Acervo patrístico digital

Índice temático estático

PL182 — Patrologia Latina 182

Lista HTML estática das seções temáticas do volume, preservando o texto original do índice e priorizando links profundos para páginas com referência explícita.

Voltar ao hub do volume Abrir índice dinâmico

Sumário

ORDO RERUM

ORDO RERUM QUÆ IN HAC VOLUMINIS PRIMI PARTE PRIORI CONTINENTUR.

ORDO RERUM

Abrir seção no índice
  1. PRÆFATIO GENERALIS
    Abrir p. 13
  2. § I

    § I. — De variis S. Bernardi Operum editionibus, ubi novissimæ hujus editionis tum causæ et rationes, tum commoda utilitatesque explicantur. 15

    Abrir p. 15
  3. § II

    § II. — De Bernardi sanctitate, doctrina et auctoritate in Ecclesia. 25

    Abrir p. 25
  4. § III

    § III. — De Bernardi profectu in emendandis moribus clericorum, monachorum et laicorum. 29

    Abrir p. 29
  5. § IV

    § IV. — De schismate Anacleti per sanctum Bernardum compresso. 33

    Abrir p. 33
  6. § V

    § V. — De erroribus Petri Abælardi et Gilberti Porretani a sancto Bernardo refutatis. 41

    Abrir p. 41
  7. § VI

    § VI. — De Henricianis et aliis hæreticis a sancto Bernardo repressis. 47

    Abrir p. 47
  8. § VII

    § VII. — De expeditionis sacræ prædicatione per S. Bernardum facta ejusque infelici successu. 53

    Abrir p. 53
  9. CHRONOLOGIA BERNARDINA

    CHRONOLOGIA BERNARDINA. 57 S. BERNARDI OPERUM TOMUS PRIMUS. — EPISTOLÆ

    Abrir p. 34
  10. EPIST

    EPIST. I. — Ad Robertum nepotem suum, qui de ordine Cisterciensi transierat ad Cluniacensem. — Robertum consanguineum, qui vel horrore strictioris regulæ, seu vitæ laxioris illecebra, vel etiam blanditiis et subdolis aliorum susurris inductus a Cisterciensibus ad Cluniacenses transierat, mira charitate et affectu plus quam paterno revocat. 67

    Abrir p. 67
  11. EPIST

    EPIST. II. — Ad Fulconem puerum qui postea fuit Lingonensis archidiaconus. — Fulconem canonicum regularem, quem avunculus blanditiis et promissis ad sæculum retraxerat, graviter et serio monet, ut potius Deo quam avunculo obediat et adhæreant. 79

    Abrir p. 79
  12. EPIST

    EPIST. III. — Ad canonicos regulares de Aldi curte. — Laudibus suis se terreri magis, quam demulceri. Deinde quosdam ex canonicis S. Augustini a se susceptos, non esse impediendos. 87 Epist. XV. — Ad Haimericum cancellarium. — Unde supra. 118 Epist. XVI. — Ad Petrum presbyterum cardinalem. — Unde supra. 119 Epist. XVII. — Ad Petrum diaconum cardinalem. — Excusat se quod vocatus non venerit, de scriptis postulatis respondet. 119 Epist. XVIII. — Ad eumdem. — Opinionem sanctitatis a se amoliri nititur, et promittit se quos scripserat libellos communicaturum. 120 Epist. XIX. — Ad eumdem. — Commendat Remenses legatos. 122 Epist. XX. — Ad Haimericum cancellarium. — Unde supra. 123 Epist. XXI. — Ad Matthæum legatum. — Excusat se perbelle, quod vocatus ad negotia tractanda, non accesserit. 123 Epist. XXII. — Ad Humbaldum Lugdunensem archiepiscopum et legatum. — Causam episcopi Meldensis commendat. 124 Epist. XXIII. — Ad Attonem Trecensem episcopum. — Attonem episcopum, qui in morbo mortem cogitans, omnia sua distribuerat in pauperes, restitutum valetudini solatur, et laudat. 125 Epist. XXIV. — Ad magistrum Gillebertum universalem, episcopum Londoniensem. — Laudat Gillebertum, quod, factus episcopus, paupertatem colat. 128 Epist. XXV. — Ad Hugonem Rothomagensem archiepiscopum. — Hortatur Hugonem, ut apud suos Rothomagenses patiens simul ac pacificus esse studeat; zelum quoque discretione moderetur. 129 Epist. XXVI. — Ad Guidonem Lausannensem episcopum. 130 Epist. XXVII. — Ad Ardutionem Gebennensem electum. — Monet ut electionem suam divinæ gratiæ tribuat, eique sedulo deinceps cooperari studeat. 130 Epist. XXVIII. — Ad eumdem jam episcopum. — Interim hortatur ut dignitatem, quam sine meritis præcedentibus obtinuit, saltem subsequentibus ornet. 131 Epist. XXIX. — Ad Stephanum Metensem episcopum. — Congratulatur Stephano de pace Ecclesiæ reddita, idque nonnisi unius Dei beneficio tribuendum. 132 Epist. XXX. — Ad Alberonem primicerium Metensem. — Negotium quoddam, quod Albero urgebat, ex Dei beneplacito perficiendum monet, non tam requirens datum, quam fructum. 132 Epist. XXXI. — Ad Hugonem comitem Campaniæ, militem Templi factum. — Hugoni gratulatur ob susceptam militiam sacram, et beneficiorum memoriam promittit. 133 Epist. XXXII. — Ad Abbatem Sancti-Nicasii Remensis. — Abbatem ob discessum et transitum Drogonis monachi ad aliud monasterium, consolatur et ad patientiam hortatur. 136 Epist. XXXIII. — Ad Hugonem Pontiniacensem abbatem. — Planius mentem suam præscribit de susceptione Drogonis, et omnem a se sinistram suspicionem depellit. 138 Epist. XXXIV. — Ad Drogonem monachum. — Congratulatur Drogoni, quod ad strictiorem observantiam transierit; hortaturque ad perseverantiam. 139 Epist. XXXV. — Ad magistrum Hugonem Farsitum. — Humberti cujusdam causam ei commendat, monetque ut in sententia quadam erronea corrigi non erubescat. 141 Epist. XXXVI. — Ad eumdem. — Respondet litteris Hugonis, suadetque ut ab impugnanda episcopi jam defuncti sententia desistat. 142 Epist. XXXVII. — Ad Theobaldum comitem Campaniæ. — Miratur se in causa Humberti justa et æqua petentem pati repulsum; monetque ut intuitu supremi judicis misero non neget opem et misericordiam. 143 Epist. XXXVIII. — Ad eumdem. — Unde supra. 145 Epist. XXXIX. — Ad eumdem. — Diversorum causas Theobaldo commendat. Denique ut erga episcopos, concilii causa in ejus civitate constitutos, honorifice et reverenter se gerat, hortatur. 146 Epist. XL. — Ad eumdem. — Pauperem religiosum Theobaldo commendat. 147 Epist. XLI. — Ad eumdem. — Senem religiosum commendat. 148 Epist. XLII. — Ad Henricum Senonensem archiepiscopum. — Hæc epistola potius Justi tractatus nomen et locum merebatur: itaque e sede sua submotam ad tomum secundum inter tractatus remisimus, cum hoc titulo: De moribus et officio episcoporum epistola 42 seu tractatus, ad Henricum Senonensem archiepiscopum. 148 Epist. XLIII. — Ad eumdem Henricum. — Scribit pro libertate ecclesiæ Molismensis 148 Epist. XLIV — Ad eumdem. — Unde supra. 148 Epist. XLV. — Ad Ludovicum regem Francorum. — Cistercienses Ludovicum regem, Parisiensi episcopo infestum ac injurium, graviter ac libere redarguunt, causam illius apud pontificem Romanum acturi, si rex a male ficiis non destiterit. 149 Epist. XLVI. — Ad dominum papam Honorium II. — Unde supra. — Conqueruntur apud Pontificem, quod relaxatione interdicti subreptitie obtenta, Rex Galliæ jam pridem pronus ad pacem, factus sit obstinatior. 153 Epist. XLVII. — Ad eumdem ex persona Gaufridi Carnotensis episcopi. — Exponit Pontifici causam episcopi Parisiensis a rege Ludovico inique oppressi, qui interdicto ab episcopis Gallicanis compulsus restitutionem promiserat, sed absolutione ab Honorio obtenta contumacior factus non præstitit. 155 Epist. XLVIII. — Ad Haimericum cancellarium. — Unde supra, et contra obtrectatores. Querelas in se factas diluit, et solitudinis silentiique facultatem precatur. 154 Epist. XLIX. — Ad dominum papam Honorium. — Pro Henrico Senonensi archiepiscopo. 157 Epist. L. — Ad eumdem. — Unde supra. — Postulat ut archiepiscopo liceat ad sedem apostolicam appellare. 158 Epist. LI. — Ad Haimericum cancellarium. — Unde supra. 158 Epist. LII. — Ad eumdem. — Episcopum Carnotensem non affectasse profectionem Jerosolymitanam. Causis et negotiis publicis absolvi se rogat. 159 Epist. LIII. — Ad eumdem. — Duos religiosos, et in his seipsum Haimerico repræsentat. 159 Epist. LIV. — Ad eumdem. — Vivianum abbatem commendat, monetque de cura animæ serio gerendæ. 160 Epist. LV. — Ad Gaufridum Carnotensem episcopum. — Monachum quemdam reclusum desertorem instituti, sed jam resipiscentem, a Gaufrido suscipi et juvari postulat. 160 Epist. LVI. — Ad eumdem. — De peregrinatione Jerosolymitana Norberti se incertum esse. Sententiæ ejusdem de Antichristo se non assentire. Causam quoque Humberti commendat. 162 Epist. LVII. — Ad eumdem. — Per minora vota non debere impediri majora bona. Videtur hoc, ni fallor, scribere in causa monachi, de quo supra epistola LV. 163 Epist. LVIII. — Ad Ebalum Catalaunensem episcopum. — Hortatur Ebalum, ut monasterio seu ecclesiæ omnium sanctorum virum idoneum præfici curet. 165 Epist. LIX. — Ad Guilelmum Lingonensem episcopum. — Hortatur ut res quasdam ecclesiæ S. Stephani Divionensis, per obitum Garnerii vacantes, ad tollendam scandalis et calumniis ansam, eidem ecclesiæ cedat. 166 Epist. LX. — Ad eumdem. — Supplicat pro ecclesia Molismensi. 167 Epist. LXI. — Ad Ricuinum Tullensem episcopum. — Hominem qui pœnitentiam subiturus, jussu episcopi Tullensis venerat, ad eumdem remittit curandum. 167 Epist. LXII. — Ad Henricum Virdunensem episcopum. — Feminam multis obstrictam peccatis, sed jam pœnitentem commendat episcopo. 168 Epist. LXIII. — Ad eumdem. — Purgat se de facto temerario, cujus insimulatus fuerat; ejus notitiam cupit: Guidonem eidem commendat. 168 Epist. LXIV. — Ad Alexandrum Lincolnensem episcopum. — Philippus volens proficisci Jerosolymam, ad Claram-Vallem forte divertens, illic manere decrevit. Alexandri ad hoc consensum requirit. Negotium cum creditoribus Philippi illi commendat. Denique hortatur eumdem ne gloriæ mandans nimium fidat. 169 Epist. LXV. — Ad Alvisum abbatem Aquicincti. — Laudat in Alviso paternam erga Goduinum mansuetudinem. De admissione se excusat, et veniam precatur. 170 Epist. LXVI. — Ad Gaufridum abbatem Sancti-Medardi. — Operam ejus requirit in reconciliando sibi abbate Alviso; solatur eumdem in tribulationibus. 173 Epist. LXVII. — Ad monachos Flaviacenses. — Susceptionem B. Monachi tuetur, tanquam de ignoto sibi hactenus monasterio, et justas ob causas discedentis. 175 Epist. LXVIII. — Ad eosdem. — Unde supra. 176 Epist. LXIX. — Ad Guidonem abbatem de Tribus Fontibus. — Guidonem, qui incuria ministrantium in consecratione calicis erraverat, ob defectum vini, instruit. 179 Epist. LXX. — Ad eumdem. — Docet qualis misericordia in pastore esse debeat, monetque ut sententiam in monachum transgressorem latam retractet. 183 Epist. LXXI. — Ad monachos ejusdem loci. — Se distulisse hactenus visitationem, non incuria, sed exspectatione opportunitatis; de Rogerii abbatis obitu eos consolatur. 185

    Abrir p. 185
  13. EPST

    EPST. LXXII.— Ad Rainaldum Funsiacensem abbatem. — Ostendit quam sit alienus a laudibus. Jugum Christi leve esse. Patris nomem detrectat. Frater vocari contentus

    Abrir no índice
  14. EPST

    EPST. LXXIII.— Ad eundem. — Rainaldum de commisso sibi praelationis munere nimis anxium et querulum instruit; monetae opex em salutum suis potius impendendum quam ab eis requirendum. 187

    Abrir p. 187
  15. EPST

    EPST. LXXIV.— Ad eundem. — Optervatet Bernardus Rainaldum molestiis abstinere querimoniis; nunc jubet de rebus ejus se reddi certiorem. 188

    Abrir p. 188
  16. EPST

    EPST. LXXV.— Ad Artaldum Pruilliacensem abbatem. — Dissidio monasterii conditionem in Hispania. 189

    Abrir p. 189
  17. EPST

    EPST. LXXVI.— Ad abbatem canonicorum S. Petri De Monte. — Quid agendum cum vero qui, post diuturnam in domo et habitu religioso conversationem, ad saeculum se et seculi scandalum transierat. 190

    Abrir p. 190
  18. EPST

    EPST. LXXVIII.— Ad Sugerium abbatem Sancti Diodysii. — Landat Sugerium, misso tastu ct externo splendore, ad modestiae et religionis disciplinam curam inopinato conversum. Clericorum ulla potius, quam Dei ministerio deditum actiter perstringit. 191

    Abrir p. 191
  19. EPST

    EPST. LXXIX.— Ad abbatem Lucam. — Ferminatum contubernium fugitivum fundum. Et quid de fratre in crimen lapso faciendum. 199

    Abrir p. 199
  20. EPST

    EPST. LXXX.— Ad Guidonem abbatem Molismensem. — Consolatur afflictum ex gravi injuria; vindictam vero misericordia temperandam. 201

    Abrir p. 201
  21. EPST

    EPST. LXXXI.— Ad Gerardum abbatem Pulgariens. — Purgat se adversus iniquam criminationem. 202

    Abrir p. 202
  22. EPST

    EPST. LXXXIII.— Ad Simonem abbatem Sancti Nicolai. — Eum in persecutione solatur. Pios conatus non semper habere optatos successus. Praelato artiforis disciplinae studioso quid agendum cum subditis. 204

    Abrir p. 204
  23. EPST

    EPST. LXXXIV.— Ad eundem. — Monachum erroneum remittit, sed remedium lenius et melius tractari suadet. 205

    Abrir p. 205
  24. EPST

    EPST. LXXXV.— Ad eundem Guillelmum. — Suaviter perscribit Guillelmum, conquirentem sibi semper de paribus amoris officiis non respondere. 206

