Índice temático estático
PL158 — Patrologia Latina CLVIII
Lista HTML estática das seções temáticas do volume, preservando o texto original do índice e priorizando links profundos para páginas com referência explícita.
Sumário
ORDO RERUM
ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR.
ORDO RERUM
- 9
Proloquium.
Proloquium - 13
Operum S. Anselmi Censura.
Operum S. Anselmi Censura - 39
Censura operum quæ in appendice edita sunt.
Censura operum quæ in appendice edita sunt - 49
Vita sancti Anselmi auctore Eadmero.
Vita sancti Anselmi auctore Eadmero - 49
Prologus.
Prologus - 49
LIBER PRIMUS. — Acta S. Anselmi ante episcopatum.
LIBER PRIMUS. — Acta S. Anselmi ante episcopatum - 49
CAP. I. — S. Anselmi ortus, studia, discessus in Gallias, deliberatio de statu vitæ amplectendo.
CAP. I. — S. Anselmi ortus, studia, discessus in Gallias, deliberatio de statu vitæ amplectendo - 54
CAP. II. — Vita monastica, prioratus administratus. Adolescens in vita et in morte adjutus.
CAP. II. — Vita monastica, prioratus administratus. Adolescens in vita et in morte adjutus - 60
CAP. III. — Benignitas erga omnes. Libri nonnulli et epistolæ scriptæ.
CAP. III. — Benignitas erga omnes. Libri nonnulli et epistolæ scriptæ - 65
CAP. IV. — Oblatæ divinitus visiones, consilium circa regimen puerorum, amor vitæ communis et discretio.
CAP. IV. — Oblatæ divinitus visiones, consilium circa regimen puerorum, amor vitæ communis et discretio - 70
CAP. V. — Abbatis electi benignitas erga hospites et domesticos. Iter in Angliam. Colloquium cum B. Lanfranco de cultu S. Elphegi.
CAP. V. — Abbatis electi benignitas erga hospites et domesticos. Iter in Angliam. Colloquium cum B. Lanfranco de cultu S. Elphegi - 76
CAP. VI. — Monitorum suavitas et efficacia miraculis.
CAP. VI. — Monitorum suavitas et efficacia miraculis - 79
LIBER SECUNDUS. — Gesta in archiepiscopatu Cantuariensi.
LIBER SECUNDUS. — Gesta in archiepiscopatu Cantuariensi - 79
CAP. I. — Archiepiscopatus assumptus. Quies monastica dilata. Aliqua cum rege dissensio.
CAP. I. — Archiepiscopatus assumptus. Quies monastica dilata. Aliqua cum rege dissensio - 87
CAP. II. — Variarum virtutum exercitatio.
CAP. II. — Variarum virtutum exercitatio - 90
CAP. III. — Ægre tandem impetrata ab irato rege adeundi Romam facilitate, valedicit suis.
CAP. III. — Ægre tandem impetrata ab irato rege adeundi Romam facilitate, valedicit suis - 95
CAP. IV. — Discessus in Galliam inde Romam et in Samnium.
CAP. IV. — Discessus in Galliam inde Romam et in Samnium - 101
CAP. V. — Excursio in Campaniam. Reditus in Galliam. Varia miracula.
CAP. V. — Excursio in Campaniam. Reditus in Galliam. Varia miracula - 107
CAP. VI. — Mors Willelmi regis et nova cum successore Henrico difficultas ob investituras. Romana legatio. Reditus interdictus.
CAP. VI. — Mors Willelmi regis et nova cum successore Henrico difficultas ob investituras. Romana legatio. Reditus interdictus - 112
CAP. VII. — Reconciliatio cum rege. Reditus in Angliam. Morbus, obitus, miracula.
CAP. VII. — Reconciliatio cum rege. Reditus in Angliam. Morbus, obitus, miracula - 118
Supplementum ad Eadmeri libros De Vita S. Anselmi.
Supplementum ad Eadmeri libros De Vita S. Anselmi - 119
Miracula S. Anselmi.
Miracula S. Anselmi - 123
Sancti Anselmi Vita brevior.
Sancti Anselmi Vita brevior - 131
Vitæ S. Anselmi Synopsis chronologica.
Vitæ S. Anselmi Synopsis chronologica - 155
Carmen in laudem S. Anselmi.
Carmen in laudem S. Anselmi - 157
Epicedion in obitum ejusdem.
Epicedion in obitum ejusdem - 161
Sancti Anselmi epitaphium triplex.
Sancti Anselmi epitaphium triplex - OPERUM PARS PRIMA. — DOGMATICA. OPERUM PARS PRIMA. — DOGMATICA
- 161
DE DIVINITATIS ESSENTIA MONOLOGIUM.
DE DIVINITATIS ESSENTIA MONOLOGIUM - 161
Præfatio.
Præfatio - 161
CAP. I. — Quod sit quiddam optimum et maximum et summum omnium quæ sunt.
CAP. I. — Quod sit quiddam optimum et maximum et summum omnium quæ sunt - 166
CAP. II. — De eadem re.
CAP. II. — De eadem re - 146
CAP. III. — Quod sit quædam natura per quam est quidquid est, et quæ per se est, et est summum omnium quæ sunt.
CAP. III. — Quod sit quædam natura per quam est quidquid est, et quæ per se est, et est summum omnium quæ sunt - 147
CAP. IV. — De eadem re.
CAP. IV. — De eadem re - 148
CAP. V. — Quod sicut illa est per se et alia per illam, ita illa sit ex se, et alia ex illa.
CAP. V. — Quod sicut illa est per se et alia per illam, ita illa sit ex se, et alia ex illa - 150
CAP. VI. — Quod illa non sit ulla juvante causa docta ad esse; nec tamen sit per nihil aut ex nihilo; et quomodo intelligi possit esse per se et ex se.
CAP. VI. — Quod illa non sit ulla juvante causa docta ad esse; nec tamen sit per nihil aut ex nihilo; et quomodo intelligi possit esse per se et ex se - 150
CAP. VII. — Quomodo alia omnia sint per illam et ex illa.
CAP. VII. — Quomodo alia omnia sint per illam et ex illa - 153
CAP. VIII. — Quomodo intelligendum sit quod omnia fecit ex nihilo.
CAP. VIII. — Quomodo intelligendum sit quod omnia fecit ex nihilo - 153
CAP. IX. — Quod ea quæ facta sunt ex nihilo, nonnihil erant antequam fierent, quantum ad rationem facientis.
CAP. IX. — Quod ea quæ facta sunt ex nihilo, nonnihil erant antequam fierent, quantum ad rationem facientis - 157
CAP. X. — Quod illa ratio sit quædam rerum locutio, sicut faber dicit prius apud se quod facturus est.
CAP. X. — Quod illa ratio sit quædam rerum locutio, sicut faber dicit prius apud se quod facturus est - 158
CAP. XI. — Quod tamen multa sit in hac similitudine fabri dissimilitudo.
CAP. XI. — Quod tamen multa sit in hac similitudine fabri dissimilitudo - 159
CAP. XII. — Quod hæc summæ essentiæ locutio sit summa essentia.
CAP. XII. — Quod hæc summæ essentiæ locutio sit summa essentia - 160
CAP. XIII. — Quod sicut omnia per summam essentiam facta sunt, ita vigeant per ipsam.
CAP. XIII. — Quod sicut omnia per summam essentiam facta sunt, ita vigeant per ipsam - 160
CAP. XIV. — Quod illa sit in omnibus, et per omnia et omnia sint ex illa, et per illam et in illa.
CAP. XIV. — Quod illa sit in omnibus, et per omnia et omnia sint ex illa, et per illam et in illa - 161
CAP. XV. — Quod possit aut non possit de illa dici substantialiter.
CAP. XV. — Quod possit aut non possit de illa dici substantialiter - 161
CAP. XVI. — Quod idem sit illi esse justam, quod est esse justitiam : et eodem modo de his quæ similiter de illa dici possunt; et quod nihil horum monstret qualis illa, vel quanta sit, sed quid sit.
CAP. XVI. — Quod idem sit illi esse justam, quod est esse justitiam : et eodem modo de his quæ similiter de illa dici possunt; et quod nihil horum monstret qualis illa, vel quanta sit, sed quid sit - 165
CAP. XVII. — Quod ita sit simplex, ut omnia, quæ de ejus essentia dici possunt, unum idemque sint in illa; et nihil de ea dici possit substantialiter, nisi in eo quod quid est.
CAP. XVII. — Quod ita sit simplex, ut omnia, quæ de ejus essentia dici possunt, unum idemque sint in illa; et nihil de ea dici possit substantialiter, nisi in eo quod quid est - 166
CAP. XVIII. — Quod sit sine principio et sine fine.
CAP. XVIII. — Quod sit sine principio et sine fine - 257
CAP. XIX. — Quod non sit in loco aut tempore, sed omnia sint in illo.
CAP. XIX. — Quod non sit in loco aut tempore, sed omnia sint in illo - 257
Cap. XX. — Quod sit ante et ultra omnia etiam æterna.
Cap. XX. — Quod sit ante et ultra omnia etiam æterna - 258
Cap. XXI. — An hoc sit sæculum sæculi, sive sæcula sæculorum.
Cap. XXI. — An hoc sit sæculum sæculi, sive sæcula sæculorum - 258
Cap. XXII. — Quod solus sit quod est, et qui est. — Omnia Deo indigent ut sint et ut bene sint.
Cap. XXII. — Quod solus sit quod est, et qui est. — Omnia Deo indigent ut sint et ut bene sint - 259
Cap. XXIII. — Quod hoc bonum sit pariter Pater et Filius, et Spiritus sanctus; et hoc sit unum necessarium quod est omne, et totum, et solum bonum.
Cap. XXIII. — Quod hoc bonum sit pariter Pater et Filius, et Spiritus sanctus; et hoc sit unum necessarium quod est omne, et totum, et solum bonum - 259
Cap. XXIV. — Conjectatio quale et quantum sit hoc bonum.
Cap. XXIV. — Conjectatio quale et quantum sit hoc bonum - 260
Cap. XXV. — Quæ et quanta bona sint fruentibus eo.
Cap. XXV. — Quæ et quanta bona sint fruentibus eo - 261
Cap. XXVI. — An hoc sit gaudium plenum quod promittit Dominus.
Cap. XXVI. — An hoc sit gaudium plenum quod promittit Dominus - 262
LIBER PRO INSIPIENTE AUCTORE GAUNILONE.
LIBER PRO INSIPIENTE AUCTORE GAUNILONE - 267
S. ANSELMI LIBER APOLOGETICUS CONTRA GAUNILONEM.
S. ANSELMI LIBER APOLOGETICUS CONTRA GAUNILONEM - 269
Cap. I. — Refellitur adversarii ratiocinatio; et ostenditur id quo majus cogitari non potest, esse reipsa.
Cap. I. — Refellitur adversarii ratiocinatio; et ostenditur id quo majus cogitari non potest, esse reipsa - 271
Cap. II. — Magis urgetur ratiocinatio proposita; et ostenditur id quo majus cogitari nequit, cogitari posse atque adeo etiam esse.
Cap. II. — Magis urgetur ratiocinatio proposita; et ostenditur id quo majus cogitari nequit, cogitari posse atque adeo etiam esse - 272
Cap. III. — Ad instantiam adversarii : quod sequeretur fœnum fictitium esse reipsa, quia cogitatur.
