordinis Carthusiensis, uti Id Launoius vocat, et Petri Venerabilis silentio censendum. 165
Quid de ordinis Carthusiensis et Petri Venerabilis silentio censendum - § XVII. — Quid de aliorum, quos Launoius praetera laudat, scriptorum antiquorum silentio statut debeat.
§ XVII. — Quid de aliorum, quos Launoius praetera laudat, scriptorum antiquorum silentio statut debeat. 176
Quid de aliorum, quos Launoius praetera laudat, scriptorum antiquorum silentio - XVIII. — XIX. Quid contra prodigiosam anatastim qua doctor Parisiensis sese damnatum publice e feretro denuntiatr, universale scriptorum omnium, qui integro prime et forte etiam secundo post rem gestam saeculo labente, floreurint, silentium valeant, et haec stante certam illam aut etiam verosimilem possit efficere testimonia antiqua supra adducta.
XVIII. — XIX. Quid contra prodigiosam anatastim qua doctor Parisiensis sese damnatum publice e feretro denuntiatr, universale scriptorum omnium, qui integro prime et forte etiam secundo post rem gestam saeculo labente, floreurint, silentium valeant, et haec stante certam illam aut etiam verosimilem possit efficere testimonia antiqua supra adducta. 192
XVIII-XIX contra prodigiosam anatastim - § XX. — An prodigium quo doctor sese damnatum publice abstantius denuntiari, certum aut saltem verosimile, stante universali scriptorum ante dictorum silentio, reddere etiam non possit traditio.
§ XX. — An prodigium quo doctor sese damnatum publice abstantius denuntiari, certum aut saltem verosimile, stante universali scriptorum ante dictorum silentio, reddere etiam non possit traditio. 201
An prodigium quo doctor sese damnatum publice denuntiari reddere etiam non possit traditio - § XXI. — Alia quaedam facientia pro prodigio quo doctor Parisiensis sese damnatum adstanti multitudini publice e feretro denuntiari, nationum monumenta afferentur, et an ex his tandem illud verosimile uelcumque non fiat, examinatur.
§ XXI. — Alia quaedam facientia pro prodigio quo doctor Parisiensis sese damnatum adstanti multitudini publice e feretro denuntiari, nationum monumenta afferentur, et an ex his tandem illud verosimile uelcumque non fiat, examinatur. 215
Alia quaedam facientia pro prodigio - § XXII. — Uplio, quae damnat prodigium intra privatas defuncti eclesias cosan paucis evenisse statut, proponitur, et an velut inepta noviterque connota repudianda non sit examinatur.
§ XXII. — Uplio, quae damnat prodigium intra privatas defuncti eclesias cosan paucis evenisse statut, proponitur, et an velut inepta noviterque connota repudianda non sit examinatur. 234
Uplio, quae damnat prodigium - § XXIII. — Quam fidem mereatur opinio quae doctoris damnati anatastim in privatis hujus aedibus coram paucis accidisse statuit, et quid tandem de hac etiam ita considerata censendum.
§ XXIII. — Quam fidem mereatur opinio quae doctoris damnati anatastim in privatis hujus aedibus coram paucis accidisse statuit, et quid tandem de hac etiam ita considerata censendum. 236
Quam fidem mereatur opinio - § XXIV. — Remissione an Parisiis sanctus in solitudinem secesserit, quandoam id fecerit, et an tunc recta Carthusiae eremum deserit.
§ XXIV. — Remissione an Parisiis sanctus in solitudinem secesserit, quandoam id fecerit, et an tunc recta Carthusiae eremum deserit. 243
Remissione an Parisiis sanctus in solitudinem secesserit - § XXV. — Sancti ad Hugonem Gratianopolitanum episcopum accessus, quales ejus fuerint socii, et an tunc sacreredoto initiatus existerit.
§ XXV. — Sancti ad Hugonem Gratianopolitanum episcopum accessus, quales ejus fuerint socii, et an tunc sacreredoto initiatus existerit. 258
Sancti ad Hugonem Gratianopolitanum episcopum accessus - § XXVI. — Sanctus Carthusiae eremun ingreditur; quandoam id accidit.