    Abrir p. 206
  25. EPST

    EPST. LXXXVI.— Ad eundem. — Monachum fugitivum dure ireceptatum et increpandum refutit. Ipsi vero Guillelmo, mutationem aut vitam privatam monasticam, perseverare suadent. 210

    Abrir p. 210
  26. EPST

    EPST. LXXXVII.— Ad Ogerium canonicum regularem. — Improbat abdicationem curae pastoralis, etsi pia quietis amore factam. Instruit nimbiominis, quomodo deinceps privatus in coenobio vivere debeat. 211

    Abrir p. 211
  27. EPST

    EPST. LXXXVIII.— Ad eundem. — Se mollis occupationibus impeditum, hactenus non potuisse votis ejus satisfacere; cogitak etiam modo paucas scribere. Opussculum quoddam suum edi in publicum vetat, nisi recegnum. 217

    Abrir p. 217
  28. EPST

    EPST. LXXXIX.— Ad eundem. — Scriptionis brevitatem excusat praetextu sacri temporis, cui potius silentium competat; item professionis et ruditas, ut docendi munus parvo non audet. 219

    Abrir p. 219
  29. EPST

    EPST. XC.— Ad eundem. — Amori sincero non opus esse prolixis literis, aut multis verbis: sequa e valutadine propemodum desperata convalescere. 221

    Abrir p. 221
  30. EPST

    EPST. XCI.— Ad abbates Suessione congregatos. Abbatis excitat ad strenue curandum negotium, cujus causa convenerunt. Studium profectus serio commendat: ut morandum, si tepid; quidam et dissoluti forsan derecent et obmurmurent. 222

    Abrir p. 222
  31. EPST

    EPST. XCII.— Ad Henricum regem Anglorum. — Mon achis a se missis ad construendum monasterium, regis favorem postulat. 224

    Abrir p. 224
  32. EPST

    EPST. XCIII.— Ad Henricum Wintoniensis episcopum. — Onidrose eum salutat. 225

    Abrir p. 225
  33. EPST

    EPST. XCIV.— Ad abbatem cujusdam monasterii Eboracensis, unde exierat prior cum aliquanis fratris. 226

    Abrir p. 226
  34. EPST

    EPST. XCV.— Ad Turstinum archiepiscopum Eburrensem. — Charitatem et beneficentiam ejus erga religiosos laudat. 228

    Abrir p. 228
  35. EPST

    EPST. XCVI.— Ad Richardum Fontanensem abbatem et socios ejus, qui de alio ordine ad Cisterciensem transierant. — Laudat eos ob renovationem religioso disciplinae. 229

    Abrir p. 229
  36. EPST

    EPST. XCVIII.— De Machabaeis, sed ad quem scriptit ignotatio.— Respondeat questionem, cur ex justis antiquae legis, solis Machabaeis Ecclesia diem festum decreverit. 230

    Abrir p. 230
  37. EPST

    EPST. XCIX.— Ad monachum quemdam. — Ob monachi cjusdam a suo coenobio discessum anxius, ejusdem litteris sinistra se suspicione liberatum scribit. 234

    Abrir p. 234
  38. EPST

    EPST. C.— Ad episcopum quemdam. — Ejus erga religiosos pauperes favorem et beneficentiam laudat. 235

    Abrir p. 235
  39. EPST

    EPST. CI.— Ad religiosos. — Monachum qui sine licentia discesserat, redeuntem benigna suscipi postulat. 236

    Abrir p. 236
  40. EPST

    EPST. CIII.— Ad fratrem Willemum monachum Cisterciensis. — Insigni paupertati religiosae commendatione praevi, perstringit per opulentum in reus ternas affectum, cum damno pauperum, imo suo ipsius conjunctum, ut qui malleh se mortui, quam amori Christi ceder. 237

    Abrir p. 237
  41. EPST

    EPST. CIV.— Ad magistrum Gualterum de CalvoMonte. — Hortatur eum ad fugam saeculi, monens potirem esse causam Christi, et animae, quam parentum. 238

    Abrir p. 238
  42. EPST

    EPST. CV.— Ad Romanum Romanne curia subdiaconum. — Vita religiosa propositum urget; mortis memoriam inculcat. 240

    Abrir p. 240
  43. EPST

    EPST. CVI.— Ad magistrum Henricum Murdach. — Ad capescendum religiosae vitae statum excitat, ejus delicia breviter insinuans. 241

    Abrir p. 241
  44. EPST

    EPST. CVII.— Ad Thomam prepositum de Bevera. Thomas iste Ordinis Cisterciensis in Clara-Valle sese devoverat; procrastinantem Bernardus hortatur ad vota persolvenda. At surdo cantatum sequens docebit epistola, ubi infelici Thomae exitum commemorat. In hac vero tota salutis oeconomiae profundissime describitur. 243

    Abrir p. 243
  45. EPST

    EPST. CVIII.— Ad Thomam de Sancto-Audomaro, post transgressionem promissionis suae veniendi ad conversionem. — Hunc relicta studii religionem ingrede hortatur, proposito Thomae de Bevera exitu infelici. 247

    Abrir p. 247
  46. EPST

    EPST. CIX.— Ad Guil. Ad illustum juvenem Gauffridum de Perrona, et socios ejus. — Nobiles juvenes ob religiosae vita propositum praedicat et ad perseverantiam hortatur. 251

    Abrir p. 251
  47. EPST

    EPST. CX.— Ad parentes ejusdem Gauffridi consolatoria. — Non esse cum filium religiosum tantum perdidisse jugae, vel etiam cum delicato meotum. 254

    Abrir p. 254
  48. EPST

    EPST. CXI.— Ad persona Elisae monachi ad parentes suos. — Hortetur eos se Deo servire volentem impedidire aut irrisare; indignum id fore et frustr__- neum. 255

    Abrir p. 255
  49. EPST

    EPST. CXIII.— Ad Sophiam virginem sanctimonialem. — Kat pedico cat ob spretam mundi gloriam: et expositis religiosarum virginum elogis, privilegiis, praemiis ac ornamentis ad perseverantiam hortatur. 256

    Abrir p. 256
  50. EPST

    EPST. CXIV.— Ad alteram sanctimonialem. — Oum sub habitu religioso animum geserant mundo deditum, eam jam perspicente praedicit, et ne gratiam negligit, hortatur. 259

    Abrir p. 259
  51. EPST

    EPST. CXV.— Ad aliam sanctimoniam de monasterio Sanctae-Mariae Trecensis. — Dissuadet ei eremum, quam timere et imprudentes appetebat. 261

    Abrir p. 261
  52. EPST

    EPST. CXVI.— Ad Ernengardem quondam comitissam Britanniae. — Affectum sui cordis, et vim religionis dilectionis suavior et familiater insinuat. 262

    Abrir p. 262
  53. EPST

    EPST. CXVII.— Ad eandem. — Laudat ejus in divino servitio alacritatem, suumque illius vixendae desiderium indicat. 264

    Abrir p. 264
  54. EPST

    EPST. CXVIII.— Ad Beatricem nobilem et religiosam matronam. — Officiosam ejus charitatem et sollicitudinem commendat. 265

    Abrir p. 265
  55. EPST

    EPST. CXXI.— Ad Ducissam Burgundiae. — Quosdam Hugonis placare nititur, et assensum in conjugiium quoddam ab ea exposit. 266

    Abrir p. 266
  56. EPST

    EPST. CXXIII.— Rescriptum abbatis Bernardi ad Hildebertum Turonensem archiepiscopum.—Laudes laudibus rependit. 267 Epist. CXXIV. — Ad eumdem Hildebertum qui nondum receperat Dominum Innocentium papam. — Hortatur ut Innocentium, in Gallia ob schisma Petri Leonis exsulem, uti legitimum pontificem agnoscat. 268 Epist. CXXV. — Ad magistrum Gaufridum de Loratorio. — Operam ejus requirit in asserendo pontificatu Innocentii adversus schisma Petri Leonis. 269 Epist. CXXVI. — Ad episcopos Aquitaniæ contra Gerardum Engolismensem. — Causam Innocentii ut legitimi pontificis, egregie tuetur adversus Gerardum Engolismensem, schismatici partes agentem, cujus mores depingit, et subterfugia eludit. 270 Epist. CXXVII. — Ad Guillelmum comitem Pictavorum, ducem Aquitaniæ ex persona Hugonis ducis Burgundiæ. — Guillelmum, antipapæ Anacleto faventem, hortatur ad Innocentium verum pontificem recipiendum. 281 Epist. CXXVIII. — Ad eumdem. — Serio eum hortatur de reducendis ad Ecclesiam clericis quos expulerat. 282 Epist. CXXIX. — Ad Januenses. — Pacem quam aliquando coram conciliaverat, constanter retinendam et tuendam hortatur. 283 Epist. CXXX. — Ad Pisanos. — Pisanos laudat ob studium et favorem erga Innocentium papam, qui, Roma per antipapam Anacletum occupata, exsul Pisas concesserat. 285 Epist. CXXXI. — Ad Mediolanenses. — Cum Mediolanenses Innocentio reconciliati, tamen titubare in officio et obedientia viderentur, eos ad retinendam constantiam incitat recentia Romanæ Ecclesiæ erga illos beneficia memorans. 286 Epist. CXXXII. — Ad clerum Mediolanensem. — Gratulatur clero Mediolanensi, cujus opera civitas, relicto schismate Anacleti, ad unitatem Ecclesiæ redierat. 287 Epist. CXXXIII. — Ad universos cives Mediolanensium. — Invitatus ad componendam pacem, lætatur ad hoc opus suam operam requiri. 288 Epist. CXXXIV. — Ad novitios apud Mediolanum conversos. — Novitiis Mediolanensibus gratulatur de conversione, seque peracto concilio illos invisurum spondet. 289 Epist. CXXXV. — Ad Petrum Papiensem episcopum. — Delatas sibi laudes in Deum refundit. Episcopum ab operibus misericordiæ laudat. 289 Epist. CXXXVI. — Ad Innocentium papam.—Dalfinum, de illatis injuriis satisfacere paratum, mitius tractari cupit. 290 Epist. CXXXVII. — Ad Imperatricem Romanam. — Mediolanenses non ante receptos in gratiam a pontifice, quam ipsi Lotharium imperatorem reciperent. Hinc eos clementiæ imperatricis commendat. 291 Epist. CXXXVIII. — Ad Henricum regem Anglorum.—A rege suppetias petit pro Innocentio papa. 292 Epist. CXXXIX. — Ad Lotharium imperatorem.—Excitat imperatorem ad reprimendos schismaticos. Causam cujusdam ecclesiæ apud Tullum sitæ commendat. 295 Epist. CXL. — Ad eumdem. — Pisanos pontificis studiosos apud Lotharium commendat. 295 Epist. CXLI. — Ad Humbertum abbatem Igniacensem. — Graviter eum perstringit, ob munus prælationis inconsulto ac temere dimissum. 296 Epist. CXLII. — Ad monachos Alpenses. — Monachos Alpenses, qui se sub ordine Cisterciensi Claræ-Vallensibus aggregaverant, commendat et consolatur de absentia patris ad altiorem gradum assumpti. Hinc de novo abbate eligendo eos monet. 297 Epist. CXLIII. — Ad suos Claræ-Vallenses. — Diurnam sui absentiam excusat, sibi non minus, imo magis gravem, quam suis. Interim breviter eos officii admonet. 298 Epist. CXLIV. — Ad eosdem. — Molestiam longioris absentiae suæ a dilecta Clara-Valle, et tenerrimum erga filios suos affectum ac desiderium exprimit. Solatium nihilominus suum in tantis pro Ecclesia laboribus indicat. 300 Epist. CXLV. — Ad abbates Cistercii congregatos. — Hos laborum et dolorum suorum conscios esse desiderat, excusans forte hoc pacto absentiam suam. Optat sane non meregre, sed inter suos mori. 302 Epist. CXLVI. — Ad Burchardum Balernensem abbatem. — Gaudet suos in eo formando labores non esse irritos : felicem tamen successum uni Deo tribuendum. 303 Epist. CXLVII. — Ad Petrum abbatem Cluniacensem. — Petrus Bernardum, peregre inter varios et difficiles pro Ecclesia labores agentem, misso Gebuino archidiacono Trecensi consolatus fuerat. Ejus itaque benevolum animum suavissime recolit, et feliciorem exstincto jam schismate Ecclesiæ statum prædicat. 304 Epist. CXLVIII. — Ad eumdem. — Paucis Petro respondet, plura in aliam occasionem reservans. 305 Epist. CXLIX. — Ad eumdem. — Monet ut a monasterio sancti Bertini tam operose sibi vindicando desistat. 306 Epist. CL. — Ad dominum papam Innocentium. — Laudat pontificem ex variis recte factis. ejusque zelum excitat adversus ambitionem Philippi, qui modis illegitimis sedem Turonensem invadere tentabat. 306 Epist. CLI. — Ad Philippum Turonensis ecclesiæ invasorem. — Gravem animi sui dolorem exprimit super Philippo, Turonensis ecclesiæ præsulatum indebitis modis ambiente. 310 Epist. CLII. — Ad dominum papam Innocentium, pro Trecensi episcopo. — Insolentiam clericorum nutriri ignavia episcoporum : Trecensem vero ob clericos correptos gravari. 311 Epist. CLIII. — Ad Bernardum de Portis, de Ordine Cartusiensi. — Petenti expositionem in Cantica Salomonis, prætendit tenuitatem suam, tanto scilicet operi, et aliorum exspectationi imparem. 312 Epist. CLIV. — Ad eumdem. — Non licuisse per negotia stare promissioni de invisendis Cartusiensibus. Mittit petitos sermones in Cantica. 313 Epist. CLV. — Ad Dominum papam Innocentium pro eodem quando electus est.—Bernardum de Portis, in Lombardia destinatum episcopum, dignum quidem eo honore, sed tali loco minus idoneum; ideoque alteri convenientius reservandum. 314 Epist. CLVI. — Ad eumdem, pro clericis Aurelianensibus. 315 Epist. CLVII. — Ad Haimericum, pro eisdem. 315 Epist. CLVIII. — Ad dominum papam Innocentium, super interfectione magistri Thomæ, Prioris Sancti-Victoris Parisiensis. 315 Epist. CLIX. — Ad eumdem, in persona Stephani Parisiensis episcopi. — Unde supra. 319 Epist. CLX. — Ad Haimericum cancellarium, in persona ejusdem episcopi. — Unde supra. 320 Epist. CLXI. — Ad dominum papam Innocentium. — Adversus auctores cædis Archembaldi, subdecani Aurelianensis. 320 Epist. CLXII. — Ad Haimerium cancellarium de eodem. 321 Epist. CLXIII. — Ad Joannem Cremensem cardinalem presbyterum de eodem. 321 Epist. CLXIV. — Actio causæ Lingonensis ecclesiæ ad dominum papam Innocentium. — Conqueritur Bernardus, quod subdole et contra datam fidem tentata sit electio episcopi Ecclesiæ Lingonensis. 323 Epist. CLXV. — Ad Falconem decanum, et Guidonem thesaurarium Lugdunensis Ecclesiæ. — Unde supra. 323 Epist. CLXVI. — Ad dominum papam Innocentium. — Unde supra. 326 Epist. CLXVII. — Ad eumdem. — Pro eodem negotio. 327 Epist. CLXVIII. — Ad episcopos et cardinales Romanæ curiæ. — Unde supra. 327 Epist. CLXIX. — Ad dominum papam Innocentium. — Cur clericos Ecclesiæ Lingonensis vocatos detinuerit; et quibus munus eligendi committendum. 328 Epist. CLXX. — Ad Lodovicum Juniorem regem Francorum. — Electionem Godefridi Prioris sui in episcopum Lingonensem, cui Rex adversari visus est, vindicare nititur. 329 Epist. CLXXI. — Ad dominum papam Innocentium. — Pro Falcone Lugdunensi archiepiscopo electo. 331 Epist. CLXXII. — Ad eumdem in persona Godefridi Lingonensis episcopi. — Ejusdem cum superiore argumento. 332 Epist. CLXXIII. — Ad ipsum Falconem. — Religiosorum quorumdam causam commendat. 332 Epist. CLXXIV. — Ad canonicos Lugdunenses, de conceptione S. Mariæ. — Conceptionis festum novum esse; nullo niti legitimo fundamento : cæterum non fuisse instituendum inconsulta sede apostolica cui sententiam suam subjicit. 333 Epist. CLXXV. — Ad Patriarcham Jerosolymorum. — Præventus ejus litteris familiariter respondet, et milites Templi commendat. 336 Epist. CLXXVI. — Ad dominum papam Innocentium, ex persona Alberonis Treverensis archiepiscopi. — Suum erga Innocentium, citramontanæque Ecclesiæ studium et obedientiam declarat. 337 Epist. CLXXVII. — Ad eumdem in persona ejusdem. — Quæritur impositum sibi pastorale munus; sed in exsequendis quæ sui sunt muneris, impediri æmulatione allorum, non sine ipsius culpa Pontificis. .................................. 358