Cap. III. — Ad instantiam adversarii : quod sequeretur fœnum fictitium esse reipsa, quia cogitatur - 273
Cap. IV. — Differentia inter posse cogitari, et intelligi non esse.
Cap. IV. — Differentia inter posse cogitari, et intelligi non esse - 274
Cap. V. — Specialis discussio priorum adversarii dictorum : ac primum quod initio infideliter retulerit ratiocinationem, quam refellendam suscepit.
Cap. V. — Specialis discussio priorum adversarii dictorum : ac primum quod initio infideliter retulerit ratiocinationem, quam refellendam suscepit - 276
Cap. VI. — Discutitur dictum adversarii in num. 2, quamlibet falsæ similiter possent intelligi, atque adeo essent.
Cap. VI. — Discutitur dictum adversarii in num. 2, quamlibet falsæ similiter possent intelligi, atque adeo essent - 277
Cap. VII. — Contra dictum aliud adversarii illicitem : nempe quod summum magnum æque possit concipi non esse; ac Deus ab insipiente concipitur.
Cap. VII. — Contra dictum aliud adversarii illicitem : nempe quod summum magnum æque possit concipi non esse; ac Deus ab insipiente concipitur - 257
Cap. VIII. — Comparatio picturæ num. 5 proposita examinatur. Et unde conjici queat summum magnum, de quo adversarius num. 4 quæsierat.
Cap. VIII. — Comparatio picturæ num. 5 proposita examinatur. Et unde conjici queat summum magnum, de quo adversarius num. 4 quæsierat - 258
Cap. IX. — Summum magnum cogitari et intelligi posse; et roboratur ratio contra insipientem facta.
Cap. IX. — Summum magnum cogitari et intelligi posse; et roboratur ratio contra insipientem facta - 260
Cap. X. — Firmitas rationis præd. et lib. clausula.
Cap. X. — Firmitas rationis præd. et lib. clausula - 260
LIBER DE FIDE TRINITATIS ET DE INCARNATIONE VERBI.
LIBER DE FIDE TRINITATIS ET DE INCARNATIONE VERBI - 261
Cap. I. — Scribendi occasio, et status quæstionis.
Cap. I. — Scribendi occasio, et status quæstionis - 265
Cap. II. — Quod sacræ fidei quæstiones, quas disputamus, aut rimamur, non quilibet dialectici, sed in Scripturis sacris experti suscipere humiliter debeant.
Cap. II. — Quod sacræ fidei quæstiones, quas disputamus, aut rimamur, non quilibet dialectici, sed in Scripturis sacris experti suscipere humiliter debeant - 265
Cap. III. — Quod non sunt tres dii : et quamquam sint tres res personales, una tamen est res essentialis.
Cap. III. — Quod non sunt tres dii : et quamquam sint tres res personales, una tamen est res essentialis - 279
Cap. IV. — Tres personas esse incarnatas, Filio incarnato, impossibile est : Filio tamen amplius convenit incarnari, quam Patri et Spiritui sancto.
Cap. IV. — Tres personas esse incarnatas, Filio incarnato, impossibile est : Filio tamen amplius convenit incarnari, quam Patri et Spiritui sancto - 273
Cap. V. — Cur Filius magis quam Pater aut Spiritus sanctus, incarnatus sit.
Cap. V. — Cur Filius magis quam Pater aut Spiritus sanctus, incarnatus sit - 278
Cap. VI. — Quomodo in Christo non sunt duæ personæ, sicut sunt duæ naturæ.
Cap. VI. — Quomodo in Christo non sunt duæ personæ, sicut sunt duæ naturæ - 279
Cap. VII. — Quod Pater, et Filius et Spiritus sanctus non sint tres res separatæ, naturali Adæ et Abæl propter exemplo.
Cap. VII. — Quod Pater, et Filius et Spiritus sanctus non sint tres res separatæ, naturali Adæ et Abæl propter exemplo - 280
Cap. VIII. — Originem personarum in divinis alia fontis, rivi et lacus similitudine explicat.
Cap. VIII. — Originem personarum in divinis alia fontis, rivi et lacus similitudine explicat - 282
Cap. IX. — Quod una sit et simplex æternalis, cui punctum comparatur.
Cap. IX. — Quod una sit et simplex æternalis, cui punctum comparatur - 283
DE PROCESSIONE SPIRITUS SANCTI CONTRA GRÆCOS.
DE PROCESSIONE SPIRITUS SANCTI CONTRA GRÆCOS - 285
Prologus.
Prologus - 285
Cap. I. — Quod communis est Latinis et Græcis fides de Trinitate.
Cap. I. — Quod communis est Latinis et Græcis fides de Trinitate - 288
Cap. II. — Quomodo indivisibilis unitas, et insociabilis pluralitas in Deo conveniant.
Cap. II. — Quomodo indivisibilis unitas, et insociabilis pluralitas in Deo conveniant - 289
Cap. III. — Quomodo unitatis Dei consequentiam restringat relatio.
Cap. III. — Quomodo unitatis Dei consequentiam restringat relatio - 291
Cap. IV. — Cum Filius non sit de Spiritu sancto, ipse Spiritus ex Filio procedit.
Cap. IV. — Cum Filius non sit de Spiritu sancto, ipse Spiritus ex Filio procedit - 295
Cap. V. — Evincitur Spiritum sanctum hoc, quod est, habere a Patre, contra quosdam episcopos Græcis faventem.
Cap. V. — Evincitur Spiritum sanctum hoc, quod est, habere a Patre, contra quosdam episcopos Græcis faventem - 296
Cap. VI. — Spiritum sanctum, nisi esse a Patre habeat, non posse intelligi alium esse ab eo, per missionem seu processionem.
Cap. VI. — Spiritum sanctum, nisi esse a Patre habeat, non posse intelligi alium esse ab eo, per missionem seu processionem - 297
Cap. VII. — Spiritus sancti processio de Patre importat ejus processionem de Filio.
Cap. VII. — Spiritus sancti processio de Patre importat ejus processionem de Filio - 298
Cap. VIII. — S. Spiritus procedit de Patre et Filio, quia procedit de solo vero Deo, qui Pater est et Filius.
Cap. VIII. — S. Spiritus procedit de Patre et Filio, quia procedit de solo vero Deo, qui Pater est et Filius - 299
Cap. IX. — Missio Spiritus in nomine Filii et a Filio confirmat processionem ejus de Filio.
Cap. IX. — Missio Spiritus in nomine Filii et a Filio confirmat processionem ejus de Filio - 301
Cap. X. — Eadem processio probatur ex Christi institutione in apostolos.
Cap. X. — Eadem processio probatur ex Christi institutione in apostolos - 306
Cap. XI. — Eadem processio arguitur ex verbis Christi : Ille de meo accipiet.
Cap. XI. — Eadem processio arguitur ex verbis Christi : Ille de meo accipiet - 306
Cap. XII. — Urgentur ad idem verba alia Christi : Nemo novit Filium nisi Pater, etc.
Cap. XII. — Urgentur ad idem verba alia Christi : Nemo novit Filium nisi Pater, etc - 306
Cap. XIII. — Spiritus sanctus procedens a Filio non est posterior aut minor.
Cap. XIII. — Spiritus sanctus procedens a Filio non est posterior aut minor - 307
Cap. XIV. — Disparitas inter Filii ac Spiritus sancti processionem de Patre, et splendoris ac caloris processionem de sole.
Cap. XIV. — Disparitas inter Filii ac Spiritus sancti processionem de Patre, et splendoris ac caloris processionem de sole - 307
Cap. XV. — Quod Græci non recte dicant S. Spiritum procedere de Patre per Filium per quam sententiam; sed hæc procedat ex delirio, quæ una est Patris et Filii.
Cap. XV. — Quod Græci non recte dicant S. Spiritum procedere de Patre per Filium per quam sententiam; sed hæc procedat ex delirio, quæ una est Patris et Filii - 309
Cap. XVI. — Quod S. Spiritus non procedat a Patre per Filium; sicut omnia a Patre per Verbum sunt facta.
Cap. XVI. — Quod S. Spiritus non procedat a Patre per Filium; sicut omnia a Patre per Verbum sunt facta - 310
Cap. XVII. — Quod sicut lacus est de rivo et fonte, ita Spiritus sanctus procedat de Patre et Filio.
Cap. XVII. — Quod sicut lacus est de rivo et fonte, ita Spiritus sanctus procedat de Patre et Filio - 311
Cap. XVIII. — Pater et Filius sunt unum principium Spiritus sancti.
Cap. XVIII. — Pater et Filius sunt unum principium Spiritus sancti - 313
Cap. XIX. — Infringitur argumentum ductum ex eo quod Christus expresserit solum Spiritus sancti processionem a Patre.
Cap. XIX. — Infringitur argumentum ductum ex eo quod Christus expresserit solum Spiritus sancti processionem a Patre - 314
Cap. XX. — Ejusdem argumenti confirmatio refutatur.
Cap. XX. — Ejusdem argumenti confirmatio refutatur - 315
Cap. XXI. — Processio Spiritus sancti de Filio exprimitur, cum Spiritus sanctus dicitur Spiritus Filii.
Cap. XXI. — Processio Spiritus sancti de Filio exprimitur, cum Spiritus sanctus dicitur Spiritus Filii - 317
Cap. XXII. — Cur in Symbolo non sit expressa processio Spiritus sancti a Filio : et cur a Latinis fuerit adjecta, Græcis inconsultis.
Cap. XXII. — Cur in Symbolo non sit expressa processio Spiritus sancti a Filio : et cur a Latinis fuerit adjecta, Græcis inconsultis - 318
Cap. XXIII. — Summa doctrinæ et probationum processionis Spiritus sancti de Filio.
Cap. XXIII. — Summa doctrinæ et probationum processionis Spiritus sancti de Filio - 319
Cap. XXIV. — Quod Spiritus sanctus non sit principaliter de Patre.
Cap. XXIV. — Quod Spiritus sanctus non sit principaliter de Patre - 320
Cap. XXV. — Processio hæc nullam intra Deum prioritatem inducit nisi originis.
Cap. XXV. — Processio hæc nullam intra Deum prioritatem inducit nisi originis - 321
Cap. XXVI. — Veritas processionis Spiritus sancti a Filio, ideo maxime firmatur; quia fide certa sunt, ex quibus necessario sequitur.
Cap. XXVI. — Veritas processionis Spiritus sancti a Filio, ideo maxime firmatur; quia fide certa sunt, ex quibus necessario sequitur - 321
Cap. XXVII. — Si S. Spiritus a Filio non procederet, non esset cur Filius non procederet de S. Spiritu.
Cap. XXVII. — Si S. Spiritus a Filio non procederet, non esset cur Filius non procederet de S. Spiritu - 322
Cap. XXVIII. — Communia et propria Patri, ac Filio, et Spiritui sancto.
Cap. XXVIII. — Communia et propria Patri, ac Filio, et Spiritui sancto - 325
Cap. XXIX. — In Deo per ea propria est personarum pluralitas; per communia vero, essentiæ unitas.
Cap. XXIX. — In Deo per ea propria est personarum pluralitas; per communia vero, essentiæ unitas - 325
DIALOGUS DE CASU DIABOLI.
DIALOGUS DE CASU DIABOLI - 325
Cap. I. — Quid etiam ad angelos dicitur : Quid habes, quod non accepisti? et a Deo non sit nisi bonum et esse : et omne bonum sit essentia, et omnis essentia bonum.