§ XXVI. — Sanctus Carthusiae eremun ingreditur; quandoam id accidit. 269
Sanctus Carthusiae eremun ingreditur - § XXVII. — Quid sanctius eiusque socii, Carthusiani iam superessint, egerint, et quem vivendi modem tenuerint.
§ XXVII. — Quid sanctius eiusque socii, Carthusiani iam superessint, egerint, et quem vivendi modem tenuerint. 287
Quid sanctius eiusque socii egerint - § XXVIII. — An sanctus novum regulam scripserit, et an ad ullam ex ante scriptis ac nomomitlan Benedictinam observandam se suosque discipulos atrinxerit.
§ XXVIII. — An sanctus novum regulam scripserit, et an ad ullam ex ante scriptis ac nomomitlan Benedictinam observandam se suosque discipulos atrinxerit. 296
An sanctus novum regulam scripserit - § XXIX. — An Victor III papa Carthusiensem ordinem approbari, et qui sanctus Hugonem Gratianopolitanum episcopum sui reverentem habuerit, Carthusiaeque eremum sibi donari imperarilt.
§ XXIX. — An Victor III papa Carthusiensem ordinem approbari, et qui sanctus Hugonem Gratianopolitanum episcopum sui reverentem habuerit, Carthusiaeque eremum sibi donari imperarilt. 303
An Victor III papa Carthusiensem ordinem approbari - § XXX. — Sanctus, a summo pontifice arcessitus, Carthusian, rite ordinatum, incolarumque numero auctam, deserere cogitur: quandoam id, et quanto discipulorum Brunonis loco factum.
§ XXX. — Sanctus, a summo pontifice arcessitus, Carthusian, rite ordinatum, incolarumque numero auctam, deserere cogitur: quandoam id, et quanto discipulorum Brunonis loco factum. 309
Sanctus, a summo pontifice arcessitus - § XXXI. — Sanctus Roman ad Urbanum papam veni, discipulis ut Carthusiam repaetant suadet, litteras his ad S[?]S[?]um abbaten imperat, archiepiscopatum Rhegenseni recusat, et ut sibi a curia in eremum iterum secedere liceat ab Urbano obtinet.
§ XXXI. — Sanctus Roman ad Urbanum papam veni, discipulis ut Carthusiam repaetant suadet, litteras his ad S[?]S[?]um abbaten imperat, archiepiscopatum Rhegenseni recusat, et ut sibi a curia in eremum iterum secedere liceat ab Urbano obtinet. 320
Sanctus Roman ad Urbanum papam veni - § XXXII. — An S.uculus a Rogerio Calabria comite, venationem exercentc, in Calabriae specu, in quo se cum sociis abdidcerat, furerit perruit; quo, relicta Pontificia curia, primum concesserit, et cur tunc Carthusiim non reperiret.
§ XXXII. — An S.uculus a Rogerio Calabria comite, venationem exercentc, in Calabriae specu, in quo se cum sociis abdidcerat, furerit perruit; quo, relicta Pontificia curia, primum concesserit, et cur tunc Carthusiim non reperiret. 329
An S.uculus a Rogerio Calabria comite - § XXXIII. — Sanctus Turritana Calabria erem us comite Rogerio donatur, eique deinde a Miserimero, Squillacensi episcopo, ac post ab Urbano II papa donatio haec confirmatur.
§ XXXIII. — Sanctus Turritana Calabria erem us comite Rogerio donatur, eique deinde a Miserimero, Squillacensi episcopo, ac post ab Urbano II papa donatio haec confirmatur. 338
Sanctus Turritana Calabria erem us comite Rogerio donatur - § XXXIV. — Quid, post factam a Rogerio comite eremi Calabriae donationem, sanctus egerit, qui hanc deinde Rogerius dux confirmarit, terminisque Rogerius cunes circumscripserit.
§ XXXIV. — Quid, post factam a Rogerio comite eremi Calabriae donationem, sanctus egerit, qui hanc deinde Rogerius dux confirmarit, terminisque Rogerius cunes circumscripserit. 350
Quid, post factam a Rogerio comite eremi Calabriae donationem - § XXXV. — Sanctus constructam in eremo Calabrina ecclesiam magno apparatu consecrarirt, et oraglis ac ingis commetn Rogerium benevolum erga se expertur.