    Abrir p. 358
  57. EPIST

    EPIST. CLXXVIII. — Ad dominum papam Innocentium pro Alberone Treverensi archiepiscopo. — Queritur perversos quosdam et Ecclesiæ perniciosos homines in exsequendis pravis consiliis pontificali auctoritate muniri: alios interim præesules, zelum Dei habentes, destitui et contemni. 359

    Abrir p. 359
  58. EPIST

    EPIST. CLXXIX. — Ad eundem pro eodem. — Causam Alberonis archiepiscopi Treverensis agit adversus abbatem Sancti-Maximi et monachos rebelles et contumaces. 342

    Abrir p. 342
  59. EPIST

    EPIST. CLXXX. — Ad eundem pro eodem. — Iterum commendant pontifici negotium archiepiscopi Treverensis, ut sententiam, subreptiti obtentam, pravia meliore causæ cognitione, revocet. 343

    Abrir p. 343
  60. EPIST

    EPIST. CLXXXI. — Ad Haimericum cancellarium. — Profitetur se beneficiiis imparern, nonnisi voluntatis affectu gratum se esse posse. 344

    Abrir p. 344
  61. EPIST

    EPIST. CLXXXIII. — Ad Conradum regem Romanorum, Venerentiam Sedis apostolicæ ei commendat. 345

    Abrir p. 345
  62. EPIST

    EPIST. CLXXXV. — Ad Eustachium occupatorem Valentinense sedis. — Horatatur ut memor ætatis suæ, et mortis inminentis, divinique judicii, respiscat, nec pravis adulatores consiliis pareat. 346

    Abrir p. 346
  63. EPIST

    EPIST. CLXXXVI. — Ad Simonem filium Castellani Cameracensis. — Ejus tutelae Vallenclenses monachos commendat, patris donationem ab eo ratan haberio rogans. 348

    Abrir p. 348
  64. EPIST

    EPIST. CLXXXVII. — Ad episcopos Senonas convocatos, contra Petrum Abælardum. — Excitqt episcopos ad causam religionis contra Abælardum strenue agendam. 349

    Abrir p. 349
  65. EPIST

    EPIST. CLXXXVIII. — Ad episcopos et cardinales curiæ, de eodem. — Monet ad vigilandum adversus Petri Abælardi errores. 351

    Abrir p. 351
  66. EPIST

    EPIST. CLXXXIX. — Ad dominum papam Innocentium, de eodem. — Animi dolorem indicat ob errores Abælardi post schisma statim exsurgentes, quibus Pontificem, occurrere monet. 354

    Abrir p. 354
  67. EPIST

    EPIST. CXC. — Ad Innocentium pontificem, de erroribus quibusdam Petri Abælardi. 357

    Abrir p. 357
  68. EPIST

    EPIST. CXCII. — Ad magistrum Guidonem de Castello. — Monet eum ita diligere ac fovere Abælardum, ut tamen errores ejus non foveat. 358

    Abrir p. 358
  69. EPIST

    EPIST. CXCVI. — Ad episcopum Constantiensem. — Monet ut Arnaldum de Brixia, Italia et Gallia pulsum, et jam apud ipsum delitescentem expellat, aut potius ad cavenda maiora damna vinculum teneat. 361

    Abrir p. 361
  70. EPIST

    EPIST. CXCVI. — Ad Guidonem legatum, de eodem. — Cavendam ei familiariter Arnaldi Brixii, ne sub ejus auctoritate securius errores suos disseminet. 363

    Abrir p. 363
  71. EPIST

    EPIST. CXCIV. — Ad Petrum Bissuntinum decanum. — Increpat eum ob injurias abbati Charli-Loci illatas. 364

    Abrir p. 364
  72. EPIST

    EPIST. CXCIX. — Ad dominum papam Innocentium. — Guidonem a vi et injurijs oppressos vindicari rogat. Nihil æque decere summum Ecclesiæ Præsulem ac zelum justitiæ. 365

    Abrir p. 365
  73. EPIST

    EPIST. CC. — Ad eundem. — Unde supra. Rogat sententiam pro Rebugis inique oppressis latam confirmari, nec ulterius aures præbere calumniis. 367

    Abrir p. 367
  74. EPIST

    EPIST. CCII. — Ad Balduinum abbatem Reatini monasterii. — Horatur ut strenue incumbat oficio suo: hunc vero rogit ut verbum prædicationis, exemplum operis, et præcipue studium orationis. 369

    Abrir p. 369
  75. EPIST

    EPIST. CCIII. — Ad clerum Senonensem. Electionem novi Præsulis non inconsulte et præcipitanter instituerint. 370

    Abrir p. 370
  76. EPIST

    EPIST. CCIV. — Ad Altonem episcopum et clerum Tremenscensem. — Monet ut Anselmum clericum Trecenesem ab armis et conjugio revocent. 371

    Abrir p. 371
  77. EPIST

    EPIST. CCV. — Ad abbatem Sancti-Albani. — Suum erga eum affectum aperit: mutuum vero conspectum, si praesentia vita non permittat, futura reservavi. 372

    Abrir p. 372
  78. EPIST

    EPIST. CCVI. — Ad Reginam Ierosolymorum. — Commendat quemdam consanguineum suum, et paucis monet Reginam ita vivere, ut regnet perpetuo. 373

    Abrir p. 373
  79. EPIST

    EPIST. CCVII. — Ad Rogerium regem Siciliæ. — Horatur ut se pauperibus Religiosis benignum et beneficum exhibeat. 374

    Abrir p. 374
  80. EPIST

    EPIST. CCVIII. — Ad eundem. — Desideratus a Rege, mittit ex suis, quos ut viscera suæ benigne suscipiet, toti veri rogat. 375

    Abrir p. 375
  81. EPIST

    EPIST. CCX. — Ad dominum papam Innocentium, Remensem præsulem Pontifici commendat. 376

    Abrir p. 376
  82. EPIST

    EPIST. CCXII. — Ad eundem. — Causam Salamanlicensis episcopi pathletice agit apud Pontificem, insigne ejus humilitatem commendentans. 377

    Abrir p. 377
  83. EPIST

    EPIST. CCXIII. — Ad eundem. — Expostulat cum Pontifice, quod reconciliatio Petri Pisani, opera sua et auctoritate ipsius Papae facta, irritetur. 378

    Abrir p. 378
  84. EPIST

    EPIST. CCXV. — Ad eundem. — Pro episcopo et decano Aurisoisdocensi. 379

    Abrir p. 379
  85. EPIST

    EPIST. CCXVII. — Ad eundem. — Theobaldum causæ justitiæ et fidelitatis erga Sedem apostolicam, premi quæritur: sed ad iniqua compulsum ope Pontificis expeditur rogat. 380

    Abrir p. 380
  86. EPIST

    EPIST. CCXVIII. — Ad eundem excusatoria et novissima. — Solita se apud Innocentium gratia excidisse animadverteris, causas offensæ occasione testamenti Ivonis cardinalis natus modeste diluit. 381

    Abrir p. 381
  87. EPIST

    EPIST. CCXIX. — Ad tres episcopos curiæ, Albericum Ostiensen, Stephanum Prænestinum, Ignarum Tusculanum, et Gerardum cancellarium. — Pro interdicto quod erat in terra Regis propter archiepiscopum Bituricensem. 382

    Abrir p. 382
  88. EPIST

    EPIST. CCXX. — Ad Ludovicum regem Francorum. — Iniquam regis postulationem in causa Radulfi rejecit, monens eumdum non permere innocentes, et irritare contra se Regem super eum. 385

    Abrir p. 385
  89. EPIST

    EPIST. CCXXI. — Ad eundem. — Unice supra. — Graviæ Iter Ludovicum regem arguijt, quod pravis consiliis ad hæreses, pacis consilia respuit. Se quidem hactenus regi nominis studiosum, deinceps solius veritatis patronum, necnon malefactorum ejus talem fore. 386

    Abrir p. 386
  90. EPIST

    EPIST. CCXXII. — Ad Joslenum Suessionensem episcopum, et Sugerium abbatem Sancti-Dionysii. — Queritur apud eos, tut Regis consiliarios, de iniquis ejus contra Theobaldum nolitionibus, contra pactum et pacem intatam. 387

    Abrir p. 387
  91. EPIST

    EPIST. CCXXIII. — Ad Joslenum episcopum Suessionensem. — Satisfacit episcopo, cujus litteris præfixa talis erat salutatio, «Saluten in Domino,» non spiritum blasphemæ. Requirit nhilominus in eo majorem zelum ad vindicandas Christi et Ecclesiæ injurias. 390

    Abrir p. 390
  92. EPIST

    EPIST. CCXXIV. — Ad Stephanum Prænestinum episcopum. — Malefacta Ludovici regis et injurias in Ecclesiam, episcopos, aliosque exponit. 391

    Abrir p. 391
  93. EPIST

    EPIST. CCXXV. — Ad dominum episcopum Suessionensem. — Hortatur ad studium pacis. 394

    Abrir p. 394
  94. EPIST

    EPIST. CCXXVII. — Ad episcopum Suessionensem. — Opem episcopi perquam sollicite et ardenter implorat. 396

    Abrir p. 396
  95. EPIST

    EPIST. CCXXIX. — Petri Venerabilis et Bernardum abbatem. — Bernard literis humanissime respondet, simulque causas dissensionum inter Cluniacenses et Cistercienses exponit. 398

    Abrir p. 398
  96. EPIST

    EPIST. CCXXX. — Ad tres episcopos Ostienses, Tusculanum, Prænesteum. — Monet illos officii, ut a Christi grege in episcopatu Mensis ipsos àrceant. 417