Cap. I. — Quid etiam ad angelos dicitur : Quid habes, quod non accepisti? et a Deo non sit nisi bonum et esse : et omne bonum sit essentia, et omnis essentia bonum - 326
Cap. II. — Cur videatur diabolus ideo non accepisse perseverantiam, quia Deus non dedit.
Cap. II. — Cur videatur diabolus ideo non accepisse perseverantiam, quia Deus non dedit - 326
Cap. III. — Quod ideo Deus non dedit, quia ille non accepit.
Cap. III. — Quod ideo Deus non dedit, quia ille non accepit - 331
Cap. IV. — Quomodo ille peccavit, et voluit similis esse Deo.
Cap. IV. — Quomodo ille peccavit, et voluit similis esse Deo - 334
Cap. V. — Quod boni angeli ante casum malorum peccare potuerunt.
Cap. V. — Quod boni angeli ante casum malorum peccare potuerunt - 334
Cap. VI. — Quomodo boni confirmati sunt in suo statu et mali in casu suo.
Cap. VI. — Quomodo boni confirmati sunt in suo statu et mali in casu suo - 335
Cap. VII. — Quæstio an voluntas, et ejus conversio ad quod non debet, sit ipsum malum quod malos facit : et an possit rationale creatura per se de malo converti ad bonum, sicut potest de bono ad malum.
Cap. VII. — Quæstio an voluntas, et ejus conversio ad quod non debet, sit ipsum malum quod malos facit : et an possit rationale creatura per se de malo converti ad bonum, sicut potest de bono ad malum - 336
Cap. VIII. — Quæstio proposita resolvitur. Quod voluntas, et ejus conversio sit ipsum malum.
Cap. VIII. — Quæstio proposita resolvitur. Quod voluntas, et ejus conversio sit ipsum malum - 337
Cap. IX. — Quod injustitia sit ipsum malum, et sit nihil.
Cap. IX. — Quod injustitia sit ipsum malum, et sit nihil - 337
Cap. X. — Quomodo malum videatur esse aliquid.
Cap. X. — Quomodo malum videatur esse aliquid - 338
Cap. XI. — Quod malum et nihil non possint per nomen suum probari aliquid esse, sed quasi aliquid.
Cap. XI. — Quod malum et nihil non possint per nomen suum probari aliquid esse, sed quasi aliquid - 341
Cap. XII. — Quod angelus a se non possit ulli habere voluntatem primam; et quod multa dicuntur posse aliena potestate, et non posse aliena impotentia.
Cap. XII. — Quod angelus a se non possit ulli habere voluntatem primam; et quod multa dicuntur posse aliena potestate, et non posse aliena impotentia - 345
Cap. XIII. — Quod accepta sola voluntate beatitudinis, nec aliud posset velle, nec illam non velle; et quidquid vellet non esset justa vel injusta voluntas.
Cap. XIII. — Quod accepta sola voluntate beatitudinis, nec aliud posset velle, nec illam non velle; et quidquid vellet non esset justa vel injusta voluntas - 346
Cap. XIV. — Quod similiter sit, si sola accepta est, voluntas rectitudinis : et idcirco utramque voluntatem accepit simul et et justus, et ut beatus esset.
Cap. XIV. — Quod similiter sit, si sola accepta est, voluntas rectitudinis : et idcirco utramque voluntatem accepit simul et et justus, et ut beatus esset - 347
Cap. XV. — Quod justitia sit aliquid.
Cap. XV. — Quod justitia sit aliquid - 349
Cap. XVI. — Quod injustitia non sit nisi absentia debitæ justitiæ.
Cap. XVI. — Quod injustitia non sit nisi absentia debitæ justitiæ - 349
Cap. XVII. — Cur desertor angelus non possit redire ad justitiam.
Cap. XVII. — Cur desertor angelus non possit redire ad justitiam - 350
Cap. XVIII. — Quomodo malus angelus ne fecit injustum, et bonus se justum : et quod malus sic debet Deo gratias pro bonis, quæ accepit, et deseruit; sicut bonus, qui servavit accepta.
Cap. XVIII. — Quomodo malus angelus ne fecit injustum, et bonus se justum : et quod malus sic debet Deo gratias pro bonis, quæ accepit, et deseruit; sicut bonus, qui servavit accepta - 350
CAP. XIX. — Quod voluntas, in quantum est, bonum ad, et nulla res malaum sit.
CAP. XIX. — Quod voluntas, in quantum est, bonum ad, et nulla res malaum sit - 351
CAP. XX. — Quomodo Deus faciat malas et voluntates et actiones: et quomodo accipiantur ab eo.
CAP. XX. — Quomodo Deus faciat malas et voluntates et actiones: et quomodo accipiantur ab eo - 353
CAP. XXI. — Quod malas angelus non possit per se praecipere ne casum esse.
CAP. XXI. — Quod malas angelus non possit per se praecipere ne casum esse - 354
CAP. XXII. — Quod scivit se non debere velle hoc quod volendo peccavit, et debere periri si peccaret.
CAP. XXII. — Quod scivit se non debere velle hoc quod volendo peccavit, et debere periri si peccaret - 355
CAP. XXIII. — Quod non debuit scire quia si peccaret, punitaretur.
CAP. XXIII. — Quod non debuit scire quia si peccaret, punitaretur - 356
CAP. XXIV. — Quod etiam bonae angelus hoc scire non debuit.
CAP. XXIV. — Quod etiam bonae angelus hoc scire non debuit - 357
CAP. XXV. — Quod ille etiamsi hoc solo dicitur jam non posse peccare, quia unus habet hanc scientiam ex causa diaboli, tamen illi sit ad gloriam.
CAP. XXV. — Quod ille etiamsi hoc solo dicitur jam non posse peccare, quia unus habet hanc scientiam ex causa diaboli, tamen illi sit ad gloriam - 358
CAP. XXVI. — Quid horrendas audito romaine mali: et quid facit opera quae dicitur injustitia facere, cum ipsa et succum nihil sit.
CAP. XXVI. — Quid horrendas audito romaine mali: et quid facit opera quae dicitur injustitia facere, cum ipsa et succum nihil sit - 359
CAP. XXVII. — Usque vexit malum in angelum, qui hominem erat.
CAP. XXVII. — Usque vexit malum in angelum, qui hominem erat - 360
CAP. XXVIII. — Quod pestilens volendi quod non debuit bona fuit semper, et sperna velle, humana, quantum ad sensu.
CAP. XXVIII. — Quod pestilens volendi quod non debuit bona fuit semper, et sperna velle, humana, quantum ad sensu - 359
CUR DEUS HOMO.
CUR DEUS HOMO - 359
Praefatio.
Praefatio - 361
Iuxta paginas.
Iuxta paginas - 361
CAP. I. — Quaestio de qua tota opera pendet.
CAP. I. — Quaestio de qua tota opera pendet - 362
CAP. II. — Quomodo accipiendae sunt ea quae dicenda sunt.
CAP. II. — Quomodo accipiendae sunt ea quae dicenda sunt - 365
CAP. III. — Objectiones falsidelium, et responsiones fidelium.
CAP. III. — Objectiones falsidelium, et responsiones fidelium - 365
CAP. IV. — Quod hae responsiones videantur falsedelium sine necessitate, et quasi quedam picturae.
CAP. IV. — Quod hae responsiones videantur falsedelium sine necessitate, et quasi quedam picturae - 365
CAP. V. — Quod repositio hominis non potest fieri per aliena, verve per Dei personam.
CAP. V. — Quod repositio hominis non potest fieri per aliena, verve per Dei personam - 366
CAP. VI. — Qualiter reprehendant insideles quod dicit dominum morte sua nos redimere, et sic delectionem suam erga nos ostendisse, et pro nobis expugnare diabolum venisse.
CAP. VI. — Qualiter reprehendant insideles quod dicit dominum morte sua nos redimere, et sic delectionem suam erga nos ostendisse, et pro nobis expugnare diabolum venisse - 367
CAP. VII. — Quod nullam diabolis habebat justitiam adversus hominem: et quare videatur habuisse, et cur Deus hoc modo hominem liberaverit.
CAP. VII. — Quod nullam diabolis habebat justitiam adversus hominem: et quare videatur habuisse, et cur Deus hoc modo hominem liberaverit - 369
CAP. VIII. — Quomodo licet humili, quas dicimus per Christo, non pertineant ad divinitatem, tamen incaeconiens videatur infidelibus ea de illo dicit secundum homonem: et unde illis videatur idem homo non apone mortuus esse.
CAP. VIII. — Quomodo licet humili, quas dicimus per Christo, non pertineant ad divinitatem, tamen incaeconiens videatur infidelibus ea de illo dicit secundum homonem: et unde illis videatur idem homo non apone mortuus esse - 370
CAP. IX. — Quod sponsa mortuens sit; et quid sit, affectus est obedientis usque ad mortem; et, « propter quod Deus filium exaltavit; » et, « non resit facere vel voluntatem meam; » et, « proprio Filio suo non pepercit; » et, « non siccat ego vobis, sed idem in vita. »
CAP. IX. — Quod sponsa mortuens sit; et quid sit, affectus est obedientis usque ad mortem; et, « propter quod Deus filium exaltavit; » et, « non resit facere vel voluntatem meam; » et, « proprio Filio suo non pepercit; » et, « non siccat ego vobis, sed idem in vita. » - 373
CAP. X. — Item de eisdem; quomodo aliter recte intellecti ponant.
CAP. X. — Item de eisdem; quomodo aliter recte intellecti ponant - 375
CAP. XI. — Quid sit peccare, et pro peccato satisfacere.
CAP. XI. — Quid sit peccare, et pro peccato satisfacere - 376
CAP. XII. — Utram sola misericordia, sine omni debiti solutione, decet Deum peccata dimittere.
CAP. XII. — Utram sola misericordia, sine omni debiti solutione, decet Deum peccata dimittere - 378
CAP. XIII. — Quod nihil annis sit tolerandum in rerum ordine, quam ut creatura Creatori debitum honorem referat, et non solvat quod auferat.
CAP. XIII. — Quod nihil annis sit tolerandum in rerum ordine, quam ut creatura Creatori debitum honorem referat, et non solvat quod auferat - 379
CAP. XIV. — Quomodo honor Dei sit poena peccantis.
CAP. XIV. — Quomodo honor Dei sit poena peccantis - 380
CAP. XV. — Si Deus vel ad medicinem pariter honorem, suum videatur.
CAP. XV. — Si Deus vel ad medicinem pariter honorem, suum videatur - 381
CAP. XVI. — Ratio ser numerus angelorum, qui ecclesiastant, restitutendos sit de hominibus.
CAP. XVI. — Ratio ser numerus angelorum, qui ecclesiastant, restitutendos sit de hominibus - 382
CAP. XVII. — Quod alii angeli pro illis non possit restituere.
CAP. XVII. — Quod alii angeli pro illis non possit restituere - 382
CAP. XVIII. — Utrum plures fuerit mali angelci homines, quam sint mali angeli.
CAP. XVIII. — Utrum plures fuerit mali angelci homines, quam sint mali angeli - 389
CAP. XIX. — Quod homo non potest salvari sine peccati satisfactione.
CAP. XIX. — Quod homo non potest salvari sine peccati satisfactione - 390
CAP. XX. — Quod secundum mensuram peccati oporteat esse satisfactionem; nec eum homo per se facere possit.
CAP. XX. — Quod secundum mensuram peccati oporteat esse satisfactionem; nec eum homo per se facere possit - 393
CAP. XXI. — Quanti ponderis sit peccatum.