§ XXXV. — Sanctus constructam in eremo Calabrina ecclesiam magno apparatu consecrarirt, et oraglis ac ingis commetn Rogerium benevolum erga se expertur. 357
Sanctus constructam in eremo Calabrina ecclesiam - § XXXVI. — An concilio Phaecentino, in quo Praefationem de beata Maria Virgine composuerit, Sanctus interfuerit, et cur si ita sit, eo celebrato, ad Majorem Carthusiam non redierit.
§ XXXVI. — An concilio Phaecentino, in quo Praefationem de beata Maria Virgine composuerit, Sanctus interfuerit, et cur si ita sit, eo celebrato, ad Majorem Carthusiam non redierit. 565
An concilio Phaecentino Raw OCR literal preserved; the printed digit sequence may be noisy in context. - § XXXVII. — Gravissimum, absente sancto, religiosi Carthusiae Majoris incolae tentationem patiuantur; naturam comiti Rogerio filium sanctus baptizat, novoque ab illo beneficio afficitur.
§ XXXVII. — Gravissimum, absente sancto, religiosi Carthusiae Majoris incolae tentationem patiuantur; naturam comiti Rogerio filium sanctus baptizat, novoque ab illo beneficio afficitur. 372
Gravissimum, absente sancto, religiosi Carthusiae Majoris incolae tentationem patiuantur - § XXXVIII. — Mortuo Theodoro Mesimerio, Graeco Squillacensi episcopo, Joannes de Niscephoro Latinius ut substituturat sanctus suadet, et ab hoc deinde privilegium amplissimum quod a pontifice confirmari curat, Turritanae eremo, novojam in hac consructo S. Stephani monasterio, impetrat.
§ XXXVIII. — Mortuo Theodoro Mesimerio, Graeco Squillacensi episcopo, Joannes de Niscephoro Latinius ut substituturat sanctus suadet, et ab hoc deinde privilegium amplissimum quod a pontifice confirmari curat, Turritanae eremo, novojam in hac consructo S. Stephani monasterio, impetrat. 380
Mortuo Theodoro Mesimerio - § XXXIX. — Sancius comitem Rogerium praesentissinno periculo per visionem qua hnius illum monei, in obsidione Capuana liberat, novumque hac occasione quo plurima ei bona Rogerius conferit, diploma obtinet.
§ XXXIX. — Sancius comitem Rogerium praesentissinno periculo per visionem qua hnius illum monei, in obsidione Capuana liberat, novumque hac occasione quo plurima ei bona Rogerius conferit, diploma obtinet. 389
Sancius comitem Rogerium praesentissimo periculo liberat - § XL. — Quo tempore Rogerius comes Capuam obsederit, et jam eodem anno, quo id accidit, diploma quod, civitate haec subacta, Brunoni hic princeps contulit, datum fuerit.
§ XL. — Quo tempore Rogerius comes Capuam obsederit, et jam eodem anno, quo id accidit, diploma quod, civitate haec subacta, Brunoni hic princeps contulit, datum fuerit. 402
Quo tempore Rogerius comes Capuam obsederit - § XLI. — Ducem etiam Rogerium benevolum in se iterum sanctus experitur; visitor a Laudunio Carthusiae Majoris priore, perque hunc, quem agere a se dimittit, ad Carthusiae fratres litteras scribit. Hae una cum litteris, ad Radulphum Viridem scripis, hic producuntur.
§ XLI. — Ducem etiam Rogerium benevolum in se iterum sanctus experitur; visitor a Laudunio Carthusiae Majoris priore, perque hunc, quem agere a se dimittit, ad Carthusiae fratres litteras scribit. Hae una cum litteris, ad Radulphum Viridem scripis, hic producuntur. 413
Ducem etiam Rogerium benevolum in se iterum sanctus experitur - § XLII. — Sanctus commonitnarios in Psalmos et in S. Pauli Epistolas, qui nomine ejus circumfuerint, reetiam vera adoraturi; quandoam si et et qua methodo fcelerint, et quaam praeclara lucubrationes ccrto ei dedeant attribui.