    Abrir p. 417
  97. EPIST

    EPIST. CCXXXI. — Ad eodem pro abbate Latinæcæsi. — Innocentiam abbatis asserit ac tuetur, et captia accessionum in euna producta diluit. Denique zelum disciplinæ non religiose in ipsis requirit. 447 Epist. CCXXXII. — Ad eodem. — Contra abbatem Sancti-Theodredi. 419 Epist. CCXXXIII. — Ad abbatem Joannem de Bassano, qui abbatiam reliquerat, et abierat in solitudinem. — Blande eum revocat a solitudine, ad quam, de misso monasterii regimine, se contulerat. 420 Epist. CCXXXIV. — Ad Herbertum abbatem Sancti-Stephani Divionensis. — Temerariis scriptionis culpam Joanni condonari rogat. 421 Epist. CCXXXV. — Ad dominum papam Celestinum, pro intruso Eboracensi. — Auctoritatem sedis apostolicæ adversus infamem et simoniacum Eboracensis Ecclesiæ invasorem implorat. 422 Epist. CCXXXVI. — Ad totam curiam Romanam. — Unde supra. 424 Epist. CCXXXVII. — Ad totam curiam Romanam, quæstio elegerunt abbatem Sancti-Anastasii in papam Eugenium. — Miratur Bernardum abbatem Sancti-Anastasii, abstractum ab otio et solitudine, ad totius Ecclesiæ curam rapi : timetque hominem, quieti assuetum, et rebus gerendis minus exercitatum, tanto oneri haud parem fore : unde fideli cardinalium ope eum sublevari rogat. 425 Epist. CCXXXVIII. — Ad dominum papam Eugenium prima. — Bernardus Eugenio, recens in Pontificem assumpto, gratulatur ac condolet : ipsum ad munus apostolicum fortiter obeundum animat, ut conceptæ de se multorum expectationi respondeat. 437 Epist. CCXXXIX. — Ad eumdem. — Depositionem Guillelmi Eboracensis urget apud Pontificem, cui soli ea potestas competat. 431 Epist. CCXL. — Ad eumdem, de Eboracensi intruso. — Laudat zelum Eugenii. Porro eum nunc ostendi vult in deponendo Eboracensi, illam sedem fraudulenter occupante. 432 Epist. CCXLI. — Ad Hildefonsum comitem Sancti-Ægidii, de Henrico hæretico. — Henricum, Petri Brusii hæretici successorem, ejusque impia dogmata, et impura facinora describit, pungens Comitem, quod talem in sua ditione sineret impune grassari. 434 Epist. CCXLII. — Ad Tolosanos post reditum suum. — Sollicite fugiendos, imo et fugandos hæreticos. Exorcendam hospitalitatem. Nec quosvis prædicatores admittendos. 436 Epist. CCXLIII. — Ad Romanos, quando recesserunt a domino papa Eugenio. — Romani; Arnaldo hæretico factionem inflammante, antiquæ Reipublicæ ac libertatis formam restituere nitebantur, sola sacrorum cura Pontifici relicta. Itaque vectigalia Pontificum sibi vindicant, jubentes Pontificem decimis, et oblationibus tantum more prisco contentum vivere. Hinc nata rebellio, et in Eugenium acris concitata. Cujus occasione Bernardus asperè, sed juste increpat Romanos tam iniquos in Pontificem, cujus injuria in sanctos et omnes Catholicos redundaret, non evasura Dei vindictam, nisi mori resipiscant. 437 Epist. CCXLIV. — Ad Conradum regem Romanorum. — Hortatur regem ad defensionem auctoritatis pontificiæ adversus rebelles Romanos. 440 Epist. CCXLV. — Ad dominum papam pro Aurelianensi episcopo. — Gaudet ob zelum pontificis in causa Aurelianensis episcopi, etc. 442 Epist. CCXLVI. — Ad eumdem pro eodem, quando prædictus Aurelianensis depositus est. — Aurelianensem, sponte se episcopatu abdicantem, pontifici commendat, ut honori ejus cautum esse velit : id humilitatem ejus, et pontificis clementiam decere. 443 Epist. CCXLVII. — Ad eumdem pro Remensi archiepiscopo. — Displicet ei præceps et severior in Samsonem archiepiscopum Remensem sententia, de Pallii usu sublato. 445 Epist. CCXLVIII. — Ad eumdem. — Præmonet pontificem, ne Sagiensi, quantumvis supplici, reditum in episcopatum molienti, faciles aures præbeat. 447 Epist. CCXLIX. — Ad eumdem. — Priorem Casæ-Dei, electum in episcopum Valentinensem, uti dignum commendat. 449 Epist. CCL. — Ad Bernardum priorem Portarum. — Repulsam fratris Natalis in episcopum electi non debuisse tam moleste ferri a Religiosis. Id sua opera factum non esse. Veritum forte Papam, ne juvenilis ætatis vitia nunc demum calumniis paterent. 449 Epist. CCLI. — Ad dominum Eugenium papam. — Belsenses monachos pro merito punitos in gratiam recipi cupit, et cum Æduensibus reconciliari. 451 Epist. CCLII. — Ad eumdem, pro Eboracensi. — Sententiam, contra Eboracensem jam olim ab Innocentio latam, tandem exsecutioni mandari postulat, ne male ejus opera dissimulanti Pontifici imputentur. 452 Epist. CCLIII. — Ad abbatem de Præmonstrato. — Asperioribus Præmonstratensium litteris placide respondet, recensens sua in eos beneficia. Refellit quoque singula querelarum capita constanter se ipsis amicum fore professus. 453 Epist. CCLIV. — Ad abbatem Guarinum Alspensem. — Laudat in sene abbate studium reformandi Ordinis. Temporis brevitatem non obsistere studio perfectionis. In vita spirituali semper proficiendum, nunquam standum. 459 Epist. CCLV. — Ad Ludovicum regem Francorum. — Monet regem ne concilium hoc tempore Ecclesiæ et regno tam necessarium ipsiusque regis honori cessurum, impediat. 463 Epist. CCLVI. — Ad dominum papam Eugenium. — Excitat Eugenium ad suppetias orientali Ecclesiæ ferendas; nec abjiciendum animum ob acceptam cladem in amissione civitatis Edessæ. Miratur vero se Carnoti in ducem belli electum. 463 Epist. CCLVII. — Ad eumdem, pro fratre Philippo. 465 Epist. CCLVIII. — Ad eumdem, pro fratre Rualeno. — Rualenum, jussu Pontificis abbatem Sancti Anastasii constitutum, sed invitum admodum ac renitentem, remitti ad se rogat. 466 Epist. CCLIX. — Ad eumdem. — Unde supra. — Se eadem velle, et eadem nolle cum Pontifice; adeoque Rualenum suum libenter sistere jubenti Pontifici ad abbatiam Sancti Anastasii. 467 Epist. CCLX. — Ad Rualenum abbatem. — Compatitur Rualeno in demandata sibi præfectura, cui tandem acquiescendum monet. 467 Epist. CCLXI. — Ad dominum papam Eugenium. — Abbatem Sancti Urbani, ob susceptum militem Templi censuris subjectum, absolvi petit. 468 Epist. CCLXII. — Ad eumdem pro monachis Mosomensibus. 468 Epist. CCLXIII. — Episcopo Suessionensi pro abbate Carlacensi. 469 Epist. CCLXIV. — Petri Cluniacensis abbatis ad Bernardum abbatem. — Suum erga Bernardum desiderium indicat, et in solatium absentis dilectum sibi Nicolaum mitti obnixe postulat. 469 Epist. CCLXV. — Rescriptum Bernardi abbatis ad eumdem. — Laudari detrectat, velut indignus : vicissim tamen laudes præconi suo rependit. 470 Epist. CCLXVI. — Ad Sugerium abbatem Sancti Dionysii. — Animat eum, ad mortem intrepidus excipiat. Desiderium suum ejus ante mortem visendi significat. 470 Epist. CCLXVII. — Abbati Cluniacensi. 472 Epist. CCLXVIII. — Ad dominum papam Eugenium. — Monet promotionem cujusdam indigni subreptitie factam, adeoque revocandam sententiam. 472 Epist. CCLXIX. — Ad eumdem. — Litteris a se per dolum extortis robur et auctoritatem derogat. 473 Epist. CCLXX. — Ad eumdem. — Scribit in causa Prioris Cartusiani contra transgressores quosdam. Mortem abbatis Cisterciensis nuntiat, et successorem commendat. 473 Epist. CCLXXI. — Ad comitem Campaniæ Theobaldum. — Monet filium ob minusculam ætatem ad dignitates ecclesiasticas non esse promovendum. 475 Epist. CCLXXII. — Episcopo Laudunensi. — Commonet eum pia liberalitatis. 476 Eugenii papæ epistola ad Capitulum Cisterciense, Epistolæ CCLXXIII præmissa. — Capitulo Cistercii habendo se opère interesse, si per occupationes pontificias liceret. Hortatur ad studium et zelum disciplinæ et perfectionis religiosæ in Capitulo promovendum. 476 Epist. CCLXXIII. — Ad dominum papam Eugenium. — Lætatus ob litteras, zelo et affectu plenas, a Pontifice ad capitulum scriptas. Hortatur, ut ea sollicitudine pergat fovere omnes, sed præcipue sui Ordinis Religiosos. Abbatem Trium Fontium a præfectura sua abstractum queritur. 472 Epist. CCLXXIV. — Ad Hugonem abbatem Trium Fontium, quando erat Romæ. — Pœnitet commendasse nepotem episcopi Autissiodorensis, improbens collatam illi præposituram. 480 Epist. CCLXXV. — Ad dominum papam Eugenium, pro Autissiodorensi electione. — De statu electionis Autissiodorensis, et fraude in ea commissa pontificem certiorem facit. 486 Epist. CCLXXVI. — Ad eumdem, post obitum episcopi Autissiodorensis. — De irreligioso episcopi Autissiodorensis testamento, non sine fraude Stephani diaconi facto, monet Pontificem; illudque scandali causa irritari debere. 491 Epist. CCLXXVII. — Ad eumdem, pro abbate Cluniacensi. — Abbatem Cluniacensem benevole excipit, et honorifice tractari petit. 482 Epist. CCLXXVIII. — Ad eumdem, pro episcopo Belvacensi. 484 Epist. CCLXXIX. — Ad Henricum comitem. — Comitem ob injuriam, a subditis ejus illatam, de restitutione in integrum compellat. 484 Epist. CCLXXX. — Ad dominum papam Eugenium pro Autissiodorensi negotio. — Queritur sententiam apostolicam in causa electionis Autissiodorensis, a se jussu Pontificis denuntiatam, contemni. 485 Epist. CCLXXXI. — Abbati Brunoni de Clara-Valle. — Brunonem perturbate et imprudenter scribentem redarguit. 487 Epist. CCLXXXII. — Ad Ludovicum regem Francorum Juniorem, pro electione Antissiodorensi. — Hortatur regem, ne electo Antissiodorensi episcopo obsistat. 488 Epist. CCLXXXIII. — Ad dominum papam Eugenium, pro fratribus de Miratorio. — In compositione quadam litis frustra laboratum: ideoque auctoritate apostolica opus esse. 489 Epist. CCLXXXIV. — Ad dominum papam Eugenium, pro Remensi archiepiscopo, et aliis personis. 490 Epist. CCLXXXV. — Ad eumdem, pro Odone abbate Sancti Dionysii. — Abbatem Sancti Dionysii commendat, et adversus suspectas aliorum criminationes, ex invidia et ambitione natas, tuetur. 491 Epist. CCLXXXVI. — Ad eumdem, pro eodem. 492 Epist. CCLXXXVII. — Domino Ostiensi, pro eodem abbate. 492 Epist. CCLXXXVIII. — Ad Andream avunculum suum, militem Templi. — Infelicem exitum sacræ expeditionis dolet; avunculi adventum optat. 493 Epist. CCLXXXIX. — Ad reginam Jerosolymorum. — Instruit eam, quomodo se gerat, ut probe vidua coram Deo, et regina coram hominibus partes impleat. 494 Epist. CCXC. — Domino Ostiensi, de Jordano cardinali. — Legatum apostolicum describit, quam fœda ubique vestigia reliquerit. 496 Epist. CCXCI. — Ad dominum papam Eugenium, pro ecclesia Sancti-Eugenii Jurensis. 496 Epist. CCXCII. — Ad quemdam sæcularem. — Perstringit eum, quod Petrum, cognatum suum, a proposito vitæ religiosæ abstrahere conatus sit. 497 Epist. CCXCIII. — Petro abbati de Cella, pro monacho Caziacensi, qui ad Claram-Vallum transierat. 498 Epist. CCXCIV. — Ad dominum papam Eugenium, pro episcopo Cenomanensi. — Episcopum Cenomanensem, et alios Pontifici commendat. 499 Epist. CCXCV. — Domino Henrico cardinali, pro eodem episcopo. 499 Epist. CCXCVI. — Domino Ostiensi, pro eodem. 500 Epist. CCXCVII. — Abbati Arremarensi. — Monachum apostatam pœnitentem recipi petit. 500 Epist. CCXCVIII. — Ad dominum papam Eugenium. — Nicolai notarii fraudes et imposturas detegit. 500 Epist. CCXCIX. — Comiti Engolismensi, pro fratribus de Buxia. — Queritur de gravi exactione suis a comite imposita. 501 Epist. CCC. — Blesensi comitissæ. — Solatur comitissam, filii delicta per ætatem excusans, et melioris frugis spem faciens; unde blande potius et leniter quam aspere tractandum monet. 502 Epist. CCCI. — Sanctiæ sorori imperatoris Hispaniæ. — Controversiam, ex receptione cujusdam monasterii inter suos et alios quosdam Religiosos natam, ejus opera sopiri cupit. 503 Epist. CCCII. — Legatis apostolicis, pro archiepiscopo Moguntino. — Causam archiepiscopi ab adversariis gravari commendat. 504 Epist. CCCIII. — Ludovico Juniori regi Francorum. — Quid agendum regi causa cujusdam de Britannia adulteri et excommunicati. 505 Epist. CCCIV. — Eidem. — Gaudet valetudinem suam regi esse curæ; Robertum regis germanum commendat. 506 Epist. CCCV. — Ad dominum papam Eugenium. — Episcopum Belvacensem a Romano itinere justis ex causis detentum. Itaque causam ejus Pontificis consilio totam committit. 506 Epist. CCCVI. — Domino Ostiensi pro electione abbatis Turoldi de Tribus-Fontibus. — Purgat se adversus columniam Hugonis episcopi Ostiensis, qui promotionem Turoldi in abbatem Trium-Fontium indigne ferebat: nam alium ipse, Nicolaum scilicet, designaverat. Roberti electionem fœ novi monasterii abbatem excusat. 507 Epist. CCCVII. — Ad eumdem. — Belvacensem episcopum contra sinistros rumores tuetur. Valetudinem suam ex reme afflictam indicat: et quid archiepiscopo Lugdunensi accidere nensi accidere 510 Epist. CCVIII. — Ad Alfonsum Portugalliæ regem. — Petitione regis se adlaborasse respondet, et fratrem ejus brevi a terrena militia ad cœlestem transiturum prædicit. 512 Epist. CCCIX. — Ad Eugenium Pontificem. — Laudat Sugerium abbatem, ejusque legatos Pontifici commendat. 513 Epist. CCCX. — Ad Arnaldum Carnotensem abbatem Bonævallis. — Bernardus in extremis positus, hauc amico epistolam ultimam scripsit. 513