CAP. XXI. — Quanti ponderis sit peccatum - 395
CAP. XXII. — Quam consolationem fecit Ibo homo, cum se permisit a diablo vici; pro qua satisfacere non potest.
CAP. XXII. — Quam consolationem fecit Ibo homo, cum se permisit a diablo vici; pro qua satisfacere non potest - 397
CAP. XXIII. — Quod abstulit Deo cum peccavit, quod redigere negat.
CAP. XXIII. — Quod abstulit Deo cum peccavit, quod redigere negat - 396
CAP. XXIV. — Quod quando homo non reddiit Deo quod debet, non possit esse beatus: nec excusetur impoente.
CAP. XXIV. — Quod quando homo non reddiit Deo quod debet, non possit esse beatus: nec excusetur impoente - 399
CAP. XXV. — Quod ex necessitate per Christum salvetur homo.
CAP. XXV. — Quod ex necessitate per Christum salvetur homo - 399
ILLUS SECUNDUS.
ILLUS SECUNDUS - 399
CAP. I. — Quod homo a Deo factus sit justus, et Deo truenuto beatus esset.
CAP. I. — Quod homo a Deo factus sit justus, et Deo truenuto beatus esset - 401
CAP. II. — Quod homo non moreretur si non peccasset.
CAP. II. — Quod homo non moreretur si non peccasset - 401
CAP. III. — Quod cern corpore, in quo vivit in hac vita homo resurgeret.
CAP. III. — Quod cern corpore, in quo vivit in hac vita homo resurgeret - 403
CAP. IV. — Quod de humana natura perfecti Deus priu inconcepti.
CAP. IV. — Quod de humana natura perfecti Deus priu inconcepti - 403
CAP. V. — Quod quamtvis hoc necesse sit fieri; tamen hæc non faciat corpere necessitate: et quæ si necessitas qua auferit gratiam ait minuijt; et quæ necessitas aeguat.
CAP. V. — Quod quamtvis hoc necesse sit fieri; tamen hæc non faciat corpere necessitate: et quæ si necessitas qua auferit gratiam ait minuijt; et quæ necessitas aeguat - 403
CAP. VI. — Quod satisfactcionem per jam salutari homo non possit facere nisi Deus homo.
CAP. VI. — Quod satisfactcionem per jam salutari homo non possit facere nisi Deus homo - 401
CAP. VII. — Quod necesse sit eundem ipsem esse perfectum Deum et perfectum hominem.
CAP. VII. — Quod necesse sit eundem ipsem esse perfectum Deum et perfectum hominem - 405
CAP. VIII. — Quod ex genere Adae, et de virgine femina Deum coprior et assumere hominem.
CAP. VIII. — Quod ex genere Adae, et de virgine femina Deum coprior et assumere hominem - 407
CAP. IX. — Quod necease sit Verbum solum et huamnem in unam conversire personam.
CAP. IX. — Quod necease sit Verbum solum et huamnem in unam conversire personam - 409
CAP. X. — Quod inter homo non ex debito mortiur: et quomodo possit vel non possit peccare: et cur iis, vel angelius de sua justitia laudandus sit; cum peccare una possit.
CAP. X. — Quod inter homo non ex debito mortiur: et quomodo possit vel non possit peccare: et cur iis, vel angelius de sua justitia laudandus sit; cum peccare una possit - 410
CAP. XI. — Quod moriatur ex sua potentia: et quod mortalitas non pertineat ad puram hominis naturam.
CAP. XI. — Quod moriatur ex sua potentia: et quod mortalitas non pertineat ad puram hominis naturam - 412
CAP. XII. — Quod quamvis incommodiores passiones participes sit, ninesis tamen non sit.
CAP. XII. — Quod quamvis incommodiores passiones participes sit, ninesis tamen non sit - 415
CAP. XIII. — Quod cum aliis infirmitatibus nostris ignorantiam non habeat.
CAP. XIII. — Quod cum aliis infirmitatibus nostris ignorantiam non habeat - 415
CAP. XIV. — Quomodo mors ejus praevaleat unanero et pasqauidni peccatorum omnium penes multitudinem.
CAP. XIV. — Quomodo mors ejus praevaleat unanero et pasqauidni peccatorum omnium penes multitudinem - 416
CAP. XV. — Quomodo debet mori accedens eiun peccati per unam penitentiam.
CAP. XV. — Quomodo debet mori accedens eiun peccati per unam penitentiam - 416
CAP. XVI. — Qualiter Deus de massa peccatorum occupat hominem sine peccato; et de saluatione Adæ et Evae.
CAP. XVI. — Qualiter Deus de massa peccatorum occupat hominem sine peccato; et de saluatione Adæ et Evae - 419
CAP. XVII. — Quomodo non necessitatis mortuum esse qui non potest esse nisi quia erat morturus.
CAP. XVII. — Quomodo non necessitatis mortuum esse qui non potest esse nisi quia erat morturus - 421
CAP. XVIII. — Quod in Deo non sit necessitas vel imposibilitas; et quid sit necessitas cogens, et necessitas non cogens.
CAP. XVIII. — Quod in Deo non sit necessitas vel imposibilitas; et quid sit necessitas cogens, et necessitas non cogens - 423
CAP. XIX. — Quomodo vita Christi salvatur Deus ex ad peccatis hominum: et quomodo Christus debuit et uendedit pati.
CAP. XIX. — Quomodo vita Christi salvatur Deus ex ad peccatis hominum: et quomodo Christus debuit et uendedit pati - 428
CAP. XX. — Qua ratione de morte ejus sequitur homanna salvatio.
CAP. XX. — Qua ratione de morte ejus sequitur homanna salvatio - 430
CAP. XXI. — Quam magna et quam justa sit misericordia Dei.
CAP. XXI. — Quam magna et quam justa sit misericordia Dei - 430
CAP. XXII. — Quod impossibile sit diabolum reconciliari.
CAP. XXII. — Quod impossibile sit diabolum reconciliari - 431
CAP. XXIII. — Quod in his quae dicta sunt, veraies veritas et Novi Testamenti potest sit.
CAP. XXIII. — Quod in his quae dicta sunt, veraies veritas et Novi Testamenti potest sit - 431
LIBER DE CONCEPTU VIRGINALI ET ORIGINALI PECCATO.
LIBER DE CONCEPTU VIRGINALI ET ORIGINALI PECCATO - 431
Prologus.
Prologus - 433
CAP. I. — Quæ sit originalis, et quæ personans justitia vel injustice.
CAP. I. — Quæ sit originalis, et quæ personans justitia vel injustice - 433
CAP. II. — Qualiter humana natura corrupta est.
CAP. II. — Qualiter humana natura corrupta est - 435
CAP. III. — Quod non est peccatum nisi in volunatate rationali.
CAP. III. — Quod non est peccatum nisi in volunatate rationali - 435
CAP. IV. — Quod nihil per se sit justum aut injustum, nisi ipsa justitia, vel injustitia, et quod nihil punitur nisi voluntas.
CAP. IV. — Quod nihil per se sit justum aut injustum, nisi ipsa justitia, vel injustitia, et quod nihil punitur nisi voluntas - 435
CAP. V. — Quod malum, quod est peccatum sive liustij, nihil est.
CAP. V. — Quod malum, quod est peccatum sive liustij, nihil est - 436
CAP. VI. — Quod cum puniri Deus pro peccato, non puniat pro nihilo.
CAP. VI. — Quod cum puniri Deus pro peccato, non puniat pro nihilo - 437
CAP. VII. — Quomodo semen hominis dicatur immurdum et concipi in peccatis, quamvis de eo non sit peccatum.
CAP. VII. — Quomodo semen hominis dicatur immurdum et concipi in peccatis, quamvis de eo non sit peccatum - 438
CAP. VIII. — Quod in seminie sumpto de Virgine non sit peccatum neque necessarium futuri peccati.
CAP. VIII. — Quod in seminie sumpto de Virgine non sit peccatum neque necessarium futuri peccati - 439
CAP. IX. — Cur peccatum quod transmittitur humanum genus, magis importetur Adæ quam Evae; cum ille post ea per illam percepisset.
CAP. IX. — Cur peccatum quod transmittitur humanum genus, magis importetur Adæ quam Evae; cum ille post ea per illam percepisset - 443
CAP. X. — Cur gravetur peccato Adae, qui ejus carne non fuerant.
CAP. X. — Cur gravetur peccato Adae, qui ejus carne non fuerant - 443
CAP. XI. — Quod propagatio de Virgine non subjecit legi et meritis naturalis propagationis; et quod res est cursus rerum.
CAP. XI. — Quod propagatio de Virgine non subjecit legi et meritis naturalis propagationis; et quod res est cursus rerum - 445
CAP. XII. — Quod mala Adae nulla rectitudine ad illam hominem transierunt.
CAP. XII. — Quod mala Adae nulla rectitudine ad illam hominem transierunt - 447
CAP. XIII. — Quod, etsi non esset Deus, sed purus homo, necesse tamen esset illum talem esse, qualem primus homo fuerat.
CAP. XIII. — Quod, etsi non esset Deus, sed purus homo, necesse tamen esset illum talem esse, qualem primus homo fuerat - 448
CAP. XIV. — Quod proportion rationi non refregerit quod scriptum est: hominem de humando scusae et la talisquislibus conception; etiamsi de aliquibus proprio dictuum sit.
CAP. XIV. — Quod proportion rationi non refregerit quod scriptum est: hominem de humando scusae et la talisquislibus conception; etiamsi de aliquibus proprio dictuum sit - 448
Cap. XV. — Quomodo massa peccatrix non sit tota peccatris.
Cap. XV. — Quomodo massa peccatrix non sit tota peccatris - 449
Cap. XVI. — Cur Joannes, et alii qui similiter conceptur per maculam, non sint per se liberi a peccato.
Cap. XVI. — Cur Joannes, et alii qui similiter conceptur per maculam, non sint per se liberi a peccato - 449
Cap. XVII. — Cur Deus incarnatus, cum de Adam possit facere homines tunc deos sine peccato, tot quod sufficerent.
Cap. XVII. — Cur Deus incarnatus, cum de Adam possit facere homines tunc deos sine peccato, tot quod sufficerent - 451
Cap. XVIII. — Quod de Virgine justa Deus conceptus sit, non necessitate, quasi de peccatrice non posset, sed quia sic decebat.
Cap. XVIII. — Quod de Virgine justa Deus conceptus sit, non necessitate, quasi de peccatrice non posset, sed quia sic decebat - 451
Cap. XIX. — Quomodo ista ratio et altera alibi data concordant et differant.
Cap. XIX. — Quomodo ista ratio et altera alibi data concordant et differant - 452
Cap. XX. — Quod natus de Virgine, pro originali peccato habuerit originalem justitiam.
Cap. XX. — Quod natus de Virgine, pro originali peccato habuerit originalem justitiam - 452
Cap. XXI. — Quare non potuit habere personalem justitiam.
Cap. XXI. — Quare non potuit habere personalem justitiam - 453
Cap. XXII. — De quantitate originalis peccati.
Cap. XXII. — De quantitate originalis peccati - 453
Cap. XXIII. — Cur et quomodo peccatum descendat in parentes.
Cap. XXIII. — Cur et quomodo peccatum descendat in parentes - 457
Cap. XXIV. — Quod peccata parentum post Adam non competent in originali peccato filiorum.
Cap. XXIV. — Quod peccata parentum post Adam non competent in originali peccato filiorum - 459
Cap. XXV. — Quomodo peccata parentum nocent animatibus filiorum.