§ XLII. — Sanctus commonitnarios in Psalmos et in S. Pauli Epistolas, qui nomine ejus circumfuerint, reetiam vera adoraturi; quandoam si et et qua methodo fcelerint, et quaam praeclara lucubrationes ccrto ei dedeant attribui. 425
Sanctus commentarios in Psalmos et in S. Pauli Epistolas Mapped to the opening Expositio witness because the line explicitly names the Psalms commentary among Bruno's works. - § XLIII. — An oper a, a jam memoratis diversa, quae sancti nomine edita sunt, vere euno habeant auctorem.
§ XLIII. — An oper a, a jam memoratis diversa, quae sancti nomine edita sunt, vere euno habeant auctorem. 431
An opera, a jam memoratis diversa, vere euno habeant auctorem - § XLIV. — Benevolum iterum erga se sanctus comitem Rogeriurn decerroio morbo jam decumbentem experitur, huncque vius functum huud dudum post sepsitur, conformalis et antea a Paschali papa donationibus omnibus prilegisque quae veit a comite Rogerio vel ab aliis acceperat.
§ XLIV. — Benevolum iterum erga se sanctus comitem Rogeriurn decerroio morbo jam decumbentem experitur, huncque vius functum huud dudum post sepsitur, conformalis et antea a Paschali papa donationibus omnibus prilegisque quae veit a comite Rogerio vel ab aliis acceperat. 439
Benevolum iterum erga se sanctus comitem Rogerium experitur - § XLV. — Qua in eremi Turritanae ecclesiae sanctus fuerit sepultus, et quid de miraculis sepulturam ejus secutis, aliisque nonnullis ad eum olotque spectantibus, ac tempus quo in sanctorum, seu potius beatorum, album relatum fuit, prcgressis, sit censendum.
§ XLV. — Qua in eremi Turritanae ecclesiae sanctus fuerit sepultus, et quid de miraculis sepulturam ejus secutis, aliisque nonnullis ad eum olotque spectantibus, ac tempus quo in sanctorum, seu potius beatorum, album relatum fuit, prcgressis, sit censendum. 449
Qua in eremi Turritanae ecclesiae sanctus fuerit sepultus - § XLVI. — Leo X papa ordini Carthusensi Turritanum in Calabria Sancti Stephani monnasterium jubet restitui, cultumque sancti ecclesiasticum perinilit.
§ XLVI. — Leo X papa ordini Carthusensi Turritanum in Calabria Sancti Stephani monnasterium jubet restitui, cultumque sancti ecclesiasticum perinilit. 461
Leo X papa ordini Carthusensi Turritanum in Calabria Sancti Stephani monnasterium jubet restitui - § XLVII. — An Leo X papa Brunoneim etiam canonizarit, et quaenam, ad gloriam sancti postulatum facieanti, concessam abbac popuffice cultum et deferendai facultatem, proxime sint secuita.
§ XLVII. — An Leo X papa Brunoneim etiam canonizarit, et quaenam, ad gloriam sancti postulatum facieanti, concessam abbac popuffice cultum et deferendai facultatem, proxime sint secuita. 470
An Leo X papa Brunoneim etiam canonizarit - VITA S. BRUNONIS ANTIQUOR.
VITA S. BRUNONIS ANTIQUOR. 481
Vita S. Brunonis antiquior - CAPCT. UNICUM. — Occasiro conversionis. S. Brunonis; solitudinem petere statuit, alios in idem propositioni attrahit, Gratianopolitani pergut, in Carthusiae eremum secedit, ad pontificem, ex hoc evocatus, se conferit, solitudinem repelendi facultatem ab eo impetrat; in Turritanam Calabriaer eremum se abdit, ibique moritur.
CAPCT. UNICUM. — Occasiro conversionis. S. Brunonis; solitudinem petere statuit, alios in idem propositioni attrahit, Gratianopolitani pergut, in Carthusiae eremum secedit, ad pontificem, ex hoc evocatus, se conferit, solitudinem repelendi facultatem ab eo impetrat; in Turritanam Calabriaer eremum se abdit, ibique moritur. ibid.
Caput unicum vitae antiquioris - VITA ALTERA.
VITA ALTERA. 491
Vita altera - Prologus.
Prologus. ibid.