    Abrir p. 513
  98. Admonitio in epistolas sequentes

    Admonitio in epistolas sequentes. 515 Epist. CCCXI. — Ad Haimericum cancellarium. — Æmulos quosdam piis aliorum conatibus adversantes acriter perstringit: Haimericum vero ad sedulam boni publici curam, oblata occasione, exstimulat. 515 Epist. CCCXII. — Ad Raynaldum archiepiscopum Remensem. — De remissis ad se litteris gratias agit. 517 Epist. CCCXIII. — Ad Gaufridum abbatem Sanctæ-Mariæ Eboracensis. — Religiosos, a laxiore ad strictiorem vivendi modum transire volentes, non impediendos; et apostatas censendos, qui post transitum resiliunt, ad vitam priorem. 518 Epist. CCCXIV. — Ad dominum papam Innocentium. — Bernardus post reconciliatos Ecclesiæ Mediolanenses jussu Innocentii ad pacificandas ipsas inter se Lombardiæ civitates profectus, Papiani et Cremonam se contulit. Sed apud Cremonenses nihil proficiens, eorum pertinaciam Pontifici significat, et ut severiorem, quam in archiepiscopum Mediolanensem parabat sententiam, paulisper suspendat, hortatur. 520 Epist. CCCXV. — Ad Mathildem reginam Anglorum. — Rogat ut annuat petitioni alias insinuatæ pro monachis de Capella. 522 Epist. CCCXVI. — Ad Henricum Senonensem archiepiscopum, et ad Haimericum cancellarium. — Hortatur ut nobili cuidam, bona ecclesiastica possidenti, sed nunc ea religiosis quibusdam cedere volenti, non adversentur. 522 Epist. CCCXVII. — Ad Priorem suum Godefridum. — Schismate extincto, et pace composita, jam se quamprimum ad suos rediturum pollicetur. 523 Epist. CCCXVIII. — Ad papam Innocentium. — Remensis Ecclesiæ pericula insinuat, et maturam opem a Pontifice desiderat. 525 Epist. CCCXIX. — Ad Turstinum Eboraci archiepiscopum. — Hortatur curam pastoralem ne dimittat: si tamen justa causa, aut Pontificis consensu adsit, locum petat religiosæ disciplinæ magis observantem. 524 Epist. CCCXX. — Alexandro Priori de Fontibus, et ejusdem loci fratribus. — Hortatur ad electionem novi abbatis unanimiter faciendam. 525 Epist. CCCXXI. — Ad Henricum de Mur.lach, primum abbatem de Valle-Clara, postea de Fontibus, tandem archiepiscopum Eboracensem. — Jubet, ne electionem sui in abbatem de Fontibus refutet. 526 Epist. CCCXXII. — Ad Hugonem novitium, postea Bonæ-Vallis abbatem. — Laudat vitæ religiosæ propositum, præmunitque eum adversus tentationes, et ad constantiam ac perseverantiam excitat. 527 Epist. CCCXXIII. — Ad Innocentium papam. — Pro archiepiscopo Treverensi contra abbatem Sancti-Maximini. 528 Epist. CCCXXIV. — Ad Robertum abbatem de Dunis. — Absentiæ mutuæ solamen suggerit, nempe animorum conjunctionem, imo et corporum, quandoque futuram. 530 Epist. CCCXXV. — Ad eumdem, de Iderio novitio. — Quid de novitio dyscolo faciendum rogatus consultit. 530 Epist. CCCXXVI. — Guilielmi abbatis, ad Gaufridum Carnotensem episcopum, et Bernardum abbatem Claræ-Valiensem. — Ut Dei et Ecclesiæ causam adversus Petri Abælardi errores, quorum aliquot capitula producit, tueantur. 531 Epist. CCCXXVII. — Rescriptum Bernardi ad Guillelmum abbatem. — Libellum contra Petrum Abælardum conscriptum laudat, mutuumque colloquium post Pascha promittit. 533 Epist. CCCXXVIII. — Ad Romanum pontificem. — Contra electum Rutensem. 533 Epist. CCCXXIX. — Ad episcopum Lemovicensem. — Contra eumdem electum-Rutensem. 534 Epist. CCCXXX. — Ad Innocentium papam. — Contra Petrum Abælardum. 535 Epist. CCCXXXI. — Ad Stephanum cardinalem et episcopum Prænestinum. — Ejusdem argumenti. 536 Epist. CCCXXXII. — Ad G. cardinalem. — Item contra Petrum Abælardum. 537 Epist. CCCXXXIII. — Ad G. cardinalem. — Ejusdem Epist. CCCXXIV. — Ad Guidonem Pisanum. — Contra eundem Abelardum. 538 Epist. CCCXXV. — Ad quendam presbyterum cardinalem. — Item contra Petrum Abelardum. 539 Epist. CCCXXVI. — Ad quendam abbatem. — Ejusdem argumenti. 539 Epist. CCCXXVII. — Ad Innocentium pontificem, in persona Franciae episcoporum. — Episcopi Galliae exponunt Pontifici, quid actum sit in causa Petri Abelardi, Bernardum ad disputationem in synodo provocantis, sed objectos sibi haeresum articulos respondere nolentis, et ad Sedem apostolicam appellantis. 540 Epist. CCCXXVIII. — Ad Haimericum cardimalem et cancellarium. — Petro Abelardo haereseos convicto, non debere apud cardinales et curiam Romanam patere refugium. 542 Epist. CCCXXIX. — Ad papam Innocentium. — Alvisi Trebatensis episcopi innocentiam adversus calumniatores ejus assert. 544 Epist. CCCXXX. — Ad eundem Innocentium papam. Pro episcopi Andegavensis. 544 Epist. CCCXXXI. — Ad Malachiam Hiberniae archiepiscopum. — Fratres, litteris et baculo, ab eo missa grato animo suscipit. Locum Religiosis idoneum praeparari jubet ; segue ejus orationibus commendant. 545 Epist. CCCXXXII. — Ad Joslenum episcopum Suesionensem. — Archiepiscopum Burgardensem apud regem purgari postulat. 546 Epist. CCCXXXII. — Bernardi abbatis Ital. ad Innocentium. — Conqueritur quod in monasterio Salvatoris omnia secundum pontificis promissa non configerint. 547 Epist. CCCXXXIV. — Ejusdem Bernardi ad sanctum Bernardum. — Praefecturam sibi impositam recusat. 548 Epist. CCCXXXV. — Ad fratres de Sancto-Anastasio. Commendat eorum in religiosa disciplina zelum et observantiam Atiamen minimum valetudinís ver medicinus tegoe studium probat. 549 Epist. CCCXXXVI. — Ad dominum papam Innocentium. — Hortatur Pontificem, ne causae archiepiscopi Eboracensis, utpote iniquae, faveat. 551 Epist. CCCXXXVII. — Ad eundem dominum Innocentium papam. — Commendat nunuus, causa archiepiscopi Eboracensis Roman petentis. 552 Epist. CCCXXXVIII. — Ad eundem Innocentium. — Pro Arnoldo Eboriensi episcopo electo. 552 Epist. CCCXXXIX. — Ad eundem. — Amicum difficult. 553 Epist. CCCL. — Ad eundem. — Propinquum suum benedictione pontificis muniri rogat. 554 Epist. CCCLI. — Ad eundem Innocentium. — Pauperes quosdam commendat. 555 Epist. CCCLII. — Innocentii II papae Privilegium sancto Bernardo concessum. — Innocentius Bernardo atque ordini Cisterciensi amplissima privilegia concedit de praecipua ejus in sedem apostolicam merita. 555 Epist. CCCLIII. — Ad Willelmum abbatem de Rievaale. — Monet aequanimiter ferre illegitimum archiepiscopi Eboracensis ordinationem. 556 Epist. CCCLIV. — Ad reginam Jerusalemorum Milisendem. Gilan Baldvini regis, et Falcouis uxorem. — Mortuo Fulcone suo, ut se gerere debeat. 556 Epist. CCCLV. — Ad eandem reginam Jerusalemorum. — Praemonstratenses Jerusalemym peregrinantes commendat. 557 Epist. CCCLVI. — Ad Malachiam Hiberniae archiepiscopum. — Remittit religiossos, sed (quod negotiius impudat) non satis adhuc exctotcs et insuctos. 558 Epist. CCCLVII. — Ad eundem. — Perseverantem, imt et proficientem ab eo dilectionem requirit, eamque in fratribus se a missis, curandis et fovendis ostendi cupit. 558 Epist. CCCLVIII. — Ad dominum papam, nempe Coelestinum. — Opem et auctoritatem Pontificis in pace Theobald'o Campaniae comiti procuranda postulat. 559 Epist. CCCLIX. — Clarae-Vallensium ad eundem Coelestinum. — Abbatem Morimundi Jerusalemym peregrinaturum cupiunt retinere. 560 Epist. CCCLX. — Ad Willelmum abbatem de Rievaale. — Denuo hortatur Willelmum ad patientiam et aequnimt. 561 Epist. CCCLXI. — Ad Theobaldum archiepiscopum, pro Joanne Salesberien. — Confusus de amicita Theobaldi, Joannem ei commendat. 562 Epist. CCCLXII. — Ad Robertum Pullum cardinalem et cancellarium. — Hortatur ut Eugenio, recencs electo Pontifici, strenuum pro officio suo se adjutorem praebeat in Epist. CCCLXIII. — Ad Orientalis Franciae clerum et populum. — Ad arma contra infideles pro defensione Orientalis Ecclesiae suscipienda hortatur. Praeterea contra turbulentum quendam praedicatorum docet Judeos non esse persequendos, nedum occidcndos. 564 Epist. CCCLXIV. — Ad Petrum abbatem Cluniacensem. — Invitat Petrum ad conventum Carnotensem, ubi de auxilio Orientali Ecclesiae ferendo consulendum. 566 Epist. CCCLXV. — Ad Henricum Moguntinum archiepiscopum. — Radulfum monachum, qui tides in Judaeos necebem memorabat, arguit. 570 Epist. CCCLXVI. — Ad Hildegardem abbatissam. — Laudibus suis modeste rejecit, ut ipsa Dei gratiam in se agnoscat, moveat, et orationes pro se susque, postulat. 572 Epist. CCCLXVII. — G. Cancellario. — Episcopum senensem commendat. 572 Epist. CCCLXVIII. — Ad G. diaconum cardinalem. — Affectum ejus, litteris et donis expressum, gratus amplectitur, et ab amore terremorum opumque avocat. 573 Epist. CCCLXIX. — Ad Sugerium abbatem. — Gratulatur Sugerio de reformatione ecclesiae S. Genevfae feliciter instiutae, et nut bene coeptis insistat, hortatur. 574 Epist. CCCLXX. — Ad eundem. — Ecclesiam de Monte commendat. 575 Epist. CCCLXXI. — Ad eundem. — Dissuadet matrimonium inter filium comitis Andegavensis et filiam regis Francorum, ob impedimentum consanguinitatis. 575 Epist. CCCLXXII. — Ad P. episcopum Palentinum in Hispania. — Laudet eum ob humilitate, sed maxime a studio lectionis. 576 Epist. CCCLXXIII. — Abbas Sp. ad S. Bernardum. — De praefectura sibi imposita luget. 578 Epist. CCCLXXIV. — Ad fratres de Hibernia, in transitu beati Malachiae episcopi. — Sanctorum obitum gaudio potiusius quam luctu prosequendum. Singulari quoque Dei beneficio, (Claravallum tanti viri merita et sepultura honoratum. 578 Epist. CCCLXXV. — Ad Idam comitissam Nivernens. — Monachos Vizeliacenses a comitissa clientibus instantis queritur. 580 Epist. CCCLXXVI. — Ad Sugerium abbatem. — Hortatur et rogat, ut duellis eorumdam principum se opponat. 581 Epist. CCCLXXVII. — Ad eundem. — Praedicat ejus zelum et studium boni communis, quod indicaverit comitis regni pro ejus salute, hortaturque ad causam rei publicae fortiter agendam. 581 Epist. CCCLXXVIII. — Ad eundem. — Petit subsidium annonae religiosis Bituricensibus. 583 Epist. CCCLXXIX. — Ad eundem. — Abbati cuidam inopi subveniri rogat. 583 Epist. CCCLXXX. — Ad eundem. — De periculoso statu Ecclesiae Orientalis. 583 Epist. CCCLXXXI. — Ad eundem. — Monet se de ipso recte sentientem, dolore tamen quod modo regi palam ipsi imputetur. Hortatur ut caveat, ne corum, per quos ista fiunt, consortio infametur. 584 Epist. CCCLXXXII. — Ad Leonium abbatem Sancti-Bertini. — Eius in se susoque beneficio gratus aprecii Thomam de sancto Audomaro ad Clarae-Vallenses transferre volentem non prohibendum. 585 Epist. CCCLXXXIII. — Ad eundem abbatem Sancti-Bertini. — Rogat ut officia humanitatis, hactenus fratribus suis exhibita, continuet. 586 Epist. CCCLXXXIV. — Ad monachos ecclesiae Sancti-Bertini. — Gratiae agit benevolentiae hactenus suis praestita largam a Deo retributionem promittens. 587 Epist. CCCLXXXV. — Ad eosdem. — Eis de meliori observantia gratulatur, eosdemque ad studium religionis perfectionis et assidui profectus excitat. 587 Epist. CCCLXXXVI. — Johannis Case-Mari ad Bernardum abbatem. — Solatur Bernardum de inelici expedi: tionis in Terram Sanctam successu. 590 Epist. CCCLXXXVII. — Ad Petrum abbatem Cluniacensem. — Praevia sinceri in Petrum in affectus et amoris protestatione, si quid acerbius litteris quibusdam scripserit, excusari rogat. 591 Epist. CCCLXXXVIII. — Petri Venerabilis ad Bernardum abbatem Clarae-Vallensum. — Titulo et elegia rescripsit, et quamdi Bernardus ejussque auncilium faciat, luculenter ostendit. Eiusdem quoque satisfactionem de injuria litterarum libens admittit. 593 Epist. CCCLXXXIX. — Ad Petrum abbatem Cluniacensem. — Perjucundas sibi fuisse Petri litteras, sed occupationum mole praepeditum non licuisse prolixius respondere. 595

    Abrir p. 595
  99. EPIST

    EPIST. CCCXC. — Ad Eschilum Lundensem archiepiscopum, sedis apostolicæ in Dacia et Suecia legatum. — Amorem ejus gratus et humilis agnoscit, suumque vicissim ostendit. 596

    Abrir p. 596
  100. EPIST

    EPIST. CCCXCI. — Ad Abbatissam Faberniacensem. — Monet de reficiendis non tantum domibus, sed et moribus, et de diligenti hospitalis cura. 597

    Abrir p. 597
  101. EPIST

    EPIST. CCCXCII. — Ad Radulfum patriarcham Antiochenum. — Humilitatem præcipue ei inculcat. 599

    Abrir p. 599
  102. EPIST

    EPIST. CCCXCIII. — Ad W. patriarcham Jerosolymorum. — Ad humilitatem eum hortatur. 600

    Abrir p. 600
  103. EPIST

    EPIST. CCCXCIV. — Ad archiepiscopum Lugdunensem. — Pro abbate Athanacensi apud Lugdunum. 602

    Abrir p. 602
  104. EPIST

    EPIST. CCCXCV. — Ad Alvisum Atrebatensem episcopum. — Non satis æquam ejus petitionem esse, ut Thomas de Sancto-Audomaro, qui se Claræ-Vallensibus devoverat, dimittatur Bertinensibus, qui eum sibi ex voto parentum vindicare volebant. 604

    Abrir p. 604
  105. EPIST

    EPIST. CCCXCVI. — Ad Ricuinum episcopum Tullensem. — Excusat se apud eum, quod ejus professum Willelmum ignorans susceperat. 605

    Abrir p. 605
  106. EPIST

    EPIST. CCCXCVII. — Ad Odonem abbatem Majoris-Monasterii prope Turones. — Monachos, de quibusdam reditibus cum clericis contendentes, arbitrorum sententiæ acquiescere debere. 606

    Abrir p. 606
  107. EPIST

    EPIST. CCCXCVIII. — Ad Guidonem abbatem et fratres Arremarenses. — Rogatus ab Arremarensibus, ut Officium de sancto Victore ipsorum patrono componat, tenuitatem suam et operis difficultatem prætendit, exponens qualia esse oportet quæ publice adhibentur divino cultui : cantus quoque ecclesiastici leges describit. 609

    Abrir p. 609
  108. EPIST

    EPIST. CCCXCIX. — Ad Leilbertum abbatem Sancti-Michaelis. — Monachum quemdam a perverso peregrinationis proposito dehortatus, remittit ad suum monasterium. 612

    Abrir p. 612
  109. EPIST

    EPIST. CD. — Ad abbatem Lætiensem. — Fratrem Robertum recipi, et benignius tractari, ac statutum abbatis sibi renuntiari cupit. 613

    Abrir p. 613
  110. EPIST

    EPIST. CDII. — Ad Balduinum Noviomensem episcopum. — Puerum ei facete commendat. 614

    Abrir p. 614
  111. EPIST

    EPIST. CDIV. — Ad Albertum inclusum. — Consulit ei semel in die refici, et mulierculas prorsus non admittere. 615

    Abrir p. 615
  112. EPIST

    EPIST. CDV. — Ad G. abbatem. — Fratri cuidam ad vivendum more communitatis sat virium esse. 616

    Abrir p. 616
  113. EPIST

    EPIST. CDVIII. — Ad W. Abbatem Trecensem. — Clericum delicatum sæculo valedicentem abbati Trecensi commendat, veritus rigori Claræ-Vallensium imparem fore. 617

    Abrir p. 617
  114. EPIST

    EPIST. CDIX. — Ad Rorgonem de Abbatis-Villa. — Monet corpoream præsentiam non magni pendendam : Rogat terram quandam incultam religiosis attribui. 618

    Abrir p. 618
  115. EPIST

    EPIST. CDXI. — Ad Thomam Beverlacensem præpositum. — Suavissima sane et melliflua epistola quæ Thomam invitat ad vitam religiosam, peccatis etiam quibuscunque non obstantibus. Bonæ conscientiæ nihil præferri in hoc mundo. 619

    Abrir p. 619
  116. EPIST

    EPIST. CDXII. — Ad T. adolescentem qui vitam monasticam voverat. 620

    Abrir p. 620
  117. EPIST

    EPIST. CDXIII. — Ad Rainaldum abbatem. — Novitium in proposito confirmatum benigne recipi postulat. 621

    Abrir p. 621
  118. EPIST

    EPIST. CDXIV. — Ad Alardum monachum. — Unde supra. Perstringit eum, quod prædicto novitio expulso, ac jam reditum atque emendationem molienti, pertinacius obsistat. 622

    Abrir p. 622
  119. EPIST

    EPIST. CDXV. — Ad quemdam pacti sui prævaricatorem. — Hortatur ut, excusso voluptatis carnalis jugo, promissum religionis votum exsequatur. 623