Cap. XXV. — Quomodo peccata parentum nocent animatibus filiorum - 460
Cap. XXVI. — Quomodo tamen nullus portet peccatum patris, sed suum.
Cap. XXVI. — Quomodo tamen nullus portet peccatum patris, sed suum - 460
Cap. XXVII. — Quid sit originale peccatum, et quod in omnibus sit aequale.
Cap. XXVII. — Quid sit originale peccatum, et quod in omnibus sit aequale - 461
Cap. XXVIII. — Contra illas qui non putant infantes debere damari.
Cap. XXVIII. — Contra illas qui non putant infantes debere damari - 463
Cap. XXIX. — Quomodo impotentia habendi justitiam excuset eos post baptismum.
Cap. XXIX. — Quomodo impotentia habendi justitiam excuset eos post baptismum - 467
Declaratio ejusdem in eundem librum.
Declaratio ejusdem in eundem librum - 467
DIALOGUS DE VERITATE.
DIALOGUS DE VERITATE - 467
Prologus.
Prologus - 468
Cap. I. — Quod veritas non habeat principium, vel finem.
Cap. I. — Quod veritas non habeat principium, vel finem - 469
Cap. II. — De veritate significationis, et de duabus veritatibus enuntiationis.
Cap. II. — De veritate significationis, et de duabus veritatibus enuntiationis - 471
Cap. III. — De veritate opinionis.
Cap. III. — De veritate opinionis - 471
Cap. IV. — De veritate voluntatis.
Cap. IV. — De veritate voluntatis - 472
Cap. V. — De actionibus naturalis et non naturalis veritate.
Cap. V. — De actionibus naturalis et non naturalis veritate - 473
Cap. VI. — De sensuum veritate, et quod falsitas, quæ putatur esse in sensu, sit in opinione.
Cap. VI. — De sensuum veritate, et quod falsitas, quæ putatur esse in sensu, sit in opinione - 475
Cap. VII. — De veritate essentie rerum.
Cap. VII. — De veritate essentie rerum - 475
Cap. VIII. — De diversis intellectibus debere et non debere, posse et non posse.
Cap. VIII. — De diversis intellectibus debere et non debere, posse et non posse - 477
Cap. IX. — Quod omnis actio significet aut verum aut falsum.
Cap. IX. — Quod omnis actio significet aut verum aut falsum - 478
Cap. X. — De summa veritate.
Cap. X. — De summa veritate - 479
Cap. XI. — De veritatis distinctione.
Cap. XI. — De veritatis distinctione - 480
Cap. XII. — De justitiae distinctione.
Cap. XII. — De justitiae distinctione - 481
Cap. XIII. — Quod una sit veritas in omnibus veris.
Cap. XIII. — Quod una sit veritas in omnibus veris - 487
LIBER DE VOLUNTATE.
LIBER DE VOLUNTATE - 489
DIALOGUS DE LIBERO ARBITRIO.
DIALOGUS DE LIBERO ARBITRIO - 489
Cap. I. — Quod potestas peccandi pertineat ad liberatum arbitrii.
Cap. I. — Quod potestas peccandi pertineat ad liberatum arbitrii - 491
Cap. II. — Quod utraque angelus et homo peccaverunt per hanc potestatem, et per liberam arbitrium: et quamvis potuerint servire peccato, non tamen eis posuit dominari peccatum.
Cap. II. — Quod utraque angelus et homo peccaverunt per hanc potestatem, et per liberam arbitrium: et quamvis potuerint servire peccato, non tamen eis posuit dominari peccatum - 492
Cap. III. — Quod postquam se fecerunt servos peccati, liberum habuerunt arbitrium: et quod sit liberum arbitrium.
Cap. III. — Quod postquam se fecerunt servos peccati, liberum habuerunt arbitrium: et quod sit liberum arbitrium - 493
Cap. IV. — Quomodo potestatem habeant servandi rectitudinem quam non habent.
Cap. IV. — Quomodo potestatem habeant servandi rectitudinem quam non habent - 496
Cap. V. — Quod nulla tentatio cogat virtutem peccare.
Cap. V. — Quod nulla tentatio cogat virtutem peccare - 498
Cap. VI. — Quomodo sit nostra voluntas potens contra tentationes, licet videatur impotens.
Cap. VI. — Quomodo sit nostra voluntas potens contra tentationes, licet videatur impotens - 499
Cap. VII. — Quomodo voluntas fortior sit quam tentatio, etiam cum ab illa vincitur.
Cap. VII. — Quomodo voluntas fortior sit quam tentatio, etiam cum ab illa vincitur - 501
Cap. VIII. — Quod nec Deus potest sufferre voluntatis rectitudinem.
Cap. VIII. — Quod nec Deus potest sufferre voluntatis rectitudinem - 501
Cap. IX. — Quod nihil sit liberius recta voluntate.
Cap. IX. — Quod nihil sit liberius recta voluntate - 502
Cap. X. — Quomodo peccans sit servus peccati; et quod majus miraculum sit, cum Deus reddat rectitudinem illam deseruit, quam cum mortuo reddit vitam.
Cap. X. — Quomodo peccans sit servus peccati; et quod majus miraculum sit, cum Deus reddat rectitudinem illam deseruit, quam cum mortuo reddit vitam - 503
Cap. XI. — Quod ista servitus non auferat liberalitatem arbitrii.
Cap. XI. — Quod ista servitus non auferat liberalitatem arbitrii - 503
Cap. XII. — Cur, cum homo non habet rectitudinem, magis dicitur liber: quis, cum habet, non potest ei auferri : quam, cum eum habet, servus; quia, cum homo habet, non potest per se eam recuperare.
Cap. XII. — Cur, cum homo non habet rectitudinem, magis dicitur liber: quis, cum habet, non potest ei auferri : quam, cum eum habet, servus; quia, cum homo habet, non potest per se eam recuperare - 505
Cap. XIII. — Quod potestas servandi rectitudinem non consistit proprie in ipsa rectitudine, si perfecta distinctio liberatis adhiberi.
Cap. XIII. — Quod potestas servandi rectitudinem non consistit proprie in ipsa rectitudine, si perfecta distinctio liberatis adhiberi - 506
Cap. XIV. — Divisio ejusdem libertatis.
Cap. XIV. — Divisio ejusdem libertatis - 507
DE CONCORDIA PRAESCIENTIAE ET PRAEDESTINATIONIS.
DE CONCORDIA PRAESCIENTIAE ET PRAEDESTINATIONIS - 507
QUESTIO I. — De concordia praescientiae Dei cum libero arbitrio.
QUESTIO I. — De concordia praescientiae Dei cum libero arbitrio - 507
Cap. I. — Non repugnat Dei praescientia libertati arbitrii; quia Deus præsciit esse libere futurum, quod aliunde non est ex necessitate futurum.
Cap. I. — Non repugnat Dei praescientia libertati arbitrii; quia Deus præsciit esse libere futurum, quod aliunde non est ex necessitate futurum - 509
Cap. II. — Quomodo necesse sit rem esse futuram quando Deus præsciit eam esse futuram; et tamen voluntatem liberam manere: et de duplici necessitate.
Cap. II. — Quomodo necesse sit rem esse futuram quando Deus præsciit eam esse futuram; et tamen voluntatem liberam manere: et de duplici necessitate - 511
Cap. III. — Quod libere futura non sint necessaria precissate præcedente, sed sequenti.
Cap. III. — Quod libere futura non sint necessaria precissate præcedente, sed sequenti - 512
Cap. IV. — Si præsciantia Dei necessitatem ingerit rebus quas præsciit; ipsi nihil facit ex libertate, sed omnia ex necessitate.
Cap. IV. — Si præsciantia Dei necessitatem ingerit rebus quas præsciit; ipsi nihil facit ex libertate, sed omnia ex necessitate - 513
Cap. V. — Quod multa in Scripturis dicuntur necessaria et infallibilia, per comparationem ad aeterinalem; quae in tempore sunt libera, et possunt non esse.
Cap. V. — Quod multa in Scripturis dicuntur necessaria et infallibilia, per comparationem ad aeterinalem; quae in tempore sunt libera, et possunt non esse - 515
Cap. VI. — De libertate ad ea quæ sunt salutis. hic quaeritur ubi, et quæ sunt.
Cap. VI. — De libertate ad ea quæ sunt salutis. hic quaeritur ubi, et quæ sunt - 517
Cap. VII. — An Dei præsciantia sit a rebus: et an res sint ab ejus scientia. Et quomodo mala sint a Deo.
Cap. VII. — An Dei præsciantia sit a rebus: et an res sint ab ejus scientia. Et quomodo mala sint a Deo - 519
QUAESTIO II. — De concordia et prædestinationis cum libero arbitrio.
QUAESTIO II. — De concordia et prædestinationis cum libero arbitrio - 519
Cap. I. — Ratio dubitandi circa liberalis et prædesrinationis concordiam.
Cap. I. — Ratio dubitandi circa liberalis et prædesrinationis concordiam - 520
Cap. II. — Prædestinatio non solum bonorum est, sed et malorum potest dici.
Cap. II. — Prædestinatio non solum bonorum est, sed et malorum potest dici - 520
Cap. III. — Prædestinatio cum libertate conciliatur secundum modo quo præscientia.
Cap. III. — Prædestinatio cum libertate conciliatur secundum modo quo præscientia - QUESTIO III. — De concordia gratiae et liberi arbitrii. QUESTIO III. — De concordia gratiae et liberi arbitrii
- 521
Cap. I. — Proponitur difficultas ex Scripturis circa gratiae et libertatis concordiam.
Cap. I. — Proponitur difficultas ex Scripturis circa gratiae et libertatis concordiam - 523
Cap. II. — De libertate arbitrii sine qua salutem nemo meretur; et de gratia sine qua nullus salvatur homo.
Cap. II. — De libertate arbitrii sine qua salutem nemo meretur; et de gratia sine qua nullus salvatur homo - 523
Cap. III. — Rectitudo, qua salutem consequiur, nonnisi per gratiam obtineur.
Cap. III. — Rectitudo, qua salutem consequiur, nonnisi per gratiam obtineur - 524
Cap. IV. — Eadem rectitudo nonasis per gratiam conservatur.
Cap. IV. — Eadem rectitudo nonasis per gratiam conservatur - 525
Cap. V. — Elucidantur Scripturæ, quæ soli gratia et quae soli libertati salutem tribuere videntur.
Cap. V. — Elucidantur Scripturæ, quæ soli gratia et quae soli libertati salutem tribuere videntur - 526
Cap. VI. — Quomodo non sit supervacaneum homines ad fidem, et ad ea quæ exigis, invitare.
Cap. VI. — Quomodo non sit supervacaneum homines ad fidem, et ad ea quæ exigis, invitare - 528
Cap. VII. — Quod justæ argumentur qui invitiat reluctantum; quanvis sequi invitationem nequeant absque gratia.
Cap. VII. — Quod justæ argumentur qui invitiat reluctantum; quanvis sequi invitationem nequeant absque gratia - 530
Cap. VIII. — Quod omnis culpa et culpabilis imputatio in retantis per baptismum delentur.
Cap. VIII. — Quod omnis culpa et culpabilis imputatio in retantis per baptismum delentur - 531
Cap. IX. — Cur peccato deleto, effectus ejus remaneant: et cur baptizati, atque martyres, non statim incorruptibiles sint.