Prologus - CAP. I. — Occasione defuncti, qui sese damnatum, inter solemnes sequetas e feretro procalmat, in solitudinem secedere Bruno statuit, alios idem propotium attrahit, iteroque cum his ad Hugonem, Gratianopolitann episcopum, suscepit.
CAP. I. — Occasione defuncti, qui sese damnatum, inter solemnes sequetas e feretro procalmat, in solitudinem secedere Bruno statuit, alios idem propotium attrahit, iteroque cum his ad Hugonem, Gratianopolitann episcopum, suscepit. 492
Cap. I vitae alterae - CAP. II. — Bruno una com sociis suis ad Hugonem, Gratianapolitanum episcopum, venit, Carthusiae eremum ab eo obtinet, austere admodum in hac vivit, ac post sexenniuum ciruicter a pontifice evocatur, vocantique obedaperare statuit.
CAP. II. — Bruno una com sociis suis ad Hugonem, Gratianapolitanum episcopum, venit, Carthusiae eremum ab eo obtinet, austere admodum in hac vivit, ac post sexenniuum ciruicter a pontifice evocatur, vocantique obedaperare statuit. 504
Cap. II vitae alterae - CAP. III. — Sanctus e Carthusia Romam se conieret, per cultus hic discipulis, ut Carthusiam repeterint, suadet, ipseque in Calabria, obtenta a pontifice secedendi facultate, recusatque Huegionis archiepiscopiatu, deserta sese abdit, benevolum ibi erga se comitem Rogerium habet, novas ecclesias condri, sanctissmmeque vivit ac moritur.
CAP. III. — Sanctus e Carthusia Romam se conieret, per cultus hic discipulis, ut Carthusiam repeterint, suadet, ipseque in Calabria, obtenta a pontifice secedendi facultate, recusatque Huegionis archiepiscopiatu, deserta sese abdit, benevolum ibi erga se comitem Rogerium habet, novas ecclesias condri, sanctissmmeque vivit ac moritur. 513
Cap. III vitae alterae - VITA TERTIA.
VITA TERTIA. 535
Vita tertia - CAP. I. — Defunctus sese damnatum e feretro publice proclamavit; spectaculari hujus occasionc in solitudinem ad ppenitentiam agendum secedere sanctus statuit, cum aliquot aliis, quos ad idem faciendum movit; ad Hugonem, Gratianopolitanum episcopum, iter arripit, benignoque ab hoc excipitur.
CAP. I. — Defunctus sese damnatum e feretro publice proclamavit; spectaculari hujus occasionc in solitudinem ad ppenitentiam agendum secedere sanctus statuit, cum aliquot aliis, quos ad idem faciendum movit; ad Hugonem, Gratianopolitanum episcopum, iter arripit, benignoque ab hoc excipitur. 526
Cap. I vitae tertiae - CAP. II. — Carthasiae eremum sanctus ingreditur, ex hac, in qua sanctissime vivit, ab Urbano II papa evocatur, disipsius eum Roman conscribit, ut Carthusian repetantur suaedet, Regiensum archiepiscopatum recusat, ac deinde a pontifice repetendae solitudinis facultatem imperat.
CAP. II. — Carthasiae eremum sanctus ingreditur, ex hac, in qua sanctissime vivit, ab Urbano II papa evocatur, disipsius eum Roman conscribit, ut Carthusian repetantur suaedet, Regiensum archiepiscopatum recusat, ac deinde a pontifice repetendae solitudinis facultatem imperat. 535
Cap. II vitae tertiae - CAP. III. — In Turritana eremo a comite Rogerio invenitatur, praesentissimo periculo hunc liberat, duo ibi ejusdem liberalitate monasteria extruit, in horum altero ad mortem usque sanctissime vivit, post obitum miraculis claret, tandemque, pontifice permissu, a Carthusiensis coelitum honoribus afficitur.
CAP. III. — In Turritana eremo a comite Rogerio invenitatur, praesentissimo periculo hunc liberat, duo ibi ejusdem liberalitate monasteria extruit, in horum altero ad mortem usque sanctissime vivit, post obitum miraculis claret, tandemque, pontifice permissu, a Carthusiensis coelitum honoribus afficitur. 544
Cap. III vitae tertiae - EPISTOLA ENCYCLICA.