    Abrir p. 623
  120. EPIST

    EPIST. CDXVI. — Ad incognitum. — Eleemosynas comitis Theobaldi a se non fuisse distributas asserit. 625

    Abrir p. 625
  121. EPIST

    EPIST. CDXIX. — Ad Petrum abbatem Cellensem. — Furnum Cellensibus dimittit. 626

    Abrir p. 626
  122. MONITUM in sequentes triginta sex epistolas

    MONITUM in sequentes triginta sex epistolas. 626

    Abrir p. 626
  123. EPIST

    EPIST. CDXXI. — Ad mar. et uxorem ejus. — Hortatur eos ad eleemosynam et pia opera. 629

    Abrir p. 629
  124. EPIST

    EPIST. CDXXIII. — Ad quemdam episcopum. — Commendat ei causam monasterii Sancti-Martini. 630

    Abrir p. 630
  125. EPIST

    EPIST. CDXXV. — Ad quemdam judicem. — Commendat ei causam abbatiæ Fontaneti. 631

    Abrir p. 631
  126. EPIST

    EPIST. CDXXVIII. — Ad quemdam abbatem. — Laudat eum et hortatur ad emendationem sui monasterii et præcipue hospitalis. 632

    Abrir p. 632
  127. EPIST

    EPIST. CDXXXI. — Ad Innocentium II papam. — Delegatus a summo pontifice judex ad dirimendam litem inter duos contendentes de archiepiscopatu Turonensi, declarat Philippi electionem esse nullam. 633

    Abrir p. 633
  128. EPIST

    EPIST. CDXXXII. — Ad dominum papam. — In gratiam episcopi Trecensis. 635

    Abrir p. 635
  129. EPIST

    EPIST. CDXXXV. — Ad eumdem. — Commendat ei litterarum latorem 636

    Abrir p. 636
  130. EPIST

    EPIST. CDXL. — Ad anonymum. — Hortatur ut animæ curam præferens corporis sollicitudini, sæculo renuntiet. 637

    Abrir p. 637
  131. EPIST

    EPIST. CDXLI. — Ad Priorem quemdam. — Mittit ei adolescentem qui in Ordine recipi postulabat. 638

    Abrir p. 638
  132. EPIST

    EPIST. CDXLIV. — Ad quemdam abbatem. — De quodam monacho qui ad alium Ordinem transire volebat, quod fieri improbat. 639

    Abrir p. 639
  133. EPIST

    EPIST. CDXLVII. — Ad Amedeum Altæ-Cumbæ abbatem. — Rogat ut nuntios mittat Montem-Pessulanum, quo ascendere debebant regis Siciliæ naves, ut apud regem eum excusent, quod fratres in Siciliam non miserat. 640

    Abrir p. 640
  134. EPIST

    EPIST. CDXLIX. — Ad regem Francorum. — Excusat se a suscipienda dignitate ad quam electus erat. 641

    Abrir p. 641
  135. EPIST

    EPIST. CDL. — Ad amicum. — Scribit se tandem convalescere et a mortis faucibus ereptum. 642

    Abrir p. 642
  136. EPIST

    EPIST. CDLII. — Ad quemdam abbatem. — Hortatur ut benigne fugitivum recipiat, nec prælati dignitatem abjiciat. 643

    Abrir p. 643
  137. EPIST

    EPIST. CDLIII. — Ad anonymum. — Laudat ejus prudentiam et humilitatem. 644

    Abrir p. 644
  138. Praefatio in epistolam sequentem

    Praefatio in epistolam sequentem. Epist. CDLVI. - Ad Raymundum dominum Castri Ambruosi. 647 Epist. CDLVII. - Ad universos fideles. - De expeditione in terram sanctam. Festum SS. Petri et Pauli celebrari apud Magdeburgum conveniunt, designat. 651 Epist. CDLVI II. - Ad Wladislaw ducem, Magnates et populum Bohemiae. - Omnes ad expeditionem Hierosolymitanam invitari, idemque negotium episcopo Moraviensi commendat. 652 Epist. CDLIX. - Ad G. de Stophio. 652 Motuum in sequentem epistolam. 653 Epist. CDLX. - Ad N. 653

    Abrir p. 653
  139. APPENDIX AD EPISTOLAS S

    APPENDIX AD EPISTOLAS S. BERNARDI

    Abrir no índice
  140. I

    I. EPISTOLAE DUBIAE VEL SPURIAE. Epist. CDLXI. - Ad Mattheum Albanensem episcopum. - Super Evangelio Lucae, cap. xvi, 1-9 : « Homo quidam erat dives qui habebat villicum. » 661 Epist. CDLXII. - Ad quosdam noviter conversos. Hortatur ad constantiam propositi vitae religiosae et ne anteactae vitae peccatis se deterrerint simant. 662 Epist. CDLXIII. - Ad Alfonsum regem Portugalliae. - Rex, obtenta de Saracenis victoria, recus voti de condendo Cisterciencis monasteiro tenebatur. Itaque postulatos a Clara-Valle monachos Bernardus mittit in Lusitaniam. 666 Epist. CDLXIV. - Ad Joannem Cirtam. - Cognito divinibus ejus zelo ac desiderio, mittit e Clara-Valle monachos ad fundandum in Lusitaniam monasterium. 669 Epist. CDLXV. - Ad abbatem Sancti-Benedicti. 670 Epist. CDLXVI. - Ad Ludovicum regem. 671

    Abrir p. 671
  141. II

    II. NICOLAI CLARAE-VALLENSIS IN PERSONA S. BERNARDI. Epist. CDLXVII. - Nicolai Clarae-Vallensis ad comitem et Barones Britanniae, in persona domini Clarae-Vallensis, pro negotio crucis. 671 Epist. CDLXVIII. - Ejusdem ad Maneulem Comnenum Constantinopolitanum imperatorem, in persona domini Clarae-Vallensis. - Ut filium comitis Theobaldi faciat novum militem. 671 Epist. CDLXIX. - Ejusdem ad Lucanum episcopum, in persona domini Clarae-Vallensis. - Lucidativ ad fortitudinem. 675

    Abrir p. 675
  142. III

    III. DIVERSORUM AD S. BERNARDUM ET ALIOS. Epist. CDLXX. - Alfonsi regis ad S. Bernardum. 675 Epist. CDLXXI. - Sugeri abbatis S. Dionysii ad S. Bernardum. - Grata agit de consolatione sibi a se exmittentis agenda data, seque ipsius commendat orationibus. 675 Epist. CDLXXII. - Evervini Steinfelensis praepositi ad S. Bernardum. - De haereticis sui temporis. 676 Epist. CDLXXIII. - Henrici Remensis ad Bernardum. 680 Epist. CDLXXIV. - Ioannis Aleani episcopi ad Bernardum 680 Epist. CDLXXV. - M. Cracoviensis episcopi ad S. Bernardum. - Illum invitat ad conversionem Rutencorum. 681 Epist. CDLXXVI. - Thomae quondam abbatis Maurignacensis ad S. Bernardum. 682 Epist. CDLXXVII. - Matrone cujusdam ad S. Bernardum. 685 Epist. - CDLXXVIII. - B. ad S. Bernardum. 685 indisciplinato monacho agit. 686 Epist. CDLXXIX. - Hugonis Metelli ad S. Bernardum. - In qua ejus laudes fuisse prosequitur. 687 Epist. CDLXXX. - Ejusdem Hugonis Metelli ad S. Bernardum. - Se quoque ad accussatione purgare conatur. 688 Epist. CDLXXXI. - Ejusdem Hugonis, in persona abbatis sui ad Guillelmum abbatem. - Excusat, quod ad Herberti sui calumnias aliquando durius respondet. 690 Epist. CDLXXXII. - Halmonis archidiaconi Catalauniensis ad Bernardum. 691 Epist. CDLXXXIII. Ejusdem ad eundem. 691 Epist. CDLXXXIV. - G. ad S. Bernardum. - Ad excusandum Ambianensem episcopum ab rigoribus et transmarina. 692 Epist. CDLXXXV. - Samsonis archiepiscopi Remensis ad sanctum Bernardum. - De conditione monasterii Morensis, diocesis Lingonensis. 693 Epist. CDLXXXVI. - Herici episcopi Trecenensis ad S. Bernardum de Bulencuriae abbatia. 693 Epist. CDLXXXVII. - Gaufridi episcopi Carolonensis ad Stephanum episcopum Parisiensum. - De pace inter ipsum et Stephanum de Garlanda. 694 Epist. CDLXXXVIII. - Hugonis episcopi ad capitulum Cisterciensis. - De morte Eugeni III pape. 694 Epist. CDLXXXIX. - Bartholomaei, ex episcopo monachi, ad Samsonem archiepiscopum Remensem. - Reddit rationem suae administrationis. 696 Epist. CDXC. - Turstini archiepiscopi Eboracensis ad Willelmum Cantuariensem pontificem. 697 Epist. CDXCI. - Fastrredi abbatis Clarae-Vallensis tertii ad quendam Ordinis sui abbatem. 704 Epist. CDXCII. - Petri de Roya novitii ClaraVallensis ad C. praepositum Noviomensem. - Transacta vitria errores enumerat, et Clarae-Vallis optimam laudat institutionem. 706 Epist. CDXCIII. - Capituli generalis nigrorum cui chorum ad Adrium IV. - De amovendo abbate Latiniacensi. 713 Epist. CDXCIV. - Eorumdem ad Alexandrum III. 714 Epist. CDXCV. - Ad abbatem Reatenensis monasterii. 716 S. BERNARDI CHARTA

    Abrir no índice
  143. I

    I. - Pro abbatiae de Trunco-Berenjarii. 713

    Abrir p. 713
  144. II

    II. - Pro Luxoviensi et S. Sancti-Apri monasteriis. 717

    Abrir p. 717
  145. III

    III. - Compositio facta inter Hugonem episcopum et Willelmum comitem Antissiodorensem. 717

    Abrir p. 717
  146. IV

    IV. - Pro monasterio S. Victoris Parisiensis. 720 V. - Pro monasterio Sancti-Amantii. 730

    Abrir p. 730
  147. OPERUM S BERNARDI TOMUS SECUNDUS

    OPERUM S BERNARDI TOMUS SECUNDUS. - TRACTATUS HORALES, DOCTRINALES ET ASCETICI

    Abrir no índice
  148. Praefatio in tomum II

    Praefatio in tomum II. 722

    Abrir p. 722
  149. Monitum J

    Monitum J. Merionis Horsti ad lectores. 725

    Abrir p. 725
  150. DE CONSIDERATIONE LIBRI QUINQUE ad Eugenium tertum
    Abrir p. 369
  151. Prologus

    Prologus. 727 Libri primus

    Abrir no índice
  152. Cap

    Cap. I. - Pontifici, tam variis occupationibus presso, condolert. 727

    Abrir p. 727
  153. Cap

    Cap. II. - Vis consuetudinis ad induendas pravas mores, et duritiam cordis. 729

    Abrir p. 729
  154. Cap

    Cap. III. - Indignum procicerbus Ecclesiae contiua causis illingndum audiendis et decidendis incumbent. 731

    Abrir p. 731
  155. Cap

    Cap. IV. - Quas servitus digna, quae indigna servo sevorum Dei. 732

    Abrir p. 732
  156. Cap

    Cap. V. - Non gerendam aliorum curam cum sui ipsius incuria et neglegectu. 734

    Abrir p. 734
  157. Cap

    Cap. VI. - Non tam episcopis, quam principibus judicariam potestatem competere. 735

    Abrir p. 735
  158. Cap

    Cap. VII. - Pietati et rerum aiterarum considerationibus primis vacandum esse. 736

    Abrir p. 736
  159. Cap

    Cap. VIII. - Ex pietate et contemplatione pulcherrimam quattuor primarum virtutum harmoniam et connectionem oriri. 737

    Abrir p. 737
  160. Cap

    Cap. IX. - Recentia Pontificum exempla Paulatim corrigenda, veterata imitanda. 739

    Abrir p. 739
  161. Cap

    Cap. XI. - In advocatos et procuratores, qui ex fuquitate quaestum faciunt, severe animadverterendum. 741 Libri secundus

    Abrir no índice
  162. Cap

    Cap. I. - Apologia instituit, ob infelicem successiones expeditionis in Terram Sanctam susceptae. 741

    Abrir p. 741
  163. Cap

    Cap. II. - Considerationis a contemplatione distinctio. 745

    Abrir p. 745
  164. Cap

    Cap. IV. - Notitiam sui ipsius triplici consideratioue sui complectitur; et primum quidem consideratio nem merum hie exsequitur. 746

    Abrir p. 746
  165. Cap

    Cap. VI. - Quale debeat esse procerum Ecclesis et studium. 747

    Abrir p. 747
  166. Cap

    Cap. VII. - Resumens priorern quaestionem, quis sit, diligentias expendit. 750

    Abrir p. 750
  167. Cap

    Cap. VIII. - De pontificis dignitatis et potestatis excellentia disserit. 751

    Abrir p. 751
  168. Cap

    Cap. IX. - Propria natura considerationem conmendat. 753

    Abrir p. 753
  169. Cap

    Cap. XI. - Serium examen sui Pontifici serio conmendat. 754

    Abrir p. 754
  170. Cap

    Cap. XII. - Nequa in prosperis animrum nimis laxandum, nequie in adversis deficientum. 755

    Abrir p. 755
  171. CAP

    CAP. XIII. — Ab otio et nugis vanisque sermonibus Pontificem dehortatur. 756

    Abrir p. 756
  172. CAP

    CAP. XIV. — Personarum acceptionem in judiciis summopere vitandam. 757

    Abrir p. 757
  173. LIBER TERTIUS

    LIBER TERTIUS. 757

    Abrir p. 757
  174. CAP

    CAP. II. — Quis modus in appellationibus ad sedem apostolicam adhibendus sit. 761

    Abrir p. 761
  175. CAP

    CAP. III. — Præsules Ecclesiæ non tam ut præsint, ac semetipsos pascant, quam ut aliis prosint, constitutos esse. 764

    Abrir p. 764
  176. CAP

    CAP. IV. — Gradus ordinum et dignitatum, quæ in Ecclesiæ sunt, non temere confundendos ac perturbandos. Hinc abusum quærendi privilegia ac exemptiones perstringit. 766

    Abrir p. 766
  177. CAP

    CAP. V. — Summo Pontifici incumbere curam de apostolicis decretis, et majorum institutis per totum orbem servandis 769

    Abrir p. 769
  178. LIBER QUARTUS

    LIBER QUARTUS. 769

    Abrir p. 769
  179. CAP

    CAP. I. — Tractat de iis quæ circa ipsum sunt. 771

    Abrir p. 771
  180. CAP

    CAP. II. — De cleri et populi Romani moribus agit, et de veterum pastorum cura ac vigilantia. 772

    Abrir p. 772
  181. CAP

    CAP. III. — De vestium pompa rescanda, et zelo Pontifici necessario. 775

    Abrir p. 775
  182. CAP

    CAP. IV. — Quales collaterales et coadjutores a Pontifice adhibendi : ubi de virtutibus prælatorum. 778

    Abrir p. 778
  183. CAP

    CAP. V. — Exemplis commendatur abstinentia munerum; et arrogantia ministrorum Papæ perstringitur. 782