Cap. IX. — Cur peccato deleto, effectus ejus remaneant: et cur baptizati, atque martyres, non statim incorruptibiles sint - 532
Cap. X. — Quod si qui nitentes non proficiunt aut difciumt, hoc non ex impossibilitate lis.
Cap. X. — Quod si qui nitentes non proficiunt aut difciumt, hoc non ex impossibilitate lis - 534
Cap. XI. — Quo scimus in bonis justo vel injusto sit volulans recte vivendi.
Cap. XI. — Quo scimus in bonis justo vel injusto sit volulans recte vivendi - 537
Cap. XII. — Quod ex voluntate rectitudinis aut commodi procedat omne meritum meritum, sive ad salutem sive ad coronationem.
Cap. XII. — Quod ex voluntate rectitudinis aut commodi procedat omne meritum meritum, sive ad salutem sive ad coronationem - 538
Cap. XIII. — Unde est tam vitiosa et tam praece ad malum voluntate.
Cap. XIII. — Unde est tam vitiosa et tam praece ad malum voluntate - 540
Cap. XIV. — Recapitulatio, et conclusio operis.
Cap. XIV. — Recapitulatio, et conclusio operis - 541
DE AZYMO ET FERMENTATO.
DE AZYMO ET FERMENTATO - 541
Cap. I. — Salsa sacramenti veritate, azymo aut fermentatum panem assum.
Cap. I. — Salsa sacramenti veritate, azymo aut fermentatum panem assum - 543
Cap. II. — Aptius in azymo conscii sacramentum, quam in fermentato.
Cap. II. — Aptius in azymo conscii sacramentum, quam in fermentato - 543
Cap. III. — Latinos in azymo conscientes non judicare.
Cap. III. — Latinos in azymo conscientes non judicare - 544
Cap. IV. — Retorquenter in Graecos argumentatio, quæ probant Latinos in azymo conscientes judaizare.
Cap. IV. — Retorquenter in Graecos argumentatio, quæ probant Latinos in azymo conscientes judaizare - 545
Cap. V. — Loca Scripturæ quibus Graeci contra Latinos in controversia de fermentato adducentur, congrue exposita, a se tractantur illud e Littera accidit.
Cap. V. — Loca Scripturæ quibus Graeci contra Latinos in controversia de fermentato adducentur, congrue exposita, a se tractantur illud e Littera accidit - 547
Cap. VI. — Quomodo propheta jubet sacrificari de fermentis laudem.
Cap. VI. — Quomodo propheta jubet sacrificari de fermentis laudem - 548
Cap. VII. — Connubia Latinorum de eadem cognoscantur certis gradibus dissitis, male a Græcis reputata.
Cap. VII. — Connubia Latinorum de eadem cognoscantur certis gradibus dissitis, male a Græcis reputata - 547
DE SACRAMENTORUM DIVERSITATE.
DE SACRAMENTORUM DIVERSITATE - 547
Waleanni epistulæ quæ beato Anselmo scribendi argumentum præbuerunt.
Waleanni epistulæ quæ beato Anselmo scribendi argumentum præbuerunt - 549
Cap. I. — Quærita Walearum de tota diversitate in sacramentorum celebratione.
Cap. I. — Quærita Walearum de tota diversitate in sacramentorum celebratione - 549
Cap. II. — Cur aliqui fermentatum adhibeant in myrceris.
Cap. II. — Cur aliqui fermentatum adhibeant in myrceris - 549
Cap. III. — Cur unicus et non multiplices crucis singulos panem et calicem contulerunt pro persque.
Cap. III. — Cur unicus et non multiplices crucis singulos panem et calicem contulerunt pro persque - 550
Cap. IV. — Cur calix velox seu palla operiatur a conjuipiis.
Cap. IV. — Cur calix velox seu palla operiatur a conjuipiis - 351
RESPONSIO AD WALERANNI QUERELAS.
RESPONSIO AD WALERANNI QUERELAS - 352
Cap. I. — Varietatum rituum cum unitate fidei cohærere.
Cap. I. — Varietatum rituum cum unitate fidei cohærere - 353
Cap. II. — Ad querelas de una signi crucis formatione.
Cap. II. — Ad querelas de una signi crucis formatione - 355
Cap. III. — De operimento calicis inter sacrificandum.
Cap. III. — De operimento calicis inter sacrificandum - 357
OPPENDICULUM SACERDOTUM.
OPPENDICULUM SACERDOTUM - DE NUPTIIS CONSANGUINEORUM. DE NUPTIIS CONSANGUINEORUM
- 357
Cap. I. — Quæ sit ratio prohibitionis conjugiorum inter consanguineos junctos.
Cap. I. — Quæ sit ratio prohibitionis conjugiorum inter consanguineos junctos - 357
Cap. II. — Judaica quædam connubia cur inter cognatos permissa.
Cap. II. — Judaica quædam connubia cur inter cognatos permissa - 358
Cap. III. — Ratio contrarii edicti in lege gratiæ.
Cap. III. — Ratio contrarii edicti in lege gratiæ - 358
Cap. IV. — Alia ejusdem edicti ratio communis plerisque Judæis inter cognatos connubiis, item vetitis.
Cap. IV. — Alia ejusdem edicti ratio communis plerisque Judæis inter cognatos connubiis, item vetitis - 359
Cap. V. — Exponitur quæ sit turpitudo detegi vetita, ad rationis propositæ intelligentiam.
Cap. V. — Exponitur quæ sit turpitudo detegi vetita, ad rationis propositæ intelligentiam - 360
Cap. VI. — Concluditur ratio proposita et declarantur vetita inter quosdam sanguine junctos connubia ob reverentiam quam sibi invicem debent.
Cap. VI. — Concluditur ratio proposita et declarantur vetita inter quosdam sanguine junctos connubia ob reverentiam quam sibi invicem debent - 360
Cap. VII. — Cur ea prohibitio apud Christianos ad ulteriores gradus procedatur quam apud Judæos.
Cap. VII. — Cur ea prohibitio apud Christianos ad ulteriores gradus procedatur quam apud Judæos - DIALOGUS DE GRAMMATICO. DIALOGUS DE GRAMMATICO
- 361
Cap. I. — An grammaticus sit substantia, an qualitas : proponuntur rationes in utramque partem.
Cap. I. — An grammaticus sit substantia, an qualitas : proponuntur rationes in utramque partem - 361
Cap. II. — Rationes propositæ redarguuntur.
Cap. II. — Rationes propositæ redarguuntur - 362
Cap. III. — Rationes propositæ contra redarguentem firmantur.
Cap. III. — Rationes propositæ contra redarguentem firmantur - 363
Cap. IV. — Vitium syllogismorum cap. 2 propositorum.
Cap. IV. — Vitium syllogismorum cap. 2 propositorum - 364
Cap. V. — Quid ex prædictis syllogismis effici legitime valeat, in eorum usu docetur.
Cap. V. — Quid ex prædictis syllogismis effici legitime valeat, in eorum usu docetur - 364
Cap. VI. — Alterum sophisma discutitur ex dictis.
Cap. VI. — Alterum sophisma discutitur ex dictis - 365
Cap. VII. — Iterum discutitur prius argumentum cap. 2 propositum.
Cap. VII. — Iterum discutitur prius argumentum cap. 2 propositum - 367
Cap. VIII. — Examen argumenti cap. 3 propositi.
Cap. VIII. — Examen argumenti cap. 3 propositi - 368
Cap. IX. — An sit aliquis grammaticus non homo.
Cap. IX. — An sit aliquis grammaticus non homo - 369
Cap. X. — Grammaticus an sit prima, an secunda substantia.
Cap. X. — Grammaticus an sit prima, an secunda substantia - 369
Cap. XI. — Hominem non esse grammaticum.
Cap. XI. — Hominem non esse grammaticum - 370
Cap. XII. — Homo et grammaticus, quem varie significant sua significata.
Cap. XII. — Homo et grammaticus, quem varie significant sua significata - 371
Cap. XIII. — De formali significatione vocis grammaticus.
Cap. XIII. — De formali significatione vocis grammaticus - 372
Cap. XIV. — Grammaticum esse significativum grammaticæ, sive significare scientiam grammaticam.
Cap. XIV. — Grammaticum esse significativum grammaticæ, sive significare scientiam grammaticam - 374
Cap. XV. — Exemplo alibi doctrina proposita explicatur.
Cap. XV. — Exemplo alibi doctrina proposita explicatur - 375
Cap. XVI. — Quomodo grammaticus sit qualitas.
Cap. XVI. — Quomodo grammaticus sit qualitas - 376
Cap. XVII. — De Aristotelis sensu in tractatu De categoriis.
Cap. XVII. — De Aristotelis sensu in tractatu De categoriis - 377
Cap. XVIII. — Quod dialectici appellent voces nomine rerum quarum sunt significativæ.
Cap. XVIII. — Quod dialectici appellent voces nomine rerum quarum sunt significativæ - 379
Cap. XIX. — Utrum grammaticus, cum designet habentem qualitatem, spectet ad categoriam, habere.
Cap. XIX. — Utrum grammaticus, cum designet habentem qualitatem, spectet ad categoriam, habere - 380
Cap. XX. — Quomodo ex significatis voci albus non surgat unum.
Cap. XX. — Quomodo ex significatis voci albus non surgat unum - 381
Cap. XXI. — Quod albus non significet aliquid habens albedinem; sed dumtaxat significet habens albedinem.
Cap. XXI. — Quod albus non significet aliquid habens albedinem; sed dumtaxat significet habens albedinem - 381
LIBER DE VOLUNTATE DEI.
LIBER DE VOLUNTATE DEI - 382
Cap. I. — Voluntas Dei quæ dicitur.
Cap. I. — Voluntas Dei quæ dicitur - 382
Cap. II. — Voluntas Dei multipliciter dicitur.
Cap. II. — Voluntas Dei multipliciter dicitur - 383
Cap. III. — Utrum in ambiguitatem elucidatio.
Cap. III. — Utrum in ambiguitatem elucidatio - 383
Cap. IV. — Aliæ dubitationes tolluntur.
Cap. IV. — Aliæ dubitationes tolluntur - 384
Cap. V. — De divina voluntate, efficiente, approbante, concedente, permittente.
Cap. V. — De divina voluntate, efficiente, approbante, concedente, permittente - 385
OPERUM PARS SECUNDA. — ASCETICA ET PARÆNETICA.