EPISTOLA ENCYCLICA. Qua S. Brunonis obitum quaqua versum nuntiarunt ejus in Turritana eremo discipuli, usitaque pro illius anima suffragia postulaturi. 535
Epistola encyclica Indexed page literal preserved even though the actual epistola opening is located physically in OCR file 281. - TITULI FUNEBRES, seu diversa ad epistolam precedentem responsoriae.
TITULI FUNEBRES, seu diversa ad epistolam precedentem responsoriae. 535
Tituli funebres - SECTIO I. — Titulus fratrum montis Amati ... S. Petri Cassiacensis cenobii.
SECTIO I. — Titulus fratrum montis Amati, ibid. — Fratrum Scilicetensis cenobii, ibid. — Rainerii Brunonis discípuli, 536. — S. Frigiani Lucensis ecclesiæ, 537. — Ecclesiae Placentinæ, ibid. — Monasterii Sancti Sepulcri, ibid. — Ecclesiæ S. Martini de Petra, ibid. — Clusini cenobii, ibid. — Seguensiensis ecclesiæ, 538. — Praepositura Ulciensis, ibid. — Ecclesiæ Gratianopolitane, 539. — Eremim Carthusiae prope Gratianopolim, ibid. Fratrum CasDei subtus Currilionem prope Gratianopolim, ibid. — Fratrum S. Rubii in Costa S. Andreæ, 560. — Alhanacensis cenobii Lugduni, ibid. — Majoris ecclesiæ Lugdunensis, ibid. — S. Marie Blesensis, ibid. — S. Petri Cluniacensis cenobii, 561. — S. Honnadi de ecclesia Lugdunensi archidiaconi, ibid. — S. Vincentii Callicionensis ecclesiæ, ibid. — S. Marini Belvenses ecclesiæ, ibid. — S. Antonii Cotenensis, ibid. — Ejusdem, 562. — S. Petri Carnotensis, ibid. — S. Dionysii prope Parisios, ibid. — S. Germani Parisiensis ep., 563. — S. Maglorii Parisiensis, ibid. — S. Petri Fosseatisensis, ibid. — S. Crucis sanctique Lauronis Meldensis, 564. — S. Petri Cassiacensis cenobii, ibid.
Tituli funebres, sectio I - SECTIO II. — Titulus ecclesiæ S. Mariæ Carnotensis ... S. Bartholomæi apostoli in monte Or.
SECTIO II. — Titulus ecclesiæ S. Mariæ Carnotensis, ibid. — Versus scholæres, 564. — S. Margaritæ cenobii, 565. — S. Mariæ Novi Monasterii, ibid. — S. Benigni Divionensis, 566. — S. Stephanus Divionensis, ibid. — S. Petri Beusensis, ibid. — S. Mariæ Collisensenis, ibid. — Lingoeniensis ecclesiæ episcopi, ibid. — S. Mariæ Mailusensis, 567. — S. Michaelis Toronodrensis cenobii, ibid. — S. Germani Antissiodorensis, ibid. — S. Stephanï Antissiodorensis, ibid. — S. Marie et S. Joannis Reuomensis cœnobii, 568. — Lamberti albatis Palutarensis, ibid. — S. Petri Arnemarensis cenobii, ibid. — S. Petri Trecoruri, ibid. — S. Petri insulæ Germanicæ, 569. — S. Stephani Catalanensis ecclesiæ, ibid. — S. Petri cenobii de Monte, ibid. — S. Basalli, ibid. — S. Mariæ Remensis metropolis, ibid. — Alius ejusdem ecclesiæ, 570. — Item alii ejusdem, ibid. — Adhuc alios ejusdem, 571. — Adhuc alius ejusdem, ibid. — S. Martyrum Sergii et Bacchi Anegavensis, ibid. — S. Petri cenobii puellarum, ibid. — Ecclesiæ SS. Trinitatis, 572. — S. Dionysii Remensis, ibid. — S. Remigii Francorum apostoli, ibid. — S. Nicasil Remoman archiepiscopi, ibid. — S. Maryrum Timothei et Apollinaris, ibid. — S. Bartholomæi apostoli in monte Or, 573.