    Abrir p. 782
  184. CAP

    CAP. VI. — Pontifici non convenire, utpote gravioribus intento, rei domesticæ curam; proindeque alteri potius œconomo committendam. 784

    Abrir p. 784
  185. LIBER QUINTUS

    LIBER QUINTUS. 787

    Abrir p. 787
  186. CAP

    CAP. I. — De his qui supra nos sunt, id est de Deo rebusque divinis, considerationem instituit, ad quas modo per creaturas erigimur. 787

    Abrir p. 787
  187. CAP

    CAP. II. — Assignat varios considerationis gradus. 789

    Abrir p. 789
  188. CAP

    CAP. III. — Ea quæ supra nos sunt, Deum scilicet et angelos, investigari opinione, fide et intellectu. 790

    Abrir p. 790
  189. CAP

    CAP. IV. — Angeli quomodo considerandi. 791

    Abrir p. 791
  190. CAP

    CAP. V. — Gratias ac dotes angelorum a Deo in ipsos derivari. 794

    Abrir p. 794
  191. CAP

    CAP. VI. — Principii et essentiæ rationem proprie soli Deo convenire. 795

    Abrir p. 795
  192. CAP

    CAP. VII. — Deum et simplicem et trinum esse. 797

    Abrir p. 797
  193. CAP

    CAP. VIII. — Personarum pluralitatem in Deo consurgere ex proprietatibus; essentiam tamen unam et simplicem esse. 799

    Abrir p. 799
  194. CAP

    CAP. IX. — Uti in Deo simplex natura est in tribus personis, sic contra in Christo plures naturas in unam personam coalescere. 800

    Abrir p. 800
  195. CAP

    CAP. X. — Parabola, quæ est apud Matthæum de tribus satis, Christi personæ accommodatur. 801

    Abrir p. 801
  196. CAP

    CAP. XI. — Continuatio considerationis de Deo. 802

    Abrir p. 802
  197. CAP

    CAP. XIII. — De longitudine, latitudine, profunditate et sublimitate Dei profunde et eleganter discurrit. 804

    Abrir p. 804
  198. CAP

    CAP. XIV. — Modum, quo prædicta secundum Apostolum comprehendere possimus, ostendit. 805

    Abrir p. 805
  199. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 807

    Abrir p. 807
  200. TRACTATUS DE MORIBUS ET OFFICIO EPISCOPORUM
    Abrir p. 410
  201. Prologus

    Prologus. 809

    Abrir p. 809
  202. CAP

    CAP. I. — Arduum at periculosum esse munus episcopi; ideoque ei bonis consiliariis opus. 809

    Abrir p. 809
  203. CAP

    CAP. II. — Honorem et decus dignitatis ecclesiasticæ non consistere in externo splendore, sed in morum et virtutum decore. 815

    Abrir p. 815
  204. CAP

    CAP. III. — Præsulum potissima et dignissima ornamenta, castitas, charitas, humilitas. 816

    Abrir p. 816
  205. CAP

    CAP. IV. — Cura sinceræ fidei, et charitatis non fictæ, præsuli maxime necessaria. 818

    Abrir p. 818
  206. CAP

    CAP. V. — Et virtute humilitatis omnibus quidem, sed prælatis in primis necessaria. 820

    Abrir p. 820
  207. CAP

    CAP. VI. — Laus et vera gloria in conscientia cujusque reponenda; attamen non sine formidine, quia Deus est scrutator et Judex cordium. 822

    Abrir p. 822
  208. CAP

    CAP. VII. — Ambitionem ecclesiasticorum, promotionem juniorem, et pluralitatem beneficiorum perstringit. 825

    Abrir p. 825
  209. CAP

    CAP. VIII. — Humilitatem et modestiam episcopo commendat. 828

    Abrir p. 828
  210. CAP

    CAP. IX. — Abbates exemptionibus præpostere studentes arguuntur. 830

    Abrir p. 830
  211. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 833 SERMO DE CONVERSIONE AD CLERICOS

    Abrir p. 422
  212. CAP

    CAP. I. — Quod nemo converti ad Dominum, nisi Dei voluntate præventus et ejus voce interius clamante, possit. 833

    Abrir p. 833
  213. CAP

    CAP. II. — Quod ipsa vox Domini omnibus se offerat, et animam sibi ipsi nolentem repræsentet. 835

    Abrir p. 835
  214. CAP

    CAP. III. — Quod per vocem Dei, animæ ratio, quasi in libro, omnia mala deprehendere, reprehendere, dijudicare et discernere valeat. 856

    Abrir p. 856
  215. CAP

    CAP. IV. — Quod diligens iniquitatem, odit animam, et carnem suam : et de pœnitentia infructuosa post mortem. 857

    Abrir p. 857
  216. CAP

    CAP. V. — Quod vermis conscientiæ in præsenti sentiri et suffocari debet, non in immortalitatem foveri ac nutriri. 858

    Abrir p. 858
  217. CAP

    CAP. VI. — Difficultatem conversionis et luctam respiscere parantis, graphice repræsentat. 859

    Abrir p. 859
  218. CAP

    CAP. VII. — Respiratio consolationis pauperibus spiritu seu animæ miseriam agnoscenti. 841

    Abrir p. 841
  219. CAP

    CAP. VIII. — Carnales voluptates, et divitias esse omnino vanas, fallaces, et momentaneas. 811

    Abrir p. 811
  220. CAP

    CAP. IX. — Quod impossibile sit peccantem latere. 844

    Abrir p. 844
  221. CAP

    CAP. X. — Non solum declinando a malo, sed et faciendo bonum salutem obtineri. 845

    Abrir p. 845
  222. CAP

    CAP. XI. — Converti molientes acrius a solitis vitiis tentari, ipsis vero luctum esse necessarium. 846

    Abrir p. 846
  223. CAP

    CAP. XII. — Quomodo voluntas suaviter inducenda ad amandum et desiderandum cœlestia. 847

    Abrir p. 847
  224. CAP

    CAP. XIV. — In terrenis non esse ullam satietatem nisi fastidio conjunctam : et cœlestium desideria experiendo semper crescere. 848

    Abrir p. 848
  225. CAP

    CAP. XV. — Purganda memoria a peccatorum sordibus fiducia divinæ misericordiæ. 849

    Abrir p. 849
  226. CAP

    CAP. XVI. — Misericordiam divinam obtineri, miserenrendo sibi ipsi primum; deinde proximo. 850

    Abrir p. 850
  227. CAP

    CAP. XVIII. — Pacificos merito beatificari nomine filiorum Dei. 851

    Abrir p. 851
  228. CAP

    CAP. XIX. — Graviter perstringit ambitiosos, qui temere et indigne sacras Ecclesiæ functiones usurpant. 852

    Abrir p. 852
  229. CAP

    CAP. XX. — Arguit incontinentes, qui sacros Ordines impudenter temerare non verentur. 853

    Abrir p. 853
  230. CAP

    CAP. XXII. — Bonorum pastorum est docere; nec fugere persecutiones propter justitiam. 855

    Abrir p. 855
  231. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 857

    Abrir p. 857
  232. LIBER DE PRÆCEPTO ET DISPENSATIONE

    LIBER DE PRÆCEPTO ET DISPENSATIONE. Epistola ad abbatem Columbensem, de opere sequenti. 859

    Abrir p. 434
  233. Præfatio ad monachos Carnotenses in tractatum sequentem

    Præfatio ad monachos Carnotenses in tractatum sequentem. 861

    Abrir p. 861
  234. CAP

    CAP. I. — An monasticæ Regulæ instituta præcepta sint, an consilia duntaxat. 861

    Abrir p. 861
  235. CAP

    CAP. II. — In constitutionibus majorum quando et a quibus dispensandum. 862

    Abrir p. 862
  236. CAP

    CAP. III. — Dispensationem in lege divina soli Deo reservatam esse. At quæ sunt legis æternæ, omnino etiam Deo esse immutabilia. 864

    Abrir p. 864
  237. CAP

    CAP. IV. — Quid prælatis circa dispensationem Regulæ liceat. 865

    Abrir p. 865
  238. CAP

    CAP. V. — Legem obedientiæ non esse extendendam a prælatis ultra limites professionis, neque citra contrahendam. 867

    Abrir p. 867
  239. CAP

    CAP. VI. — Religiosum perfectionis cupidum non debere obedientiam intra certos professionis limites constringere. 868

    Abrir p. 868
  240. CAP

    CAP. VIII. — Gravius peccari legum contemptum quam neglecta. 870

    Abrir p. 870
  241. CAP

    CAP. IX. — Prælato tanquam Deo obediendum esse. 871

    Abrir p. 871
  242. CAP

    CAP. X. — Obedientiam non esse gravem et molestam, nisi imperfectis, invitis et carnalibus; cæteris suavem et facilem. 874

    Abrir p. 874
  243. CAP

    CAP. XI. — Præcepta esse imparia, ideoque transgressionem. 875

    Abrir p. 875
  244. CAP

    CAP. XII. — In Regulâ æque ac in lege divina disparitatem esse inobedientiæ. 877

    Abrir p. 877
  245. CAP

    CAP. XIII. — Refellit monachos, difficultatem, vel etiam impossibilitatem obedientiæ religiosæ nimium exaggerantes. 878

    Abrir p. 878
  246. CAP

    CAP. XIV. — Cur conscientia errans non æque convertat malum in bonum, uti bonum in malum. 880

    Abrir p. 880
  247. CAP

    CAP. XV. — An quantum obediens vâlet ad meritum, tantum inobedientia valeat ad demeritum. 881

    Abrir p. 881
  248. CAP

    CAP. XVI. — Transitus et mutatio monasterii qualenus probanda. 885

    Abrir p. 885
  249. CAP

    CAP. XVII. — Ad dubia quædam ex Patribus proposita respondet. 888

    Abrir p. 888
  250. CAP

    CAP. XVIII. — Morte abbatis non licere professis mutare locum. 890

    Abrir p. 890
  251. CAP

    CAP. XIX. — Ad alia quædam dubia respondet. 891

    Abrir p. 891
  252. CAP

    CAP. XX. — Binas Pauli sententias in speciem pugnantes conciliat. 892

    Abrir p. 892
  253. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 893 APOLOGIA S. BERNARDI ABBATIS AD GUILLELMUM THEODERICI ABBATEM. 893 Præfatiuncula. 893

    Abrir p. 452
  254. CAP

    CAP. I. — Profitetur se suosque ab obtrectatione religiosi Ordinis prorsus alienos. 898

    Abrir p. 898
  255. CAP

    CAP. II. — Purgat se S. Bernardus, et Ordinem Cluniacensium commendat. 900

    Abrir p. 900
  256. CAP

    CAP. III. — Variitatem religiosorum Ordinum non debere præjudicare vinculo charitatis. 901

    Abrir p. 901
  257. CAP

    CAP. IV. — Se cæteros omnes Ordines charitate, unum professione tenere. 903

    Abrir p. 903
  258. CAP

    CAP. V. — Religiosos aliorum Ordinum æmulos et obtrectatores acri stylo aggreditur. 904

    Abrir p. 904
  259. CAP

    CAP. VI. — Arguit temere judicantes, et calumniantes modum viventis Cluniacensium. 905

    Abrir p. 905
  260. CAP

    CAP. VII. — Spiritualis exercitatio fructuosior corporali. 907

    Abrir p. 907
  261. CAP

    CAP. VIII. — Cluniacensium vilia, virtutum nomine palliata, perstringit. 908

    Abrir p. 908
  262. CAP

    CAP. IX. — Eorumdem interemptionem comparat cum antiquorum monachorum parcimonia. 909

    Abrir p. 909
  263. CAP

    CAP. X. — Vestium ornatum luxuriamque in eisdem perstringit. 912

    Abrir p. 912
  264. CAP

    CAP. XI. — De causa cur superiores subditorum vitia non corrigant. Luxum et splendorem prælatorum apparatum perstringit. 913

    Abrir p. 913
  265. CAP

    CAP. XII. — Luxum et abusum in templis et oratoriis exstredit, orationis, digrediens, arguit. 914

    Abrir p. 914
  266. CAP

    CAP. XIII. — Modos et media mutuæ charitatis et cætera. 915 seqvens. 916 917

    Abrir p. 916
  267. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 917

    Abrir p. 917
  268. LIBER AD MILITES TEMPLI, de Laude novæ militiæ

    LIBER AD MILITES TEMPLI, de Laude novæ militiæ. 921

    Abrir p. 468
  269. Prologus

    Prologus. 921

    Abrir p. 921
  270. CAP

    CAP. I. — De Laude novæ militiæ. 921

    Abrir p. 921
  271. CAP

    CAP. II. — De militia sæculari. 923

    Abrir p. 923
  272. CAP

    CAP. III. — De Militibus Christi. 924

    Abrir p. 924
  273. CAP

    CAP. IV. — De conversatione Militum Christi. 925

    Abrir p. 925
  274. CAP

    CAP. V. — De Templo. 927

    Abrir p. 927
  275. CAP

    CAP. VI. — De Bethlehem. 929

    Abrir p. 929
  276. CAP

    CAP. VII. — De Nazareth. 930

    Abrir p. 930
  277. CAP

    CAP. VIII. — De monte Oliveti et valle Josaphat. 931

    Abrir p. 931
  278. CAP

    CAP. X. — De loco Calvariæ. 932

    Abrir p. 932
  279. CAP

    CAP. XII. — De Bethphage. 938

    Abrir p. 938
  280. CAP

    CAP. XIII. — De Bethania. 939

    Abrir p. 939
  281. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 910

    Abrir p. 910
  282. TRACTATUS DE GRADIBUS HUMILITATIS ET SUPERBIÆ

    TRACTATUS DE GRADIBUS HUMILITATIS ET SUPERBIÆ. 911

    Abrir p. 476
  283. Præfatio

    Præfatio. 911

    Abrir p. 911
  284. CAP

    CAP. I. — Christum esse viam humilitatis, pervenitur ad veritatem. 911

    Abrir p. 911
  285. CAP

    CAP. III. — Quo ordine gradus humilitatis ad propositum bravium veritatis perdducant, et quomodo Christus per passionem didici misericordiam. 944

    Abrir p. 944
  286. CAP

    CAP. IV. — Primus veritatis gradus est, primum se ipsum attendere, secum propriam miseriam agnoscore. 918

    Abrir p. 918
  287. CAP

    CAP. V. — Secundus gradus veritatis est, ex agnitione propriæ infirmitatis, compati miseris proximi. 950

    Abrir p. 950
  288. CAP

    CAP. VI. — Tertius gradus veritatis, mundare oculum cordis ac contemplanda cælestia et divina. 951

    Abrir p. 951
  289. CAP

    CAP. VII. — Quomodo sancta Trinitas hoc tres veritatis gradus in nobis operatur. 952