OPERUM PARS SECUNDA. — ASCETICA ET PARÆNETICA - HOMILIÆ ET EXHORTATIONES. HOMILIÆ ET EXHORTATIONES
- 388
Homilia prima. In illud Ecclesiastici : « In omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate ejus morabor; tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium, et qui creavit me requievit in tabernaculo meo. »
Homilia prima. In illud Ecclesiastici : « In omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate ejus morabor; tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium, et qui creavit me requievit in tabernaculo meo. » - 395
Homilia II. — In evangelium secundum Matthæum. « Videns turbas Jesus ascendit in montem... »
Homilia II. — In evangelium secundum Matthæum. « Videns turbas Jesus ascendit in montem... » - 397
Homilia III. — In evangelium secundum Matthæum. « Jussit Jesus discipulos suos ascendere in naviculam... »
Homilia III. — In evangelium secundum Matthæum. « Jussit Jesus discipulos suos ascendere in naviculam... » - 402
Homilia IV. — In evangelium secundum Matthæum : « Post dies sex, assumpsit Jesus Petrum... »
Homilia IV. — In evangelium secundum Matthæum : « Post dies sex, assumpsit Jesus Petrum... » - 617
Homilia V. — In Evangelium secundum Matthæum : « Dixit Dominus Jesus discipulis suis parabolam hanc... »
Homilia V. — In Evangelium secundum Matthæum : « Dixit Dominus Jesus discipulis suis parabolam hanc... » - 621
Homilia VI. — In evangelium secundum Lucam : « Postquam impleti sunt dies purgationis ejus... »
Homilia VI. — In evangelium secundum Lucam : « Postquam impleti sunt dies purgationis ejus... » - 627
Homilia VII. — In evangelium secundum Lucam : « Ibant parentes ejus per omnes annos Jerusalem... »
Homilia VII. — In evangelium secundum Lucam : « Ibant parentes ejus per omnes annos Jerusalem... » - 630
Homilia VIII. — In evangelium secundum Lucam : « Factum est cum baptizaretur omnis populus... »
Homilia VIII. — In evangelium secundum Lucam : « Factum est cum baptizaretur omnis populus... » - 644
Homilia IX. — In evangelium secundum Lucam : « Intravit Jesus in quoddam castellum... »
Homilia IX. — In evangelium secundum Lucam : « Intravit Jesus in quoddam castellum... » - 649
Homilia X. — In evangelium secundum Lucam : « Cum intraret Jesus in domum cujusdam principis Pharisæorum... »
Homilia X. — In evangelium secundum Lucam : « Cum intraret Jesus in domum cujusdam principis Pharisæorum... » - 651
Homilia XI. — In evangelium secundum Lucam : « Homo quidam fecit cœnam magnam... »
Homilia XI. — In evangelium secundum Lucam : « Homo quidam fecit cœnam magnam... » - 653
Homilia XII. — In evangelium secundum Lucam : « Dixit Jesus discipulis suis parabolam hanc : Homo quidam, erat dives... »
Homilia XII. — In evangelium secundum Lucam : « Dixit Jesus discipulis suis parabolam hanc : Homo quidam, erat dives... » - 660
Homilia XIII. — In evangelium secundum Lucam : « Dum iret Jesus in Jerusalem... »
Homilia XIII. — In evangelium secundum Lucam : « Dum iret Jesus in Jerusalem... » - 668
Homilia XIV. — In evangelium secundum Joannem : « Erat quidam regulus... »
Homilia XIV. — In evangelium secundum Joannem : « Erat quidam regulus... » - 670
Homilia XV. — In evangelium secundum Joannem : « Ego sum pastor bonus... »
Homilia XV. — In evangelium secundum Joannem : « Ego sum pastor bonus... » - 673
Homilia XVI. — In illud : « Decebat enim eum propter quem omnia et per quem omnia... »
Homilia XVI. — In illud : « Decebat enim eum propter quem omnia et per quem omnia... » - 675
SERMO DE PASSIONE DOMINI.
SERMO DE PASSIONE DOMINI - 677
EXHORTATIO AD CONTEMPTUM TEMPORALIUM ET DESIDERIUM ÆTERNORUM.
EXHORTATIO AD CONTEMPTUM TEMPORALIUM ET DESIDERIUM ÆTERNORUM - 685
CARMEN DE CONTEMPTU MUNDI.
CARMEN DE CONTEMPTU MUNDI - 687
ALIUD.
ALIUD - 705
LIBER MEDITATIONUM ET ORATIONUM.
LIBER MEDITATIONUM ET ORATIONUM - 709
Prologus.
Prologus - 709
Meditatio prima. — De humanæ conditionis dignitate et miseria.
Meditatio prima. — De humanæ conditionis dignitate et miseria - 709
Meditatio II. — De terrore judicii ad excitandum in se timorem.
Meditatio II. — De terrore judicii ad excitandum in se timorem - 722
Meditatio III. — Deploratio male amissæ virginitatis.
Meditatio III. — Deploratio male amissæ virginitatis - 725
Meditatio IV. — Quomodo peccator excitet animum suum ad corrigenda peccata.
Meditatio IV. — Quomodo peccator excitet animum suum ad corrigenda peccata - 729
Meditatio V. — Unde vivat anima, et unde vivat caro ; et de gloria bonæ animæ, et de infelicitate malæ animæ, quando exeunt de corpore.
Meditatio V. — Unde vivat anima, et unde vivat caro ; et de gloria bonæ animæ, et de infelicitate malæ animæ, quando exeunt de corpore - 733
Meditatio VI. — Ad roborandum spiritum ne desperemus : quia si veram pœnitentiam agimus, veram misericordiam sine dubio de omnibus peccatis nostris inveniemus.
Meditatio VI. — Ad roborandum spiritum ne desperemus : quia si veram pœnitentiam agimus, veram misericordiam sine dubio de omnibus peccatis nostris inveniemus - 736
Meditatio VII. — Nihil stabile in mundo, etc.
Meditatio VII. — Nihil stabile in mundo, etc - 741
Meditatio VIII. — Elevatio pœnitentis ad Patrem.
Meditatio VIII. — Elevatio pœnitentis ad Patrem - 745
Meditatio IX. — De humanitate Christi.
Meditatio IX. — De humanitate Christi - 748
Meditatio X. — De Passione Christi.
Meditatio X. — De Passione Christi - 761
Meditatio XI. — De redemptione humana.
Meditatio XI. — De redemptione humana - 768
Meditatio XII. — De humanitate Christi.
Meditatio XII. — De humanitate Christi - 769
Meditatio XIII. — De Christo.
Meditatio XIII. — De Christo - 775
Meditatio XIV.
Meditatio XIV - 779
Meditatio XV. — De præteritorum beneficiorum Christi memoria, de præsentium experientia, et expectatione futurorum.
Meditatio XV. — De præteritorum beneficiorum Christi memoria, de præsentium experientia, et expectatione futurorum - 792
Meditatio XVI. — Sive meditationis XV pars secunda. — De præsentibus beneficiis Dei.
Meditatio XVI. — Sive meditationis XV pars secunda. — De præsentibus beneficiis Dei - 793
Meditatio XVII. — Sive meditationis quintæ decimæ pars tertia. — De futuris beneficiis Dei.
Meditatio XVII. — Sive meditationis quintæ decimæ pars tertia. — De futuris beneficiis Dei - 799
Meditatio XVIII. — Gratiarum actiones pro beneficiis divinæ misericordiæ; et petitio divini adjutorii.
Meditatio XVIII. — Gratiarum actiones pro beneficiis divinæ misericordiæ; et petitio divini adjutorii - 805
Meditatio XIX. — De dulcedine divinæ majestatis, et de aliis multis.
Meditatio XIX. — De dulcedine divinæ majestatis, et de aliis multis - 809
Meditatio XX. — Querimonia de absentia Dei.
Meditatio XX. — Querimonia de absentia Dei - 814
Meditatio XXI. — Excitatus animum ad quærendum et inveniendum Deum.
Meditatio XXI. — Excitatus animum ad quærendum et inveniendum Deum - 821
MEDITATIO SUPER MISERERE.
MEDITATIO SUPER MISERERE - 855
ORATIONES.
ORATIONES - 857
Oratio I. — Ad sanctam Trinitatem.
Oratio I. — Ad sanctam Trinitatem - 859
Oratio II. — Ad Deum Patrem per merita Filii incarnati.
Oratio II. — Ad Deum Patrem per merita Filii incarnati - 865
Oratio III. — Ad Deum. — Contra tres inimicos qui peccatorem gravius multoties infestant.
Oratio III. — Ad Deum. — Contra tres inimicos qui peccatorem gravius multoties infestant - 868
Oratio IV. — Cum peccator de iniquitatibus suis multum est anxius easque coram Deo expandit.
Oratio IV. — Cum peccator de iniquitatibus suis multum est anxius easque coram Deo expandit - 871
Oratio V. — Ad Deum. — Ad obtinendum cordis compunctionem in oratione.
Oratio V. — Ad Deum. — Ad obtinendum cordis compunctionem in oratione - 872
Oratio VI. — Ad Deum. — Ne peccator pro ullo peccato desperare debeat.
Oratio VI. — Ad Deum. — Ne peccator pro ullo peccato desperare debeat - 875
Oratio VII. — Ad Deum. — Cum confessione peccatorum et humili petitione gratiæ.
Oratio VII. — Ad Deum. — Cum confessione peccatorum et humili petitione gratiæ - 876
Oratio VIII. — Ad Deum.
Oratio VIII. — Ad Deum - 876
Oratio IX. — Ad Deum.
Oratio IX. — Ad Deum - 877
Oratio X. — Ad Deum. — Pro vitiis resecaudis, et virtutibus obtinendis.
Oratio X. — Ad Deum. — Pro vitiis resecaudis, et virtutibus obtinendis - 885
Oratio XI. — Ad Deum.
Oratio XI. — Ad Deum - 885
Oratio XII. — Ad Deum. — Laus Dei, cum gratiarum actione devota.
Oratio XII. — Ad Deum. — Laus Dei, cum gratiarum actione devota - 887
Oratio XIII. — Ad Deum. — Pro patre et matre, et parentibus et amicis.
Oratio XIII. — Ad Deum. — Pro patre et matre, et parentibus et amicis - 888
Oratio XIV. — Ad Spiritum sanctum.
Oratio XIV. — Ad Spiritum sanctum - 889
Oratio XV. — Ad Christum. — Cum recordatione beneficiorum ejus, et humanæ miseriæ.
Oratio XV. — Ad Christum. — Cum recordatione beneficiorum ejus, et humanæ miseriæ - 891
Oratio XVI. — Ad Christum. — Pro gratia lacrymarum obtinenda et peccatorum recordatione.
Oratio XVI. — Ad Christum. — Pro gratia lacrymarum obtinenda et peccatorum recordatione - 894
Oratio XVII. — Ad Christum. — Cum ardenti desiderio solum Christum amandi.
Oratio XVII. — Ad Christum. — Cum ardenti desiderio solum Christum amandi - 897
Oratio XVIII. — Ad Christum. — Quem unum esset et sibi anima Christiana.
Oratio XVIII. — Ad Christum. — Quem unum esset et sibi anima Christiana - 899
Oratio XIX. — Ad Christum. — Quando dissolvi cupit et esse cum Christo.
Oratio XIX. — Ad Christum. — Quando dissolvi cupit et esse cum Christo - 902
Oratio XX. — Ad Christum. — Ad accendendam in se amorem Dei et Christi desiderium.
Oratio XX. — Ad Christum. — Ad accendendam in se amorem Dei et Christi desiderium - 905
Oratio XXI. — Ad Christum. — Oratio servi Dei de se humiliter sentientis.
Oratio XXI. — Ad Christum. — Oratio servi Dei de se humiliter sentientis - 906
Oratio XXII. — Ad Christum. — Oratio pœnitentiæ divinum auxilium humiliter postulantis.
Oratio XXII. — Ad Christum. — Oratio pœnitentiæ divinum auxilium humiliter postulantis - 906
Oratio XXIII. — Ad Christum. — Pro amicis.
Oratio XXIII. — Ad Christum. — Pro amicis - 908
Oratio XXIV. — Ad Christum. — Pro inimicis.
Oratio XXIV. — Ad Christum. — Pro inimicis - 910
Oratio XXV. — Ad Christum. — Cum sacerdos multum timet ne officium altaris magis ei noceat quam prosit.