Tituli funebres, sectio II - SECTIO III. — Titulus S. Mariæ Laudunensis ... S. Nicolai Meleensis ecclesiæ.
SECTIO III. — Titulus S. Mariæ Laudunensis, ibid. — Alius ejusdem, 574. — Monialium S. Joannis Baptistæ, ibid. — S. Nicolai de Salut Vescoci, ibid. — B. Mariae Nonnardi, ibid. — Alius ejusdem, ibid. — Ecclesiæ Sucesiomensis, 575. — SS. Medardii et Sebastianii Suessionc, ibid. — S. Mariae Blesensis, 576. — Alius ejusdem, ibid. — S. Krillefi Blesensis, ibid. — S. Mariae Bernaci, ibid. — S. Crucis Aurelianensis, ibid. — Abbas S. Joannis Suessionensis cœnobii, ibid. — S. Symphorii martyris Belracensis, 577. — S. Quintini Belevacensis, ibid. — S. Luciani Belgarum apostoli, 578. — S. Fusciani de Sylv, ibid. — S. Petri Corbeio, ibid. — S. Quintini Vervandensis, ibid. — S. Petri Lehuuensis ecclesiæ, 579. — S. Fursei Peronne, ibid. — S. Marie Arveconis ecclesiæ, ibid. — S. Petri Diuccensis ecclesiæ, ibid. — S. Salvatoris Aquicensis cenobii ibid. — Canonici Marcormesis, 580. — S. Amandi Elononensis ecclesiæ, ibid. — S. Petri Ilsensis ecclesiæ, ibid. — S. Mariae Mecenencis ecclesiæ, ibid. — S. Mariae Foromoellensis ecclesiæ, 581. — S. Dominicani Brugensis ecclesiæ, ibid. — S. Nicolai Meleensis ecclesiæ, ibid.
Tituli funebres, sectio III Entry continues across the page break between OCR files 715 and 716; transcribed here as one line item. - SECTIO IV. — Titulus S. Petri Piclavis ... Alius ejusdem, 589.
SECTIO IV. — Titulus S. Petri Piclavis, ibid. — Beatae Mariae Pictavis, 582. — S. Hilarii Pictavis, ibid. — Alius ejusdem, ibid. — S. Radegundis Pictavis, ibid. — R. Mariae ac S. Cypriani martyris, 583. — S. Joannis evangelistæ Pictavis, ibid. — S. Petri Virsienensis cenobii, ibid. — S. Martini pleni pedis, ibid. — S. Maximini Micasacensis cœnobii, ibid. — Alius ejusdem, 584. — S. Mariae Parisiorum, ibid. — S. Petri Rossueensis, ibid. — S. Petri Launaeensis, ibid. — S. Petri Necocastresis, 585. — S. Trinitatis Falerias, ibid. — S. Gervasii ejusdem loci, 586. — S. Marci Tornacensis, ibid. — S. Petri Blandinensis cœnobii, ibid. — S. Leodegarii martyris, ibid. — S. Baryonis in Gandavo, ibid. — S. Mariae Conautreti in Anglia, 587. — S. Audomari episcopi, ibid. — S. Pauli apost. Lundoniensis, ibid. — S. Petri Casselensis ecclesiæ, ibid. — S. Mariae Airebrantensis sedis, ibid. — Alius ejusdem, 588. — S. Velasti Nobiliacti cenobii suec, ibid. — Alius ejusdem, 589.
Tituli funebres, sectio IV - SECTIO V. — Titulus S. Mariae Morliviensis ecclesiæ ... S. Mariae Poitouensis.
SECTIO V. — Titulus S. Mariae Morliviensis ecclesiæ, 589. — SS. Petri et Augustini Anglorum apostoli, ibid. — SS. Edmundi regis martyris, ibid. — Alius ejusdem, ibid. — S. Mariae Spaingæ ecclesiæ S. Nicolai Andegavenss, ibid. — S. Mariae ecclesiæ Lincolniensis, 590. — S. Betrice Eboracensis, 591. — Alius ejusdem, ibid. — S. Petri Eboracensis Anglorum metropoliis, ibid. — S. Martiny, ibid. — S. Joannis archiepiscopi Beverlacensis ecclesiæ, 592. — Ricardi, ibid. — Albert, ibid. — Turestii, ibid. — Richard, ibid. — S. Petri Castrensis ecclesiæ, 593. — Alius ejusdem, ibid. — S. Mariae et S. Adelmi Malmserensis ecclesiæ, 593. — S. Maie Rothomagensis ecclaesiæ, 594. — S. Trinitatis Rothomagi, ibid. — S. Leodegarii, ibid. — S. Mariae Poitouensis, 595.