    Abrir p. 952
  290. CAP

    CAP. VIII. — Gradus idem in raptu sancti Pauli declaratur. 954

    Abrir p. 954
  291. CAP

    CAP. IX. — Gemitus et suspiria sancti Bernardi, ad Veritatem anhelantis. 953

    Abrir p. 953
  292. ALTERA PARS TRACTATUS

    ALTERA PARS TRACTATUS. De duodecim gradibus superbæ. 936

    Abrir p. 936
  293. CAP

    CAP. X. — De primo superbiæ gradu, qui est curiositas. 937

    Abrir p. 937
  294. CAP

    CAP. XI. — De secundo gradu superbiæ, qui est levitas animi. 963

    Abrir p. 963
  295. CAP

    CAP. XIII. — De quarto gradu superbiæ, qui est jactantia. 964

    Abrir p. 964
  296. CAP

    CAP. XIV. — De quinto gradu superbiæ, qui dicitur singularitas. 965

    Abrir p. 965
  297. CAP

    CAP. XVI. — De septimo gradu superbiæ, qui est præsumptio. 966

    Abrir p. 966
  298. CAP

    CAP. XIX. — De decimo gradu superbiæ, qui est rebellio. 968

    Abrir p. 968
  299. CAP

    CAP. XXI. — De duodecimo gradu superbiæ, qui est consuetudo peccandi. 969

    Abrir p. 969
  300. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 971

    Abrir p. 971
  301. LIBER DE DILIGENDO DEO

    LIBER DE DILIGENDO DEO. 973

    Abrir p. 492
  302. Præfatio

    Præfatio. 973

    Abrir p. 973
  303. CAP

    CAP. I. — Quare et quomodo diligendus sit Deus. 974

    Abrir p. 974
  304. CAP

    CAP. II. — Deus quantumve ab homine mereatur amari, ob bonam tuam corporis tui animæ. Quomodo ea agnoscentia et habenda cæta donationis injuria. 975

    Abrir p. 975
  305. CAP

    CAP. III. — Christiani quantos habeant simulos amandi Deum præ infidelibus. 978

    Abrir p. 978
  306. CAP

    CAP. IV. — Quinam ex Dei recordatione consolationem capiant; quive magis ad ejus amorem idonei. 980

    Abrir p. 980
  307. CAP

    CAP. V. — Christiano quantum incumbat debitum amoris. 982

    Abrir p. 982
  308. CAP

    CAP. VI. — Brevis anacephalaeosis et summa prædictorum. 983

    Abrir p. 983
  309. CAP

    CAP. VII. — Non sine fructu et præmio diligi Deus; et terrenis non satiari humani cordis appetitum. 984

    Abrir p. 984
  310. CAP

    CAP. VIII. — De primo gradu amoris, quo diligit homo se propter se. 987

    Abrir p. 987
  311. CAP

    CAP. IX. — De secundo et tertio gradu amoris. 989

    Abrir p. 989
  312. CAP

    CAP. X. — De quarto gradu amoris cum nec se ipsum diligit homo nisi propter Deum. 990

    Abrir p. 990
  313. CAP

    CAP. XI. — Hæc amoris perfectio non competit etiam solutis animabus beatorum, ante resurrectionem. 993

    Abrir p. 993
  314. CAP

    CAP. XIII. — De lege propria voluntas et cupiditas servorum et mercenariorum. 996

    Abrir p. 996
  315. CAP

    CAP. XIV. — De lege charitatis filiorum. 997

    Abrir p. 997
  316. CAP

    CAP. XV. — De quatuor gradibus amoris, et felicis, statum patriæ cælestis. 998

    Abrir p. 998
  317. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 999

    Abrir p. 999
  318. TRACTATUS DE GRATIA ET LIBERO ARBITRIO

    TRACTATUS DE GRATIA ET LIBERO ARBITRIO. 1001

    Abrir p. 506
  319. Præfatio

    Præfatio. 1001

    Abrir p. 1001
  320. CAP

    CAP. I. — Ad boni operis meritum, una cum gratia Dei concurrere liber arbitrii consensum. 1001

    Abrir p. 1001
  321. CAP

    CAP. II. — Quid liberum arbitrium, seu in quo consistat libertas. 1003

    Abrir p. 1003
  322. CAP

    CAP. III. — Triplicem esse libertatem, Naturæ, Gratiæ, Gloriæ. 1005

    Abrir p. 1005
  323. CAP

    CAP. IV. — Qualis libertas competat animabus sanctis carne solutis : quæve Deo, et omni creatura rationali communis. 1006

    Abrir p. 1006
  324. CAP

    CAP. V. — An libertas a miseris, seu complaci, detur in hoc sæculo. 1008

    Abrir p. 1008
  325. CAP

    CAP. VI. — Ad volendum bonum gratiam omnino esse necessariam. 1010

    Abrir p. 1010
  326. CAP

    CAP. VII. — Utrum primi hominis in paradiso trina illa libertate præditi fuerint, et post peccatum. 1013

    Abrir p. 1013
  327. CAP

    CAP. VIII. — Libertatem arbitrii remanere post peccatum. 1014

    Abrir p. 1014
  328. CAP

    CAP. IX. — Imago et similitudo Dei ad quam conditus sumus, in triplici libertate consistere. 1016

    Abrir p. 1016
  329. CAP

    CAP. X. — Similitudinem divinæ imaginis in nobis reformari per Christum. 1018

    Abrir p. 1018
  330. CAP

    CAP. XI. — Liberum arbitrium nihil derogari per gratiam, neque per tentationem. 1020

    Abrir p. 1020
  331. CAP

    CAP. XII. — An negans fidem metu mortis et pœnortum excusetur a culpa, vel destituatur libero arbitrio. Ubi negatio Petri den exercitium. 1021

    Abrir p. 1021
  332. CAP

    CAP. XIII. — Merita hominis mera esse Dei motu. 1023

    Abrir p. 1023
  333. CAP

    CAP. XIV. — Quid gratiæ, quid libero arbitrio in negtio salutis attribuendum. 1025

    Abrir p. 1025
  334. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 1039

    Abrir p. 1039
  335. TRACTATUS DE BAPTISMO ALIISQUE QUAESTIONIBUS
    Abrir p. 522
  336. Praefatio

    Praefatio. 1031

    Abrir p. 1031
  337. Cap

    Cap. I. — Non obligasse Baptismum, ex quo dictum fuit Nicodemo, “Nisi quis renatus,” et c. 1031

    Abrir p. 1031
  338. Cap

    Cap. II. — Baptismi obligationem cernipisse primum post sufficientem ejus promulgationem. In necessitate tamen articulo sufficere Baptismum fide et voto susceptum, sicut et martyrium. 1034

    Abrir p. 1034
  339. Cap

    Cap. III. — Justos Veteris Testamenti non tam claram habuisse notitiam futurorum mysteriorum fidei, quam nos habemus praeteritorum. 1038

    Abrir p. 1038
  340. Cap

    Cap. IV. — Ostendit dari peccatum per ignorantiam, contra asserterem contrariae opinionis. 1041

    Abrir p. 1041
  341. Cap

    Cap. V. — Sententiam quandam suam male acceptam a calumnia vindicat, nempe, quod Angelos latuerit consilium Incarnationis Dominicae. 1042

    Abrir p. 1042
  342. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 1045 CAPITULA HÆRESUM PETRI ABELARDI

    Abrir no índice
  343. Cap

    Cap. I. — Horrenda similitudine de sigillo aero, de specie et genere ad Trinitatem. 1049

    Abrir p. 1049
  344. Cap

    Cap. IV. — Quod Christus non assumpsit carnem, ut nos a jugo diaboli liberaret. 1050

    Abrir p. 1050
  345. Cap

    Cap. V. — Quod neque Deus et homo, neque homo persona, qua Christus est, sit tertia persona in Trinitate. 1051

    Abrir p. 1051
  346. Cap

    Cap. VII. — Quod Deus non debeat mala impedire. 1052

    Abrir p. 1052
  347. Cap

    Cap. XI. — Quod non peccaverunt qui Christum crucifixurum ignoraverunt; et quod non sit culpae ascribendum quidquid fit per ignorantiam. 1053

    Abrir p. 1053
  348. Cap

    Cap. XIV. — Quod ad Patrem proprie vel specialiter pertinet omnipotentia. 1054

    Abrir p. 1054
  349. TRACTATUS DE ERRORIBUS ABELARDI
    Abrir p. 540
  350. Praefatio

    Praefatio. 1053

    Abrir p. 1053
  351. Cap

    Cap. I. — Impia Abelardi de sancta Trinitate dogmata recepit, et explosit. 1055

    Abrir p. 1055
  352. Cap

    Cap. II. — In Trinitate non esse admittendam ullam disparitatem, sed omnimodam aequalitatem. 1057

    Abrir p. 1057
  353. Cap

    Cap. III. — Absurndum dogma Abelardi, nomina absoluta et essentia alia sunt personae proprie et specialiter tribuent, opugnant. 1058

    Abrir p. 1058
  354. Cap

    Cap. IV. — Refellit definitionem fidei, qua dicit Abelardus fidem, esse aestimationem. 1061

    Abrir p. 1061
  355. Cap

    Cap. V. — Arguit Abelardum, sua sensa aut somnia nimis Patrum sententiae praeferentem, praesertim ubi dicit Christum non ideò incarnatum, ut hominem liberaret de potestate Satanae. 1062

    Abrir p. 1062
  356. Cap

    Cap. VI. — In opere liberationis humanae non solum misericordiam, sed et justitiam lucere. 1065

    Abrir p. 1065
  357. Cap

    Cap. VII. — Abelardum perstringit, impie ac temere Dei secreta scrutantem et extollentem. 1067

    Abrir p. 1067
  358. Cap

    Cap. VIII. — Quare Christus tam gravem ac laboriosum nos liberandi modum susceperit, cum sola ejus voluntas seu jusso sufficeret. 1068

    Abrir p. 1068
  359. Cap

    Cap. IX. — Christum venisse in mundum, non solis instructionis nostrae, sed et liberationis causa. 1071 VITA SANCTI MALACHIAE

    Abrir p. 546
  360. Praefatio Ad Conganuum abbatem

    Praefatio Ad Conganuum abbatem. 1073

    Abrir p. 1073
  361. Cap

    Cap. I. — Pueritia et adolescentia S. Malachiae. 1075

    Abrir p. 1075
  362. Cap

    Cap. II. — Religiose vitae tuitiocinium. 1077

    Abrir p. 1077
  363. Cap

    Cap. III. — Ordinibus initiatus episcopi vices gerit. 1078

    Abrir p. 1078
  364. Cap

    Cap. IV. — Malcho episcopo plenios instituendus adhuc ret. 1079

    Abrir p. 1079
  365. Cap

    Cap. V. — Sorori defunctae sacrificii oblatione succurrit. 1081

    Abrir p. 1081
  366. Cap

    Cap. VI. — Monasterium Benchorense desolatum instaurat. 1082

    Abrir p. 1082
  367. Cap

    Cap. VII. — Dysserteria laborentem curat. 1083

    Abrir p. 1083
  368. Cap

    Cap. VIII. — Episcopatum Connerensem, licet invitus, suscipit. 1084

    Abrir p. 1084
  369. Cap

    Cap. IX. — Monasterium Ibracense construit. 1085

    Abrir p. 1085
  370. Cap

    Cap. X. — Fit archiepiscopus seu primas Hiberniae. 1086

    Abrir p. 1086
  371. Cap

    Cap. XI. — Insidias evadit incolumis, auctoribus malè perditis. 1088

    Abrir p. 1088
  372. Cap

    Cap. XII. — Hostes seu semulos, in ipsum armatos, virtute animi et constantia in Deum fide lenit, et sibi conciliat. 1089

    Abrir p. 1089
  373. Cap

    Cap. XIII. — Deus Malachiae detractores punit. 1091

    Abrir p. 1091
  374. Cap

    Cap. XIV. — Sedem metropolitanam paci redditam re-signat. 1092

    Abrir p. 1092
  375. Cap

    Cap. XVI. — Romam tendens, et inde rediens, Claram-Villam visitat. 1094

    Abrir p. 1094
  376. Cap

    Cap. XVII. — Diversa beneficia sanitatum per eum collata. 1095

    Abrir p. 1095
  377. Cap

    Cap. XVIII. — Reversus in patriam, totus curae pastorali et reformationi incumbit. 1096

    Abrir p. 1096
  378. Cap

    Cap. XIX. — Virtutum ejus insignia, et mores vero praesule digni. 1097

    Abrir p. 1097
  379. Cap

    Cap. XX. — Energunemos vexatos a daemonis liberat. 1098

    Abrir p. 1098
  380. Cap

    Cap. XXI. — Beneficia moribundis et parturientibus praestita. 1100

    Abrir p. 1100
  381. Cap

    Cap. XXIII. — Varia sanitatum beneficia variis praestita. 1101

    Abrir p. 1101
  382. Cap

    Cap. XXIV. — Femina sine sacramento Extremæ Unctionis defunctam resuscitat. 1103

    Abrir p. 1103
  383. Cap

    Cap. XXV. — Alia diversa beneficia in diversos collata. 1104

    Abrir p. 1104
  384. Cap

    Cap. XXVI. — Veritatem corporis Christi in Eucharistia propugnat. 1105

    Abrir p. 1105
  385. Cap

    Cap. XXVII. — Pacem et concordiam inter dissidentes mirabili ter conciliat. 1106

    Abrir p. 1106
  386. Cap

    Cap. XXVIII. — Sacrum ædificium moliens, adversarium patiatur, sed mox ultione divina correptum. 1108

    Abrir p. 1108
  387. Cap

    Cap. XXIX. — Claret probitate spiritu, et omni miraculorum gratia. 1111

    Abrir p. 1111
  388. Cap

    Cap. XXX. — Locum et diem mortis suæ prædicit, et causa pallii denuo iter ad papam Eugenium suscipit. 1112

    Abrir p. 1112
  389. Cap

    Cap. XXXI. — Rursus Claram-Villam venit, moriturus loco et tempore quo desideraverat. 1114 HYMNUS DE S. MALACHIA

    Abrir p. 564
  390. Admonitio in opusculum sequens

    Admonitio in opusculum sequens. 1118

    Abrir p. 1118
  391. Prologus super Antiphonarium Cisterciensis ordinis

    Prologus super Antiphonarium Cisterciensis ordinis. 1121

    Abrir p. 1121
  392. TRACTATUS DE CANTU
    Abrir p. 566
  393. APPENDIX AD TRACTATUS MORALES ET DOCTRINALES
    Abrir no índice
  394. Monitum in opusculum sequens

    Monitum in opusculum sequens. 1131

    Abrir p. 1131
  395. S

    S. BERNARDUS SUPER “MISERERE” : Jesu nostra redemptio. 1133

    Abrir p. 572
  396. Monitum in opuscula duo sequentia

    Monitum in opuscula duo sequentia. 1133

    Abrir p. 1133
  397. LIBER DE PASSIONE CHRISTI ET DOLORIBUS MATRIS EJUS

    LIBER DE PASSIONE CHRISTI ET DOLORIBUS MATRIS EJUS. 1134

    Abrir p. 572
  398. TRACTATUS AD LAUDEM GLORIOSAE V

    TRACTATUS AD LAUDEM GLORIOSAE V. MARIAE. 1141

    Abrir p. 576
  399. Monitum in opusculum sequens

    Monitum in opusculum sequens. 1147

    Abrir p. 1147
  400. TRACTATUS DE CORPORE DOMINI

    TRACTATUS DE CORPORE DOMINI. 1149

    Abrir p. 580
  401. TRACTATUS CANTANDI GRADUALE

    TRACTATUS CANTANDI GRADUALE. 1151 TONALE S. BERNARDI. 1153

    Abrir p. 581