Oratio XXV. — Ad Christum. — Cum sacerdos multum timet ne officium altaris magis ei noceat quam prosit - 913
Oratio XXVI. — Ad Christum. — Cum sacerdos contemplatur quam misericorditer Redemptor noster naturam nostri limi suscepit.
Oratio XXVI. — Ad Christum. — Cum sacerdos contemplatur quam misericorditer Redemptor noster naturam nostri limi suscepit - 917
Oratio XXVII. — Ad Christum. — Cum sacerdos corpus Christi et sanguinem in manibus tenet.
Oratio XXVII. — Ad Christum. — Cum sacerdos corpus Christi et sanguinem in manibus tenet - 919
Oratio XXVIII. — Ad Christum. — Facienda a sacerdote ante consecrationem corporis Christi.
Oratio XXVIII. — Ad Christum. — Facienda a sacerdote ante consecrationem corporis Christi - 921
Oratio XXIX. — Facienda a sacerdote ante missam.
Oratio XXIX. — Facienda a sacerdote ante missam - 925
Oratio XXX. — Pro sacerdote qui habet celebrare.
Oratio XXX. — Pro sacerdote qui habet celebrare - 925
Oratio XXXI. — Pro sacerdote celebraturo.
Oratio XXXI. — Pro sacerdote celebraturo - 926
Oratio XXXII. — Ad idem faciendum.
Oratio XXXII. — Ad idem faciendum - 926
Oratio XXXIII. — Ad idem faciendum.
Oratio XXXIII. — Ad idem faciendum - 927
Oratio XXXIV. — Ad Christum. — Ante perceptionem corporis et sanguinis Christi.
Oratio XXXIV. — Ad Christum. — Ante perceptionem corporis et sanguinis Christi - 927
Oratio XXXV. — Ad Christum. — Ante perceptionem corporis Christi.
Oratio XXXV. — Ad Christum. — Ante perceptionem corporis Christi - 927
Oratio XXXVI. — Ad Deum et ad omnes sanctos.
Oratio XXXVI. — Ad Deum et ad omnes sanctos - 929
Oratio XXXVII. — Ad Deum.
Oratio XXXVII. — Ad Deum - 930
Oratio XXXVIII. — Ad Christum.
Oratio XXXVIII. — Ad Christum - 931
Oratio XXXIX. — Ad Christum et omnes sanctos.
Oratio XXXIX. — Ad Christum et omnes sanctos - 951
Oratio XL. — Rhythmus ad Deum et omnes sanctos.
Oratio XL. — Rhythmus ad Deum et omnes sanctos - 953
Oratio XLI. — Ad crucem Domini.
Oratio XLI. — Ad crucem Domini - 957
Oratio XLII. — Ad sanctam crucem.
Oratio XLII. — Ad sanctam crucem - 959
Oratio XLIII. — Ad crucem Domini. — De sancta cruce et beata Virgine, et bono latrone.
Oratio XLIII. — Ad crucem Domini. — De sancta cruce et beata Virgine, et bono latrone - 941
Oratio XLIV. — Ad crucem Domini. — Laus sanctæ crucis.
Oratio XLIV. — Ad crucem Domini. — Laus sanctæ crucis - 942
Oratio XLV. — Ad crucem Domini. — Elevatio ad sanctam crucem.
Oratio XLV. — Ad crucem Domini. — Elevatio ad sanctam crucem - 942
Oratio XLVI. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum recordatione meritorum ejusdem et malorum nostrorum.
Oratio XLVI. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum recordatione meritorum ejusdem et malorum nostrorum - 945
Oratio XLVII. — Ad sanctam Virginem Mariam.
Oratio XLVII. — Ad sanctam Virginem Mariam - 946
Oratio XLVIII. — Ad sanctam Virginem Mariam.
Oratio XLVIII. — Ad sanctam Virginem Mariam - 946
Oratio XLIX. — Ad eamdem Dei matrem.
Oratio XLIX. — Ad eamdem Dei matrem - 948
Oratio L. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum recordatione peccatorum ad excitandum corporis...
Oratio L. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum recordatione peccatorum ad excitandum corporis - 950
Oratio LI. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum mens timore premitur.
Oratio LI. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum mens timore premitur - 952
Oratio LII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum meditatione et laude meritorum ejus.
Oratio LII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — Cum meditatione et laude meritorum ejus - 959
Oratio LIII. — Ad sanctam Virginem Mariam, et ad sanctum Joannem evangelistam.
Oratio LIII. — Ad sanctam Virginem Mariam, et ad sanctum Joannem evangelistam - 960
Oratio LIV. — Ad sanctam Virginem Mariam.
Oratio LIV. — Ad sanctam Virginem Mariam - 961
Oratio LV. — Ad eamdem sanctam Virginem Mariam.
Oratio LV. — Ad eamdem sanctam Virginem Mariam - 962
Oratio LVI. — Ad sanctam Virginem Mariam.
Oratio LVI. — Ad sanctam Virginem Mariam - 963
Oratio LVII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Annuntiatione ejus.
Oratio LVII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Annuntiatione ejus - 965
Oratio LVIII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In partu ejus.
Oratio LVIII. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In partu ejus - 964
Oratio LIX. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Purificatione ejus.
Oratio LIX. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Purificatione ejus - 965
Oratio LX. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Assumptione ejus.
Oratio LX. — Ad sanctam Virginem Mariam. — In Assumptione ejus - 965
Oratio LXI. — Rhythmus ad sanctam Virginem Mariam et ad omnes sanctos.
Oratio LXI. — Rhythmus ad sanctam Virginem Mariam et ad omnes sanctos - 967
Oratio LXII. — Ad angelum custodem.
Oratio LXII. — Ad angelum custodem - 969
Oratio LXIII. — Ad sanctum Joannem Baptistam. — Cum recordatione peccatorum.
Oratio LXIII. — Ad sanctum Joannem Baptistam. — Cum recordatione peccatorum - 972
Oratio LXIV. — Ad sanctum Petrum apostolum. — Cum lamentabili deploratione peccatorum.
Oratio LXIV. — Ad sanctum Petrum apostolum. — Cum lamentabili deploratione peccatorum - 975
Oratio LXV. — Ad sanctum Paulum apostolum. — Cum terrore judicii extremi et peccatorum.
Oratio LXV. — Ad sanctum Paulum apostolum. — Cum terrore judicii extremi et peccatorum - 985
Oratio LXVI. — Ad sanctum Andream apostolum.
Oratio LXVI. — Ad sanctum Andream apostolum - 935
Oratio LXVII. — Ad sanctum Joannem evangelistam. — Pro timore damnationis.
Oratio LXVII. — Ad sanctum Joannem evangelistam. — Pro timore damnationis - 992
Oratio LXVIII. — Ad eumdem apostolum. — Pro gemina Dei dilectione et proximi impetranda.
Oratio LXVIII. — Ad eumdem apostolum. — Pro gemina Dei dilectione et proximi impetranda - 994
Oratio LXIX. — Ad sanctum Stephanum. — Cum revocatione charitatis, et obfirmationis ejusdem.
Oratio LXIX. — Ad sanctum Stephanum. — Cum revocatione charitatis, et obfirmationis ejusdem - 997
Oratio LXX. — Ad sanctum Laurentium.
Oratio LXX. — Ad sanctum Laurentium - 999
Oratio LXXI. — Ad sanctum Martinum. — Pro homine in abysmo peccatorum existente.
Oratio LXXI. — Ad sanctum Martinum. — Pro homine in abysmo peccatorum existente - 1005
Oratio LXXII. — Ad sanctum Benedictum.
Oratio LXXII. — Ad sanctum Benedictum - 1007
Oratio LXXIII. — Ad sanctum Dunstanum. — Cum recordatione miraculorum ejus.
Oratio LXXIII. — Ad sanctum Dunstanum. — Cum recordatione miraculorum ejus - 1010
Oratio LXXIV. — Ad sanctam Mariam Magdalenam. — Cum retractatione amoris ad Christum.
Oratio LXXIV. — Ad sanctam Mariam Magdalenam. — Cum retractatione amoris ad Christum - 1012
Oratio LXXV. — Prælati ad quemcunque sanctum ecclesiæ suæ patronum.
Oratio LXXV. — Prælati ad quemcunque sanctum ecclesiæ suæ patronum - 1015
DE PACE ET CONCORDIA.
DE PACE ET CONCORDIA - 1015
Cap. I. — Quomodo cum proximo pacem servare debemus.
Cap. I. — Quomodo cum proximo pacem servare debemus - 1017
Cap. II. — De obedientia præ lato exhibenda.
Cap. II. — De obedientia præ lato exhibenda - 1019
Cap. III. — De munditiis cordis Deo exhibenda.
Cap. III. — De munditiis cordis Deo exhibenda - 1021
TRACTATUS ASCETICUS.
TRACTATUS ASCETICUS - 1021
Cap. I. — De monachi destinatione vel fine.
Cap. I. — De monachi destinatione vel fine - 1023
Cap. II. — De cogitatione.
Cap. II. — De cogitatione - 1025
Cap. III. — De concupiscentia carnis ac spiritus.
Cap. III. — De concupiscentia carnis ac spiritus - 1029
Cap. IV. — De castitate.
Cap. IV. — De castitate - 1033
Cap. V. — De spirituali scientia.
Cap. V. — De spirituali scientia - 1035
ORATIO dicenda ante perceptionem corporis et sanguinis Domini.
ORATIO dicenda ante perceptionem corporis et sanguinis Domini - 1035
Monitum in sancti Anselmi verba.
Monitum in sancti Anselmi verba - 1035
SALUTATIO AD JESUM CHRISTUM.
SALUTATIO AD JESUM CHRISTUM - 1035
HYMNI ET PSALTERIUM DE S. MARIA.
HYMNI ET PSALTERIUM DE S. MARIA - 1049
VERSUS DE LANFRANCO.
VERSUS DE LANFRANCO - 1051
DE VERBIS ANSELMI.
DE VERBIS ANSELMI - 1051
QUÆDAM DICTA UTILIA ex dictis S. Anselmi.
QUÆDAM DICTA UTILIA ex dictis S. Anselmi - OPERUM PARS TERTIA. — EPISTOLARUM LIBRI QUATUOR. OPERUM PARS TERTIA. — EPISTOLARUM LIBRI QUATUOR
- 1057
Monitum.
Monitum - 1059
Liber primus, epistolas continens quas scripsit Anselmus nondum abbas.
Liber primus, epistolas continens quas scripsit Anselmus nondum abbas - 1059
Epist. I. — Ad Lanfrancum. — De ipsius in archiepiscopum electione gratulatur. Et ei scyphum anuce donatum amice remittit.
Epist. I. — Ad Lanfrancum. — De ipsius in archiepiscopum electione gratulatur. Et ei scyphum anuce donatum amice remittit - 1063
Epist. II. — Ad Odonem et Lanzonein. — Sanctoris virorum a Lanzone rogatus præscribit.
Epist. II. — Ad Odonem et Lanzonein. — Sanctoris virorum a Lanzone rogatus præscribit - 1067
Epist. III. — Ad Robertum monachum. — Ejus preces et Anastasii commonachi amicitiam requirit.
Epist. III. — Ad Robertum monachum. — Ejus preces et Anastasii commonachi amicitiam requirit - 1069
Epist. IV. — Ad Gondulphum. — Etsi infrequentius scribat, non tamen oblivisci ejus, ad quem cæset frequentius scribendum.
Epist. IV. — Ad Gondulphum. — Etsi infrequentius scribat, non tamen oblivisci ejus, ad quem cæset frequentius scribendum