Tituli funebres, sectio V - SECTIO VI. — Titulus S. Marie Bajocensis ecclesiæ ... S. Marie Tropesiensis ecclesiæ.
SECTIO VI. — Titulus S. Marie Bajocensis ecclesiæ, 595. — Versus scholæres ejusdem urbis, 596. — S. Georgii ejusdem urbis, ibid. — S. Stephani, ibid. — S. Vigoris Cerasicci cenobii, ibid. — S. Marie Constantiniensis ecclæsiæ, 597. — Versus scholæres ejusdem, ibid. — S. Mirhalis de Periculo Maris, ibid. — S. Petri Causlis, 598. — S. Mariae Loveli cenobii, ibid. — S. Juliani Cummanensis, ibid. — Alius ejusdem, ibid. — Alius ejusdem, ibid. — Alius adhuc eusdem, 599. — S. Vicenteii Cœnomanensis, ibid. — B. Juliani de Prato, ibid. — S. Mauricii sedis Andegavensis, ibid. — S. Florentii Glandunensis cœnobii, 600. — S. Nicolai ejusdem urbis, ibid. — S. Mariae Doleinsis cœnobii, 601. — S. Michaelis eremi, ibid. — S. Mariae Lucoiensis, 602. — S. Petri apostoli Malicensis, ibid. — S. Vincentii cœnobii Noiron sis, ibid. — Schola ejusdem, 603. — Alius ejusdem, ibid. — S. Pauli apostoli Marciengatis, ibid. — S. Salvatoris mundi sanctique Gilbani cou, Doleensis, 604. — S. Marie Tropesiensis ecclesiæ, 605.
Tituli funebres, sectio VI - APPENDIX seu Supplementum ad gloriam sancti postrimum. Appendix seu Supplementum ad gloriam sancti postrimum Appendix heading is indexed here; the terminal Appendix body is attested near the end of the Acta block.
- § I. — Venerationi saneto beatiss jam ascripto atque ad ecclesiam S. Stephani nuncatulo, in Calabriâ exhibita frequentiaque ad ejus invocationem miracula patrat, quorum aliquot, annuae 1600 praegraves, recensentur.
§ I. — Venerationi saneto beatiss jam ascripto atque ad ecclesiam S. Stephani nuncatulo, in Calabriâ exhibita frequentiaque ad ejus invocationem miracula patrat, quorum aliquot, annuae 1600 praegraves, recensentur. ibid.
Appendix § I - § II. — Aliquot miracula saeculo xv, ante annum tamen hujus xiv patria, recensentur, et qui tandem sancti cultus ad universam Ecclesiam extensus, festuque ejus in hunc Coloniae Agrippinæ celebratum fuerit, expositur.
§ II. — Aliquot miracula saeculo xv, ante annum tamen hujus xiv patria, recensentur, et qui tandem sancti cultus ad universam Ecclesiam extensus, festuque ejus in hunc Coloniae Agrippinæ celebratum fuerit, expositur. 615
Appendix § II - § III. — Fuerintne sanctus anno 1023 a Gregorio XV, an serius denotantur a Clemente X canonizatus, examinator, relinquasque, quae ad gloriam ejus posthumam faciunt, masquisque videntur notai digna, in medium profertur.
§ III. — Fuerintne sanctus anno 1023 a Gregorio XV, an serius denotantur a Clemente X canonizatus, examinator, relinquasque, quae ad gloriam ejus posthumam faciunt, masquisque videntur notai digna, in medium profertur. 621
Appendix § III - OPUSUM TOMUS SEU PARS I. EXVOSTIO IN PSALMOS.
OPUSUM TOMUS SEU PARS I. EXVOSTIO IN PSALMOS. 637
Expositio in Psalmos